Atos 15

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 O nweru ndu shi lẹ Judíya bya awata ozi ụnwunna ono: “L'ọ -bụdu l'ẹphe buru útsù ẹge ekemu Mósisu kfuru; b'ẹ to nwekwa l'a dzọfuta ẹphe.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ẹphe lẹ Pọlu phẹ atụkfuru ntụtego. Pọlu yẹle Bánabasu abalahaa; sụ l'iphe, ẹphe ekfu bụ ẹjo-ire. A nọnyaa; a bya achịa idzu sụ lẹ Pọlu; mẹ Bánabasu; mẹ ndu kẹ Kuráyisutu, haru nọdu lẹ Ántiyọku e-je Jerúsalemu je ekfuru ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi iphe ono, ada nụ ono.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ya ndono; ndu chọchi abyanụ bya ezi ẹphe; ẹphe ejeshia. L'ẹphe shi eje bẹ ẹphe shiru Finíshiya; lụfuta Samériya jeshia. Ẹphe ekfukashi iya l'ẹkemeke ọbule ẹge ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju shi ghakọbe bya ekwetawa l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu. Ozi ono atsọkota ụnwunna ẹna nshinu.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Pọlu phẹ erua Jerúsalemu; ndu chọchi; mẹ ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi akfụbe ọswa natakpọo ẹphe ọgbodo anata. Ẹphe abya akọkotaru ẹphe iphe, Nchileke gude ẹphe mee.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ndu bụ ndu ọkpa Fárisii, haru bụwaru ndu kẹ Kuráyisutu teke ono egbeshi; sụ: “Lẹ ndu ono, ẹ-ta bụdu ndu Ju ono bufutajekwaphu útsù; e zia ẹphe l'ẹphe mefutajekwaphu ekemu, Mósisu tụru.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi abya edzukobe t'e kfua okfu ono.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 E kfunyakpele iya phụ; tụkashinyaa ya; Pyita egbeshi; sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; ?ọ kwa l'unu marua lẹ teke tewaru ẹnya bẹ Nchileke fọtajeru iya tẹ ya je ezia ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju ozi-ọma ono t'ẹphe nụa; kweta l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Nchileke, bụ iya maru ọkpoma madzụ koshiru ayi lẹ ya nataru ẹphe; okfu l'ọ nụru ẹphe Ume-dụ-Nsọ ẹge ọ nụru ayịbedua.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Ọ bụ iphe ayi bụ bẹ ẹphe bụkwaphu l'ifu Nchileke. Ishi iya abụru l'ọ safụwaru ẹphe iphe dụ ẹji, ẹphe meru; okfu l'ẹphe wotawaru onwẹphe ye iya l'ẹka.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Nta-a; ?bụ ngụnu meru iphe unu eme t'unu data Nchileke; sụ l'ọo t'ẹphe meje iphe ekemu kfuru. Ome ẹge ono bụkwa ivu ẹra bẹ unu ebo ẹphe; mbụ ivu ẹra, ayi ẹ-ta dụdu ike vughee; ọphu nna ayi oche phẹ ta dụkwaphu ike vughee ya.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Wawakwa-o! Ayi kwetaru lẹ Nnajiufu ayi, bụ Jisọsu e-gude k'eze-iphe-ọma iya dzọfuta ayi. Yọ bụkwaruphu ẹge ọo-dzọ ẹphe ndono.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Igwe ọha ono adaa rịgbidingu; ngabẹ nchị. Pọlu yẹle Bánabasu akọlahaa iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri, Nchileke gude ẹphe meshiaru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ẹphe akọebe l'iya phụ; Jémusu egbeshi; sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; unu ngabẹkwa nchị l'iphe-a, ya abya ekfukfu-wa.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Lẹ Sáyịmonu Pyita kọwaru ayi ẹge Nchileke meru teke o beberu fọtalahaa ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju t'ẹphe bụru ndu nk'iya.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Iphe ndu nkfuchiru Nchileke kfuru yẹle okfu Pyita ono eje adakọta; bụleruphu iphe lanụ; bụ iya bụ ẹge e deru iya l'ẹkwo okfu Nchileke:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “Lẹ Nnajiufu sụru:
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 k'ọphu ndu ọphu wafụru nụ
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 a mahawaru iphe ono l'ọ ha teke teru etete.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 “Ọo ya bụ l'ọnu, yẹbe Jémusu eye bụ t'ayi be ejekwa ome iphe a-tsụ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju, abya otso Nchileke l'ẹhu; kẹ t'ayi sụ t'ẹphe tụkoje iphe ekemu kfuru mekotaje.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 T'ayi gbe dechia ẹkwo nụ ẹphe t'ẹphe be erijekwa iphe a gwaru nte; kẹ l'e merushiru iya emerushi; ọphu tọ dụkwa onye yẹle onye ẹ tọo lụdu alụlu a-zẹ azẹe-nwoke-yẹe-nwanyi. Ẹphe ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu. Ẹphe t'erije mee iphe.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 L'ekemu Mósisu b'e shiwa teke teru ẹnya gụta l'ụlo-ndzuko. Ẹ to nwedu mbọku ọtu-ume, sweru esweswe, ẹ ta agụru iya. Ẹge ono b'aanọduje ara iya arara lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ya ndono; ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi; mẹkpo ndu chọchi l'ophu abya achịa idzu; haru madzụ fọta yeru Pọlu yẹle Bánabasu t'ẹphe je Ántiyọku. Ndu ẹphe fọtaru bụ: Júdasu, eekuje Basábasu; mẹ Sáyilasu. Ụmadzu ẹbo ono tụko yịru lẹ ndu ishi lẹ chọchi.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 A bya edee ẹkwo nụ ẹphe. Iphe, e deru bụ:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ayi nụru l'o nweru ndu shi l'ọgbo ayi-wa bya egude okfu-ọnu agbaghashi unu obu t'ẹhu be egvuru unu egvuru. Ẹ to nwekwa ayi, onye ziru ẹphe t'ẹphe bya ome ẹge ono.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ọ bụ iya meru iphe ayi gude obu lanụ chịa idzu; sụ l'ayi a-fọta madzụ; zi t'ẹphe byakfuta unu. Ndu ẹphe lẹ ndu ono, a fọtaru ono a-yị bụ Bánabasu yẹle Pọlu, bụkwanu ndu ẹgiri ọnya ayi phẹ.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bánabasu yẹle Pọlu bụ ndu ono, tụwaru ndzụ ẹphe l'okfu ẹhu Nnajiufu, bụ Jisọsu Kuráyisutu ono.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ayi yeru Júdasu yẹle Sáyilasu t'ẹphe bya l'onwẹphe; gudewaru ọnu kfuaru unu iphe-a, ayi deru edede-wa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Lẹ Ume-dụ-Nsọ bẹ koshiwaru iya ayi t'ayi be ebohe unu ivu ọdo; gbahalẹphu ishi okfu-a, bụ iya bụ:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 T'unu be erijekwa iphe, a gwaru nte; ọphu unu 'erijekwa mee iphe; unu ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu; too nwe onye e-jekfuje nwanyi, ẹ ta bụdu nyee ya. Unu -mewa iya ẹge ono; bẹ ọo-dụru unu lẹ mma. Unu buru kẹ nta-a.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 A sụ ndu ono, e ziru ozi ono t'ẹphe jeshia. Ẹphe atụgbua; bya erua Ántiyọku; bya achịkobe ndu chọchi ono l'ẹkalanu; woru ẹkwo ono nụ ẹphe.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ẹphe agụtsulephu ẹkwo ono; ẹhu atsọshilahaa ẹphe ẹna k'ozi ono, meru t'ẹphe zụa ume ono.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Júdasu; mẹ Sáyilasu, bụtsukwaaphu ndu nkfuchiru Nchileke l'onwẹphe abya ekfuaru ụnwunna ono okfu; nọo anọno; adụ ẹphe ike t'obu shihu ẹphe ike; emekwaphu tẹ ekwekwe, ẹphe kweru kẹ Kuráyisutu kafụa oshihu ike.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 — ausente —
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pọlu yẹle Bánabasu eje akwaa lẹ Ántiyọku; l'ezi okfu Nnajiufu; ara iya arara; ẹphe lẹ ndu ọdo.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Yo be ujiku lanụ; Pọlu asụ Bánabasu: “T'ẹphe laphu azụ l'iphe bụ mkpụkpu ono, ẹphe mewaru t'a nụa okfu Nnajiufu ono; je agbaphetsua ụnwunna ono; shi ẹge ono makwanụru ẹge ẹphe eme ala.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Bánabasu asụ t'ẹphe duta Jọnu Maku t'ẹphe l'iya yịru.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Pọlu asụ l'ọ ka mma t'ẹphe be edutahe onye ono, gbalarụnu l'ẹphe nọ lẹ Pamfíliya ẹphe l'iya; t'o tsohe ẹphe jefu ozi ono.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Ẹphe atụta-be iya ẹgo; k'ọphu a nọnyaaru; ẹphe aswịkahu; shia iche iche. Bánabasu eduta Maku jeshia Sáyipurọsu.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pọlu eduta Sáyilasu tụgbua. Ụnwunna eworu ẹphe ye l'ẹka Nchileke tẹ Nchileke mejeru ẹphe eze-iphe-ọma.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Pọlu ejekota Siríya; mẹ Silísiya; l'eme t'obu shihu ndu chọchi, nọgbaa l'ibyiya ono ike. Ụzo, Pọlu shiru l'ije iya k'ẹbo|src="IZIik Paul2-BW.ai" size="span" loc="ACT 15:36—18:22" ref="Ndu 15:36—18:22"
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.