Atos 15

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O nweru ndu shi lẹ Judíya bya awata ozi ụnwunna ono: “L'ọ -bụdu l'ẹphe buru útsù ẹge ekemu Mósisu kfuru; b'ẹ to nwekwa l'a dzọfuta ẹphe.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Ẹphe lẹ Pọlu phẹ atụkfuru ntụtego. Pọlu yẹle Bánabasu abalahaa; sụ l'iphe, ẹphe ekfu bụ ẹjo-ire. A nọnyaa; a bya achịa idzu sụ lẹ Pọlu; mẹ Bánabasu; mẹ ndu kẹ Kuráyisutu, haru nọdu lẹ Ántiyọku e-je Jerúsalemu je ekfuru ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi iphe ono, ada nụ ono.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ya ndono; ndu chọchi abyanụ bya ezi ẹphe; ẹphe ejeshia. L'ẹphe shi eje bẹ ẹphe shiru Finíshiya; lụfuta Samériya jeshia. Ẹphe ekfukashi iya l'ẹkemeke ọbule ẹge ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju shi ghakọbe bya ekwetawa l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu. Ozi ono atsọkota ụnwunna ẹna nshinu.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Pọlu phẹ erua Jerúsalemu; ndu chọchi; mẹ ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi akfụbe ọswa natakpọo ẹphe ọgbodo anata. Ẹphe abya akọkotaru ẹphe iphe, Nchileke gude ẹphe mee.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ndu bụ ndu ọkpa Fárisii, haru bụwaru ndu kẹ Kuráyisutu teke ono egbeshi; sụ: “Lẹ ndu ono, ẹ-ta bụdu ndu Ju ono bufutajekwaphu útsù; e zia ẹphe l'ẹphe mefutajekwaphu ekemu, Mósisu tụru.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi abya edzukobe t'e kfua okfu ono.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 E kfunyakpele iya phụ; tụkashinyaa ya; Pyita egbeshi; sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; ?ọ kwa l'unu marua lẹ teke tewaru ẹnya bẹ Nchileke fọtajeru iya tẹ ya je ezia ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju ozi-ọma ono t'ẹphe nụa; kweta l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Nchileke, bụ iya maru ọkpoma madzụ koshiru ayi lẹ ya nataru ẹphe; okfu l'ọ nụru ẹphe Ume-dụ-Nsọ ẹge ọ nụru ayịbedua.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ọ bụ iphe ayi bụ bẹ ẹphe bụkwaphu l'ifu Nchileke. Ishi iya abụru l'ọ safụwaru ẹphe iphe dụ ẹji, ẹphe meru; okfu l'ẹphe wotawaru onwẹphe ye iya l'ẹka.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Nta-a; ?bụ ngụnu meru iphe unu eme t'unu data Nchileke; sụ l'ọo t'ẹphe meje iphe ekemu kfuru. Ome ẹge ono bụkwa ivu ẹra bẹ unu ebo ẹphe; mbụ ivu ẹra, ayi ẹ-ta dụdu ike vughee; ọphu nna ayi oche phẹ ta dụkwaphu ike vughee ya.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Wawakwa-o! Ayi kwetaru lẹ Nnajiufu ayi, bụ Jisọsu e-gude k'eze-iphe-ọma iya dzọfuta ayi. Yọ bụkwaruphu ẹge ọo-dzọ ẹphe ndono.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Igwe ọha ono adaa rịgbidingu; ngabẹ nchị. Pọlu yẹle Bánabasu akọlahaa iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri, Nchileke gude ẹphe meshiaru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ẹphe akọebe l'iya phụ; Jémusu egbeshi; sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; unu ngabẹkwa nchị l'iphe-a, ya abya ekfukfu-wa.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Lẹ Sáyịmonu Pyita kọwaru ayi ẹge Nchileke meru teke o beberu fọtalahaa ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju t'ẹphe bụru ndu nk'iya.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Iphe ndu nkfuchiru Nchileke kfuru yẹle okfu Pyita ono eje adakọta; bụleruphu iphe lanụ; bụ iya bụ ẹge e deru iya l'ẹkwo okfu Nchileke:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 “Lẹ Nnajiufu sụru:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 k'ọphu ndu ọphu wafụru nụ
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 a mahawaru iphe ono l'ọ ha teke teru etete.’
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Ọo ya bụ l'ọnu, yẹbe Jémusu eye bụ t'ayi be ejekwa ome iphe a-tsụ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju, abya otso Nchileke l'ẹhu; kẹ t'ayi sụ t'ẹphe tụkoje iphe ekemu kfuru mekotaje.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 T'ayi gbe dechia ẹkwo nụ ẹphe t'ẹphe be erijekwa iphe a gwaru nte; kẹ l'e merushiru iya emerushi; ọphu tọ dụkwa onye yẹle onye ẹ tọo lụdu alụlu a-zẹ azẹe-nwoke-yẹe-nwanyi. Ẹphe ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu. Ẹphe t'erije mee iphe.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 L'ekemu Mósisu b'e shiwa teke teru ẹnya gụta l'ụlo-ndzuko. Ẹ to nwedu mbọku ọtu-ume, sweru esweswe, ẹ ta agụru iya. Ẹge ono b'aanọduje ara iya arara lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ya ndono; ndu ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgurenya chọchi; mẹkpo ndu chọchi l'ophu abya achịa idzu; haru madzụ fọta yeru Pọlu yẹle Bánabasu t'ẹphe je Ántiyọku. Ndu ẹphe fọtaru bụ: Júdasu, eekuje Basábasu; mẹ Sáyilasu. Ụmadzu ẹbo ono tụko yịru lẹ ndu ishi lẹ chọchi.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 A bya edee ẹkwo nụ ẹphe. Iphe, e deru bụ:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ayi nụru l'o nweru ndu shi l'ọgbo ayi-wa bya egude okfu-ọnu agbaghashi unu obu t'ẹhu be egvuru unu egvuru. Ẹ to nwekwa ayi, onye ziru ẹphe t'ẹphe bya ome ẹge ono.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ọ bụ iya meru iphe ayi gude obu lanụ chịa idzu; sụ l'ayi a-fọta madzụ; zi t'ẹphe byakfuta unu. Ndu ẹphe lẹ ndu ono, a fọtaru ono a-yị bụ Bánabasu yẹle Pọlu, bụkwanu ndu ẹgiri ọnya ayi phẹ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bánabasu yẹle Pọlu bụ ndu ono, tụwaru ndzụ ẹphe l'okfu ẹhu Nnajiufu, bụ Jisọsu Kuráyisutu ono.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ayi yeru Júdasu yẹle Sáyilasu t'ẹphe bya l'onwẹphe; gudewaru ọnu kfuaru unu iphe-a, ayi deru edede-wa.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Lẹ Ume-dụ-Nsọ bẹ koshiwaru iya ayi t'ayi be ebohe unu ivu ọdo; gbahalẹphu ishi okfu-a, bụ iya bụ:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 T'unu be erijekwa iphe, a gwaru nte; ọphu unu 'erijekwa mee iphe; unu ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu; too nwe onye e-jekfuje nwanyi, ẹ ta bụdu nyee ya. Unu -mewa iya ẹge ono; bẹ ọo-dụru unu lẹ mma. Unu buru kẹ nta-a.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 A sụ ndu ono, e ziru ozi ono t'ẹphe jeshia. Ẹphe atụgbua; bya erua Ántiyọku; bya achịkobe ndu chọchi ono l'ẹkalanu; woru ẹkwo ono nụ ẹphe.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Ẹphe agụtsulephu ẹkwo ono; ẹhu atsọshilahaa ẹphe ẹna k'ozi ono, meru t'ẹphe zụa ume ono.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Júdasu; mẹ Sáyilasu, bụtsukwaaphu ndu nkfuchiru Nchileke l'onwẹphe abya ekfuaru ụnwunna ono okfu; nọo anọno; adụ ẹphe ike t'obu shihu ẹphe ike; emekwaphu tẹ ekwekwe, ẹphe kweru kẹ Kuráyisutu kafụa oshihu ike.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pọlu yẹle Bánabasu eje akwaa lẹ Ántiyọku; l'ezi okfu Nnajiufu; ara iya arara; ẹphe lẹ ndu ọdo.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Yo be ujiku lanụ; Pọlu asụ Bánabasu: “T'ẹphe laphu azụ l'iphe bụ mkpụkpu ono, ẹphe mewaru t'a nụa okfu Nnajiufu ono; je agbaphetsua ụnwunna ono; shi ẹge ono makwanụru ẹge ẹphe eme ala.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bánabasu asụ t'ẹphe duta Jọnu Maku t'ẹphe l'iya yịru.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pọlu asụ l'ọ ka mma t'ẹphe be edutahe onye ono, gbalarụnu l'ẹphe nọ lẹ Pamfíliya ẹphe l'iya; t'o tsohe ẹphe jefu ozi ono.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ẹphe atụta-be iya ẹgo; k'ọphu a nọnyaaru; ẹphe aswịkahu; shia iche iche. Bánabasu eduta Maku jeshia Sáyipurọsu.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pọlu eduta Sáyilasu tụgbua. Ụnwunna eworu ẹphe ye l'ẹka Nchileke tẹ Nchileke mejeru ẹphe eze-iphe-ọma.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Pọlu ejekota Siríya; mẹ Silísiya; l'eme t'obu shihu ndu chọchi, nọgbaa l'ibyiya ono ike. Ụzo, Pọlu shiru l'ije iya k'ẹbo|src="IZIik Paul2-BW.ai" size="span" loc="ACT 15:36—18:22" ref="Ndu 15:36—18:22"
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.