Atos 12

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yọ bụru teke ono bẹ eze, bụ Hérọdu harụ dabẹ ndu chọchi ẹka; k'ọphu ọo-kpụfu ẹphe mbeke.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Yo gude Jémusu, bụ nwunne Jọnu; buta iya ishi.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yo bya aphụa l'egbugbu, ya gburu nwoke ono bẹ dụ ndu Ju mma; yo gudefua Pyita. Teke o guderu Pyita bụ l'ẹphe agba Ajị Buredi, ẹ te kodu ekoko.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Yo gude Pyita; tụa ya mkpọro. A bya eye ndu sọja iri l'ishingu t'ẹphe dụje ẹno-ẹno l'eche iya nche. Iphe Hérọdu shi arị bụ l'ọo teke a gbaẹberu ajị ono; ya akpụfutaru iya ọha.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ya ndono; Pyita anọdu l'ụlo-mkpọro; ndu chọchi ekfukpelephu anụ Nchileke l'okfu ẹhu iya.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Yo be l'ẹnyashi, bụ nchi -bọhu; a kpụru Pyita kpụfutaru ọha; Pyita anọdu eku mgbẹnya; ndu sọja labụ anọru iya ye l'echilabu; l'eche iya nche. E woru mkpakọbe labụ ye iya l'ẹka. Ndu sọja anọdugbaa l'eche nche l'ọnu-ụzo ọka-mkpọro ono.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 A bya ele ẹnya; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Nnajiufu evudowa l'ẹke ono, Pyita nọ ono. Ụlo-mkpọro ono mgburumgburu achakọtalephu kẹ phoo. Ojozi-imigwe ono abya enwua Pyita ẹka; tee ya; wo iya: “Ngwaa; tehu!” Mkpakọbe ono, e yeru Pyita l'ẹka labụ ono agbabushihu; dashia l'alị.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ojozi-imigwe ono asụ iya: “Ngwaa; chịta uwe ngu yee; nggu eyee akpọkpa ngu ẹgwegwa.” Pyita abya emee ẹge e kfuru iya. Ojozi-imigwe ono asụ iya: “Chịta ukpo ngu tuphua onwongu; tso iya azụ.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pyita etsoru iya; ẹphe eshi l'ụlo-mkpọro ono lụfushia. Pyita ta ma l'iphe ono, ojozi ono eme ono bẹ bụ iphe, meru ememe. Yo tubesu l'ọ bụ nrọ bẹ ya arọ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ẹphe abya esweta ndu nche kẹ ivuzọ; bya esweta ndu kẹ ẹbo; gbururu jeye: ẹphe ejerua ọnu-ụzo, eeshije abata lẹ mkpụkpu ono. Ẹke ono b'e gude ibo-ígwè guchia ọnu iya; ọgu-nggamgbo ono agụhaa l'onwiya; ẹphe abya esweta; tụgbua. Ẹphe etsoru mgbadamgba lanụ l'ime mkpụkpu ono. Ya ndono; a bya ele ẹnya; ojozi-imigwe ono emihuwanu; paru Pyita haa nkịnyi iya.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Pyita egbe bya amaru iphe, shi eme nụ teke ono. Yọ sụ: “L'ọo nta-a b'o doru iya ẹnya l'iphe-a bẹ bụ iphe eme lẹ madzụ. L'ọ bụ Nnajiufu bẹ yeru ojozi-imigwe iya; yọ bya adzọo ya l'ẹka Hérọdu; dzọo ya l'ẹka iphemiphe ọbule, ndu Ju shi arị l'ẹphe e-me iya.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Yọ malẹruphu ẹke ọ nọ; tụgbua teke ono jeshia kẹ Méri phẹ, bụ iya bụ nne Jọnu Maku. A dụ l'igwe dzua l'ẹke ono; l'ekfu anụ Nchileke.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pyita abya akụa ẹka l'ibo. Nwata mgbọko ọbu, yẹle madzụ bu agbaru jeshia ọmaru onye ọbu. Ẹpha nwata mgbọko ono bụ Róda.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Yọ nụa olu Pyita; ẹhu atsọo ya ntụmatu; k'ọphu bụ l'ẹ to gbe gụhahedu nụ ụlo ọbu. Yo gbe gbaphu azụ je echiaru ẹphe mkpu: l'ọ kwa Pyita bẹ vudo l'ọnu ụzo ono.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ẹphe asụ iya: “?Bụ ọgvu eme ngu tọo?” Yoo kfushilee iphe ookfu ike. Ẹphe asụ l'oo-me bụru l'ọo ojozi-imigwe Pyita.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pyita l'akụkwaphu ẹka ẹge ọoku iya. E meebe; ẹphe agụhaa ụzo ono. Yọ dụ ẹphe biribiri l'ẹphe phụru iya.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Yo meeru ẹphe ẹka pọpopo t'ẹphe dobekwa ọnu ndo; ngabẹru iya nchị. Yọ bya eshi ishi lanụ kọoru ẹphe ẹge Nnajiufu shi dufuta iya lẹ mkpọro ono. Yọ sụ ẹphe t'ẹphe kọoru iya Jémusu; mẹ ndu ọphu bụ ụnwunna. Yo kfutsua ẹge ono tụgbua jeshia ibyiya ọdo.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Yo be l'ụtsu; yo ji ndu sọja ono, nọ lẹ nche ono ẹnya ẹge Pyita jekpooru iya. Ẹphe agbakashịlahaa kata kata kata ẹge ẹphe e-me iya.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Hérọdu asụ t'a chọo Pyita. A chọo ya nta; chọo ya imo; ta phụ iya. Yọ jịebe ndu nche ono ajị; bya ezi t'e je ebutatsua ẹphe ishi.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 A nọnyaa; okfu adaaru Hérọdu yẹle ndu Táya; mẹ ndu Sayịdónu. Hérọdu avọru ọku ghụa ẹhu. Ẹphe afọo madzụ; woru ẹphe ye t'e je arọo Hérọdu. Ẹphe evuru ụzo je arọ-butaodu Bulásutọsu, bụ iya bụ onye eleta ẹnya l'ufu-eze; bẹ ẹphe jekfuru eze teke ono je arọo ya t'e doshia okfu ono; okfu l'ọ bụ l'alị ẹke ọ bụ eze b'e shi ewotaru ndu ndu-ẹphe nri eriri.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Yo be mbọku, Hérọdu yeru okfu ono; yọ bya eyee uwe eze iya; bya asụgaru l'aba-eze iya; wata okfu l'eyeru ndu ono.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ẹphe atụa ụzu; wo: “Ẹ tọ bụhekwa madzụ mmakanụ ekfu okfu-wa-o! Ọ bụakwa iya bụ nchi-o!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Teke ono teke onophu; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Nnajiufu abya echitakpelephu Hérọdu tụa gbaa; okfu l'ọ haru; e wota ugvu, gbaru t'a kwabẹ yẹbe Nchileke nwẹnkinyi iya gbe akwabẹ yẹbedua. Ẹhonwu abya eripyabe iya; yọ nwụhu.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Okfu Nchileke akakpọoru abarahụ dzuru ẹkemeke ọbule; a kakpọoru ọdu l'igwe kweta kẹ Nnajiufu.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bánabasu yẹle Sọlu ejeebe ozi, e ziru ẹphe; shi lẹ Jerúsalemu laphushia azụ lẹ Ántiyọku. Ẹphe eduta Jọnu Maku; ẹphe l'iya ayịru.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.