Atos 10

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O nweru onye ishi ndu sọja, bu lẹ Sizaríya, ẹpha iya bụ Koníliyọsu. Kọníliyosu bụ onye ishi sọja ndu Rómu, achị ndu sọja ụkporo ise lẹ “Ọgbo-amị ndu Ị́tali.”
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Koníliyọsu ono bụ onye akwabẹje Nchileke ugvu. Yẹle ndibe iya l'ẹphe ha bẹ Nchileke dụru lẹ nsọ. Ndu Ju, ẹ-te nwedu ẹge ẹphe maru iya onwẹphe; bẹ ọonoduje anụ iphe nshinu. Ọ kwaphụ ẹge ono bẹ ọonoduje ekfu anụ Nchileke tekenteke.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Yo be ujiku lanụ l'ẹnyanwu gbụfuwaru l'ishi; yọ phụa àphụ̀; elekpo ojozi-imigwe, shi l'ẹka Nchileke dachangu l'ẹke ọ bataru bya ekua ya: “Kọníliyosu!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Koníliyọsu egude ọtsu-egvu bya elee ojozi-imigwe ono ẹnya; za iya: “Owe-e! ?Bụkwa ole Nnajiufu?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ye madzụ t'ẹphe je Jọ́pa je ekua nwoke lanụ, aza Sáyịmonu, iphe eekuje iya bụ Pyita.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 O shi eshishi bya; nọdu l'ụlo nwoke akanya akpọ-anụ, eeku Sáyịmonu. O buphu lẹ mgboro eze ẹnyimu.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Ojozi-imigwe ono, shi ekfu anụ iya ono atụgbulephu; Koníliyọsu ekua ndu ejeru iya ozi ụmadzu ẹbo bya eyeru ẹphe onye sọja lanụ. Onye sọja ono bụkwaphu onye Nchileke dụru lẹ nsọ. Ọ yị lẹ ndu katsụa ọnokube Koníliyọsu ntse ejeru iya ozi.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Koníliyọsu abya akọeberu ẹphe iphe meru nụ; bya ezifu ẹphe t'ẹphe jeshia Jọ́pa. Ẹphe atụgbua jeshia.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Yo rua nchi-ta-abọhu iya teke ndu ozi ono abyawa oru Jọ́pa; Pyita enyihu eli okpotsu ụlo ono l'echi oke-eswe; jeshia okfuru nụ Nchileke.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 A nọnyaa; ẹgu agụlahaa ya. Yọ dụ iya t'a sụ lẹ ya riwaru nri. Nri eshikwaduru l'ọku. Ya ndono; yọ dụ iya l'ọ bụ mgbẹnya jịpyaberu iya ẹnya.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Yọ phụa ẹge imigwe gheru ọnu; phụa iphe, shi l'igwe ala l'alị; mbụ iphe dụ l'ọ bụ ẹ́kwà, ha nshinu, e gude l'ishishi iya phẹ ẹno ewozita l'alị.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 L'ime ẹ́kwà ono b'ẹ to nwedu egbe anụ, nweru ọkpa ẹno, nọ lẹ mgboko-a, ẹ-ta nọru iya nụ; to nwe anụ, akpụ l'alị, ẹ-ta nọru iya nụ; to nwe egbe nwẹnu, ephe l'eli, ẹ-ta nọru iya nụ.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Yọ nụa olu, sụru iya: “Pyita; ngwa; gbeshi gbua; ria!”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Pyita asụ iya: “Nnajiufu; wawakwa; kẹ lẹ ya te ribukwaa iphe ẹ-ta gbadụ k'eriri; m'ọ bụkwanu iphe, aasọ nsọ.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Olu ono asụkwa iya phụ: “Ba adụkwa teke ịi-sụ l'iphe Nchileke sụru t'ẹ b'a sọshi nsọ bẹ aasọ nsọ.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Iphe ono emelephu ẹge ono ugbo ẹto. E meebe; e wolia ya woba l'imigwe.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Pyita arịlahaa iphe àphụ̀ ono, ọ phụru ono bụ. Yọ gbachia ya ẹnya. Yọ bụru teke ono bẹ ndu ono, Kọníliyosu ziru ono chọ-vuru ẹke ọphu bụ ụlo Sáyịmonu; vudowa l'ọnu-ụzo.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ẹphe ekua oku; jị mẹ Sáyịmonu ọphu eekuje Pyita nọ ẹke ono.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Pyita anọdukwadua l'arị iphe àphụ̀ phụ bụ; Ume Nchileke asụ iya: “L'o nwekwaru ụmadzu ẹto, achọ ngu nụ.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Gbeshilekwaphu nyizita; je tsoru ẹphe. Be ejekwa ọbo obu ẹbo; l'ọ kwa yẹbedua ziru t'ẹphe bya.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Pyita enyifuta je asụ ẹphe: “L'ọ kwa yẹbedua bẹ unu achọ ọbu: ?Unu byaru ngụnu?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ẹphe asụ iya: “L'ọ kwa Kọníliyosu, bụ onye ishi sọja ndu Rómu, achị ụkporo ndu sọja ise bẹ ziru ẹphe t'ẹphe bya. Ọ bụ onye obu-ọma; bụru onye akwabẹje Nchileke ugvu. Ọ bụ onye ndu Ju eyeru ugvu nshinu nshinu. Ojozi-imigwe sụru iya t'o zia t'ị bya l'ụlo iya; k'ọphu ọo-nụ okfu, ii-kfu.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Pyita abya eduta ẹphe; ẹphe eje aradụ aradụ.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Yo be mbọku ọphu tso iya nụ; yo rua Sizaríya, bụ ẹke Kọníliyosu yẹ l'abụbu iya l'ẹphe ha; mẹ ndu ọ̀nyà iya, o ziru t'ẹphe bya nọ echeru Pyita.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pyita erutalephu l'ụlo ono; Kọníliyosu agbakfu iya; bụru iya pẹe l'ifu; kele iya ekele.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Pyita akpụ-lia ya; sụ iya t'o gbeshi egbeshi; lẹ ya bụa madzụ ẹge ọ bụ.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Pyita egudewaru okfu ekfuru Koníliyọsu; ẹphe abahụ l'ime ụlo Koníliyọsu, bụ ẹke Pyita phụru igwe ọha, dọru iya nụ.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Yọ sụ ẹphe: “L'unubẹdua marua l'onwunu l'ọ dụ lẹ nsọ l'ome-l'alị ẹphebe ndu Ju; t'onye Ju kpakfu onye ẹ-ta bụdu onye Ju; m'ọ kwanu t'o nweru iphe yẹle onye ẹ-ta bụdu onye Ju a-nọdu emegba. Obenu lẹ Nchileke koshiwaru iya t'ẹ b'o nwekwa onye ya a-sọje nsọ; ọphu too nwe onye ya a-sụje l'ẹ t'ọ gbadụ kẹ tẹ ya denyi iya ẹka.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Ọ kwa iya meru iphe ya te jekpodua ọkpa ishi iphe, eekuru iya; ya egbeshilekwaphu tsoru ndu, unu ziru t'ẹphe bya iya ekuku. Iphe ya ajị nta-a abụru: ?Bụ ngụnu bẹ unu ekuru iya?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Kọníliyosu asụ iya: “L'ọ bu egbe nta-a nwaraswaphụ-a; l'oke-eswe urẹnyashi nọlephu l'ifu bẹ ya nọ l'ụlo iya; ekfu anụ Nchileke. Ya bya ele ẹnya; onye yeru uwe, chakọtaru pemu-pemu evudowa iya l'ifu.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Yo ku iya: ‘Kọníliyosu!’ Ya aza iya. Yọ sụ iya: ‘Lẹ Nchileke nụakwaru iphe mu anọduje ekfu anụ iya. L'ọ nyatawaru iphe-ọma, mu emeje.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Wo tẹ mu ye madzụ t'e je ekua Sáyịmonu ọphu eekuje Pyita t'ọ bya. O shi eshishi bya; nọdu l'ụlo Sáyịmonu onye akanya akpọ-anụ, bu l'iku eze ẹnyimu.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Tọ dụ iya bụ; ya eyelekwaphu madzụ teke onophu t'a bya ekua ngu. Nggu emekwaa ọhuma ẹge-a, ị byaru-wa. Nta-a bẹ ẹphe nọkotaakwa l'ifu Nchileke; ngabẹ nchị t'ẹphe nụa iphe Nchileke sụru t'i kfuru ẹphe.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Ya ndono; Pyita awata oye ọnu; sụ: “Lẹ nta-a b'o dowaru iya ẹnya lẹ Nchileke ta akpọdu mkpọcha l'ẹke madzụ nọ.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ẹ too kfudu lẹ madzụ shi l'alị ọwaa; ọ dụdu bụru alị ọphu. Iphe bụ onye atsụ iya egvu; l'emeje iphe-ọma bẹ dụ-wa iya mma. Onye ono b'ọ natawaru.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Nchileke ziru ndu Ízurẹlu ozi; bya eshi l'ẹka Jisọsu Kuráyisutu zia ẹphe ozi-ọma k'ẹhu-agu. Ọ bụ Kuráyisutu ono bụ iya bụ Nnajiufu onyemonye ọbule.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Unu mawaru iphe, wataru ememe lẹ Gálili jeye yo medzuru Judíya mgburumgburu lẹ Jọnu zitsuaru ozi kẹ baputizimu.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Unu nụwaru kẹ Jisọsu, bụ onye Názarẹtu: ẹge Nchileke meru: Ume-dụ-Nsọ eji iya ẹhu; bya emee; ike adụ iya; k'ọphu ọ tụkoru ẹkemeke ọbule jekota; l'eme iphe dụ mma; l'atọfuje iphe bụ onye Sétanu keru ẹgbu; mee ya; yọ dụ mma; okfu lẹ Nchileke nọ swiru iya.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ẹphebedua gudekota ẹnya ẹphe phụ iphe Jisọsu meru lẹ Jerúsalemu; mẹ l'alị ndu Ju mgburumgburu. Ndu Ju akpụta iya kpọpyabe l'oshi-osweru; yọ nwụhu.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Obenu lẹ Nchileke meru; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ l'ọ nọtsuaru abalị ẹto l'ili. Yọ bya emee t'o koshi onwiya lẹ ya nọ ndzụ.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ẹ tọ bụkwa madzụ kpamukpamu b'o koshiru onwiya. Ọ bụlekwaphu ẹphebedua, l'atụ ọnu iya-a; mbụ ẹphebe ndu Nchileke fọtahawaru afọta b'o koshiru onwiya. Ẹphe l'iya nọkpooru ria nri; ngụa iphe-angụngu lẹ Nchileke metsuaru t'o shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ ono.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 O ziru ẹphe t'ẹphe je ezia ozi-ọma ono t'o rudzuru onyemonye ọbule. Sụ t'ẹphe je araaru iya ndiphe arara; l'ọ bụ iya bẹ Nchileke meru onye e-kpe ndu, nọ ndzụ; mẹ ndu, nwụhuru anwụhu ikpe.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndu nkfuchiru Nchileke l'ẹphe ha kfuru iya. Ẹphe sụru l'iphe bụ onye woru onwiya ye iya l'ẹka bẹ Nchileke e-gude k'ẹpha iya gụaru nvụ l'iphe dụ ẹji, onye ọbu meru.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Pyita akpụkwadurua okfu ono l'ọnu ekfu; Ume Nchileke abya ejikota iphe bụ ndu anụ okfu ono ẹhu.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Yọ kpọo ndu kẹ Kuráyisutu ono, ẹphe lẹ Pyita yị ono okfu; lẹ Nchileke nụkwaruphu ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju Ume-dụ-Nsọ.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Kẹ l'ẹphe nụru ẹke ẹphe ghatsụaru okfu-alị ẹphe; gudetsua okfu, Ume-dụ-Nsọ ekoshi ẹphe ekfu okfu; aja Nchileke ajaja. Pyita asụ:
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Keshinu ndu-wa natawaru Ume Nchileke ẹge ẹphebedua nataru-a; ?bụhunu ngụnu a-kpọshi t'ẹ b'e me ẹphe baputizimu.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Yọ sụ t'e gude ẹpha Jisọsu Kuráyisutu meshia ẹphe baputizimu. E meebe; ẹphe arọo ya t'ẹphe l'iya nọfua nwa abalị olemole.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.