Atos 10
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF
1 O nweru onye ishi ndu sọja, bu lẹ Sizaríya, ẹpha iya bụ Koníliyọsu. Kọníliyosu bụ onye ishi sọja ndu Rómu, achị ndu sọja ụkporo ise lẹ “Ọgbo-amị ndu Ị́tali.”
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Koníliyọsu ono bụ onye akwabẹje Nchileke ugvu. Yẹle ndibe iya l'ẹphe ha bẹ Nchileke dụru lẹ nsọ. Ndu Ju, ẹ-te nwedu ẹge ẹphe maru iya onwẹphe; bẹ ọonoduje anụ iphe nshinu. Ọ kwaphụ ẹge ono bẹ ọonoduje ekfu anụ Nchileke tekenteke.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Yo be ujiku lanụ l'ẹnyanwu gbụfuwaru l'ishi; yọ phụa àphụ̀; elekpo ojozi-imigwe, shi l'ẹka Nchileke dachangu l'ẹke ọ bataru bya ekua ya: “Kọníliyosu!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Koníliyọsu egude ọtsu-egvu bya elee ojozi-imigwe ono ẹnya; za iya: “Owe-e! ?Bụkwa ole Nnajiufu?”
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ye madzụ t'ẹphe je Jọ́pa je ekua nwoke lanụ, aza Sáyịmonu, iphe eekuje iya bụ Pyita.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 O shi eshishi bya; nọdu l'ụlo nwoke akanya akpọ-anụ, eeku Sáyịmonu. O buphu lẹ mgboro eze ẹnyimu.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ojozi-imigwe ono, shi ekfu anụ iya ono atụgbulephu; Koníliyọsu ekua ndu ejeru iya ozi ụmadzu ẹbo bya eyeru ẹphe onye sọja lanụ. Onye sọja ono bụkwaphu onye Nchileke dụru lẹ nsọ. Ọ yị lẹ ndu katsụa ọnokube Koníliyọsu ntse ejeru iya ozi.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Koníliyọsu abya akọeberu ẹphe iphe meru nụ; bya ezifu ẹphe t'ẹphe jeshia Jọ́pa. Ẹphe atụgbua jeshia.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Yo rua nchi-ta-abọhu iya teke ndu ozi ono abyawa oru Jọ́pa; Pyita enyihu eli okpotsu ụlo ono l'echi oke-eswe; jeshia okfuru nụ Nchileke.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 A nọnyaa; ẹgu agụlahaa ya. Yọ dụ iya t'a sụ lẹ ya riwaru nri. Nri eshikwaduru l'ọku. Ya ndono; yọ dụ iya l'ọ bụ mgbẹnya jịpyaberu iya ẹnya.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Yọ phụa ẹge imigwe gheru ọnu; phụa iphe, shi l'igwe ala l'alị; mbụ iphe dụ l'ọ bụ ẹ́kwà, ha nshinu, e gude l'ishishi iya phẹ ẹno ewozita l'alị.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 L'ime ẹ́kwà ono b'ẹ to nwedu egbe anụ, nweru ọkpa ẹno, nọ lẹ mgboko-a, ẹ-ta nọru iya nụ; to nwe anụ, akpụ l'alị, ẹ-ta nọru iya nụ; to nwe egbe nwẹnu, ephe l'eli, ẹ-ta nọru iya nụ.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Yọ nụa olu, sụru iya: “Pyita; ngwa; gbeshi gbua; ria!”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Pyita asụ iya: “Nnajiufu; wawakwa; kẹ lẹ ya te ribukwaa iphe ẹ-ta gbadụ k'eriri; m'ọ bụkwanu iphe, aasọ nsọ.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Olu ono asụkwa iya phụ: “Ba adụkwa teke ịi-sụ l'iphe Nchileke sụru t'ẹ b'a sọshi nsọ bẹ aasọ nsọ.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Iphe ono emelephu ẹge ono ugbo ẹto. E meebe; e wolia ya woba l'imigwe.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Pyita arịlahaa iphe àphụ̀ ono, ọ phụru ono bụ. Yọ gbachia ya ẹnya. Yọ bụru teke ono bẹ ndu ono, Kọníliyosu ziru ono chọ-vuru ẹke ọphu bụ ụlo Sáyịmonu; vudowa l'ọnu-ụzo.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ẹphe ekua oku; jị mẹ Sáyịmonu ọphu eekuje Pyita nọ ẹke ono.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pyita anọdukwadua l'arị iphe àphụ̀ phụ bụ; Ume Nchileke asụ iya: “L'o nwekwaru ụmadzu ẹto, achọ ngu nụ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Gbeshilekwaphu nyizita; je tsoru ẹphe. Be ejekwa ọbo obu ẹbo; l'ọ kwa yẹbedua ziru t'ẹphe bya.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Pyita enyifuta je asụ ẹphe: “L'ọ kwa yẹbedua bẹ unu achọ ọbu: ?Unu byaru ngụnu?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ẹphe asụ iya: “L'ọ kwa Kọníliyosu, bụ onye ishi sọja ndu Rómu, achị ụkporo ndu sọja ise bẹ ziru ẹphe t'ẹphe bya. Ọ bụ onye obu-ọma; bụru onye akwabẹje Nchileke ugvu. Ọ bụ onye ndu Ju eyeru ugvu nshinu nshinu. Ojozi-imigwe sụru iya t'o zia t'ị bya l'ụlo iya; k'ọphu ọo-nụ okfu, ii-kfu.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Pyita abya eduta ẹphe; ẹphe eje aradụ aradụ.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Yo be mbọku ọphu tso iya nụ; yo rua Sizaríya, bụ ẹke Kọníliyosu yẹ l'abụbu iya l'ẹphe ha; mẹ ndu ọ̀nyà iya, o ziru t'ẹphe bya nọ echeru Pyita.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pyita erutalephu l'ụlo ono; Kọníliyosu agbakfu iya; bụru iya pẹe l'ifu; kele iya ekele.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Pyita akpụ-lia ya; sụ iya t'o gbeshi egbeshi; lẹ ya bụa madzụ ẹge ọ bụ.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pyita egudewaru okfu ekfuru Koníliyọsu; ẹphe abahụ l'ime ụlo Koníliyọsu, bụ ẹke Pyita phụru igwe ọha, dọru iya nụ.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Yọ sụ ẹphe: “L'unubẹdua marua l'onwunu l'ọ dụ lẹ nsọ l'ome-l'alị ẹphebe ndu Ju; t'onye Ju kpakfu onye ẹ-ta bụdu onye Ju; m'ọ kwanu t'o nweru iphe yẹle onye ẹ-ta bụdu onye Ju a-nọdu emegba. Obenu lẹ Nchileke koshiwaru iya t'ẹ b'o nwekwa onye ya a-sọje nsọ; ọphu too nwe onye ya a-sụje l'ẹ t'ọ gbadụ kẹ tẹ ya denyi iya ẹka.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Ọ kwa iya meru iphe ya te jekpodua ọkpa ishi iphe, eekuru iya; ya egbeshilekwaphu tsoru ndu, unu ziru t'ẹphe bya iya ekuku. Iphe ya ajị nta-a abụru: ?Bụ ngụnu bẹ unu ekuru iya?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Kọníliyosu asụ iya: “L'ọ bu egbe nta-a nwaraswaphụ-a; l'oke-eswe urẹnyashi nọlephu l'ifu bẹ ya nọ l'ụlo iya; ekfu anụ Nchileke. Ya bya ele ẹnya; onye yeru uwe, chakọtaru pemu-pemu evudowa iya l'ifu.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Yo ku iya: ‘Kọníliyosu!’ Ya aza iya. Yọ sụ iya: ‘Lẹ Nchileke nụakwaru iphe mu anọduje ekfu anụ iya. L'ọ nyatawaru iphe-ọma, mu emeje.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Wo tẹ mu ye madzụ t'e je ekua Sáyịmonu ọphu eekuje Pyita t'ọ bya. O shi eshishi bya; nọdu l'ụlo Sáyịmonu onye akanya akpọ-anụ, bu l'iku eze ẹnyimu.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Tọ dụ iya bụ; ya eyelekwaphu madzụ teke onophu t'a bya ekua ngu. Nggu emekwaa ọhuma ẹge-a, ị byaru-wa. Nta-a bẹ ẹphe nọkotaakwa l'ifu Nchileke; ngabẹ nchị t'ẹphe nụa iphe Nchileke sụru t'i kfuru ẹphe.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Ya ndono; Pyita awata oye ọnu; sụ: “Lẹ nta-a b'o dowaru iya ẹnya lẹ Nchileke ta akpọdu mkpọcha l'ẹke madzụ nọ.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ẹ too kfudu lẹ madzụ shi l'alị ọwaa; ọ dụdu bụru alị ọphu. Iphe bụ onye atsụ iya egvu; l'emeje iphe-ọma bẹ dụ-wa iya mma. Onye ono b'ọ natawaru.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Nchileke ziru ndu Ízurẹlu ozi; bya eshi l'ẹka Jisọsu Kuráyisutu zia ẹphe ozi-ọma k'ẹhu-agu. Ọ bụ Kuráyisutu ono bụ iya bụ Nnajiufu onyemonye ọbule.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Unu mawaru iphe, wataru ememe lẹ Gálili jeye yo medzuru Judíya mgburumgburu lẹ Jọnu zitsuaru ozi kẹ baputizimu.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Unu nụwaru kẹ Jisọsu, bụ onye Názarẹtu: ẹge Nchileke meru: Ume-dụ-Nsọ eji iya ẹhu; bya emee; ike adụ iya; k'ọphu ọ tụkoru ẹkemeke ọbule jekota; l'eme iphe dụ mma; l'atọfuje iphe bụ onye Sétanu keru ẹgbu; mee ya; yọ dụ mma; okfu lẹ Nchileke nọ swiru iya.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Ẹphebedua gudekota ẹnya ẹphe phụ iphe Jisọsu meru lẹ Jerúsalemu; mẹ l'alị ndu Ju mgburumgburu. Ndu Ju akpụta iya kpọpyabe l'oshi-osweru; yọ nwụhu.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Obenu lẹ Nchileke meru; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ l'ọ nọtsuaru abalị ẹto l'ili. Yọ bya emee t'o koshi onwiya lẹ ya nọ ndzụ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Ẹ tọ bụkwa madzụ kpamukpamu b'o koshiru onwiya. Ọ bụlekwaphu ẹphebedua, l'atụ ọnu iya-a; mbụ ẹphebe ndu Nchileke fọtahawaru afọta b'o koshiru onwiya. Ẹphe l'iya nọkpooru ria nri; ngụa iphe-angụngu lẹ Nchileke metsuaru t'o shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ ono.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 O ziru ẹphe t'ẹphe je ezia ozi-ọma ono t'o rudzuru onyemonye ọbule. Sụ t'ẹphe je araaru iya ndiphe arara; l'ọ bụ iya bẹ Nchileke meru onye e-kpe ndu, nọ ndzụ; mẹ ndu, nwụhuru anwụhu ikpe.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndu nkfuchiru Nchileke l'ẹphe ha kfuru iya. Ẹphe sụru l'iphe bụ onye woru onwiya ye iya l'ẹka bẹ Nchileke e-gude k'ẹpha iya gụaru nvụ l'iphe dụ ẹji, onye ọbu meru.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pyita akpụkwadurua okfu ono l'ọnu ekfu; Ume Nchileke abya ejikota iphe bụ ndu anụ okfu ono ẹhu.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yọ kpọo ndu kẹ Kuráyisutu ono, ẹphe lẹ Pyita yị ono okfu; lẹ Nchileke nụkwaruphu ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju Ume-dụ-Nsọ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Kẹ l'ẹphe nụru ẹke ẹphe ghatsụaru okfu-alị ẹphe; gudetsua okfu, Ume-dụ-Nsọ ekoshi ẹphe ekfu okfu; aja Nchileke ajaja. Pyita asụ:
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “Keshinu ndu-wa natawaru Ume Nchileke ẹge ẹphebedua nataru-a; ?bụhunu ngụnu a-kpọshi t'ẹ b'e me ẹphe baputizimu.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Yọ sụ t'e gude ẹpha Jisọsu Kuráyisutu meshia ẹphe baputizimu. E meebe; ẹphe arọo ya t'ẹphe l'iya nọfua nwa abalị olemole.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.