2 Samuel 5
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; ikfu ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha abyakfuta Dévidi lẹ Hẹ́buronu bya sụ iya: “Ayịbedua mẹ nggụbedua chịko bụru mee lanụ mẹ anụ-ẹhu lanụ.
1 Então todas as tribos de Israel foram se encontrar com Davi em Hebrom e disseram: — Nós pertencemos ao mesmo povo que você, ó rei.
2 L'oge ọhazu teke Sọlu shi bụru eze ayi bẹ bụ nggụbedua shi anọduje edu ndu Ízurẹlu l'ọgu. Yọ bụru nggu bẹ Ojejoje sụru l'ịi-nọdu eche ndu nk'iya; mbụ ndu Ízurẹlu l'ọ bụ onye eche atụru. Yọ bụru nggu e-mekochaa chịa ẹphe.”
2 No passado, quando Saul era o nosso rei, você comandou o povo de Israel na batalha. E o Senhor Deus lhe disse que você seria comandante e governador do povo dele.
3 Tọ dụ iya bụ; ndu bụ ọgurenya Ízurẹlu l'ẹphe ha abyakfuta eze, bụ Dévidi lẹ Hẹ́buronu; ẹphe l'iya agbaa ndzụ l'ifu Ojejoje; ẹphe awụa ya manụ l'ishi t'ọ bụru eze ndu Ízurẹlu.
3 Assim todos os líderes de Israel foram se encontrar com Davi em Hebrom. Davi fez um acordo sagrado com eles, e eles o ungiram rei de Israel.
4 Iphe Dévidi gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa labụ.
4 Ele tinha trinta anos de idade quando se tornou rei e reinou quarenta anos.
5 Teke o bu lẹ Hẹ́buronu b'ọ chịru ndu Júda afa ẹsaa l'ọnwa ishingu. Yọ bya akwalala lẹ Jerúsalemu; nọdu l'ẹke ono chịa ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; mẹ ndu Júda ụkporo afa l'afa iri l'ẹto.
5 Governou Judá, em Hebrom, sete anos e meio; e governou Israel e Judá, em Jerusalém, trinta e três anos.
6 Eze, bụ Dévidi yẹle ndu nk'iya awụba lẹ Jerúsalemu jekfushia ndu Jebusu, bu l'ẹke ono ọgu. Ndu Jebusu ono abya asụ Dévidi: “Ẹ tịi hakwa k'ọbata l'ẹke-a; kẹ l'ọ kwa ndu ìshì; mẹ ndu ngvụru a-chiphu ngu azụ.” Ẹphe arịa l'ẹ to nwedu lẹ Dévidi abata l'ẹke ono.
6 O rei Davi e os seus soldados foram atacar Jerusalém. Os jebuseus, que eram os moradores da cidade, pensaram que ele não seria capaz de conquistá-la e por isso disseram: — Você nunca entrará aqui. Para fazer você ficar do lado de fora, bastam os cegos e os aleijados.
7 Obenu l'e metsuleru-a; Dévidi anatalẹ ẹphe ẹke ẹphe kpụru; yo shihu ike l'eli Ugvu Záyọnu, mekochaaru bụru Mkpụkpu Dévidi.
7 Mas Davi tomou a fortaleza de Sião , e ela passou a ser chamada de “ Cidade de Davi ”. A coisa aconteceu assim.
8 Ọ bụ mbọku ono bẹ Dévidi sụru: “L'ọ kwa onye a-dụ ike lụa ndu Jebusu bẹ e-tsoru ọswa-mini bakfu ndu ìshì; mẹ ndu ngwụru ono, Dévidi kpọru ashị ono.” Ọo ya bụ iphe ono, eekfuje; sụ: “Lẹ ndu ìshì; mẹ ndu ngvụru ta byadụ bya a-bahụ l'ụlo.”
8 Naquele dia Davi disse aos seus soldados: — Se alguém quiser matar os jebuseus, aqueles pobres cegos e aleijados, que eu tanto odeio, então que suba pelo túnel da água e os ataque. É por isso que se diz: “Os cegos e os aleijados não podem entrar na casa de Deus.”
9 Dévidi abya awata ufu l'ẹke ono, a kpụshiru ike ono; gụa ẹke ono Mkpụkpu Dévidi. Ọ kpụru ụpho-mkpuma mkpụkpu ono mgburumgburu; shi l'agbarike ụpho-mkpuma mkpụkpu ono kpụa ya bahụ abahụ.
9 Davi ficou morando na fortaleza e a chamou de Cidade de Davi. Em volta ele construiu defesas que iam desde o aterro que ficava no lado leste da cidade até o palácio.
10 Dévidi l'aka oshihu ike akaka l'eje; kẹle Ojejoje; mbụ Nchileke, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike nọ swiru iya.
10 E Davi ia ficando cada vez mais forte porque o Senhor , o Deus Todo-Poderoso, estava com ele.
11 Ya ndono; Hiramu, bụ eze ndu Táya abya eye ndu ozi iya t'ẹphe vutaru Dévidi oshi sida; bya eyekwaphu ndu kapyịnta; mẹ ndu edoje ụlo; ẹphe abya akpụaru Dévidi ụlo-eze iya.
11 O rei Hirão, da cidade de Tiro, enviou embaixadores a Davi. Ele mandou toras de cedro e também carpinteiros e pedreiros, e eles construíram um palácio para Davi.
12 Dévidi abya amaru lẹ Ojejoje mewaru tẹ ya ngụru angụru l'ọbu eze ndu Ízurẹlu; yeru lẹ Ojejoje gudewa k'okfu ẹhu ndu nk'iya; mbụ ndu Ízurẹlu palia alị-eze iya imeli.
12 E assim Davi entendeu que o Senhor o havia confirmado como rei de Israel e que, por amor ao seu povo, estava fazendo o seu reino progredir.
13 Dévidi akwafụtsua lẹ Hẹ́buronu; bya alụshia ụnwanyi ọdo; bya achịta ụnwanyi ọdo doo; ẹphe abụru nnufu iya phẹ lẹ Jerúsalemu. Ẹphe abya amụshifuaru iya ụnwu: nwoke lẹ nwanyi.
13 Depois que saiu da cidade de Hebrom, Davi arranjou mais concubinas e esposas em Jerusalém e com elas teve mais filhos e filhas.
14 Ọwaa ẹpha ụnwegirima, a mụshiru iya lẹ Jerúsalemu: Shamuwa; Shobabu; Nétanu; Sólomọnu;
14 Os filhos de Davi que nasceram em Jerusalém foram: Samua, Sobabe, Natã, Salomão,
15 Ibuha; Elishuwa; Nefẹgu; Jafiya;
15 Ibar, Elisua, Nefegue, Jafia,
16 Elishama; Eliyada; mẹ Elifẹletu.
16 Elisama, Eliada e Elifelete.
17 Ndu Filisutayịnu anụlephu l'a wụwaru Dévidi manụ l'ishi t'ọ bụru eze ndu Ízurẹlu; ẹphe achịko l'ẹphe ha zahụ; chọru Dévidi jeshia. Dévidi anụa ya; je anọ-kirishia l'ẹke ono, a kpụshiru ike ono.
17 Quando os filisteus souberam que Davi tinha sido ungido como rei de Israel, o seu exército saiu para prendê-lo. Quando soube disso, Davi desceu para a fortaleza .
18 Ndu Filisutayịnu erua je edoo onwẹphe; je akpaa lẹ nsụda Réfa.
18 Os filisteus chegaram ao vale dos Gigantes e o ocuparam.
19 Dévidi akpata Ojejoje ishi; sụ: “?Bụ tẹ ya je je etso ndu Filisutayịnu ọgu tọo? ?L'oo-woru ẹphe ye iya l'ẹka tọo?”
19 Aí Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo lutar contra os filisteus? Tu me darás a vitória? — Vá! — disse o
20 Ya ndono; Dévidi ejeshia Bálụ-Perazimu; je alụa ẹphe l'ẹke ono. Yọ sụ: “L'ọ bụ ẹge ukporo-mini ekpoje-wa bụ ẹge Ojejoje shiwa l'ẹka iya kpota ndu ọhogu iya phẹ.” Ọ bụ iya kparu iphe ọ agụru ẹke ono Bálụ-Perazimu.
20 Então Davi foi até Baal-Perazim e ali venceu os filisteus. Ele disse: — Como uma enchente que derruba tudo, assim o Por isso, aquele lugar é chamado de Baal-Perazim .
21 Ndu Filisutayịnu achịru ntẹkpe ẹphe l'ọ ha wụshi l'ẹke ono; Dévidi yẹle ndu nk'iya achịta iya tụgbua.
21 Ali os filisteus abandonaram os seus ídolos, e Davi e os seus soldados os levaram embora.
22 Ndu Filisutayịnu alaphutakwa azụ ọdo; bya edoo onwẹphe je akpaa lẹ nsụda Réfa.
22 Então os filisteus voltaram para o vale dos Gigantes e o ocuparam.
23 Dévidi abya akpata Ojejoje ishi. Ojejoje asụ iya: “Unu be eshikwa ẹphe l'ifu nhamụnha; unu shichikwaa ẹphe l'azụ; gbaa ẹphe mgburumgburu l'ifu ẹke ono, oshi balusamu vudogbaa ono; tso ẹphe ọgu.
23 Mais uma vez Davi consultou o Senhor , e ele respondeu: — Não os ataque daqui. Dê a volta, vá até as amoreiras e ataque por trás.
24 Unu nụlephu ọda igidi-ọkpa l'eli oshi balusamu ono; unu emekebe ẹgwegwa; kẹ l'ọ bụ teke ono bẹ Ojejoje vutaru unu ụzo t'unu je egbushia ndu sọja ndu Filisutayịnu.”
24 Quando você ouvir o barulho de marcha por cima das amoreiras, fique pronto para atacar porque isso quer dizer que eu estou indo na sua frente para derrotar o exército dos filisteus.
25 Ya ndono; Dévidi emee ya ẹge ono Ojejoje ziru iya ono. Yo shi lẹ Géba gbua ndu Filisutayịnu jeye lẹ Géza.
25 Davi fez o que o Senhor havia mandado e obrigou os filisteus a recuarem desde Geba até Gezer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.