2 Samuel 3

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ọgu, darụ ndu ọnu-ụlo Sọlu; mẹ ndu kẹ Dévidi abụru ọgu, a lụru ogologo. Ike kẹ Dévidi l'aka akaka eje; ike kẹ ndu ọnu-ụlo Sọlu l'agvụ agvụgvu eje.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Teke Dévidi bu lẹ Hẹ́buronu b'a mụshiru iya ụnwegirima unwoke. Ọkpara iya bụ Amụnonu. Onye mụru iya nụ bụ Ahinowamu, bụ nwanyi Jézerilu.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 Abigelu, Nebalu kẹ Kamẹlu shi lụjee; tụfuwa iya atụfu amụtaru iya otsota, bụ Kiliyabu. Nwatibe Talumayi, bụ eze ndu Geshu; mbụ Maaka mụtaru iya Abusolomu, bụ onye k'ẹto.
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Hagitu mụtaru iya Adónịja, bụ onye k'ẹno. Abitalu amụtaru iya onye k'ise, bụ Shefatíya.
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 Nyee ya; mbụ Ẹgula mụtaru iya onye k'ishingu, bụ Ituremu. Ndu-a b'a mụshikotaru Dévidi teke o bu lẹ Hẹ́buronu.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Yọ bụru teke ono, ọgu adaru ndu ọnu-ụlo Sọlu ọwaa ndu ọnu-ụlo kẹ Dévidi ono bẹ Ábụna nọdu l'ẹka ụlo kẹ Sọlu; vudoshia ike.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 Yo nweru nwanyi ọbu, shi bụru nnufu Sọlu, aza Rizúpa. Nwanyi ono bụ nwatibe Aya. Yo be ujiku lanụ; Ishibosheti abya ekua Ábụna; sụ iya: “?Nanụ ẹge ọ dụ b'ị wataru ọra nnufu nna iya?”
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Iphe ono, Ishibosheti kfuru ono eghua Ábụna ntụmatu; yọ sụ Ishibosheti: “?Ya gbe bya atụwaru nụ íkè yeru ndu Júda tọo? Keshinu kpọ byeye ntanụ-a; bẹ ya shi gudeta obu iya l'ọ ha tụru íkè yeru nna ngu, bụ Sọlu; mẹ ndibe iya; mẹ ndu ọ̀nyà iya. Ya anọdukpelephu l'alụ ọgu ẹhu unu tẹ ndu kẹ Dévidi ba alụta unu. Yọ bụru nta-a b'ị bya ekobe iya okfu, larụ lẹ kẹ nwanyi-a.
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 Tẹ Nchileke gwakwa ya ọchi; mbụ t'o mekwa ya ọphu ka njọ m'ọ bụru lẹ ya te meduru Dévidi iphe ono, Ojejoje riburu lẹ nte kwee ya ụkwa iya ono;
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 mbụ lẹ ya e-me t'alị-eze ono lụfu ọnu-ụlo Sọlu l'ẹka; mee tẹ Dévidi bụru eze ndu Ízurẹlu mẹ Júda; shita lẹ Dánu jeye Besheba.”
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Ọphu Ishibosheti emekpodua ọnu ụkporo k'okfu okfu yeru Ábụna ọdo; kẹ l'ọotsu iya egvu.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 Tọ dụ iya bụ; Ábụna abya eyefu ndu ozi t'ẹphe jeru iya kẹ Dévidi je asụ iya: “?Bụnua onye bẹ alị-a nọ l'ẹka? Tẹ nggu l'iya gbaa ndzụ; k'ọphu ya e-yetaru ngu ẹka chịta ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha ye l'ẹka iya nke ngu.”
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Dévidi asụ iya: “L'ọ dụa mma tẹ nggu l'iya gbaa ndzụ. Ọ bụ l'o nweru iphe lanụ, ya ele ngu ẹnya iya l'ẹka: Iphe ọbu bụ t'ẹ b'i byakwa ẹke ya nọ; gbahaa l'i du Mikalu Sọlu dutaru iya teke ịi-nọdu abya!”
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Dévidi abya eye ndu ozi t'ẹphe jekfu Ishibosheti Sọlu je asụ iya: “T'o dee ya nyee ya Mikalu, ya butaru akpapyị ụkporo ndu Filisutayịnu ise gude kwaa aswa iya ono.”
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Ya ndono; Ishibosheti ezia t'e je anata Mikalu l'ẹke nji iya; mbụ Palutiyẹlu Layishi.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Nji nwanyi ono l'ara ẹkwa; etso iya; jeye; ẹphe erua Bahurimu. Ábụna asụ nwoke ono: “T'ọ la!” Yọ tụgbua; lashia.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Ábụna abya ekua ndu bụ ọgurenya ndu Ízurẹlu idzu; sụ ẹphe: “Unu shiwa teke teru ẹnya seta ẹge unu e-shi mee Dévidi eze unu.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 Ngwa-a; unu mee ya ẹya nta-a! Ishi iya abụru lẹ Ojejoje kwewaru Dévidi ụkwa; sụ iya: ‘L'ọ bụ l'ẹka nwozi iya, bụ Dévidi; bẹ ya e-shi nafụta ndu nk'iya, bụ ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu Filisutayịnu; mẹ l'ẹka ndu ọhogu ẹphe l'ẹphe ha.’ ”
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Ábụna abyakwaphu bya ekfuru yeru ndu Bénjaminu; b'ọ bya atụgbua jeshia Hẹ́buronu je ekfuaru Dévidi iphe, bụ iphe ndu Ízurẹlu; mẹ ndu ikfu Bénjaminu l'ẹphe ha abya ememe.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Ndu ẹphe lẹ Ábụna yị je kẹ Dévidi ono lẹ Hẹ́buronu bụ ụkporo unwoke; Dévidi eshia nri gude gbaaru ẹphe ajị.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Ábụna asụ Dévidi: “Onye nwe mu nụ, bụ eze; ọ kwa tẹ ya je je ekuaru ngu ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha tẹ nggu l'ẹphe gbaa ndzụ; k'ọphu ịi-bụru eze ẹphe ẹge ono, ọogu ngu t'ị bụru ono.” Dévidi edufu Ábụna; yọ tụgbua lashia l'ẹhu-agu.
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Yọ bụleruphu teke ono bẹ ndu kẹ Dévidi; mẹ Jóabu shi ọgu ọ-lụa-ọlaa, ẹphe jeru bata; vuru iphe, dụ egvu, ẹphe kwaru l'ọkwata. Obenu lẹ Ábụna ta nọkwanu l'ufu Dévidi lẹ Hẹ́buronu; kẹle Dévidi dufuwaru iya. Yọ tụgbua lashia l'ẹhu-agu.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Jóabu yẹle ndu sọja, yẹle iya yị abatalẹphu; e kfuru iya lẹ Ábụna Nẹru bẹ shikwa byakfuta eze; yo dufuwa iya; yọ lashia lẹ nchị-odoo.
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Ya ndono; Jóabu ejekfushia eze je asụ iya: “?Bụ ngụnu b'i meru ẹge ono? ?Bụ ngụnu meru iphe Ábụna byakfutaru ngu; nggu ahaa ya; yọ lashia? Nta-a b'ọ laakwaru!
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 Ị marua onye Ábụna Nẹru bụ. Ọ kwa ụgho b'ọ byaru ngu aghọru; bya t'ọ maru ẹge iije iya ala; maru iphe, bụ iphe, iime ememe.”
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Jóabu ahaa Dévidi lụfushia; bya ezia ndu ozi iya t'ẹphe gbakfu Ábụna. Ẹphe agbakfu Ábụna lẹ wẹlu Síra; kuphuta iya azụ; Dévidi ta ma.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Ábụna alaphutalephu azụ lẹ Hẹ́buronu; Jóabu ekuchi iya ekuchi l'iku obu-edukfu ono; l'o nweru iphe, ya eme tẹ ya kfuru iya. Jóabu anọdu l'ẹke ono; nmafua ya ẹpho; yọ nwụhu. Yo shi ẹge ono gwata ụgwo ọchi nwunne iya phụ; mbụ Ásahẹlu.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Dévidi abya anụa iya; su: “Gbururu jeye lẹ gbururu bẹ ẹka yẹle ndu alị-eze iya ta dụkwa l'ọchi Ábụna Nẹru l'ifu Nchileke.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 Tẹ ọchi Ábụna tụ-kokwaru Jóabu; mẹ ndu ọnu-ụlo nna iya l'ẹphe ha l'ishi! T'onye ẹjo ọnya ata ba agvụkwa agvụgvu l'ufu Jóabu; mẹ onye ẹhu-labụ; mẹ onye gude mkpọro l'eje ije; mẹ onye e gburu l'ike; mẹ onye ụkpa.”
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Yọ bụru Jóabu yẹle nwunne iya kẹ nwoke; mbụ Abishayi bẹ gburu Ábụna; kẹ l'ọ bụ iya gburu Ásahẹlu, bụ nwunne ẹphe l'ọgu lẹ Gíbiyọnu.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Dévidi abya asụ Jóabu mẹ ndu ẹphe ya nọ: “Unu lawashịa uwe unu; unu achịta uwe-aphụ yee; raa ẹkwa Ábụna.” Eze, bụ Dévidi l'etso igbe-odzu ono l'azụ.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 Ẹphe elia Ábụna lẹ Hẹ́buronu; eze akwaa ẹkwa Ábụna l'eli ili iya. Ndu ono l'ẹphe atụa ụzu-ẹkwa.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Eze, bụ Dévidi abya agụa egvu-aphụ l'ẹhu Ábụna; sụ:
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 Ẹ te kekwa ngu ẹgbu l'ẹka;
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Ndu ono l'ẹphe ha abya arọlahaa Dévidi t'o ria nri lẹ teke ọ bụkwadu eswe. Obenu lẹ Dévidi riburu iya; sụ: “Kamẹnu; lẹ ya te ewotadu nri; m'ọ -bụ iphe ọdo kpaa l'ọnu tẹmanu ẹnyanwu arịba!”
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Ẹhu atsọo ndu ono l'ẹphe ha ẹna; ẹphe atụbe nvọ l'iphe ono, Dévidi meru ono; iphemiphe ọbule, eze Dévidi meru adụkota ẹphe mma.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Ndu ono l'ẹphe ha; je akpaa lẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha amaru mbọku ono l'ẹka eze, bụ Dévidi ta anọdu l'egbugbu ono, e gburu Ábụna Nẹru ono.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 Eze asụ ndu ozi iya: “?Unu ta madụ l'onye nwụhuru l'alị Ízurẹlu ntanụ bụ oke amadụ; bụru nwatibe eze?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Ọ bụ oswi-okfu l'a wụru mu manụ l'ishi tẹ mu bụru eze; obenu l'ike ta anọdu mu ntanụ-a; kẹ l'ụnwegirima Zeruya bẹ nabaru mu ẹka. Tẹ Ojejoje kfụkwaa ndu ẹjo madzụ ụgwo l'ẹge ẹjo iphe, ẹphe meru habe!”
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.