2 Samuel 2

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E metsua; Dévidi ejeshia ọkpata Ojejoje ishi tẹ ya maru: “?Mẹ ya a-la lẹ mkpụkpu lẹ Júda je eburu?”
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Dévidi atụgbua lashia ẹke ono yẹle unyomu iya ẹphe ẹbo; mbụ Ahinowamu kẹ Jézerilu; mẹ Abigelu kẹ Kamẹlu, bụ nwanyi ono, nji ya; mbụ Nebalu tụfuru ono.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 Dévidi achịtakwaphu ndu nk'iya, bụ iya bụ unwoke ono yẹle iya yị ono. Onyenọnu eduta ndibe iya; ẹphe eje eburu lẹ Hẹ́buronu mẹ l'edukfu edukfu, nọ-pheru iya mgburumgburu.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Ndu Júda abyatashia Hẹ́buronu. Yọ bụru l'ẹke ono bẹ ẹphe nọ wụa Dévidi manụ l'ishi t'ọ bụru eze, chịa ndu Júda.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 Dévidi abya eyefu ndu ozi t'ẹphe je ezia unwoke Jábẹshi-Gíledu: “Tẹ Ojejoje gọru ọnu-ọma nụ ẹphe k'ugvu ono, ẹphe kwabẹru Sọlu, bụ nnajiufu ẹphe; woru iya lia ono.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Tẹ Ojejoje mekwaa t'ẹphe maru ẹge obu-ọma iya hatabe nshinu l'ẹke ẹphe nọ. T'o koshikwaphu ẹphe lẹ ya gbaru t'e gude ire iya ẹka l'ẹke ẹphe nọ! Yẹbedua, bụ Dévidi l'onwiya e-mekwaruphu ẹphe iphe-ọma; keshinu ọphu ẹphe maru mee iphe ọwaa.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Ọo ya bụ; t'ẹka shihukwa ẹphe ike; ẹphe abụru ndu kwaru ẹnya; kẹle nnajiufu ẹphe; mbụ Sọlu bẹ nwụhuakwaru nụ; ndu ọnu-ụlo Júda awụwa iya manụ l'ishi tẹ ya bụru eze ẹphe.”
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Ábụna Nẹru, bụ onye ishi ndu sọja Sọlu abya eduta nwatibe Sọlu, bụ Ishibosheti byatashia Mahanayimu;
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 bya emee ya eze ndu Gíledu; ndu Ashuru; ndu Jézerilu; ndu Ífuremu; ndu Bénjaminu; mẹwaru ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Iphe Ishibosheti Sọlu gbaru bụ ụkporo afa labụ teke ọ dụberu bụru eze ndu Ízurẹlu. Iphe ọ chịru bụ afa labụ.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 Dévidi eburu lẹ Hẹ́buronu; bụru eze ndu ọnu-ụlo Júda. Iphe, ọ chịru bụ afa ẹsaa l'ọnwa ishingu.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Ya ndono; Ábụna Nẹru yẹle ndu ejeru Ishibosheti Sọlu ozi, shi Mahanayimu atụgbua jeshia Gíbiyọnu.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 Jóabu Zeruya yẹle ndu kẹ Dévidi atụgbua jekfushia ẹphe l'okpuru Gíbiyọnu. Yo nweru ndu ọphu dọru l'azụ okpuru ono azụ ọphu; ndu ọphu adọru l'azụ iya ọphu.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 Ábụna asụ Jóabu: “T'ụnwu-okorọbya-a haru gbeshi je akpasweru onwẹphe ẹka t'ayi phụ.”
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Ẹphe awụ-lihu; a bya agụta ẹphe ụmadzu iri l'ẹbo l'ẹke iya kẹ ndu Bénjaminu yẹle Ishibosheti Sọlu; gụta ụmadzu iri l'ẹbo l'ẹke iya kẹ Dévidi.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Tọ dụ iya bụ; onyenọnu abya awọru ibe iya l'ishi; woru ogu-mbeke nmatsua ibe ẹphe lẹ mgberemẹku. Ẹphe adashịa; nwụshihukota l'ugbo lanụ. Ọ bụ iya meru iphe e gude kulahaa ẹke ono “Ẹgu Ogu-mbeke.” Ẹke ono bẹ nọ lẹ Gíbiyọnu.
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Ọgu mbọku ono ekpohu ọku. Ndu kẹ Dévidi emekputa ndu kẹ Ábụna yẹle unwoke Ízurẹlu.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Ụnwegirima Zeruya ẹphe ẹto nọkotakwa l'ẹke ono; mbụ Jóabu; mẹ Abishayi yẹle Ásahẹlu; ndu k'unwoke. Ásahẹlu bẹ eme kọrokoro l'ọbu mgbada.
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 Ásahẹlu achịpyabe Ábụna; k'ọphu bụ l'ẹ tọ ghachidu aghachi l'ẹke ọochi iya.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ábụna abya aghaa ẹnya phụ iya; jị iya: “Ásahẹlu; bụ nggu?”
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 Ábụna asụ iya: “T'ọ ghachi l'ẹka-ụtara iya; m'ọ bụ l'ẹka-ibyita iya; gude onye lanụ l'ụnwu-okorọbya ono nashịa ya ngwa-ọgu iya!” Obenu lẹ Ásahẹlu te kwedu haa ya achịchi.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Ábụna abya anmaaru Ásahẹlu ọkwa ọdo; sụ iya: “Haa ya achịchi! Ya -gbuta ngu tụa l'alị nta-a; ?ya e-shi agha palia ifu apali l'ẹke nwunne ngu; mbụ Jóabu nọ?”
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Ọphu Ásahẹlu 'ekwedu haa ya achịchi. Ábụna ewotawaphu arwa iya sụa Ásahẹlu l'ẹpho; yo je alụfuta iya l'okpurukpazu. Yọ daa; nwụhu l'ẹke ono. Yọo bụje; onye -jetaru bya ebu ẹnya l'ẹke ono, Ásahẹlu daburu ono; yo ovudo.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Jóabu yẹle Abishayi chịpyabe Ábụna. Yọ bụru l'ẹnyanwu-arịba-wa bẹ ẹphe chiruru iya l'ugvu Ama, nọ chee ifu lẹ Giya l'ụzo iya ọphu eeshije eje echi-ẹgu Gíbiyọnu.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Unwoke Bénjaminu atụko kfụru Ábụna l'azụ. Ẹphe akpọo onwẹphe l'ẹkalanu; vudo l'eli ugvu lanụ.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Ábụna abya ekua Jóabu; sụ iya: “?Bụ mma bẹ ayi e-gudewaru alụ-gbushi onwayi jeye? ?T'ị madụ l'oo-mekochaa bụru ayi aphụ. ?Bụ teke ole bẹ ii-kfuru ndu nke ngu t'ẹphe haa ọchi ụnwunna ẹphe?”
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Jóabu asụ: “Keshinu Nchileke nọ-ọ ndzụ ẹge ọ nọ iya-a; ndẹge ẹ t'i kfuru okfu; bẹ ndu-a ga a-chịkwa ụnwunna ẹphe ẹge ono jeye l'ụtsu.”
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Tọ dụ iya bụ; Jóabu abya eworu ụpyoku gbua; ndu sọja ono akfụshi; ẹphe ta achịhe ndu Ízurẹlu ọdo; ọphu ẹphe 'etsohedu ẹphe ọgu ọdo.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Ábụna yẹle ndu nk'iya eshia Araba; jekota ije l'ẹnyashi mbọku ono; bya eswee Ẹnyimu Jọ́danu; jekota ije l'ụtsu iya lụfuta lẹ Mahanayimu.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 Jóabu abya eshi ọchi Ábụna ono lata; bya edzua ndu nk'iya. Ụmadzu iri lẹ tete abụru ndu achọ achọcho lẹ ndu kẹ Dévidi; a gụfukwa Ásahẹlu.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Obenu lẹ ndu kẹ Dévidi gbukwanuru ụkporo madzụ iri l'ẹsato lẹ ndu ikfu Bénjaminu, bụ ndu kẹ Ábụna.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 Ẹphe apata Ásahẹlu je elia l'ili nna iya lẹ Bẹ́tulehemu. Jóabu yẹle ndu nk'iya atụgbua l'ẹnyashi ono; yọ bụru lẹ nchi abọhu bẹ ẹphe jeruru Hẹ́buronu.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.