2 Samuel 20
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF
1 Tọ dụ iya bụ; yo nweru onye, bụ 'ọ-ga-lẹ-mkpa, nọ l'ẹke ono, aza Sheba Bikiri. Ọ bụ onye ikfu Bénjaminu. Yo woru ụpyoku gbua; chia mkpu; sụ:
1 Então se achou ali por acaso um homem de Belial, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a buzina, e disse: Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé; cada um às suas tendas, ó Israel.
2 Ndu Ízurẹlu l'ẹphe awụfu Dévidi l'ẹhu je etsoru Sheba Bikiri. Obenu lẹ ndu kẹ Júda tsube lẹ Ẹnyimu Jọ́danu je akpaa lẹ Jerúsalemu wụ-tsoru Dévidi.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi, e seguiram Seba, filho de Bicri; porém os homens de Judá se uniram ao seu rei desde o Jordão até Jerusalém.
3 Dévidi alarulephu nk'iya lẹ Jerúsalemu; bya achịta nnufu iya phụ; ẹphe iri phụ, ọ harụ t'ẹphe nọdu letaru iya ufu phụ; ye l'ẹke aa-nọ eche ẹphe nche. Yọo nụ ẹphe nri; ọbule ẹ tọo lajẹheduru ẹphe l'ụlo. E dochiru ẹphe l'ụlo; ẹphe anọdu l'ọ̀ bụ̀ ụnwanyi, maa tụfuru jeye ẹphe anwụshihu.
3 Vindo, pois, Davi para sua casa, em Jerusalém, tomou o rei as dez mulheres, suas concubinas, que deixara para guardarem a casa, e as pôs numa casa sob guarda, e as sustentava; porém não as possuiu; e estiveram encerradas até ao dia da sua morte, vivendo como viúvas.
4 Ya ndono; eze abya ezia Amasa; sụ iya: “T'o gude ujiku ẹto je ekuaru iya ndu Júda t'ẹphe bya t'ẹphe l'iya phụ. Tẹ yẹbe Amasa tsokwaru ẹphe bya.”
4 Disse mais o rei a Amasa: Convoca-me os homens de Judá para o terceiro dia; e tu então apresenta-te aqui.
5 Amasa atụgbua je anọghata teke eze tụ-buru iya.
5 E foi Amasa para convocar a Judá; porém demorou-se além do tempo que lhe tinha sido designado.
6 Dévidi bya asụ Abishayi: “L'ẹjo iphe, Sheba Bikiri e-me ẹphe kakwa ọphu Abusolomu meru. Chịta ndu ozi yẹbe nnajiufu ngu chịpyabe iya; ọdumeka bẹ ọo-bahụkwa lẹ mkpụkpu, a kpụ-pheru mgburumgburu; nahụ gbalaa.”
6 Então disse Davi a Abisai: Mais mal agora nos fará Seba, o filho de Bicri, do que Absalão; por isso toma tu os servos de teu senhor, e persegue-o, para que não ache para si cidades fortes, e escape dos nossos olhos.
7 Tọ dụ iya bụ; Abishayi achịtanu ndu sọja Jóabu; ndu kẹ Keretu; ndu kẹ Peletu; mẹ iphe bụ ndu ọphu bụ ike-ka-l'ọgu phẹ; ẹphe eshi lẹ Jerúsalemu tụgbua jeshia ọchi Sheba Bikiri.
7 Então saíram atrás dele os homens de Joabe, e os quereteus, e os peleteus, e todos os valentes; estes saíram de Jerusalém para irem atrás de Seba, filho de Bicri.
8 Ẹphe anọkwadua l'oke mkpuma, nọ lẹ Gíbiyọnu; Amasa abyakfutashia ẹphe. Teke ono bẹ Jóabu yeru uwe sọja iya; gude akpọ, o-we-l'ukfu gude kebuta ogu-mbeke, e yeru l'ọbo. Yo jeshia ọhata ọkpa; ogu-mbeke ono eshi l'ọbo iya mịfu daa.
8 Chegando eles, pois, à pedra grande, que está junto a Gibeom, Amasa veio diante deles; e estava Joabe cingido da sua roupa que vestira, e sobre ela um cinto, ao qual estava presa a espada a seus lombos, na sua bainha; e, adiantando-se ele, lhe caiu a espada.
9 Jóabu abya ajị Amasa: “?Ẹhu dụ ngụ-a mma; nwunne mu?” Jóabu abya eworu ẹka-ụtara denyi Amasa l'ẹji-agba tẹ ya tsutsua ya ọnu.
9 E disse Joabe a Amasa: Vai bem, meu irmão? E Joabe, com a mão direita, pegou da barba de Amasa, para o beijar.
10 Ọphu Amasa 'aphụdu ogu-mbeke, Jóabu kpapyị l'ẹka. Yo woru iya nmaa ya l'ẹpho; akụrepho iya ekposhia l'alị. Ẹ to gvuhekwa iya ogu-mbeke ono ọdo; yọ bụwaru iya phụ anwụhu.
10 E Amasa não se resguardou da espada que estava na mão de Joabe, de sorte que este o feriu com ela na quinta costela, e lhe derramou por terra as entranhas, e não o feriu segunda vez, e morreu; então Joabe e Abisai, seu irmão, foram atrás de Seba, filho de Bicri.
11 Onye lanụ lẹ ndu sọja kẹ Jóabu eje evudonyabe Amasa; l'asụje: “Onye sụru lẹ Jóabu nọ iya l'obu; mbụ onye sụru lẹ ya bụ kẹ Dévidi; t'onye ọbu tsonuru Jóabu!”
11 Mas um dentre os homens de Joabe parou junto a ele, e disse: Quem há que queira bem a Joabe, e quem seja por Davi, siga Joabe.
12 Amasa adaburu l'echi-esu-ụzo l'ẹke ono araswi onwiya lẹ mee ya. Yọo bụje; onye jetaru rua ẹke ono; yọ kpọo beru. Nwoke ono aphụlephu l'ọobuje; onye jetaru rua ẹke ono; yọ kpọo beru; pata Amasa tụa l'ẹgbudu; chịta kpowula kpowula uwe kpuchia iya.
12 E Amasa estava envolto no seu sangue no meio do caminho; e, vendo aquele homem, que todo o povo parava, removeu a Amasa do caminho para o campo, e lançou sobre ele um manto; porque via que todo aquele que chegava a ele parava.
13 Yọ bụru l'a pafụtsuaru iya l'ụzo ono bẹ ndu sọja ono l'ẹphe ha wụru tsoru Jóabu chịlahaa Sheba Bikiri.
13 E, como estava removido do caminho, todos os homens seguiram a Joabe, para perseguirem a Seba, filho de Bicri.
14 Sheba eswejakota iphe, bụ ikfu, nọ l'alị Ízurẹlu je akpaa lẹ Ébẹlu-Bẹ́tu-Maaka. Ndu ikfu Bikiri l'ẹphe ha edzua; wụ-tsoru iya.
14 E ele passou por todas as tribos de Israel até Abel, e Bete-Maaca e a todos os beritas; e ajuntaram-se, e também o seguiram.
15 Jóabu; mẹ ndu sọja iya l'ẹphe ha abya ekee ọgu; yechia Ébẹlu-Bẹ́tu-Maaka; kebuta Sheba l'ẹke ono. Ẹphe abya akụbe ẹja gude kpụ-buta mkpụkpu ono; ẹja ono anọo rua l'ụpho-mkpuma mkpụkpu ono. Ẹphe awata otsukposhi ụpho-mkpuma mkpụkpu ono; k'ọphu oo-ze.
15 E vieram, e o cercaram em Abel de Bete-Maaca, e levantaram uma barragem contra a cidade, e isto colocado na trincheira; e todo o povo que estava com Joabe batia no muro, para derrubá-lo.
16 Yo nweru nwanyi, maru mmamiphe, bu lẹ mkpụkpu ono. Nwanyi ono awata ochi mkpu; l'ara: “Unu ngabekwa-o! Unu ngabekwa-o! Byiko; t'e ziaru iya Jóabu t'ọ bya tẹ ya kfuru yeru iya.”
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi, ouvi, peço-vos que digais a Joabe: Chega-te aqui, para que eu te fale.
17 Jóabu abya ejeshia ya; nwanyi ono ajị iya: “?Bụ nggụbedua bẹ bụ Jóabu?”
17 Chegando-se a ela, a mulher lhe disse: Tu és Joabe? E disse ele: Eu sou. E ela lhe disse: Ouve as palavras da tua serva. E disse ele: Ouço.
18 Nwanyi ono asụ: “Lẹ teke ndiche b'e shi asụje: ‘T'e je Ébẹlu je ọkpata ishi!’ A -kpatawa ishi ono; e shi ẹge ono doshia okfu, ada nụ.
18 Então falou ela, dizendo: Antigamente costumava-se dizer: Certamente pediram conselho a Abel; e assim resolveram.
19 Ayi kwa ndu dụ agu; bụru ndu e gude ire ẹphe ẹka l'alị Ízurẹlu. Nta-a bẹ iime t'i mebyishia mkpụkpu, nọ ọnodu nne l'alị Ízurẹlu. ?Nanụ ẹge ọ dụ b'i me t'ị lụa ndu bụ òkè-iphe Ojejoje?”
19 Sou eu uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras matar uma cidade que é mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor?
20 Jóabu asụ iya: “Tụswekwa! E phokwa iya rụ ephopho; kẹ l'ọo yẹbedua a-lụ mkpụkpu unu; m'ọ bụ mebyishia ya.
20 Então respondeu Joabe, e disse: Longe, longe de mim que eu tal faça, que eu devore ou arruíne!
21 Ẹ tọ dụkwa ẹge ono. Ọ bụ l'o nwekwanuru nwoke lanụ, eeku Sheba Bikiri, shi l'alị ugvu Ífuremu, bụ onye kwefuru eze, bụ Dévidi íkè. Unu -kpụtawa nwoke ono ye iya l'ẹka; ya alụfu lẹ mkpụkpu-wa.”
21 A coisa não é assim; porém um só homem do monte de Efraim, cujo nome é Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. Então disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Tọ dụ iya bụ; nwanyi ono egude mmamiphe iya ono jekfu ndu mkpụkpu ono. Ẹphe ebuta ishi Sheba Bikiri tụaru Jóabu. Yo woru ụpyoku gbua; ndu sọja ono awụfu lẹ mkpụkpu ono; onyenọnu alashia l'ufu iya. Jóabu alaphu azụ jekfushia eze lẹ Jerúsalemu.
22 E a mulher, na sua sabedoria, foi a todo o povo, e cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe; então este tocou a buzina, e se retiraram da cidade, cada um para a sua tenda, e Joabe voltou a Jerusalém, ao rei.
23 Jóabu bẹ bụ onye ishi sọja ndu Ízurẹlu gbaa mgburumgburu. Benáya Jehoyada abụru onye ishi kẹ ndu Keretu; mẹ ndu Peletu.
23 E Joabe estava sobre todo o exército de Israel; e Benaia, filho de Joiada, sobre os quereteus e sobre os peleteus;
24 Adoniramu bụ onye ishi ozi mkpọ-nyi-ẹnya. Jehoshafatu Ahiludu abụru onye edeje iphe meru nụ; kwakọbe iya.
24 E Adorão sobre os tributos; e Jeosafá, filho de Ailude, era o cronista;
25 Sheva bụ o-de-ẹkwo. Zadọku yẹle Abiyáta abụru ndu achịjeru Nchileke ẹja.
25 E Seva, o escrivão; e Zadoque e Abiatar, os sacerdotes;
26 Ira kẹ Jayi abụru onye achịjeru Nchileke ẹja kẹ Dévidi.
26 E também Ira, o jairita, era o oficial-mor de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.