2 Samuel 1
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Sọlu anwụhutsulephu; Dévidi eshi l'ọgu ono, o gbushiru ndu Amalẹku ono lata bya anọo abalị labụ lẹ Zíkulagu.
1 Depois da morte de Saul, Davi retornou de sua vitória sobre os amalequitas e passou dois dias em Ziclague.
2 Yo rua mbọku ọphu kwe iya ẹto; a bya ele ẹnya; nwoke lanụ, eshiwa l'ọdu ọgu Sọlu phẹ rua yẹle uwe iya, a gbajashịru agbajashi; ọwaa ẹja, nọ ya l'ishi. Yọ byakfuta Dévidi; bya ebyishi ikpere; gude kwabẹ iya ugvu.
2 No terceiro dia, apareceu um homem do exército de Saul. Ele havia rasgado as roupas e colocado terra sobre a cabeça. Ao chegar, curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
3 Dévidi ajị iya ẹke o shi.
3 “De onde você vem?”, perguntou Davi. O homem respondeu: “Escapei do acampamento israelita”.
4 Dévidi ajị iya: “?Nanụ ẹge ọ dụ? T'ọ kọoduru iya.”
4 “O que aconteceu?”, disse Davi. “Conte-me como foi a batalha.” “Todo o nosso exército fugiu do conflito”, disse o homem. “Muitos morreram, e Saul e seu filho Jônatas também estão mortos.”
5 Dévidi ajị nwokorọbya ono, bụ iya bya akọoru iya iphe ono; sụ iya: “?Nanụ ẹge i shi maru lẹ Sọlu yẹle nwatibe iya; mbụ Jonátanu bẹ nwụhuru nụ?”
5 “Como você sabe que Saul e Jônatas estão mortos?”, perguntou Davi.
6 Nwokorọbya ono abya akọoru Dévidi: “L'o nweru ẹge o meru; ya anọdu lẹ Ugvu Gilobówa. Sọlu l'onwiya anọdu l'ẹke ono dakobe arwa iya. Ụgbo-ịnya yẹle ndu agba iya nụ l'achị iya kẹ kpabẹ-kpabẹ.”
6 O homem respondeu: “Aconteceu de eu chegar ao monte Gilboa e ver Saul apoiado em sua lança, enquanto carros de guerra e cavaleiros inimigos se aproximavam dele.
7 Ya ndono; Sọlu abya aghaa ẹnya; phụ mu; bya araku mu. Mu ajị iya iphe mu e-me.
7 Quando ele se virou e me viu, gritou para que eu me aproximasse dele. ‘Aqui estou, senhor’, eu lhe disse.
8 Yọ jị mu onye mu bụ. Mu asụ iya: “Lẹ mu bụ onye Amalẹku.”
8 Ele perguntou: ‘Quem é você?’. E eu respondi: ‘Sou amalequita’.
9 Yọ sụ mu: “Tẹ mu bya evudo-nyabe iya gbua ya; kẹle ya nọwa dzẹedzee ndzụ!”
9 Então ele me suplicou: ‘Venha cá e mate-me, pois a dor é terrível e quero morrer’.
10 “Mu ejenu je evudonyabe iya; woru iya gbua; kẹ l'o doru mu ẹnya l'ọ -daruwa alị b'ọ bụwa iya ọnwu. Mu abya ekputa iya okpu-eze iya; gbata iya echi-ẹka iya. Yọ bụru iya bẹ mu wotaru nggụbe onye nwe mu nụ l'ẹke-a.”
10 Então o matei, pois sabia que ele não sobreviveria. Em seguida, tomei sua coroa e seu bracelete e os trouxe para cá, para o meu senhor”.
11 Dévidi yẹle ndu ono, etso iya nụ eye ẹka l'uwe ẹphe; gbajashịa ya.
11 Quando ouviram a notícia, Davi e seus homens rasgaram as vestes.
12 Ẹphe araa ẹkwa; gụa aphụ; swịa ẹgu jeye l'urẹnyashi l'okfu ẹhu Sọlu yẹle nwatibe iya kẹ nwoke, bụ Jonátanu; mẹ kẹ ndu sọja Ojejoje, bụ ọnu-ụlo Ízurẹlu ono, e gude ogu-mbeke gbugbushia ono.
12 Lamentaram, choraram e jejuaram o dia todo por Saul e seu filho Jônatas, pelo exército do S enhor e pela nação de Israel, pois naquele dia muitos haviam morrido pela espada.
13 Dévidi abya ajị nwokorọbya ono, byaru iya odoru iphe ono; sụ iya: “?Bụ awe b'i shi?”
13 Depois, Davi disse ao jovem que havia trazido a notícia: “De onde você é?”. Ele respondeu: “Sou filho de um estrangeiro, um amalequita que vive em sua terra”.
14 Dévidi ajị iya: “?Bụ ngụnu meru iphe ẹ tị tsụdu egvu k'ọhali ẹka gbua onye Ojejoje wụru manụ l'ishi?”
14 Davi perguntou: “Como você não teve medo de matar o ungido do S enhor ?”.
15 Dévidi abya ekua onye lanụ l'ụnwu-okorọbya iya; sụ iya: “T'o je egbuta nwoke ono tọgbo!” Yo je egbuta iya tọgbo; yọ nwụhu.
15 Então Davi chamou um de seus soldados e lhe ordenou: “Mate-o!”. O soldado feriu o amalequita com sua espada e o matou.
16 Dévidi asụ iya: “T'ọchi ngu tukokwaru ngu l'ishi; kẹ l'i gudewa ọnu ngu gbaa onwongu ama l'ọ bụ nggu gburu onye Ojejoje wụru manụ l'ishi.”
16 Davi disse: “Você condenou a si mesmo ao confessar que matou o ungido do S enhor ”.
17 Dévidi abya agụa egvu-aphụ ẹhu Sọlu yẹle nwatibe iya; mbụ Jonátanu;
17 Davi entoou uma canção fúnebre para Saul e Jônatas
18 bya asụ t'e zia ndu Júda ẹge aagụje egvu-aphụ ono. Ẹpha egvu ono bụ “akfụ.” Ẹke e deru iya bụ l'ẹkwo Jasha.
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. Ela é conhecida como Cântico do Arco e está registrada no Livro de Jasar .
19 “Ùgvù ngu; nggụbe Ízurẹlu;
19 Seu esplendor, ó Israel, está morto sobre os montes! Como caíram os valentes!
20 T'ẹ b'e kfukwa iya lẹ Gatụ;
20 Não contem essa notícia em Gate, não a proclamem nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que as filhas dos incircuncisos não festejem em triunfo.
21 Unubẹ ugvu Gilobówa;
21 Ó montes de Gilboa, que não haja orvalho nem chuva sobre vocês, nem campos férteis que produzam ofertas de cereais. Pois ali foram profanados os escudos de valentes; o escudo de Saul não será mais ungido com óleo.
22 Akfụ Jonátanu te ejejekwa
22 O arco de Jônatas não recuava, e a espada de Saul era invencível. Derramaram o sangue de seus inimigos e atravessaram o corpo de guerreiros.
23 Sọlu; mẹ Jonátanu;
23 Quão amados e estimados eram Saul e Jônatas! Estiveram juntos na vida e na morte. Eram mais velozes que as águias, mais fortes que os leões.
24 Unubẹ ụnwanyi Ízurẹlu;
24 Ó filhas de Israel, chorem por Saul, pois ele as vestia com finos trajes vermelhos, com roupas adornadas de ouro.
25 Unu lewaru ẹge
25 Como caíram os valentes na batalha! Jônatas está morto sobre os montes.
26 Mu agụ aphụ ẹhu ngu;
26 Como choro por você, meu irmão Jônatas, quanto eu o estimava! Seu amor por mim era precioso, mais que o amor das mulheres.
27 Unu lewaru ẹge
27 Como caíram os valentes! Estão mortos, despojados de suas armas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.