2 Samuel 1

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sọlu anwụhutsulephu; Dévidi eshi l'ọgu ono, o gbushiru ndu Amalẹku ono lata bya anọo abalị labụ lẹ Zíkulagu.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Yo rua mbọku ọphu kwe iya ẹto; a bya ele ẹnya; nwoke lanụ, eshiwa l'ọdu ọgu Sọlu phẹ rua yẹle uwe iya, a gbajashịru agbajashi; ọwaa ẹja, nọ ya l'ishi. Yọ byakfuta Dévidi; bya ebyishi ikpere; gude kwabẹ iya ugvu.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Dévidi ajị iya ẹke o shi.
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Dévidi ajị iya: “?Nanụ ẹge ọ dụ? T'ọ kọoduru iya.”
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Dévidi ajị nwokorọbya ono, bụ iya bya akọoru iya iphe ono; sụ iya: “?Nanụ ẹge i shi maru lẹ Sọlu yẹle nwatibe iya; mbụ Jonátanu bẹ nwụhuru nụ?”
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Nwokorọbya ono abya akọoru Dévidi: “L'o nweru ẹge o meru; ya anọdu lẹ Ugvu Gilobówa. Sọlu l'onwiya anọdu l'ẹke ono dakobe arwa iya. Ụgbo-ịnya yẹle ndu agba iya nụ l'achị iya kẹ kpabẹ-kpabẹ.”
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Ya ndono; Sọlu abya aghaa ẹnya; phụ mu; bya araku mu. Mu ajị iya iphe mu e-me.
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Yọ jị mu onye mu bụ. Mu asụ iya: “Lẹ mu bụ onye Amalẹku.”
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Yọ sụ mu: “Tẹ mu bya evudo-nyabe iya gbua ya; kẹle ya nọwa dzẹedzee ndzụ!”
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 “Mu ejenu je evudonyabe iya; woru iya gbua; kẹ l'o doru mu ẹnya l'ọ -daruwa alị b'ọ bụwa iya ọnwu. Mu abya ekputa iya okpu-eze iya; gbata iya echi-ẹka iya. Yọ bụru iya bẹ mu wotaru nggụbe onye nwe mu nụ l'ẹke-a.”
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Dévidi yẹle ndu ono, etso iya nụ eye ẹka l'uwe ẹphe; gbajashịa ya.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Ẹphe araa ẹkwa; gụa aphụ; swịa ẹgu jeye l'urẹnyashi l'okfu ẹhu Sọlu yẹle nwatibe iya kẹ nwoke, bụ Jonátanu; mẹ kẹ ndu sọja Ojejoje, bụ ọnu-ụlo Ízurẹlu ono, e gude ogu-mbeke gbugbushia ono.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Dévidi abya ajị nwokorọbya ono, byaru iya odoru iphe ono; sụ iya: “?Bụ awe b'i shi?”
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Dévidi ajị iya: “?Bụ ngụnu meru iphe ẹ tị tsụdu egvu k'ọhali ẹka gbua onye Ojejoje wụru manụ l'ishi?”
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Dévidi abya ekua onye lanụ l'ụnwu-okorọbya iya; sụ iya: “T'o je egbuta nwoke ono tọgbo!” Yo je egbuta iya tọgbo; yọ nwụhu.
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Dévidi asụ iya: “T'ọchi ngu tukokwaru ngu l'ishi; kẹ l'i gudewa ọnu ngu gbaa onwongu ama l'ọ bụ nggu gburu onye Ojejoje wụru manụ l'ishi.”
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Dévidi abya agụa egvu-aphụ ẹhu Sọlu yẹle nwatibe iya; mbụ Jonátanu;
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 bya asụ t'e zia ndu Júda ẹge aagụje egvu-aphụ ono. Ẹpha egvu ono bụ “akfụ.” Ẹke e deru iya bụ l'ẹkwo Jasha.
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 “Ùgvù ngu; nggụbe Ízurẹlu;
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 T'ẹ b'e kfukwa iya lẹ Gatụ;
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 Unubẹ ugvu Gilobówa;
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Akfụ Jonátanu te ejejekwa
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 Sọlu; mẹ Jonátanu;
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 Unubẹ ụnwanyi Ízurẹlu;
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 Unu lewaru ẹge
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 Mu agụ aphụ ẹhu ngu;
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 Unu lewaru ẹge
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.