2 Samuel 1
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Sọlu anwụhutsulephu; Dévidi eshi l'ọgu ono, o gbushiru ndu Amalẹku ono lata bya anọo abalị labụ lẹ Zíkulagu.
1 Depois da morte de Saul, quando Davi tinha voltado de derrotar os amalequitas e já estava dois dias em Ziclague,
2 Yo rua mbọku ọphu kwe iya ẹto; a bya ele ẹnya; nwoke lanụ, eshiwa l'ọdu ọgu Sọlu phẹ rua yẹle uwe iya, a gbajashịru agbajashi; ọwaa ẹja, nọ ya l'ishi. Yọ byakfuta Dévidi; bya ebyishi ikpere; gude kwabẹ iya ugvu.
2 aconteceu que, no terceiro dia, veio do arraial de Saul um homem com as roupas rasgadas e terra sobre a cabeça. Ao chegar diante de Davi, ele se inclinou, prostrando-se em terra.
3 Dévidi ajị iya ẹke o shi.
3 Davi lhe perguntou: — De onde você vem? Ele respondeu: — Fugi do arraial de Israel.
4 Dévidi ajị iya: “?Nanụ ẹge ọ dụ? T'ọ kọoduru iya.”
4 Então Davi disse: — Como foi isso? Conte-me o que aconteceu. O moço respondeu: — O povo fugiu da batalha, e muitos foram mortos. Saul e seu filho Jônatas também morreram.
5 Dévidi ajị nwokorọbya ono, bụ iya bya akọoru iya iphe ono; sụ iya: “?Nanụ ẹge i shi maru lẹ Sọlu yẹle nwatibe iya; mbụ Jonátanu bẹ nwụhuru nụ?”
5 Davi perguntou ao moço que lhe trazia as notícias: — Como você sabe que Saul e Jônatas, seu filho, estão mortos?
6 Nwokorọbya ono abya akọoru Dévidi: “L'o nweru ẹge o meru; ya anọdu lẹ Ugvu Gilobówa. Sọlu l'onwiya anọdu l'ẹke ono dakobe arwa iya. Ụgbo-ịnya yẹle ndu agba iya nụ l'achị iya kẹ kpabẹ-kpabẹ.”
6 Então o moço portador das notícias disse: — Cheguei, por acaso, ao monte Gilboa, e eis que Saul estava apoiado sobre a sua lança. E os carros de guerra e a cavalaria se aproximavam dele.
7 Ya ndono; Sọlu abya aghaa ẹnya; phụ mu; bya araku mu. Mu ajị iya iphe mu e-me.
7 Olhando ele para trás, me viu e me chamou. Eu disse: “Eis-me aqui.”
8 Yọ jị mu onye mu bụ. Mu asụ iya: “Lẹ mu bụ onye Amalẹku.”
8 Ele me perguntou: “Quem é você?” Eu respondi: “Eu sou amalequita.”
9 Yọ sụ mu: “Tẹ mu bya evudo-nyabe iya gbua ya; kẹle ya nọwa dzẹedzee ndzụ!”
9 Então ele me disse: “Venha aqui e me mate, pois me sinto vencido de cãibra, embora ainda esteja bem lúcido.”
10 “Mu ejenu je evudonyabe iya; woru iya gbua; kẹ l'o doru mu ẹnya l'ọ -daruwa alị b'ọ bụwa iya ọnwu. Mu abya ekputa iya okpu-eze iya; gbata iya echi-ẹka iya. Yọ bụru iya bẹ mu wotaru nggụbe onye nwe mu nụ l'ẹke-a.”
10 Então me aproximei dele e o matei, porque eu sabia que ele não viveria depois de ter caído. Peguei a coroa que ele tinha na cabeça e o bracelete e os trouxe aqui ao meu senhor.
11 Dévidi yẹle ndu ono, etso iya nụ eye ẹka l'uwe ẹphe; gbajashịa ya.
11 Então Davi rasgou as suas próprias roupas, e todos os homens que estavam com ele fizeram o mesmo.
12 Ẹphe araa ẹkwa; gụa aphụ; swịa ẹgu jeye l'urẹnyashi l'okfu ẹhu Sọlu yẹle nwatibe iya kẹ nwoke, bụ Jonátanu; mẹ kẹ ndu sọja Ojejoje, bụ ọnu-ụlo Ízurẹlu ono, e gude ogu-mbeke gbugbushia ono.
12 Prantearam, choraram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas, seu filho, pelo povo do Senhor e pela casa de Israel, porque tinham caído à espada.
13 Dévidi abya ajị nwokorọbya ono, byaru iya odoru iphe ono; sụ iya: “?Bụ awe b'i shi?”
13 Então Davi perguntou ao moço portador das notícias: — De onde você é? Ele respondeu: — Sou filho de um homem estrangeiro, amalequita.
14 Dévidi ajị iya: “?Bụ ngụnu meru iphe ẹ tị tsụdu egvu k'ọhali ẹka gbua onye Ojejoje wụru manụ l'ishi?”
14 Davi lhe disse: — Como você não temeu estender a mão para matar o ungido do
15 Dévidi abya ekua onye lanụ l'ụnwu-okorọbya iya; sụ iya: “T'o je egbuta nwoke ono tọgbo!” Yo je egbuta iya tọgbo; yọ nwụhu.
15 Então Davi chamou um dos moços e lhe disse: — Vá até lá e mate-o. Ele foi e o matou,
16 Dévidi asụ iya: “T'ọchi ngu tukokwaru ngu l'ishi; kẹ l'i gudewa ọnu ngu gbaa onwongu ama l'ọ bụ nggu gburu onye Ojejoje wụru manụ l'ishi.”
16 enquanto Davi dizia: — O seu sangue caia sobre a sua cabeça, porque a sua própria boca testificou contra você, dizendo: “Matei o ungido do
17 Dévidi abya agụa egvu-aphụ ẹhu Sọlu yẹle nwatibe iya; mbụ Jonátanu;
17 Davi pranteou Saul e seu filho Jônatas com esta lamentação.
18 bya asụ t'e zia ndu Júda ẹge aagụje egvu-aphụ ono. Ẹpha egvu ono bụ “akfụ.” Ẹke e deru iya bụ l'ẹkwo Jasha.
18 E ele ordenou que se ensinasse aos filhos de Judá o Hino ao Arco, que está escrito no Livro dos Justos.
19 “Ùgvù ngu; nggụbe Ízurẹlu;
19 A sua glória, ó Israel, foi morta sobre os seus montes! Como caíram os valentes!
20 T'ẹ b'e kfukwa iya lẹ Gatụ;
20 Não anunciem isso em Gate, nem o publiquem nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, nem saltem de contentamento as filhas dos incircuncisos.
21 Unubẹ ugvu Gilobówa;
21 Montes de Gilboa, que sobre vocês não caia nem orvalho, nem chuva, nem haja aí campos que produzam ofertas, pois neles foi profanado o escudo dos valentes, o escudo de Saul, que nunca mais será ungido com óleo.
22 Akfụ Jonátanu te ejejekwa
22 Sem sangue dos feridos, sem gordura dos valentes, nunca se recolheu o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 Sọlu; mẹ Jonátanu;
23 Saul e Jônatas, queridos e amáveis, nem na vida nem na morte se separaram! Eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 Unubẹ ụnwanyi Ízurẹlu;
24 Filhas de Israel, chorem por Saul! Ele as vestia de rico escarlate, e enfeitava com ouro as roupas de vocês.
25 Unu lewaru ẹge
25 Como caíram os valentes no meio da batalha! Jônatas sobre os montes foi morto!
26 Mu agụ aphụ ẹhu ngu;
26 Estou angustiado por sua causa, meu irmão Jônatas; você era amabilíssimo para comigo! Excepcional era o seu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 Unu lewaru ẹge
27 Como caíram os valentes, e pereceram as armas de guerra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.