2 Samuel 17
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI
1 Ahitofẹlu abya ekua Abusolomu; sụ iya: “Tẹ ya fọta ụkporo ụnu unwoke; l'ụkporo unwoke iri t'ayi je achịa Dévidi ọso l'ẹnyashi-a.
1 Aitofel disse a Absalão: "Permite-me escolher doze mil homens, e partirei esta noite em perseguição a Davi.
2 Ya a-bakfu iya teke ike gvụshiwaru iya; yọ dụwa gọlogolo. Ya e-me t'ọ wata ọtsu egvu; k'ọphu ndu ono yẹle iya yị ono l'ẹphe ha a-gbakashịhu. Teke ono; ya eworu eze gbua.
2 Eu o atacarei enquanto ele está exausto e fraco; vou causar-lhe pânico, e seu exército fugirá. Depois matarei somente o rei,
3 Ya e-duphutakotaru ngu ndu ono azụ. Onye ono, ịicho ono -nwụhuwa bẹ ndu ọphu l'ẹphe a-latakọta azụ. Ẹ to nwedu ndu ono, onye ọku akọ.”
3 e trarei todo o exército de volta a ti. É somente um homem que procuras matar. Assim, todo o exército ficará em paz".
4 Iphe ono adụ Abusolomu yẹle ndu bụ ọgurenya ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha mma.
4 Esse plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Abusolomu asụ: “Unu kua Hushayi kẹ Akụ t'ayi nụfua iphe, oo-kfu.”
5 Entretanto, Absalão disse: "Chamem também Husai, o arquita, para que ouçamos a opinião dele".
6 Hushayi abyakfuta l'iya phụ; Abusolomu asụ iya: “Ọwaa iphe, Ahitofẹlu kfuru. Ọ sụru: ?L'ayi e-me ẹge o kfuru? Teke ẹ t'ọ dụdu; nggu eyee ọnu nke ngu.”
6 Quando Husai entrou, Absalão lhe disse: "Aitofel deu-nos o conselho dele. Devemos fazer o que ele diz, ou você tem outra opinião? "
7 Hushayi abya asụ Abusolomu: “Ụzo ono, Ahitofẹlu tụ-ziru ngu k'ọgiya-a ta dụkwa mma.
7 Husai respondeu: "O conselho que Aitofel deu desta vez não é bom.
8 Ị mahawaru lẹ nna ngu; mẹ ndu nk'iya l'ẹphe ha bụ ndu ike-ka-l'ọgu. Ẹhu anọduje enwu ẹphe ọku l'ọbu agụ, a chịtaru ụnwu iya. A -gụfukpooru ono bẹ nna ngu kwa onye k'ọgu doru ẹnya; tẹmanu b'ẹ too kwekwa t'ẹphe l'iya nọdu l'ẹkalanu l'ẹnyashi-a.
8 Sabes que o teu pai e os homens que estão com ele são guerreiros, e estão furiosos como uma ursa selvagem da qual roubaram os filhotes. Além disso, teu pai é um soldado experiente e não passará a noite com o exército.
9 Nta-a ọwaa kpọ bẹ oo-gbe domiwa nụ onwiya l'ime ọgba ọdo l'ẹke ọdo. Ọ -lụfuta bya etso unu ọgu ugbo lanụ; bẹ onye nụru iya nụ a-sụkwa: ‘Lẹ ndu etso Abusolomu gvụakwaru.’
9 Ele, agora, já deve estar escondido numa caverna ou nalgum outro lugar. Se alguns dos teus soldados forem mortos no primeiro ataque, quem souber disso dirá: ‘Houve matança no meio do exército de Absalão’.
10 Je akpaa lẹ ndu ike-ka-l'ọgu; mbụ ndu ono, obu shihutsuaru ike l'ọbu agụ ono bẹ e-gude ọtsu egvu rushihu; kẹle ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha marua lẹ nna ngu bẹ bụ onye ẹka karu akaka l'ọgu; ndu yẹle iya yị abụ-kọtaru mkparawa l'ọgu.
10 Então, até o mais bravo soldado, corajoso como leão, ficará morrendo de medo, pois todo o Israel sabe que teu pai é um guerreiro valente e que seus soldados são corajosos.
11 Ọnu, ya eye abụru tẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; tsube lẹ Dánu jeye lẹ Besheba dzua byakfuta ngu. Mbụ t'ẹphe zahụ l'ọbu l'ọ bụ eveve mgbogidi ẹnyimu; nggụbedua l'onwongu eduru ẹphe jeshia ọgu ono.
11 "Por isso, dou o seguinte conselho: Que se reúnam a ti todos os homens de Israel, desde Dã até Berseba, tantos como a areia da praia e que tu mesmo os conduzas na batalha.
12 Teke ono; ayi etso iya ọgu l'ẹke ayi chọ-vukpeleru iya phụ; ayi adapyabẹ iya ẹge ono, iji ụtsu anọduje adashị l'alị ono. Yẹbedua l'onwiya; mẹ ndu yẹle iya yị l'ẹphe ha b'ẹ ta byadụ bya a-ha ndzụ m'ọ bụ onye lanụ.
12 Então o atacaremos onde quer que ele se encontre, e cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum dos seus homens escapará.
13 O -nweru mkpụkpu, o pyobaru; ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha e-gude eri je lẹ mkpụkpu ọbu; je alọ-tsua ya; kpụa ya wuruwuru ye lẹ nsụda; k'ọphu bụ l'ẹ to nwedu m'ọ bụ ibiribe ẹja, a phụ l'ẹke ono.”
13 Se ele se refugiar em alguma cidade, todo o Israel levará cordas para lá, e arrastaremos aquela cidade para o vale, até que não reste ali sequer uma pequena pedra".
14 Abusolomu mẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha azụa; sụ: “L'idzu Hushayi kẹ Akụ bẹ kakwa kẹ Ahitofẹlu mma.” Ishi iya abụru lẹ Ojejoje chị-buwaru iya tẹ ya shi ẹge ono kpakaa ẹgiri ụzo ono, Ahitofẹlu tuziru ono; k'ọphu Ojejoje e-shikwanu ẹge ono mee t'iphe, dụ ẹji dakfuta Abusolomu.
14 Absalão e todos os homens de Israel consideraram o conselho de Husai, o arquita, melhor do que o de Aitofel; pois o Senhor tinha decidido frustrar o eficiente conselho de Aitofel a fim de trazer ruína sobre Absalão.
15 Tọ dụ iya bụ; Hushayi abya ekfuaru Zadọku yẹle Abiyáta, bụ ndu, achịjeru Nchileke ẹja ụzo ono, Ahitofẹlu gbaziru Abusolomu yẹle ndu bụ ọgurenya ndu Ízurẹlu ono; mẹ ọphu yẹbedua l'onwiya gbaziru ẹphe.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que Aitofel dera a Absalão e às autoridades de Israel, e o que ele mesmo lhes tinha aconselhado em seguida.
16 Yọ sụ ẹphe: “Unu zia ozi rua Dévidi nchị nta-a nta-a t'ẹ b'ọ radụkwa aradu l'ẹke ono, eeruje Ẹnyimu Jọ́danu eruru l'echi-ẹgu ono. T'ẹ b'ọ dụkwa iphe, e-me t'ẹ b'ọ dafụ azụ iya ọphu; ọ -dụdu bẹ aa-chọkwa eze; mẹ ndu yẹle iya yị achọcho.”
16 Então pediu que enviassem imediatamente esta mensagem a Davi: "Não passe a noite nos pontos de travessia do Jordão, no deserto, mas atravesse logo o rio, senão o rei e todo o seu exército serão exterminados".
17 Teke ono bẹ Jonátanu yẹle Ahimazu anọduje lẹ Ẹnu-Rogẹlu; kẹ l'ẹphe ta tụdu ama ọbahu Jerúsalemu. Yọ bụru nwata nwamgbọko, eje ozi bẹ eezije t'o je ezia ẹphe ozi; ẹphe eje ezia ya eze, bụ Dévidi.
17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel, e uma serva os informava regularmente, pois não podiam arriscar-se a serem vistos na cidade. Eles, por sua vez, iam relatar ao rei Davi o que tinham ouvido.
18 Obenu l'o nweru nwokorọbya lanụ phụru ẹphe; je edooru iya Abusolomu. Ẹphe ẹbo alụfu-kebe l'ẹke ono; jeshia l'ufu nwoke lanụ lẹ Bahurimu. Nwoke ono nweru wẹlu l'ogbodufu iya. Ẹphe enyiba l'ime wẹlu ono.
18 Mas um jovem os viu e avisou Absalão. Então eles partiram rapidamente e foram para a casa de um habitante de Baurim, que tinha um poço no quintal. Eles desceram ao poço,
19 Nyee nwoke ono achịta iphe kpuchia ọnu wẹlu ono; bya eworu witu kpasaa l'eli iya; to nwe onye maru nụ.
19 e a dona da casa colocou a tampa no poço e, para disfarçar, espalhou grãos de cereal por cima.
20 Ndu ozi Abusolomu abyakfuta nwanyi ono l'ụlo; bya ajị iya: “?Nanụ Ahimazu yẹle Jonátanu?”
20 Os soldados de Absalão chegaram à casa da mulher e lhe perguntaram: "Onde estão Aimaás e Jônatas? " A mulher respondeu: "Eles atravessaram as águas". Os homens os procuraram sem sucesso, e voltaram a Jerusalém.
21 Ndu ono alatsụlephu; Ahimazu yẹle Jonátanu eshi lẹ wẹlu ono nyifuta tụgbua jeshia ozi eze, bụ Dévidi ozi ono. Ẹphe erua bya akọoru iya egbe idzu, Ahitofẹlu chịru; sụ iya t'o tụgbulekwaphu nta-a dafụ azụ ẹnyimu ono azụ iya ọphu.
21 Tendo eles ido embora, os dois saíram do poço e foram informar o rei Davi. Falaram-lhe do conselho que Aitofel dera contra ele, e lhe disseram que atravessasse imediatamente o Jordão.
22 Ya ndono; Dévidi yẹle ndu yẹle iya yị atụgbua je adaa Ẹnyimu Jọ́danu. T'ọ kwa be l'ẹnya-ngge ụtsu b'ẹ to nwehedu ẹphe, onye phọduru nụ; ẹphe adafụkotawa azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu.
22 Então Davi e todo o seu exército saíram e, quando o sol nasceu, todos tinham atravessado o Jordão.
23 Ahitofẹlu aphụlephu l'ẹ tọ bụdu idzu nk'iya b'e tsoru; nyikobe nkakfụ-ịgara iya gbagbụa; yọ bụru iya ọla l'ufu lẹ mkpụkpu iya. Yọ larua bya edozitsua ufu iya ẹge ọo-dụ; je aswị-gbua onwiya. A pata iya je elia l'ili nna iya.
23 Vendo Aitofel que o seu conselho não havia sido aceito, selou seu jumento e foi para casa, para a sua cidade natal; pôs seus negócios em ordem, e depois se enforcou. Ele foi sepultado no túmulo de seu pai.
24 Dévidi atụgbua jeshia Mahanayimu; Abusolomu yẹle ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha, tso iya nụ adaa Ẹnyimu Jọ́danu kwasẹru.
24 Davi já tinha chegado a Maanaim, quando Absalão atravessou o Jordão com todos os homens de Israel.
25 Abusolomu bẹ wowaru Amasa mee onye ishi ndu sọja iya l'ọzori Jóabu. Amasa bụ nwatibe onye Ízurẹlu, ẹpha iya bụ Itura. Itura ono bẹ lụru Abigelu Nahashi; bya abụru nwunne Zeruya, bụ nne Jóabu.
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar o exército em lugar de Joabe. Amasa era filho de Jéter, um israelita que havia possuído Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Abusolomu yẹle ndu Ízurẹlu eje adọo l'alị Gíledu.
26 Absalão e os israelitas acamparam em Gileade.
27 Dévidi erutalephu Mahanayimu; Shobi Nahashi kẹ Rába, nọ l'alị ndu Amọnu; mẹ Makiru Amiyẹlu kẹ Lodeba; mẹ Bazilayi, bụ onye Gíledu, shi lẹ Rogelimu;
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e o gileadita Barzilai, de Rogelim,
28 vukoo oshi-azẹe; eze efere; iphe, a kpụshiru l'ẹja; witu; balị; akpụru iphe, e gweru egwegwe; ọphu a hụru ahụhu; azakụ; mẹ akpanyiko;
28 trouxeram a Davi e ao seu exército camas, bacias e utensílios de cerâmica e também trigo, cevada, farinha, grãos torrados, feijão e lentilha,
29 manụ-ẹngu; manụ, e meru l'ẹra-eswi; atụru; mẹ nri ọdo, e gude ẹra-eswi mee, eekuje chiizu; vutaru Dévidi yẹle ndu yẹle iya yị t'ẹphe rije; kẹ l'ẹphe sụru lẹ Dévidi phẹ bẹ ẹgu gụwaru; ike agvụshiwa ẹphe; ẹgu mini agụwa ẹphe l'echi-ẹgu.
29 mel e coalhada, ovelhas e queijo de leite de vaca; pois sabiam que o exército estava cansado, com fome e com sede no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.