2 Samuel 17

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ahitofẹlu abya ekua Abusolomu; sụ iya: “Tẹ ya fọta ụkporo ụnu unwoke; l'ụkporo unwoke iri t'ayi je achịa Dévidi ọso l'ẹnyashi-a.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 Ya a-bakfu iya teke ike gvụshiwaru iya; yọ dụwa gọlogolo. Ya e-me t'ọ wata ọtsu egvu; k'ọphu ndu ono yẹle iya yị ono l'ẹphe ha a-gbakashịhu. Teke ono; ya eworu eze gbua.
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 Ya e-duphutakotaru ngu ndu ono azụ. Onye ono, ịicho ono -nwụhuwa bẹ ndu ọphu l'ẹphe a-latakọta azụ. Ẹ to nwedu ndu ono, onye ọku akọ.”
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Iphe ono adụ Abusolomu yẹle ndu bụ ọgurenya ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha mma.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Abusolomu asụ: “Unu kua Hushayi kẹ Akụ t'ayi nụfua iphe, oo-kfu.”
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Hushayi abyakfuta l'iya phụ; Abusolomu asụ iya: “Ọwaa iphe, Ahitofẹlu kfuru. Ọ sụru: ?L'ayi e-me ẹge o kfuru? Teke ẹ t'ọ dụdu; nggu eyee ọnu nke ngu.”
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Hushayi abya asụ Abusolomu: “Ụzo ono, Ahitofẹlu tụ-ziru ngu k'ọgiya-a ta dụkwa mma.
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Ị mahawaru lẹ nna ngu; mẹ ndu nk'iya l'ẹphe ha bụ ndu ike-ka-l'ọgu. Ẹhu anọduje enwu ẹphe ọku l'ọbu agụ, a chịtaru ụnwu iya. A -gụfukpooru ono bẹ nna ngu kwa onye k'ọgu doru ẹnya; tẹmanu b'ẹ too kwekwa t'ẹphe l'iya nọdu l'ẹkalanu l'ẹnyashi-a.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Nta-a ọwaa kpọ bẹ oo-gbe domiwa nụ onwiya l'ime ọgba ọdo l'ẹke ọdo. Ọ -lụfuta bya etso unu ọgu ugbo lanụ; bẹ onye nụru iya nụ a-sụkwa: ‘Lẹ ndu etso Abusolomu gvụakwaru.’
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Je akpaa lẹ ndu ike-ka-l'ọgu; mbụ ndu ono, obu shihutsuaru ike l'ọbu agụ ono bẹ e-gude ọtsu egvu rushihu; kẹle ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha marua lẹ nna ngu bẹ bụ onye ẹka karu akaka l'ọgu; ndu yẹle iya yị abụ-kọtaru mkparawa l'ọgu.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 Ọnu, ya eye abụru tẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; tsube lẹ Dánu jeye lẹ Besheba dzua byakfuta ngu. Mbụ t'ẹphe zahụ l'ọbu l'ọ bụ eveve mgbogidi ẹnyimu; nggụbedua l'onwongu eduru ẹphe jeshia ọgu ono.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Teke ono; ayi etso iya ọgu l'ẹke ayi chọ-vukpeleru iya phụ; ayi adapyabẹ iya ẹge ono, iji ụtsu anọduje adashị l'alị ono. Yẹbedua l'onwiya; mẹ ndu yẹle iya yị l'ẹphe ha b'ẹ ta byadụ bya a-ha ndzụ m'ọ bụ onye lanụ.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 O -nweru mkpụkpu, o pyobaru; ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha e-gude eri je lẹ mkpụkpu ọbu; je alọ-tsua ya; kpụa ya wuruwuru ye lẹ nsụda; k'ọphu bụ l'ẹ to nwedu m'ọ bụ ibiribe ẹja, a phụ l'ẹke ono.”
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Abusolomu mẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha azụa; sụ: “L'idzu Hushayi kẹ Akụ bẹ kakwa kẹ Ahitofẹlu mma.” Ishi iya abụru lẹ Ojejoje chị-buwaru iya tẹ ya shi ẹge ono kpakaa ẹgiri ụzo ono, Ahitofẹlu tuziru ono; k'ọphu Ojejoje e-shikwanu ẹge ono mee t'iphe, dụ ẹji dakfuta Abusolomu.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Tọ dụ iya bụ; Hushayi abya ekfuaru Zadọku yẹle Abiyáta, bụ ndu, achịjeru Nchileke ẹja ụzo ono, Ahitofẹlu gbaziru Abusolomu yẹle ndu bụ ọgurenya ndu Ízurẹlu ono; mẹ ọphu yẹbedua l'onwiya gbaziru ẹphe.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 Yọ sụ ẹphe: “Unu zia ozi rua Dévidi nchị nta-a nta-a t'ẹ b'ọ radụkwa aradu l'ẹke ono, eeruje Ẹnyimu Jọ́danu eruru l'echi-ẹgu ono. T'ẹ b'ọ dụkwa iphe, e-me t'ẹ b'ọ dafụ azụ iya ọphu; ọ -dụdu bẹ aa-chọkwa eze; mẹ ndu yẹle iya yị achọcho.”
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Teke ono bẹ Jonátanu yẹle Ahimazu anọduje lẹ Ẹnu-Rogẹlu; kẹ l'ẹphe ta tụdu ama ọbahu Jerúsalemu. Yọ bụru nwata nwamgbọko, eje ozi bẹ eezije t'o je ezia ẹphe ozi; ẹphe eje ezia ya eze, bụ Dévidi.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Obenu l'o nweru nwokorọbya lanụ phụru ẹphe; je edooru iya Abusolomu. Ẹphe ẹbo alụfu-kebe l'ẹke ono; jeshia l'ufu nwoke lanụ lẹ Bahurimu. Nwoke ono nweru wẹlu l'ogbodufu iya. Ẹphe enyiba l'ime wẹlu ono.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 Nyee nwoke ono achịta iphe kpuchia ọnu wẹlu ono; bya eworu witu kpasaa l'eli iya; to nwe onye maru nụ.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 Ndu ozi Abusolomu abyakfuta nwanyi ono l'ụlo; bya ajị iya: “?Nanụ Ahimazu yẹle Jonátanu?”
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Ndu ono alatsụlephu; Ahimazu yẹle Jonátanu eshi lẹ wẹlu ono nyifuta tụgbua jeshia ozi eze, bụ Dévidi ozi ono. Ẹphe erua bya akọoru iya egbe idzu, Ahitofẹlu chịru; sụ iya t'o tụgbulekwaphu nta-a dafụ azụ ẹnyimu ono azụ iya ọphu.
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Ya ndono; Dévidi yẹle ndu yẹle iya yị atụgbua je adaa Ẹnyimu Jọ́danu. T'ọ kwa be l'ẹnya-ngge ụtsu b'ẹ to nwehedu ẹphe, onye phọduru nụ; ẹphe adafụkotawa azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Ahitofẹlu aphụlephu l'ẹ tọ bụdu idzu nk'iya b'e tsoru; nyikobe nkakfụ-ịgara iya gbagbụa; yọ bụru iya ọla l'ufu lẹ mkpụkpu iya. Yọ larua bya edozitsua ufu iya ẹge ọo-dụ; je aswị-gbua onwiya. A pata iya je elia l'ili nna iya.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Dévidi atụgbua jeshia Mahanayimu; Abusolomu yẹle ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha, tso iya nụ adaa Ẹnyimu Jọ́danu kwasẹru.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Abusolomu bẹ wowaru Amasa mee onye ishi ndu sọja iya l'ọzori Jóabu. Amasa bụ nwatibe onye Ízurẹlu, ẹpha iya bụ Itura. Itura ono bẹ lụru Abigelu Nahashi; bya abụru nwunne Zeruya, bụ nne Jóabu.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Abusolomu yẹle ndu Ízurẹlu eje adọo l'alị Gíledu.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Dévidi erutalephu Mahanayimu; Shobi Nahashi kẹ Rába, nọ l'alị ndu Amọnu; mẹ Makiru Amiyẹlu kẹ Lodeba; mẹ Bazilayi, bụ onye Gíledu, shi lẹ Rogelimu;
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
28 vukoo oshi-azẹe; eze efere; iphe, a kpụshiru l'ẹja; witu; balị; akpụru iphe, e gweru egwegwe; ọphu a hụru ahụhu; azakụ; mẹ akpanyiko;
28 — ausente —
29 manụ-ẹngu; manụ, e meru l'ẹra-eswi; atụru; mẹ nri ọdo, e gude ẹra-eswi mee, eekuje chiizu; vutaru Dévidi yẹle ndu yẹle iya yị t'ẹphe rije; kẹ l'ẹphe sụru lẹ Dévidi phẹ bẹ ẹgu gụwaru; ike agvụshiwa ẹphe; ẹgu mini agụwa ẹphe l'echi-ẹgu.
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.