2 Samuel 16

Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dévidi ejeribelephu nwanshị l'eli eli ugvu ono; nwozi Mefiboshẹtu, aza Ziba anọduwa t'ọ gba iya ndzuta. Yọ chịru nkakfụ-ịgara olemole, a kwakọberu; bo iya ụkporo ishi buredi iri; ụkporo ẹcha-mbeke ise, e gude akpụru vayịnu ghee; ụkporo akpụru oshi-ọmi ise; mẹ l'otumu mẹe lanụ.
1 E quando Davi havia passado um pouco do cume do monte, eis que Ziba, o servo de Mefibosete o encontrou, com uma junta de jumentos selados, e sobre eles duzentos bolos de pão, e cem cachos de uvas passas, e cem frutos de verão, e uma garrafa de vinho.
2 Eze abya ajị Ziba; sụ iya: “?Bụ kẹ ngụnu b'i vutaru iphe ọwaa?”
2 E o rei disse a Ziba: O que queres tu dizer com essas coisas? E Ziba disse: Os jumentos são para a montaria da casa do rei; e o pão e os frutos de verão para os moços comerem; e o vinho, para que os que estão exaustos no deserto possam beber.
3 Eze ajị iya: “?Nanụ nwanwa nnajiufu ngu?”
3 E o rei disse: E onde está o filho do teu senhor? E Ziba disse ao rei: Eis que permanece em Jerusalém; porque disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino do meu pai.
4 Eze asụ Ziba: “L'iphemiphe ọbule, shi bụru iphe Mefiboshẹtu bẹ bụakwa nke ngu.”
4 Então o rei disse a Ziba: Eis que teu é tudo o que pertence a Mefibosete. E Ziba disse: Humildemente te suplico que eu possa achar graça à tua vista, meu senhor, ó rei.
5 Eze, bụ Dévidi erua Bahurimu; nwoke lanụ, bụ onye ufu Sọlu phẹ eshiwa l'ẹke ono lụfuta. Ẹpha onye ono bụ Shimeyi Gera. Yọ phushi iphu l'eje abya.
5 E quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que de lá saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, o filho de Gera; ele saiu, e amaldiçoava ainda enquanto vinha.
6 Yọ wata ọtu Dévidi yẹle ndu ozi iya l'ẹphe ha mkpuma; l'ẹke ndu yẹle iya yị; mẹ ndu sọja iya; ndu ọphu bụ ndu ike-ka-l'ọgu l'ẹphe ha nọ-pheru iya mgburumgburu.
6 E ele atirou pedras em Davi, e em todos os servos do rei Davi; e todo o povo e todos os homens valentes estavam à sua direita e à sua esquerda.
7 Shimeyi l'akpọru iya iphu ono; sụ iya: “Gbeshi; nggụbe o-gbu-ọchi ono. Gbeshi; nggụbe 'ọ-ga-lẹ-mkpa ono!
7 E assim dizia Simei, enquanto amaldiçoava: Vem para fora, vem para fora tu, homem sanguinário, e tu, homem de Belial.
8 Ojejoje gwatawaru ngu ụgwo ọchi ndu i gbushiru l'ọnu-ụlo Sọlu; mbụ onye ono, ị nọ-chiru ẹnya iya chịlahaa ono. Ojejoje nafụwaru ngu alị-eze ono woru nụ nwa ngu; mbụ Abusolomu. Lewaru l'ẹjo-ụdudu ngu gudeshiwaru ngu; kẹ l'ị bụ o-gbu-ọchi!”
8 O SENHOR retornou sobre ti todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar estás reinando; e o SENHOR entregou o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis que tu foste pego na tua maldade, porque tu és um homem sanguinário.
9 Abishayi Zeruya asụ eze: “Nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ; ?nanụ ẹge ọ dụ bẹ epherephere-wa byaru bya akọ ngu ọnu. Hanụa ya tẹ ya je ebufu iya ishi.”
9 Então, disse Abisai, o filho de Zeruia, ao rei: Por que deveria este cão morto amaldiçoar o meu senhor, o rei? Permita que eu me aproxime dele, rogo-te, e corte-lhe a cabeça.
10 Eze asụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ unu l'iya ji; unubẹ ụnwu Zeruya? Ọ -bụru l'ọ bụ Ojejoje ziru iya t'ọ bya akọo ya ọnu; ‘?bụ onye a-dụ ike jịa ya iphe, kparu iya nụ.’ ”
10 E o rei disse: O que tenho convosco, filhos de Zeruia? Portanto, que ele amaldiçoe, porque o SENHOR tem-lhe dito: Amaldiçoa Davi. Quem, então, dirá: Por que fizeste isso?
11 Ya ndono; Dévidi abya asụ Abishayi yẹle ndu ozi iya l'ẹphe ha: “Unu lewaru l'ọ bụ nwa, shi iya l'ẹpho bẹ achọ ishi iya. ?Bụ-chia ọwananu, bụ onye Bénjaminu-wa ta a-kadụru njọ? Unu parụ iya haa t'ọ kọ iya ọnu, ọku iya; kẹ l'ọ bụ Ojejoje ziru iya ẹya.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: Eis que o meu filho, o qual saiu das minhas entranhas, busca a minha vida; quanto mais, agora, poderá este benjamita fazê-lo? Deixem-no a sós, e deixem-no amaldiçoar; porque o SENHOR lhe ordenou.
12 O nweruru ẹge ọo-dụ; Ojejoje elee ẹnya; phụ egbe iphe-ẹhuka, dakfutaru iya nụ; meeru iya iphe-ọma gude kfụa ya ụgwo ọnu-a, aakọ iya ntanụ-a.”
12 Pode ser que o SENHOR olhe para a minha aflição, e que o SENHOR me retribua o bem pela sua maldição neste dia.
13 Ya ndono; Dévidi yẹle ndu nk'iya ono akwasẹru esu-ụzo ono; Shimeyi akwasẹru iku ugvu, nọ chebe ifu ichefu. Yoo je; l'akọ iya ọnu; atụ iya mkpuma; l'aphụru iya ntụ.
13 E enquanto Davi e os seus homens seguiam pelo caminho, Simei seguia pela encosta contra ele, e o amaldiçoava enquanto seguia, e jogava pedras nele, e lançava pó.
14 Eze yẹle ndu yẹle iya yịru erua ẹke ẹphe eje; ike agvụshikota ẹphe; ẹphe anọdu l'ẹke ono tụta ume.
14 E o rei, e todo o povo que estava com ele, ficou exausto, e ali se refrescaram.
15 Tọ dụ iya bụ; Abusolomu yẹle ndu ono l'ẹphe ha; mbụ unwoke Ízurẹlu awụru wụbata lẹ Jerúsalemu. Ahitofẹlu etsokwaruphu ẹphe.
15 E Absalão, e todo o povo, os homens de Israel, vieram até Jerusalém, e com ele Aitofel.
16 Hushayi kẹ Akụ, bụ ọnya Dévidi ejekfu Abusolomu je asụ iya: “Ndzụ ngu ndzụ ogologo; nggụbe eze! Nggụbe eze; ndzụ ngu ndzụ ogologo!”
16 E sucedeu que, quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou a Absalão, Husai disse a Absalão: Deus salve o rei, Deus salve o rei.
17 Abusolomu asụ Hushayi: “?Bụ obu, i yeru ọnya ngu ọbu ndọ-ọ? ?Nanụ ẹge ọ dụ b'ẹ ti tsodu ọnya ngu ọbu?”
17 E Absalão disse a Husai: Esta é a tua bondade para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Hushayi asụ Abusolomu: “Waawa; kẹ l'ọ bụ onye ọphu Ojejoje; mẹ ndu-a; mẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha fọtaru bẹ ya a-bụru nk'iya. Yọ bụru iya bẹ ya l'iya a-nọduwaru.
18 E Husai disse a Absalão: Não; mas a quem o SENHOR, e o seu povo, e todos os homens de Israel escolherem, dele serei eu, e com ele permanecerei.
19 Tẹmanu; ?bụ onye b'ọ gbarụ tẹ ya jejeru ozi? ?Tọ bụdu nwatibe iya. ?Tọ bụdu ẹge ya jeru nna ngu ozi bẹ ya e-jekwaru iya phụ nggụbedua.”
19 E, mais uma vez, a quem devo eu servir? Não deveria eu servir na presença do seu filho? Como servi na presença do teu pai, da mesma forma estarei na tua presença?
20 Abusolomu asụ Ahitofẹlu: “Gbazikwaaru ayi ụzo; ?nanụ ẹge ayi e-je iya?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dá conselho entre vós sobre o que faremos.
21 Ahitofẹlu asụ Abusolomu: “T'o jekfukota nnufu nna iya phẹ ono; mbụ ndu ono, ọ harụ t'ẹphe leta ufu-eze ẹnya ono. Teke ono bẹ ndu Ízurẹlu mgburumgburu a-nụa l'i mewaru onwongu; nggu eshi nna ngu nshi l'imi. Ọdo abụru l'ẹka e-shihukwaphu ndu ono, etso ngu nụ ono ike.”
21 E Aitofel disse a Absalão: Entra às concubinas do teu pai, as quais ele deixou para cuidar da casa; e todo o Israel ouvirá que tu és odioso ao teu pai; então, as mãos de todos os que estão contigo serão fortes.
22 Ya ndono; a bya akpọberu Abusolomu ụlo-ẹ́kwà l'okpotsu ụlo obu-eze; Abusolomu etsota nnufu nna iya phẹ ono; raa ẹphe nanụ nanụ; ndu Ízurẹlu egudekota ẹnya ẹphe phụ iya.
22 Assim, eles armaram uma tenda para Absalão no topo da casa; e Absalão entrou às concubinas do seu pai à vista de todo o Israel.
23 L'ogege ono bẹ mgbazi Ahitofẹlu shi adụjelephu l'ọbu ẹge ono, e shi ejeje ọkpata Ojejoje ishi ono. Yọ bụru ẹge ono bẹ Dévidi yẹle Abusolomu shi ewotaje mgbazi Ahitofẹlu.
23 E o conselho de Aitofel, o qual ele aconselhava naqueles dias, era como se um homem tivesse consultado um oráculo de Deus; assim era todo o conselho de Aitofel, tanto para Davi, como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.