2 Samuel 16

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dévidi ejeribelephu nwanshị l'eli eli ugvu ono; nwozi Mefiboshẹtu, aza Ziba anọduwa t'ọ gba iya ndzuta. Yọ chịru nkakfụ-ịgara olemole, a kwakọberu; bo iya ụkporo ishi buredi iri; ụkporo ẹcha-mbeke ise, e gude akpụru vayịnu ghee; ụkporo akpụru oshi-ọmi ise; mẹ l'otumu mẹe lanụ.
1 Tendo Davi passado um pouco além, dobrando o cimo, eis que lhe saiu ao encontro Ziba, servo de Mefibosete, com dois jumentos albardados e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, cem frutas de verão e um odre de vinho.
2 Eze abya ajị Ziba; sụ iya: “?Bụ kẹ ngụnu b'i vutaru iphe ọwaa?”
2 Perguntou o rei a Ziba: Que pretendes com isto? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para serem montados; o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; o vinho, para beberem os cansados no deserto.
3 Eze ajị iya: “?Nanụ nwanwa nnajiufu ngu?”
3 Então, disse o rei: Onde está, pois, o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém, pois disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Eze asụ Ziba: “L'iphemiphe ọbule, shi bụru iphe Mefiboshẹtu bẹ bụakwa nke ngu.”
4 Então, disse o rei a Ziba: Teu é tudo que pertence a Mefibosete. Disse Ziba: Eu me inclino e ache eu mercê diante de ti, ó rei, meu senhor.
5 Eze, bụ Dévidi erua Bahurimu; nwoke lanụ, bụ onye ufu Sọlu phẹ eshiwa l'ẹke ono lụfuta. Ẹpha onye ono bụ Shimeyi Gera. Yọ phushi iphu l'eje abya.
5 Tendo chegado o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; saiu e ia amaldiçoando.
6 Yọ wata ọtu Dévidi yẹle ndu ozi iya l'ẹphe ha mkpuma; l'ẹke ndu yẹle iya yị; mẹ ndu sọja iya; ndu ọphu bụ ndu ike-ka-l'ọgu l'ẹphe ha nọ-pheru iya mgburumgburu.
6 Atirava pedras contra Davi e contra todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valentes estavam à direita e à esquerda do rei.
7 Shimeyi l'akpọru iya iphu ono; sụ iya: “Gbeshi; nggụbe o-gbu-ọchi ono. Gbeshi; nggụbe 'ọ-ga-lẹ-mkpa ono!
7 Amaldiçoando-o, dizia Simei: Fora daqui, fora, homem de sangue, homem de Belial;
8 Ojejoje gwatawaru ngu ụgwo ọchi ndu i gbushiru l'ọnu-ụlo Sọlu; mbụ onye ono, ị nọ-chiru ẹnya iya chịlahaa ono. Ojejoje nafụwaru ngu alị-eze ono woru nụ nwa ngu; mbụ Abusolomu. Lewaru l'ẹjo-ụdudu ngu gudeshiwaru ngu; kẹ l'ị bụ o-gbu-ọchi!”
8 o Senhor te deu, agora, a paga de todo o sangue da casa de Saul, cujo reino usurpaste; o Senhor já o entregou nas mãos de teu filho Absalão; eis-te, agora, na tua desgraça, porque és homem de sangue.
9 Abishayi Zeruya asụ eze: “Nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ; ?nanụ ẹge ọ dụ bẹ epherephere-wa byaru bya akọ ngu ọnu. Hanụa ya tẹ ya je ebufu iya ishi.”
9 Então, Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar e lhe tirarei a cabeça.
10 Eze asụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ unu l'iya ji; unubẹ ụnwu Zeruya? Ọ -bụru l'ọ bụ Ojejoje ziru iya t'ọ bya akọo ya ọnu; ‘?bụ onye a-dụ ike jịa ya iphe, kparu iya nụ.’ ”
10 Respondeu o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora, deixai-o amaldiçoar; pois, se o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi, quem diria: Por que assim fizeste?
11 Ya ndono; Dévidi abya asụ Abishayi yẹle ndu ozi iya l'ẹphe ha: “Unu lewaru l'ọ bụ nwa, shi iya l'ẹpho bẹ achọ ishi iya. ?Bụ-chia ọwananu, bụ onye Bénjaminu-wa ta a-kadụru njọ? Unu parụ iya haa t'ọ kọ iya ọnu, ọku iya; kẹ l'ọ bụ Ojejoje ziru iya ẹya.
11 Disse mais Davi a Abisai e a todos os seus servos: Eis que meu próprio filho procura tirar-me a vida, quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o; que amaldiçoe, pois o Senhor lhe ordenou.
12 O nweruru ẹge ọo-dụ; Ojejoje elee ẹnya; phụ egbe iphe-ẹhuka, dakfutaru iya nụ; meeru iya iphe-ọma gude kfụa ya ụgwo ọnu-a, aakọ iya ntanụ-a.”
12 Talvez o Senhor olhará para a minha aflição e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Ya ndono; Dévidi yẹle ndu nk'iya ono akwasẹru esu-ụzo ono; Shimeyi akwasẹru iku ugvu, nọ chebe ifu ichefu. Yoo je; l'akọ iya ọnu; atụ iya mkpuma; l'aphụru iya ntụ.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; também Simei ia ao longo do monte, ao lado dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras e terra contra ele.
14 Eze yẹle ndu yẹle iya yịru erua ẹke ẹphe eje; ike agvụshikota ẹphe; ẹphe anọdu l'ẹke ono tụta ume.
14 O rei e todo o povo que ia com ele chegaram exaustos ao Jordão e ali descansaram.
15 Tọ dụ iya bụ; Abusolomu yẹle ndu ono l'ẹphe ha; mbụ unwoke Ízurẹlu awụru wụbata lẹ Jerúsalemu. Ahitofẹlu etsokwaruphu ẹphe.
15 Absalão, pois, e todo o povo, homens de Israel, vieram a Jerusalém; e, com ele, Aitofel.
16 Hushayi kẹ Akụ, bụ ọnya Dévidi ejekfu Abusolomu je asụ iya: “Ndzụ ngu ndzụ ogologo; nggụbe eze! Nggụbe eze; ndzụ ngu ndzụ ogologo!”
16 Tendo-se apresentado Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Abusolomu asụ Hushayi: “?Bụ obu, i yeru ọnya ngu ọbu ndọ-ọ? ?Nanụ ẹge ọ dụ b'ẹ ti tsodu ọnya ngu ọbu?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É assim a tua fidelidade para com o teu amigo Davi? Por que não foste com o teu amigo?
18 Hushayi asụ Abusolomu: “Waawa; kẹ l'ọ bụ onye ọphu Ojejoje; mẹ ndu-a; mẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha fọtaru bẹ ya a-bụru nk'iya. Yọ bụru iya bẹ ya l'iya a-nọduwaru.
18 Respondeu Husai a Absalão: Não, mas àquele a quem o Senhor elegeu, e todo este povo, e todos os homens de Israel, a ele pertencerei e com ele ficarei.
19 Tẹmanu; ?bụ onye b'ọ gbarụ tẹ ya jejeru ozi? ?Tọ bụdu nwatibe iya. ?Tọ bụdu ẹge ya jeru nna ngu ozi bẹ ya e-jekwaru iya phụ nggụbedua.”
19 Ainda mais, a quem serviria eu? Porventura, não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Abusolomu asụ Ahitofẹlu: “Gbazikwaaru ayi ụzo; ?nanụ ẹge ayi e-je iya?”
20 Então, disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Ahitofẹlu asụ Abusolomu: “T'o jekfukota nnufu nna iya phẹ ono; mbụ ndu ono, ọ harụ t'ẹphe leta ufu-eze ẹnya ono. Teke ono bẹ ndu Ízurẹlu mgburumgburu a-nụa l'i mewaru onwongu; nggu eshi nna ngu nshi l'imi. Ọdo abụru l'ẹka e-shihukwaphu ndu ono, etso ngu nụ ono ike.”
21 Disse Aitofel a Absalão: Coabita com as concubinas de teu pai, que deixou para cuidar da casa; e, em ouvindo todo o Israel que te fizeste odioso para com teu pai, animar-se-ão todos os que estão contigo.
22 Ya ndono; a bya akpọberu Abusolomu ụlo-ẹ́kwà l'okpotsu ụlo obu-eze; Abusolomu etsota nnufu nna iya phẹ ono; raa ẹphe nanụ nanụ; ndu Ízurẹlu egudekota ẹnya ẹphe phụ iya.
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no eirado, e ali, à vista de todo o Israel, ele coabitou com as concubinas de seu pai.
23 L'ogege ono bẹ mgbazi Ahitofẹlu shi adụjelephu l'ọbu ẹge ono, e shi ejeje ọkpata Ojejoje ishi ono. Yọ bụru ẹge ono bẹ Dévidi yẹle Abusolomu shi ewotaje mgbazi Ahitofẹlu.
23 O conselho que Aitofel dava, naqueles dias, era como resposta de Deus a uma consulta; tal era o conselho de Aitofel, tanto para Davi como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.