2 Samuel 14

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ya ndono; Jóabu Zeruya abya amaru l'obu Abusolomu bẹ emeshi eze ike.
1 Percebendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 Yọ bya eye madzụ t'o je Tékowa je ekuaru iya nwanyi mmamiphe l'ẹke ono; sụ iya: T'o meje l'ọ bụ onye nọ l'aphụ. T'o yee uwe onye nọ l'aphụ; haa ọji manụ mbeleke. T'oo mejelephu l'ọ bụ nwanyi, shi teke teru ẹnya nọduta l'aphụ onye nwụhuru anwụhu.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: Finge que estás profundamente triste, põe vestidos de luto, não te unjas com óleo e sê como mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 T'o jekfu eze je ekfuaru iya ẹge ono. Tọ dụ iya; Jóabu abya eworu okfu ye iya l'ọnu.
3 Apresenta-te ao rei e fala-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Nwanyi Tékowa ono abya ejekfu eze tẹ ya kfuru yeru iya; rua bya ebyishi ikpere; kpube ifu l'alị gude kwabẹ iya ugvu; bya asụ eze: “Nggụbe eze; byiko yenuru iya ẹka!”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra, e disse: Salva-me, ó rei!
5 Eze ajị iya: “?Nanụ ẹge ọ dụ?”
5 Perguntou-lhe o rei: Que tens? Ela respondeu: Ah! Sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Yọ bụru ụnwegirima unwoke labụ bẹ yẹbe nwozi ngu nwanyi mụtaru. Yo be ujiku lanụ; ẹphe ẹbo awata ọgu l'ẹgbudu; to nwe onye nọ l'ẹke ono; k'ọphu ee-gbo ẹphe. Onye lanụ echitsua ibe iya; woru iya chigbua.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; um feriu ao outro e o matou.
7 Ya ndono; ndibe ayi l'ẹphe ha awụ-lihu ripyabe yẹbe nwozi ngu nwanyi; sụ tẹ ya kpụfutafuaru ẹphe onye ọphu chigburu nwunne iya kẹ nwoke phụ t'ẹphe gbua gude gwata ụgwo ọchi iya; shi ẹge ono nafụ iya òkè, gbaru iya nụ l'iphe nna iya. Ẹphe eme t'ẹphe menyia nwa akpụru icheku-ọku lanụ ono, ya tọgboru ono; shi ẹge ono mee t'ẹpha nji iya; mẹ awa iya chịhu.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida de quem ele matou e para que destruamos também o herdeiro. Assim, apagarão a última brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Eze asụ nwanyi ono: “Tụgbua lashia; tẹ ya bya atụru ekemu nụ ẹphe l'okfu ẹhu ngu.”
8 Disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordens a teu respeito.
9 Nwanyi Tékowa ono asụ iya: “Nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ; t'iphe, dụ ẹji, a-lụfuta iya nụ tukokwaru iya l'ishi; mẹ l'ishi ọnu-ụlo nna iya. Tẹ ikpe ba anmakwa eze yẹle aba-eze iya.”
9 Disse a mulher tecoíta ao rei: A culpa, ó rei, meu senhor, caia sobre mim e sobre a casa de meu pai; o rei, porém, e o seu trono sejam inocentes.
10 Eze asụ iya: “O -nwekpooru onye jeru ngu ekfuru; duta iya byakfuta iya; onye ọbu aparu ngu haa.”
10 Disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 Nwanyi ono asụ iya: “Byiko; tẹ nggụbe eze kpọ-kunua Ojejoje, bụ Nchileke ngu; k'ọphu onye ọ nọ l'ẹka; mbụ ọgwata ụgwo ọchi ono a-ha ogbu nwatibe iya kẹ nwoke ono.”
11 Disse ela: Ora, lembra-te, ó rei, do Senhor , teu Deus, para que os vingadores do sangue não se multipliquem a matar e exterminem meu filho. Respondeu ele: Tão certo como vive o Senhor , não há de cair no chão nem um só dos cabelos de teu filho.
12 Nwanyi ono asụ iya: “Tẹ yẹbe nwozi ngu nwanyi kfufunua akpụru okfu lanụ yeru nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ.”
12 Então, disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra contigo, ó rei, meu senhor. Disse ele: Fala.
13 Nwanyi ono asụ iya: “?Bụ ngụnu meru iphe nggụbe eze pataru egbe iphe ọwaa kpube ndibe Nchileke? ?T'ọ bụdu ikpe bẹ nggụbe eze anma onwongu l'iphe ono, iikfu nta-a ono; kẹle nwatibe ngu phụ, a chịfuru achịfu phụ bẹ nggụbe eze te kwedu t'ọ lata.
13 Prosseguiu a mulher: Por que pensas tu doutro modo contra o povo de Deus? Pois, em pronunciando o rei esse juízo, condena-se a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Ayi l'ayi ha nwụhufutaje anwụhu. Ayi dụ l'ọ bụ mini, wụshihuru l'alị, ẹ-te nwehedu ẹge ee-shi kukobe iya l'iphe ọdo. Ẹ to nwekwa onye Nchileke gụfuru t'ẹ b'ọ nwụhushi. Iphe, oomejechia bụ l'ọochoje ụzo, ee-shi t'onye a chịfuru achịfu laphuta azụ lakfuta iya.
14 Porque temos de morrer e somos como águas derramadas na terra que já não se podem juntar; pois Deus não tira a vida, mas cogita meios para que o banido não permaneça arrojado de sua presença.
15 Ya byawaru tẹ ya kfuaru iya nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ; kẹ lẹ ndiphe mewaru egvu ye iya l'ẹhu. Yẹbe nwozi ngu nwanyi arịa lẹ ya e-kfuru yeru nggụbe eze; kẹ l'o nweru ẹge ọo-dụ; nggu emee iphe, nwozi ngu arọ ngu t'i mee.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; pois dizia a tua serva: Falarei ao rei; porventura, ele fará segundo a palavra da sua serva.
16 Mbụ lẹ nggụbe eze a-nụa okfu iya; nafụta yẹbe nwozi ngu l'ẹka nwoke ono, achọ ụzo, oo-shi gbua yẹle nwa iya; nafụ ayi òkè-iphe ono, Nchileke nụru ẹphe ono.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.
17 Nta-a bẹ yẹbe nwozi ngu nwanyi ekfu; sụ: ‘Byiko; tẹ okfu nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ mekwaa tẹ meji nmakfuru iya anmakfuru; kẹle nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ dụ l'ọ bụ ojozi Nchileke, amajẹru iphe, dụ mma mẹ iphe, dụ ẹji. Tẹ Ojejoje, bụ Nchileke ngu swikwaru ngu eswiru.’ ”
17 Dizia mais a tua serva: Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade; porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal. O Senhor , teu Deus, será contigo.
18 Ya ndono; eze abya ajị nwanyi ono; sụ iya: “Be ed omikwaru iya iphe-a, ya eme tẹ ya jịa ngu-a edomi.”
18 Então, respondeu o rei e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Respondeu a mulher: Pois fale o rei, meu senhor.
19 Eze abya ajị iya: “Ẹka Jóabu; ?ọ dụ l'iphemiphe ọbule-a, iikfu-a tọo?”
19 Disse o rei: Não é certo que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? Respondeu ela: Tão certo como vive a tua alma, ó rei, meu senhor, ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem dito; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem e foi ele quem ditou à tua serva todas estas palavras.
20 Ọ bụ nwozi ngu, bụ Jóabu bẹ meru iphemiphe ọbule ono; k'ọphu ọo-gbanwe iphe-a, l'eme nta-wa. Nggụbe onye nwe mu nụ bẹ manụru mmamiphe l'ọbu ojozi Nchileke; k'ọphu bụ l'ị makọtaru iphe, bụ iphe, eme lẹ mgboko-a.”
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto. Porém sábio é meu senhor, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Ya ndono; eze asụ Jóabu: “Ọ dụ mma. Ya e-me-e iphe ono. Tụgbua je edulata nwokorọbya ono; mbụ Abusolomu.”
21 Então, o rei disse a Joabe: Atendi ao teu pedido; vai, pois, e traze o jovem Absalão.
22 Jóabu ebyishi ikpere; kpube ifu l'alị gude kwabẹ iya ugvu; bya etua eze ẹpha. Yọ sụ: “Ntanụ-a bẹ yẹbe nwozi ngu maretaru lẹ ya nọ nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ l'obu; kẹ l'i meru iya iphe, ya rọru ngu t'i meeru iya.”
22 Inclinando-se Joabe, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: Hoje, reconheço que achei mercê diante de ti, ó rei, meu senhor; porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Tọ dụ iya bụ; Jóabu atụgbua jeshia Geshu je eduphuta Abusolomu azụ lẹ Jerúsalemu.
23 Levantou-se Joabe, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Obenu l'eze sụkwanuru t'o jelekwaphu je eburu l'ụlo nk'iya; t'ẹ b'o gudehekwa ẹnya iya phụ iya ọdo. Ya ndono; Abusolomu eje eburu l'ụlo nk'iya; too gudejehe ẹnya iya phụ eze.
24 Disse o rei: Torne para a sua casa e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa e não viu a face do rei.
25 L'alị Ízurẹlu gbaa mgburumgburu b'ẹ to nwedu nwoke ọdo, a jaberu ajaja kẹ mma iya l'ọ bụ Abusolomu. Tsube l'ishi jeye l'ọbechere-ọkpa iya; b'ẹ to nwedu ẹke o nweru ntụpo.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão celebrado por sua beleza como Absalão; da planta do pé ao alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Ẹgbushi, nọ iya l'ishi shi evuje; dụ ogologo; dụ jịkfujikfu. Yo shi akpụje iya ugbo lanụ l'afa teke okpoko-ẹgbushi iya hawa nshinu ẹge ono. Ọ -kpụ-gee ya; yo wota iya tụa; t'ọ maru ẹge ọonyita-be ẹra. Ẹra ẹgbushi iya shi eruje ụkporo shẹkelu iri m'e -gude iphe, eze egudeje atụ ẹra iphe tụa ya.
26 Quando cortava o cabelo (e isto se fazia no fim de cada ano, porquanto muito lhe pesava), seu peso era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Iphe a mụtaru Abusolomu; bụ ụnwegirima unwoke ẹto; mẹ nwata nwanyi lanụ. Ẹpha nwata iya kẹ nwanyi ono bụ Táma. Táma ono amashi mma ike.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; esta era mulher formosa à vista.
28 Abusolomu ebua lẹ Jerúsalemu afa labụ; ọ bụ l'ẹ to gudebua ẹnya iya phụ eze ifu.
28 Tendo ficado Absalão dois anos em Jerusalém e sem ver a face do rei,
29 Abusolomu ezia tẹ Jóabu bya tẹ ya zi iya kẹ eze. Jóabu te kwe abyabya. Yọ bya ezia ya k'ugbo ẹbo; yọ jịkakwaphu abyabya.
29 mandou ele chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém ele não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ainda não quis ele vir.
30 Yo kwe teke ono bya ezi ndu ozi iya; sụ ẹphe: “Unu lenu; l'ẹgu, Jóabu kọru balị bẹ nọ-nyabe nke iya. Unu je atụa ya ọku.” Ndu ozi iya atụgbua je eworu ọku tụa ya.
30 Então, disse aos seus servos: Vede ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide e metei-lhe fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Jóabu atụgbua jekfube Abusolomu lẹ nk'iya; je asụ iya: “?Nanụ ẹge ọ dụ b'i yeru ndu ozi ngu; ẹphe eje atụa ọku l'ẹgu iya?”
31 Então, Joabe se levantou, e foi à casa de Absalão, e lhe disse: Por que meteram fogo os teus servos no pedaço de campo que é meu?
32 Abusolomu asụ Jóabu: “Lẹ ya ziru t'e zia ngu t'ị bya tẹ ya zia ngu t'i jekfu eze je ajị iya: ‘?Iphe, meru iphe, ya shi Geshu latashia? O gege akaru iya mma lẹ ya nọ-kwadu l'ẹke ono.’ Ọo ya bụ t'i mee tẹ ya phụ eze. Ọ -bụru l'o nweru iphe, dụ ẹji, ya meru; t'o gbua ya rụ egbugbu.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Mandei chamar-te, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, quero ver a face do rei; se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ya ndono; Jóabu atụgbua je ekfuru eze iphe ono. Eze abya ekua Abusolomu. Yọ byaruta; bya ebyishi ikpere; kpuberu eze ifu l'alị. Eze abya etsutsua Abusolomu ọnu.
33 Então, Joabe foi ao rei e lho disse. Chamou o rei a Absalão, e este se lhe apresentou e inclinou-se sobre o rosto em terra, diante do rei. O rei beijou a Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.