2 Samuel 12
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje abya ezifu Nétanu t'o je kẹ Dévidi. Nétanu erua bya asụ iya: “L'o nweru unwoke labụ, bu lẹ mkpụkpu lanụ. Onye lanụ nweru iphe; onye ọphu abụru onye ụkpa.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Onye onanu, nweru iphe ono nweru atụru; nweru eswi l'igwe.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Obenu l'onye ụkpa phụ te nwedu iphe, o nweru; gbaha nwada atụru, ọ zụtaru azụta. Yo chee ya jeye; yọ nọdu yẹle ụnwegirima ibe iya l'ẹka vuta. Nwoke ono yẹ l'atụru iya ono anọduje erigba nri; l'angụ mini l'okoro lanụ; k'ọphu bụ l'oohejeru nwatụru ono eheru; yo ku mgbẹnya. Atụru ono anọdu ọnodu nwatibe iya kẹ nwanyi.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 Yo be ujiku lanụ; ẹbyee abyaru nwoke ono, nweru iphe ono. Yọ jịka lẹ ya t'akpụtadu atụru nk'iya ono; m'ọ bụ eswi iya ono nanụ gbua; gude shiaru ẹbyee ya ono nri. Yo gbechia je akpụta nwada atụru k'onye ụkpa phụ gbua gude shiaru onye ẹbyee ya ono nri.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Dévidi avọru ọku ghụa ẹhu; sụ Nétanu: “Kamẹnu; l'onye ono, meru iphe ono; bẹ ishi iya a-lakwa iya!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Ọ kfụfutaje ụgwo atụru ono ugbo ẹno; kẹ l'o meru iphe dụ ẹge ono; imiko onye ụkpa ono ta dụ iya.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Nétanu asụ Dévidi: “L'ọ kwa nggụbedua bụ onye ono! Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu sụru: ‘Lẹ ya wụru ngu manụ l'ishi t'ị buru eze, a-nọdu achị ndu Ízurẹlu; bya anafụta ngu l'ẹka Sọlu.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Ya woru ụlo Sọlu, bụ nnajiufu ngu ye ngu l'ẹka; woru unyomu iya ye ngu l'ẹka. Ya woru alị-eze ndu Ízurẹlu; mẹ kẹ Júda woru ye ngu l'ẹka. Ọ -bụru l'iphemiphe ọbule ono bẹ ha nwanshị; bẹ ya ge eyekwafuaru ngu iya iphe.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 ?Nanụ ẹge ọ dụ; b'i wotaru okfu Ojejoje kpọo ẹbo-ẹbo-l'afụ; shi ẹge ono mee iphe, dụ iya ẹji l'ẹnya? I gude ogu-mbeke gbua Uráya kẹ Hetu; bya eduta nyee ya lụlahaa. Yọ bụru ogu-mbeke ndu Amọnu b'i gude gbua ya.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Iphe, ịi-maru bụ l'ẹ to nwedu l'ọchi agvụ l'ufu ngu gbururu jeye; kẹ l'ẹ to nwedu iphe, ị gụberu iya; je anaa Uráya kẹ Hetu nyee ya lụlahaa.’
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 Ojejoje, bụ Nchileke sụru: ‘Lẹ ya e-shi l'ufu ngu vọfuta iphe, dụ ẹji kpube ngu. Ịi-nọdu ẹge-a; ya achịta unyomu ngu; nụ onye ufu ngu; yọ raa ẹphe l'echi oke-eswe.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 I meru nkengu lẹ mpya. Ọbule ya e-mekwanu ngu nke ngu l'echi oke-eswe l'ifu ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha.’ ”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Dévidi asụ Nétanu: “Ya mesweekwaru Ojejoje.”
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Obenu lẹ keshinu bụ iphe ono, i meru ono bẹ ndu ọhogu Ojejoje shiwa kfubyia ya; bẹ nwata ono, a mụru ngu ono ta anọkwa.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 E metsua; Nétanu atụgbua lashia l'ufu.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Dévidi arọlahaa Nchileke l'okfu ẹhu nwata ono. Yọ wata ọswi aswịswi. Ẹnyashi mbọku-mbọku; ọ -laa l'ụlo; yo je azẹru l'alị; l'arọ Nchileke.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Ndu ọphu bụ ọgurenya l'ufu iya abya t'ẹphe yeta ẹka kpụ-lia ya l'alị ono, ọ zẹ ono; to kwe; jịka lẹ ya te etsodu ẹphe ria nri.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Yo be lẹ mbọku k'ẹsaa; nwata ono anwụhu. Ndu ozi Dévidi awata ọtsu egvu ẹge ẹphe e-me kfuru iya lẹ nwata ono nwụhuwaru; kẹ l'ẹphe sụru: “Teke nwata ono nọkwadu ndzụ bẹ ẹphe kfuru yeru Dévidi; tọ ngaru ẹphe nchị. ?Nanụ ẹge ẹphe e-shi kfuru iya lẹ nwata ono nwụhuwaru? Oo-merukwa onwiya ẹhu.”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Dévidi abya aphụa ẹge ndu ozi iya adzụ-phere onwẹphe taphatapha; yo rua ya l'ẹhu lẹ nwata ono nwụhuwaru. Yọ jị ẹphe: “Nwata ọbu; ?ọ nwụhuwaru tọo?”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Ya ndono; Dévidi abya egbeshi l'ọgbodo-alị ono, ọ zẹ ono je aghụa ẹhu; jịa manụ. Yọ bya agbanwee uwe iya bahụ l'ime ụlo Ojejoje je abaaru iya ẹja. Yo metsua ẹge ono; lashia l'ufu iya; rua; sụ t'a nụ iya nri. A nụ iya ẹya; yo ria.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Ndu ozi iya abya ajịa ya: “?Nanụ ẹge ọ dụ b'i meru egbe umere ọwaa? Teke nwata ono nọkwadu ndzụ b'i shi akwa ẹkwa; l'aswị aswịswi. Yọ bụ-chiaru nta-wa, ọ nwụhuru-a b'ị gbeshiru ria nri!”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Dévidi asụ ẹphe: “Lẹ ya shi ara ẹkwa; l'aswị aswịswi teke nwata ono nọkwadua ndzụ; kẹ lẹ ya rịru; sụ: ‘?Onye maru mẹ Ojejoje e-meru iya eze-iphe-ọma dobe nwata ono ndzụ?’
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Ọle nta-a l'ọ nwụhuwaru-wa; ?bụkwadu kẹ ngụnu bẹ ya a-nọdu aswịru aswịswi nta-a. ?Ya a-dụ ike wophuta iya azụ ọdo tọo? Ọ bụ yẹbedua e-mekochaa lakfube iya; obenu lẹ nwata l'onwiya ta alahẹkwanu azụ alakfuta iya ọdo.”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya adụa nyee ya, bụ Betisheba ike. Yọ bya alaaru iya l'ụlo; yọ tsụta ime; mụaru iya nwata nwoke. Dévidi agụa nwata ono Sólomọnu. Ojejoje eyeru nwata ono obu.
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 Ojejoje egude kẹ obu, o yeru iya zia onye nkfuchiru iya; mbụ Nétanu t'o je agụa ya Jedidaya.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Ya ndono; Jóabu abya etso Rába Amọnu ọgu. Yọ lụa lụta mkpụkpu, onye eze ẹphe bu.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Jóabu abya ezifu ndu ozi iya t'e zia Dévidi: “Lẹ ya tsowaru ndu Rába ọgu; nawa ẹphe ẹke ẹphe eshije angụ mini.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Ọo ya bụ; chịkobe ndu sọja, phọduru nụ l'ẹphe ha bya ekepheta mkpụkpu ono; nata iya; mẹ teke ya a-nata iya yẹbedua; e woru mkpụkpu ono gụa ya.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Ya ndono; Dévidi abya achịkobe ndu sọja ono l'ẹphe ha; chịru ẹphe jeshia Rába. Yo rua; bya abakfu ẹphe ọgu; lụta iya.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Yo kputa eze ẹphe okpu-eze, o kpu l'ishi. Ẹra okpu-eze ono ha l'ọbu ẹra talẹntu mkpọla-ododo. Yọ bụru mkpuma, vugbaa oke aswa b'e gude dengashia ya edengashi. E wota okpu-eze ono kpube Dévidi. Dévidi akwata ọswa kwaa ọkwata, ha nshinu lẹ mkpụkpu ono.Onye eze, kpu okpu eze|src="bk00158c.tif" size="col" loc="2SA 12:30" copy="Knowles" ref="2 Sám 12:30"
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Yọ chịta ndu mkpụkpu ono dobe t'ẹphe gudeje sọya; ikworo; mẹ ogbu-nkụ l'eje ozi; bya eye ẹphe t'ẹphe yọje ẹja. Yọ bụru ẹge ono b'o mekotaru mkpụkpu, nọkota l'alị ndu Amọnu. E metsua; Dévidi yẹle ndu sọja iya l'ẹphe ha awụru lashia azụ le Jerúsalemu mu.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.