2 Samuel 11

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yo be l'oge mini-ọdungu teke ndu eze ejeje ọgu; Dévidi ezifu Jóabu yẹle ndu ozi iya; mẹ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; ẹphe eje agwaa ndu Amọnu maa; kee k'ọgu; yechia mkpụkpu Rába. Dévidi l'onwiya akwaa lẹ Jerúsalemu.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem para a guerra, enviou Davi a Joabe, e a seus servos com ele, e a todo o Israel, para que destruíssem os filhos de Amom e cercassem Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Yo be l'urẹnyashi ujiku lanụ; Dévidi egbeshi l'oshi-azẹe ya tẹ ya kpaphe akpaphe l'eli ụlo-eze iya. Yọ nọdu l'ẹke ono tụfu ẹnya phụa nwanyi, aghụ ẹhu. Nwanyi ono l'amashikpoo mma ike.
2 E aconteceu, à hora da tarde, que Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 Dévidi ezifu madzụ t'o je akpata ishi onye nwanyi ono bụ. Onye ono asụ iya: “L'ọ kwa Betisheba; nwatibe Eliyamu. Ọ bụ nyee Uráya kẹ Hetu.”
3 E enviou Davi e perguntou por aquela mulher; e disseram: Porventura, não é esta Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu?
4 Dévidi eye ndu ozi iya t'ẹphe je edutaru iya ẹya. Betisheba abyalẹphu; Dévidi eduta iya yẹle iya azẹe. (Yọ bụru teke ono bẹ Betisheba shilephu l'ome nsọ kẹ ọsafu mmeru, eemeje teke nsọ metsuaru nwanyi.) E metsua; nwanyi ono atụgbua lashia.
4 Então, enviou Davi mensageiros e a mandou trazer; e, entrando ela a ele, se deitou com ela (e já ela se tinha purificado da sua imundície); então, voltou ela para sua casa.
5 Nwanyi ono atsụta ime; bya ezia Dévidi; sụ iya: “Lẹ ya dụkwa ime.”
5 E a mulher concebeu, e enviou, e fê-lo saber a Davi, e disse: Pejada estou.
6 Dévidi ezia Jóabu; sụ iya t'o ziaru iya Uráya kẹ Hetu t'ọ lata. Jóabu abya ezia Uráya t'o je aza Dévidi oku.
6 Então, enviou Davi a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Uráya erua; Dévidi ajị iya ajị Jóabu; mẹ ndu sọja iya; mẹ ẹge ọgu ono eje ala.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como ficava Joabe, e como ficava o povo, e como ia a guerra.
8 Dévidi asụ Uráya: “T'ọ laa l'ufu iya je atụta ume.” Uráya egbeshi; tụgbua. Eze egworu iphe nụ t'e wolaaru iya.
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce à tua casa e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo saiu atrás dele iguaria do rei.
9 Obenu lẹ Uráya kwaru l'ọnu-nggamgbo eze; yẹle ndu ozi nnajiufu iya aradụ; tọ laruhe l'ufu iya.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 A bya ekfuaru Dévidi lẹ Uráya ta lahẹkwa. Yọ bya ajị Uráya: “?Tọ bụdunua ẹke teru ẹnya b'i shi lata nta-a? ?Nanu ẹge ọ dụ b'ẹ tị lahẹdu l'ufu?”
10 E o fizeram saber a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Uráya asụ iya: “Lẹ Okpoko Ọgba-ndzụ Ojejoje; ndu Ízurẹlu; ndu Júda; nnajiufu iya, bụ Jóabu; mẹ ndu ozi iya l'ẹphe ha; tụkokwa wụshiru l'ẹgu ọgu. ?Nanụ ẹge ya e-shi lashia l'ufu je eria; ngụa; yẹle nyee ya azẹe? Kamẹnu; ya te emekwa iya ememe!”
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficam em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 Dévidi asụ iya: “Nọfufua ntanụ. Teke o beru echile; ya ahaa ngu t'ị laphu azụ.” Ya ndono; Uráya akwaa lẹ Jerúsalemu mbọku ono; mẹ echile iya; tọ lahẹ.
12 Então, disse Davi a Urias: Fica cá ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Dévidi ekua ya; yọ bya; yẹle iya atụko ria; ngụa; Dévidi echee ya mẹe nshinu. Yo be l'ẹnyashi; Uráya egbeshikwa je azẹe l'ẹke ọ zẹ ụnyaphua iya yẹle ndu ozi nnajiufu iya; ọphu ọ ladụ l'ufu iya.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e, à tarde, saiu a deitar-se na sua cama, como os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Yo be l'ụtsu; Dévidi ederu ẹkwo nụ Uráya t'ọ nụ Jóabu.
14 E sucedeu que, pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e mandou-lha por mão de Urias.
15 Iphe o deru l'ẹkwo ono bụ: “Duru Uráya ye l'ifu ọgu l'ẹke ọphu katsụa okpo ọku. I -dutsuaru iya ye; unu akpọ-phu azụ; k'ọphu ee-gbu iya; t'ọ nwụhu.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 Yọ bụru teke Jóabu gude ndu sọja iya yechia mkpụkpu ono b'o duru Uráya ye l'ẹke ọ maru lẹ ndu ọhogu ẹphe, ike katsụa nọ.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 Ndu mkpụkpu ono awụfutalephu jekfu Jóabu phẹ ọgu; a harụ ndu sọja Dévidi gbushia. Uráya kẹ Hetu etsoru lẹ ndu nwụhuru nụ.
17 E, saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Jóabu abya ezia ozi; kọoru Dévidi ẹge ọgu ono gude jee.
18 Então, enviou Joabe e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 Jóabu asụ onye ono, o ziru ono: “I -dogetsuaru eze ẹge ọgu ono jeru laa;
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 ọ -bụru l'iwe byaru iya l'ẹhu; yọ jịlahaa ngu: ‘Iphe meru iphe unu gude je anọnuka mkpụkpu ọbu ntse l'ọgu ono; ?unu ta mahaadụa l'ẹphe a-nọdu l'eli ụpho-mkpuma agba akfụ.
20 e, sucedendo que o rei se encolerize e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 ?Bụnua onye bẹ gburu Abímẹleku Jerubesheti? ?Tọ bụdunua nwanyi, nọ l'eli ụpho-mkpuma gude o-ji-l'ẹka mkpuma tụ-gbua ya lẹ Tebẹzu? ?Bụ ngụnu meru iphe unu jeru je anọnuka l'ụpho-mkpuma ọbu ntse?’ Ọ -jịa ngu ẹge ono; nggu asụ iya lẹ nwozi iya; mbụ Uráya kẹ Hetu bẹ nwụhukwaruphu.”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Nwozi ono atụgbua jeshia. Yo rua; je atụko iphe, bụ iphe Jóabu ziru iya zikota Dévidi.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo para que Joabe o enviara.
23 Nwozi ono asụ iya: “Lẹ ndu ono nabaru ayi ẹka; wụ-kfuta ayi ọgu l'echi-ẹgu. Ọle ayi chị-phuru ẹphe azụ jeye ayi erua l'obu-edukfu mkpụkpu ẹphe.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade, que mais poderosos foram aqueles homens do que nós e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Ndu chị akfụ anọdu l'eli ụpho-mkpuma gude iya haru ndu ozi nggụbe eze tụ-gbushia. Ọdo abụru lẹ nwozi ngu; mbụ Uráya kẹ Hetu tsokwa nwụhu.”
24 Então, os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Dévidi abya ezia nwozi ono; sụ iya: “Iphe, ii-kfuru Jóabu bụ: ‘Lẹ ya sụru tẹ ike ba agvụkwa unu; kẹ l'ọgu ta akpadu oke onye oo-gbu. T'ẹka shia ya ike l'ọgu ono l'ẹke mkpụkpu ono nọ; jeye teke ọo-lụta iya. Je ekfuaru Jóabu ẹge ono gude mee t'obu shihu iya ike.’ ”
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isso mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Nyee Uráya anụa lẹ nji iya nwụhuwaru; nọoru iya l'ụlo-ẹkwa.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que Urias, seu marido, era morto, lamentou a seu senhor.
27 Yọ nọ-getsua l'ụlo-ẹkwa ono ẹge aanọje; Dévidi eduta iya lụlahaa. Yọ mụaru iya nwata nwoke. Obenu l'iphe ono, Dévidi meru ono dụ Ojejoje ẹji.
27 E, passado o luto, enviou Davi e a recolheu em sua casa; e lhe foi por mulher e ela lhe deu um filho. Porém essa coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.