2 Samuel 10
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 A nọnyaa; eze ndu Amọnu abya anwụhu. Nwatibe iya kẹ nwoke, bụ Hanunu abya abụru eze l'ọzori iya.
1 Algum tempo depois morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 Dévidi asụ: “Lẹ ya e-meru Hanunu Nahashi iphe-ọma; ẹge nna iya meru yẹbedua.” Yọ bya ezi ndu ozi t'ẹphe je akpọru Hanunu ifu nna iya ono.
2 E Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum para mostrar a sua amizade. Porém, quando os mensageiros chegaram à cidade de Rabá,
3 ndu ishi ndu Amọnu asụ Hanunu, bụ onye nwe-ẹphe: “?Ịiri l'ọ bụ ugvu bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu, meru iphe o ziru t'a bya ngu ọkporu ifu? ?Ịiri l'ẹ t'ọ bụdu ngge bẹ Dévidi ziru ẹphe t'ẹphe bya; k'ọphu ẹphe a-makọtaru ẹge mkpụkpu-wa dụ; shi ẹge ono bya anata iya ayi?”
3 as autoridades amonitas disseram ao seu rei: — O senhor pensa que é em honra do seu pai que Davi enviou estes homens para mostrar amizade? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de conhecerem a cidade, para poderem destruí-la.
4 Tọ dụ iya bụ; Hanunu egude ndu ono, Dévidi ziru ozi ono; kpụshishia ẹphe ẹji-agba ẹphe ibe lanụ ibe lanụ; bya achabushia ẹphe uwe-nlọkpuru ẹphe l'ọswara-íkè; nwufu ẹphe t'ẹphe la.
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou um lado da barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 A bay ekfuru iya Dévidi; yo zi t'e je ẹphe ndzuta; kẹ l'ọ bụ iphe-iphere, ha nshinu b'e meru ẹphe. Eze ezia; sụ: “T'ẹphe nọdu lẹ Jériko jeye teke ẹji-agba ẹphe ono e-ruchita; tẹmanu ẹphe alata.”
5 Quando Davi soube disso, enviou outros mensageiros para se encontrarem com eles porque eles estavam muito envergonhados. Davi mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Yọ bya edoo ndu Amọnu ẹnya l'iphe ẹphe meru bẹ mewaru tẹ akpo gbanwuhu Dévidi ọku; tụgbua je ebuta ndu sọja k'ọkpa ụkporo ụnu ndu sọja ugbo labụ l'ụnu ndu sọja iri lẹ ndu kẹ Siríya, bu lẹ Bẹ́tu-Réhobu; mẹ ndu kẹ Zóba. Ẹphe butakwaruphu eze ndu Maaka yẹle ndu sọja iya: ụnu ndu sọja labụ l'ụkporo ndu sọja iri; bya ebutafua ụnu ndu sọja l'ụkporo ndu sọja iri lẹ ndu kẹ Tobu yeru onwẹphe.
6 Os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo deles. Por isso, contrataram vinte mil soldados sírios das cidades de Bete-Reobe e Zoba. Também contrataram o rei da cidade de Maacá, com mil homens, e doze mil homens da cidade de Tobe.
7 Anụnu, Dévidi anụ iya; yo zifu Jóabu yẹle ndu sọja iya l'ẹphe ha.
7 Davi soube disso e enviou contra eles Joabe com todos os melhores soldados do exército israelita.
8 Ndu Amọnu awụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'ifu obu-edukfu mkpụkpu ono. Ndu kẹ Áramu phụ, shi lẹ Zóba; mẹ Rehobu; mẹ ndu shi l'alị Tobu; ọwaa ndu kẹ Maaka nọdu l'echi-ẹgu.
8 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada da cidade de Rabá enquanto os outros — os sírios de Zoba e de Reobe e os homens de Tobe e Maacá — tomaram posição em campo aberto.
9 Jóabu aphụlephu l'e buru iya k'ọgu ono ifu l'azụ; yọ fọo ndu Ízurẹlu ndu ọphu katsụa ọma ẹnya ọgu; chịru ẹphe ye t'ẹphe kwabẹru ndu kẹ Áramu ono;
9 Joabe viu que as tropas inimigas os atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
10 bya achịru ndu ọphunanu dobe t'ẹphe nọdu nwunne iya, bụ Abishayi l'ẹka kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
10 Deixou o resto das suas tropas sob o comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
11 Jóabu asụ: “O -bụru lẹ ndu Áramu karilahaaru iya ẹka; unu abya eyetaru iya ẹka. Teke bụkwanu l'ọ bụ ndu kẹ Amọnu bẹ karilahaaru unu ẹka; bẹ ẹphe a-bya bya eyetaru unu ẹka.
11 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
12 T'obu shihu unu ike; t'ayi lụa ọgu ẹhu ndibe ayi l'ọ bụ ndu bụ mkparawa; lụa ọgu okfu ẹhu mkpụkpu kẹ Nchileke. Lẹ Ojejoje e-me-e iphe, dụ iya mma l'obu.”
12 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
13 Tọ dụ iya bụ; Jóabu yẹle ndu nk'iya awụ-lihu; je etso ndu Áramu ọgu. Ndu Áramu eye ọkpa l'ọso gbalashịa.
13 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
14 Ndu kẹ Amọnu aphụlephu lẹ ndu Áramu agbalawaa; ẹphebedua eshi l'ẹke, Abishayi nọ ye ọkpa l'ọso; wụba l'ime mkpụkpu ẹphe. Tọ dụ iya bụ; Jóabu eshi l'ọgu ẹphe lẹ ndu Amọnu ono latashia Jerúsalemu.
14 Os amonitas viram os sírios fugindo. Então também fugiram de Abisai e voltaram para dentro da cidade. E Joabe parou de lutar contra os amonitas e voltou para Jerusalém.
15 Ndu Áramu aphụlephu lẹ ndu Ízurẹlu me-kputawaru ẹphe; je edzukobe.
15 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, reuniram de novo todas as suas tropas.
16 Hadadeza ezia ndu Áramu, nọ l'azụ Ẹnyimu Yufurétusu; ẹphe abyatashia. Ẹphe lẹ Shobaku, bụ onye ishi ndu sọja Hadadéza awụru laa Helamu.
16 O rei Hadadezer mandou chamar os sírios que estavam no lado leste do rio Eufrates. Então eles foram até a cidade de Helã. Na frente deles ia Sobaque, o comandante do exército de Hadadezer.
17 A bya ekfuru iya Dévidi; yo kua ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; ẹphe adaa Ẹnyimu Jọ́danu jeshia Helamu. Ndu Áramu ono abya akpọo giriri; tso Dévidi phẹ ọgu.
17 Quando Davi soube disso, reuniu as tropas israelitas, atravessou o rio Jordão e marchou para Helã. Lá os sírios tomaram posição de frente para os israelitas. A luta começou,
18 Ẹphe emekochaa gbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi egbua ụnu ndu sọja l'ụkporo ndu sọja iri l'ise lẹ ndu k'ụgbo-ịnya; mẹ ụkporo ụnu unwoke ugbo ise, bụ ndu egudeje ịnya mmanu alụ. Shobaku, bụ onye ishi ndu sọja ẹphe b'e mekaru iphe; yọ nwụhu l'ẹke ono.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e os seus soldados mataram setecentos soldados que guiavam carros de guerra e quarenta mil cavaleiros sírios. Feriram também Sobaque, o comandante inimigo, que morreu ali no campo de batalha.
19 Ndu eze ono, ẹphe lẹ Hadadéza shi yeko ẹka l'ọgu ono aphụlephu lẹ ndu Ízurẹlu lụ-gbuwaru ẹphe; ẹphe emee t'ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu nọdu lẹ nchị-odoo; ẹphebedua anọdu ndu Ízurẹlu l'ẹka. Ndu Áramu atsụlahaa egvu; jịka oyetaru ndu Amọnu ẹka ọdo.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com eles, ficando debaixo do seu poder. E os sírios ficaram com medo de ajudar de novo os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.