2 Crônicas 35
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Ya ndono; Josáya abya agbaaru Ojejoje Ajị Esweta lẹ Jerúsalemu. E gbua nwatụru Ajị Esweta ono l'ọnwa mbụ gbaru l'abalị iri l'ẹno.
1 Josias celebrou em Jerusalém a Páscoa em honra do Senhor: imolaram essa Páscoa no décimo quarto dia do primeiro mês.
2 Yọ bya edobetsua ndu achịjeru Nchileke ẹja l'ozi, gbaru ẹphe; bya adụa ẹphe ike; sụ ẹphe t'ẹphe leta ẹnya l'ozi, nọ l'ụlo Ojejoje.
2 Estabeleceu os sacerdotes nas suas funções e animou-os a servirem no templo.
3 Yọ bya ekfuru yeru ndu Lívayi, bụ ndu ezije ndu Ízurẹlu kpamukpamu iphe; bya abụru ndu dụ nsọ l'ẹke Ojejoje nọ; sụ ẹphe: “Unu woru okpoko ono, dụ nsọ ono dobe l'ụlo ono, Sólomọnu Dévidi, bụ eze ndu Ízurẹlu kpụru ono. T'ẹ b'a pahẹkwa iya l'ukuvu ọdo. Unu jeeru Ojejoje, bụ Nchileke unu ozi nta-a yẹle ndibe iya, bụ ndu Ízurẹlu.
3 Disse aos levitas que instruíam todo o Israel e que estavam consagrados ao Senhor: Depositai a arca santa no templo construído por Salomão, filho de Davi, rei de Israel. Já não precisais transportá-la aos vossos ombros. Estai agora a serviço do Senhor, vosso Deus, e de seu povo de Israel;
4 Unu kwakọbe onwunu l'ẹnya-ufu l'ẹnya-ufu ẹge unu dụ l'ọgbo l'ọgbo, bụ iya bụ ẹge ono, Dévidi; onye ono, shi bụru eze ndu Ízurẹlu yẹle nwatibe iya; mbụ Sólomọnu deru edede doberu unu ono.
4 e disponde-vos conforme a ordem de vossas famílias e de vossas classes, segundo as prescrições de Davi, rei de Israel, e de Salomão, seu filho.
5 “Unu vudo lẹ Ẹke-dụ-Nsọ ono; l'ọgbo l'ọgbo ẹge ọ dụ l'ẹnya-ufu l'ẹnya-ufu ndu Ízurẹlu mmanu. Unu egude ndu Lívayi tụghashia onwunu l'iphe, bụ ọgbo ọphu nọnu.
5 Ocupai vossos lugares no santuário, segundo as divisões das famílias de vossos irmãos, filhos do povo, com uma classe de família levítica para cada divisão.
6 Unu egbua nwatụru Ajị Esweta ono; mee onwunu t'unu dụ nsọ; kwakọbe nwatụru ono; k'ọphu ụnwunna unu phẹ a-nọdu eme iya ẹge Ojejoje shi l'ẹka Mósisu tụa ekemu iya.”
6 Imolareis, em seguida, a Páscoa e santificar-vos-eis a fim de prepará-la para vossos irmãos, conforme a palavra do Senhor, transmitida por Moisés.
7 Ndu Ízurẹlu mmanu, nọ l'ẹke ono bẹ Josáya nụru atụru; mẹ eghu, kpakọru dụ ụkporo ụnu ugbo ẹto l'ụnu iri l'ise, ẹphe gude mee kẹ ngwẹja Ajị Esweta ono. Ọ nụkwaruphu ẹphe ụnu eswi ẹsaa l'ụkporo eswi iri. Elu ono l'ọ ha shikota eze l'ẹka.
7 Josias deu ao povo, a todos os que lá se encontravam, gado miúdo, cordeiros e cabritos em número de trinta mil, tudo para imolar na Páscoa e acrescentou três mil cabeças de gado, tudo tirado das propriedades do rei.
8 Ọ kwaphụ ẹge ono bẹ ndu ishi ọru Josáya woru iphe, shi ẹphe l'obu nụ ndu Ízurẹlu ono; ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Lívayi. Hilikaya; Zekaráya; mẹ Jehiyẹlu, bụ ndu ishi ụlo Nchileke abya eworu ụnu atụru ishingu l'ụkporo iri; mẹ ụkporo eswi iri l'ise nụ ndu achịjeru Nchileke ẹja t'ẹphe gude gwoo ngwẹja Ajị Esweta ono.
8 Seus chefes fizeram também espontaneamente um presente ao povo, aos sacerdotes e aos levitas. Helcias, Zacarias e Jaiel, príncipes do templo, deram aos sacerdotes, para a Páscoa, dois mil e seiscentos cordeiros e trezentas cabeças de gado grosso.
9 Konanaya; Shemáya; mẹ Netanẹlu, bụ ụnwunna iya; mẹ Hashabaya; Jeyẹlu; mẹ Jozabadu; bụ ndu ishi ndu Lívayi bẹ nụru ndu Lívayi atụru; mẹ eghu, dụ ụnu iri l'ẹbo l'ụkporo iri; nụkwaphu ẹphe ụnu eswi l'ụkporo eswi ise; t'ẹphe gude gwoo ngwẹja Ajị Esweta ono.
9 Conenias, Semeías e Natanael, seus irmãos, Hasabias, Jeiel e Josabad, chefes dos levitas, deram a eles para a Páscoa cinco mil cordeiros e quinhentas cabeças de gado grosso.
10 A kwakọtsua kẹ Ajị Esweta ono; ndu achịjeru Nchileke ẹja eje evudo l'ọnodu ẹphe; ndu Lívayi anọdu ẹge e keshiru ẹphe; mbụ ẹge ono, eze sụru t'ẹphe nọo ono.
10 Estando todo o serviço preparado, os sacerdotes tomaram lugar, assim como os levitas, segundo suas divisões, como o rei havia prescrito.
11 Ẹphe egbushia ụnwu atụru Ajị Esweta ono. Ndu achịjeru Nchileke ẹja anata mee ya phee; ndu Lívayi aphụshia anụ ono akpọ.
11 Imolaram o cordeiro pascal. Com o sangue correndo de suas mãos os sacerdotes fizeram a aspersão, enquanto os levitas esfolavam as vítimas.
12 Ẹphe eworu anụ, e gude eme kẹ ngwẹja-ukfuru ono dobe iche; k'ọphu ẹphe e-keshiru iya ndu Ízurẹlu l'ẹnya-ufu l'ẹnya-ufu; t'ẹphe gude ẹka ẹphe gwooru iya Ojejoje; ẹge ono, e deru iya l'ẹkwo Mósisu ono. Yọ bụkwaruphu ẹge ono bẹ ẹphe meru eswi ono.
12 Puseram à parte o holocausto para dá-lo aos grupos de famílias do povo, a fim de oferecer ao Senhor, como estava prescrito no livro de Moisés. Assim também procederam com o gado grosso.
13 Ụnwu atụru Ajị Esweta ono; bẹ ẹphe hụ̀rù áhụ̀hù; ẹge ome-l'alị iya dụ. Ẹphe gude ite-ọku; mẹ nwite nshịi; mẹ ite-ophe shia ngwẹja ọdo, dụ nsọ eshishi; bya emekebe ẹgwegwa pajeru iya ndu Ízurẹlu mmanu ono l'ẹphe ha.
13 De acordo com o rito prescrito, assaram ao fogo a Páscoa. Cozeram as oferendas consagradas em panelas, caldeirões e sertãs, e logo as distribuíram ao povo.
14 Ẹphe emetsua; bya akwakọbe nk'ẹphe; mẹ kẹ ndu achịjeru Nchileke ẹja; kẹle ndu achịjeru Nchileke ẹja, bụ ndu eri Érọnu bẹ fuberu ifu l'ogwo ngwẹja-ukfuru; mẹ ẹ̀bà anụ ono jeye ọchi agbaa. Ọo ya meru; ndu Lívayi akwakọbe nk'ẹphe; kwakọbekwaphu ọphu ndu achịjeru Nchileke ẹja, bụ ndu eri Érọnu riru.
14 Em seguida, prepararam tudo para si e para os sacerdotes, pois estes, os filhos de Aarão, estavam até a noite ocupados em oferecer os holocaustos e as gorduras; por isso, os levitas prepararam as carnes para si e para os filhos de Aarão.
15 Ndu ọgbo-egvu; mbụ ndu eri Ásafu anọdu l'ọnodu ẹphe, bụ iya bụ ọnodu, Dévidi; Ásafu; Hemanu; mẹ Jedutunu, bụ onye aphụjeru eze àphụ̀ doberu ẹphe. Ndu nche anọdutsua l'ọnu-ọguzo ọnu-ọguzo; ọphu ọ dụdu onye haru ozi nk'iya; kẹ l'ụnwunna ẹphe, bụ ndu Lívayi l'eshiru ẹphe ite.
15 Os cantores, filhos de Asaf, estavam nos seus lugares, segundo as disposições de Davi, de Asaf, de Hemã e de Iditum, o vidente do rei. Os porteiros estavam à porta correspondente; não tiveram que abandonar seu posto, porque seus irmãos, os levitas, prepararam tudo para eles.
16 Tọ dụ iya bụ; e jekota ozi, e jeru Ojejoje mbọku ono gude gbaa Ajị Esweta ono; gude iya gwoo ngwẹja-ukfuru ono l'ẹnya-ngwẹja Ojejoje ẹge ono, eze, bụ Josáya sụru t'e meje iya ono.
16 Estando, nesse dia, todo o serviço do Senhor disposto segundo a ordem de Josias, de modo que se pudesse celebrar a Páscoa e oferecer os holocaustos no altar do Senhor,
17 Ndu Ízurẹlu, bụ ndu ọphu nọ anọno l'ẹke ono teke ono bẹ gbaru Ajị Esweta ono; bya agbaa Ajị Buredi, ẹ te kodu ekoko abalị ẹsaa.
17 os israelitas presentes celebraram a seu tempo a Páscoa, e a festa dos Ázimos, durante sete dias.
18 Egbe Ajị Esweta ono b'ẹ ta gbabụa l'alị Ízurẹlu keshinu oge k'onye nkfuchiru Nchileke, bụ Sámẹlu. Ọphu ọ dụdu onye eze ndu Ízurẹlu, gbajẹru Ajị Esweta ọphu dụ l'ọ bụ ono, Josáya gbaru ono; mbụ yẹle ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu Lívayi; mẹ ndu Júda l'ẹphe ha; ndu Ízurẹlu, nọ l'ẹke ono; mẹ ndu Jerúsalemu.
18 Nenhuma Páscoa semelhante a esta havia sido celebrada em Israel desde o tempo do profeta Samuel. Nenhum rei de Israel tinha celebrado uma Páscoa semelhante àquela que celebraram Josias, os sacerdotes e os levitas, como todo o Judá, todos os de Israel que estavam presentes e todos os habitantes de Jerusalém.
19 Ajị Esweta ono b'a gbaru l'afa, kwe Josáya afa iri l'ẹsato; k'ọphu ọ wataru achịchi.
19 Foi no décimo oitavo ano do reinado de Josias que foi celebrada essa Páscoa.
20 E metsua iphemiphe ọbule ono; Josáya abya edozitsua eze-ụlo Nchileke; yọ dụ mma; Neko, bụ eze ndu Íjiputu egbeshi jeshia ọgu lẹ Kakemishi, nọ lẹ mgboro Ẹnyimu Yufurétusu; Josáya ejeshia tẹ ya wọta iya ọgu.
20 Depois desse acontecimento e da reparação do templo pelo rei, Necao, rei do Egito, dirigiu-se para Carcames, junto do Eufrates, numa expedição militar. Josias saiu-lhe ao encontro.
21 Ọle Neko yeru ndu, je ezia Josáya sụ iya: “?Bụ ngụnu adaru nggu l'iya; nggụbe eze ndu Júda? Ẹ tọ bụkwa nggu bẹ ya byakfutaru ọgu ntanụ. Ndu ya byakfutaru ọgu bụkwa ndu ọnu-ụlo ono, ẹphe l'iya alụ ọgu ono. Nchileke bẹ ziru iya tẹ ya mekebe ẹgwegwa. Ba kfụ-chikwa Nchileke ụzo; l'o swikwaru iya eswiru; ọ -dụdu bẹ oo-mekwa t'ị laa l'iyi.”
21 Necao enviou-lhe mensageiros para dizer-lhe: Que queres tu, rei de Judá? Não vou contra ti hoje, mas contra uma dinastia com a qual estou em guerra. E disse-me Deus que me apressasse. Guarda-te de te opores a Deus, que está comigo, pois ele te deitará a perder.
22 Ọle Josáya te kwedu haa ya; bya emee onwiya; t'ẹ b'a hụbe iya ama; tẹ yẹle iya lụa ọgu ono. Yọ jịka lẹ ya ta angadu nchị l'okfu Neko, bụ iya bụ okfu, shi l'ọnu Nchileke; yọ tụgbule-a jekfushia ya ọgu lẹ phorokoto alị Megido.
22 Mas Josias não quis voltar atrás. Em lugar de ouvir as palavras de Necao, que vinham da própria boca de Deus, disfarçou-se para combater e entrou em batalha na planície de Magedo.
23 Ya ndono; ndu akfụ agbanua eze, bụ Josáya akfụ. Yọ sụ ndu ọru iya: “Unu pafụ iya; kẹ l'e meruakwaru iya ẹhu ọkpobe emeru.”
23 Arqueiros dispararam contra o rei Josias. Então o rei disse à sua gente: Levai-me; estou gravemente ferido.
24 Ndu ozi iya ono apata iya pafụ l'ụgbo-ịnya iya; parụ iya ye l'ụgbo-ịnya iya k'ẹbo palata Jerúsalemu. Yọ nwụhu; e lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ. Ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu Jerúsalemu araa ẹkwa iya.
24 Seus homens tiraram-no do carro, colocaram-no em outro carro que havia lá, e o levaram para Jerusalém, onde morreu. Foi sepultado no sepulcro de seus pais. Josias foi pranteado por todos os habitantes de Judá e de Jerusalém.
25 Jeremáya agụa egvu-aphụ ẹhu Josáya. Unwoke l'ụnwanyi, agụ egvu l'anọduje agụ egvu ẹhu Josáya ono teke ẹphe jeru ẹkwa. Yọ bụru ẹge ono b'ọ dụ jeye ntanụ. Ẹphe emee ya; yọ bụru ome-l'alị ndu Ízurẹlu; a bya e dee ya edede l'egvu-aphụ.
25 Jeremias compôs uma lamentação fúnebre sobre ele. Todos os cantores e todas as cantoras falam ainda de Josias em suas lamentações; é este um verdadeiro costume em Israel. Esses cantos fúnebres figuram no Livro das Lamentações.
26 Iphe ọdo, Josáya mekotaru; mẹ ẹge o gude mee iphe-ọma l'ụzo, ọ dụ l'ekemu Ojejoje;
26 Os outros atos de Josias, seus atos de piedade, de acordo com o que está escrito na Lei do Senhor,
27 mẹwaru iphe, o meeberu; tsube l'ishi jeye lẹ ngvụcha b'e dekotaru l'ẹkwo ndu eze ndu Ízurẹlu; mẹ kẹ ndu Júda.
27 seus feitos e façanhas, desde os primeiros até os últimos, tudo isso se acha relatado no livro dos reis de Israel e de Judá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.