2 Crônicas 34
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Iphe, Josáya gbaru bụ afa ẹsato teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa iri lẹ nanụ lẹ Jerúsalemu.
1 Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém.
2 O meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. O tsoru ụbeka ochechoroche iya, bụ Dévidi; tọ dụ ọphu ọ haru.
2 Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.
3 L'afa, kwe iya afa ẹsato; k'ọphu ọ wataru achịchi b'ọ wataru ọcho ụzo kẹ Ojejoje, bụ Nchileke k'ochechoroche iya, bụ Dévidi. Teke ono b'ọ bụkwaduru nwata nshịi. Yo be l'afa k'iri l'ẹbo ya; yọ wata ọphashi ụrukutu, nọ lẹ Júda; mẹ Jerúsalemu; mbụ woshilahaa ẹke aagwajẹ iphe, nọgbaa ya nụ; mẹ itso Ashera; mẹ ntẹkpe, a pyịru apyịpyi; mẹ ọphu a kpụru akpụkpu.
3 No oitavo ano do seu reinado, quando era ainda bem moço, Josias começou a adorar o Deus do seu antepassado Davi. E quatro anos mais tarde começou a purificar a terra de Judá e a cidade de Jerusalém, destruindo os lugares pagãos de adoração, os postes da deusa Aserá e as outras imagens de pedra e de metal.
4 Yo zia t'e tsukposhia ẹnya-ngwẹja Bálụ. Yo nwutsushia ẹnya-ngwẹja ínsẹnsu, nọ l'ẹke ono. Itso Ashera; mẹ ntẹkpe, a pyịru apyịpyi; mẹ ọphu a kpụru akpụkpu b'o gwekotaru; yọ bụru udzu; yo woru iya je ephekaa l'ili ndu shi agwajẹ iya nụ.
4 Na presença dele, foram derrubados os altares do deus Baal , e ele mesmo quebrou os altares de incenso que estavam em cima deles. Quebrou também os postes da deusa Aserá e as outras imagens de pedra e de metal, os esmigalhou até virarem pó e espalhou o pó em cima das sepulturas das pessoas que tinham oferecido sacrifícios a esses ídolos.
5 Ndu achịjeru agwa ono ẹja b'ọ kpọkotaru ọkpu ẹphe ọku l'eli ẹnya-ngwẹja ẹphe ono. Yọ saa alị Júda; mẹ Jerúsalemu asasa.
5 Depois queimou os ossos dos sacerdotes pagãos nos altares onde eles haviam oferecido sacrifícios. Assim Josias purificou Judá e Jerusalém.
6 Tsube lẹ mkpụkpu mkpụkpu ndu Manásẹ; kẹ ndu Ífuremu; mẹ kẹ ndu Símiyọnu; je akpaa lẹ kẹ ndu Náfutali; mẹ l'ẹke nọ-pheru iya mgburumgburu, e meru; yọ bụru kpurupyata;
6 Ele fez a mesma coisa nas cidades das tribos de Manassés, de Efraim, de Simeão e até de Naftali e nas ruínas ao redor daquelas cidades.
7 b'o nwutsushikotaru ẹnya-ngwẹja ẹphe; gwee itso Ashera; mẹ ntẹkpe, nọ iya nụ; yọ bụru udzu. Ọ tụko ẹnya-ngwẹja ínsẹnsu, nọkota l'alị Ízurẹlu nwutsushikota. Yo metsua; laphushia azụ lẹ Jerúsalemu.
7 Ele andou por todo o país de Israel, derrubando os altares, os postes da deusa Aserá e os outros ídolos, esmigalhando-os até virarem pó e quebrando todos os altares de incenso. Depois voltou para Jerusalém.
8 Yo be l'afa, kwe Josáya afa iri l'ẹsato, ọ wataru achịchi; teke ono b'ọ woshiwaru iphe, dụ ẹji l'alị ono; yo zi Shefanu Azalaya; mẹ Maseya, bụ ọ-chị-ọha mkpụkpu ono; mẹ Jowa Jowahazu, bụ onye akwakọbeje iphe, meru nụ; t'ẹphe je emekwaa eze-ụlo Nchileke, bụ Nchileke iya.
8 No ano dezoito do seu reinado, depois de ter purificado o país e o Templo, Josias enviou os seguintes homens para fazerem os consertos no Templo: Safã, filho de Azalias; Maaseias, o governador de Jerusalém; e o conselheiro do rei, Joá, filho de Joacaz.
9 Ẹphe abya ejekfu Hilikaya, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja je eworu okpoga, e wobataru l'eze-ụlo Nchileke nụ iya; mbụ okpoga ono, ndu Lívayi, bụ ndu eche nche l'ọnu-ụlo nataru ndu Manásẹ; ndu Ífuremu; mẹ ndu Bénjaminu l'ẹphe ha; mẹ lẹ ndu Jerúsalemu.
9 Eles foram falar com o Grande Sacerdote Hilquias e lhe entregaram o dinheiro que os levitas tinham recebido e trazido ao Templo. Esse dinheiro tinha sido dado por gente das tribos de Manassés e de Efraim e do resto do Reino de Israel, e também por gente das tribos de Judá e de Benjamim e pelos moradores de Jerusalém.
10 Ẹphe eworu okpoga ono ye l'ẹka ndu ishi ọru ono, aarụ l'eze-ụlo Nchileke ono. Ẹphebedua eworu iya nụ ndu arụ ọru l'eze-ụlo Nchileke ono t'ẹphe gude kpụkwaa ya; mezia ya emezi.
10 O dinheiro foi entregue aos homens que estavam encarregados dos consertos, e estes o usaram para pagar os trabalhadores que estavam reconstruindo e consertando o Templo.
11 Ẹphe ewokwaruphu okpoga nụ ndu kapyịnta; mẹ ndu akpụ ụlo ono t'ẹphe gude zụta mkpuma, a washịru awashị; oshi-uko; mẹ l'osweru, eswebeje l'ụlo; kẹle ndu ọphu shi nọdu iya nụ bẹ ndu eze, shi achị Júda harụ; yọ lakọta l'iyi.
11 Deram o dinheiro aos carpinteiros e aos construtores para comprarem pedras trabalhadas e madeira para as vigas e para os outros consertos que deviam ser feitos nos edifícios que os reis de Judá haviam deixado cair aos pedaços. Os trabalhadores eram honestos em tudo, e os seus chefes eram quatro levitas: Jaate e Obadias, do grupo de Merari, e Zacarias e Mesulã, do grupo de Coate. Eles eram chefes também dos guardas dos portões e de todos os outros homens que trabalhavam no Templo. Todos os levitas sabiam tocar bem instrumentos musicais, e alguns deles eram escrivães, outros eram fiscais, e outros eram guardas dos portões.
12 Unwoke ono bẹ yeru ẹhu rụa ọru ono. Ndu e doberu l'ishi t'ẹphe leta ẹnya l'ẹge e gude eje ozi ono bẹ bụ Jahatu; mẹ Obedáya. Ndu ono bụ ndu Lívayi, shi l'eri Merari. Ndu ọdo bụ Zekaráya; mẹ Meshulamu, bụ ndu eri Kohatu. Ndu Lívayi ono, bụ ndu ọphu emeje nka l'ọku ngwa-egvu
12 — ausente —
13 bẹ bụ ndu ishi kẹ ndu ọphu evu iphe, e gude eme k'ụlo ono. Yọ bụru ẹphe eleta ndu ọru ono l'ọru, dụ l'iche l'iche. Ndu Lívayi ono bẹ haru bụru ndu o-de-ẹkwo; ndu ishi ọru; mẹ ndu nche ọnu-ọguzo.
13 — ausente —
14 Yọ bụru teke ẹphe ewofuta okpoga ono, e wobataru l'eze-ụlo Nchileke ono bẹ Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja phụru ẹkwo ekemu ono, Ojejoje shi l'ẹka Mósisu nụ ono.
14 Enquanto entregavam o dinheiro que havia sido dado para o Templo, Hilquias achou o Livro da Lei de Deus, a Lei que o Senhor tinha dado por meio de Moisés.
15 Hilikaya ekfuaru Shefanu, bụ o-de-ẹkwo; sụ: “Lẹ ya phụakwaru ẹkwo ekemu-a l'eze-ụlo Nchileke.” Yọ bya eworu ẹkwo ekemu ono nụ Shefanu.Ẹkwo Ekemu|src="hk00150c.tif" size="col" loc="2 CH 34:15" copy="Knowles" ref="2 Iphe 34:15"
15 Hilquias disse a Safã, o escrivão: — Achei o Livro da Lei aqui no Templo. E deu o livro a Safã.
16 Shefanu egude ẹkwo ono jekfu eze; bya asụ iya “L'iphemiphe ọbule, e yeru ndu ozi ngu l'ẹka t'ẹphe mee bẹ ẹphe emekwa-a.
16 Este o levou ao rei e prestou o seu relatório, dizendo: — Nós, seus servidores, fizemos tudo o que o senhor mandou.
17 Ẹphe wotaakwaru okpoga, nọ l'eze-ụlo Nchileke ye l'ẹka ndu ishi ọru; mẹ ndu ọphu arụ ọru ọbu.”
17 Pegamos o dinheiro que estava no Templo e o entregamos aos trabalhadores e aos seus chefes.
18 Shefanu, bụ o-de-ẹkwo abya ekfuaru eze teke ono; sụ iya: “Lẹ Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja bẹ nwekwaru ẹkwo, ọ nụru iya.” Shefanu abya anọdu l'ifu eze gụa ya.
18 Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.
19 Eze anụlephu iphe, ọ gụfutaru l'ẹkwo ekemu ono; woru uwe iya lajashịa.
19 Quando ouviu o que o livro dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
20 Eze asụ Hilikaya; mẹ Ahikamu, bụ nwatibe Shefanu; mẹ Abudọnu Mayịka; mẹ Shefanu, bụ o-de-ẹkwo; mẹ Asáya, bụ nwozi eze; sụ ẹphe:
20 Então deu a Hilquias e a Aicã, filho de Safã, e a Abdom, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:
21 “Unu je akpataru iya Ojejoje ishi; kpataru iya ndu phọduru nụ lẹ Ízurẹlu; mẹ lẹ Júda; k'iphe ono, e deru l'ẹkwo, a phụru ono. Oke ẹhu-eghughu, Ojejoje a-tukoshi ẹphe; bẹ hakwa nshinu; kẹle nna ẹphe phẹ te emedu iphe, Ojejoje kfuru; ẹphe te me iphe, e deru l'ẹkwo-a.”
21 — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Israel e de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está muito irado conosco porque os nossos antepassados não obedeceram às ordens do Senhor , nem fizeram o que este livro manda.
22 Tọ dụ iya bụ; Hilikaya; mẹ ndu ono, eze ziru ozi ono ejeshia kẹ nwanyi, bụ onye nkfuchiru Nchileke, bụ Huluda. Huluda bụ nyee Shalumu Tokuhatu, nwatibe Hasura. Shalumu bẹ eletaje uwe ndu achịjeru Nchileke ẹja ẹnya. Ẹke Huluda bu bụ l'obu-ẹgu Jerúsalemu. Ẹphe abya ekfuaru iya k'iphe ono.
22 Então Hilquias e os homens que o rei tinha enviado foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,
23 Yọ sụ ẹphe: “Ọwaa iphe, Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu ekfu: Unu je ezia onye ziru unu;
23 e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei a seguinte mensagem de Deus:
24 lẹ Ojejoje sụru: ‘Lẹ ya abya owokfuta Jerúsalemu; mẹ ndu bu iya nụ ẹjo iphe-ẹhuka; me iphe, bụ mburọnu ono, e deshiru l'ẹkwo ono, a gụru l'ifu eze ndu Júda ono.
24 — Eu, o Senhor , o Deus de Israel, vou castigar a cidade de Jerusalém e todo o seu povo com todos os castigos escritos no livro que foi lido para o rei de Judá.
25 Ishi iya abụru l'ẹphe gwọberu iya; kpọlahaa ínsẹnsu ọku l'anụ agwa ọdo; gude iphe, ẹphe emetsua l'akpatsu iya ẹhu-eghughu. Ọo ya bụ lẹ ya a-byabẹ ẹphe oke ẹhu-eghughu iya; ọphu t'o nwedu l'a byanyia ya abyanyi.’
25 Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.
26 Iphe, unu e-kfuru eze ndu Júda ono, ziru unu t'unu bya ajịta l'ẹka Ojejoje ono; bụ l'ọ ọwaa iphe, Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu kfuru lẹ k'iphe ono, ọ nụru ono:
26 Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto ao rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,
27 Keshinu ọphu iphe ono ruru ngu l'obu; nggu ewozita onwongu alị l'ifu yẹbe Nchileke teke ono, ị nụru iphe, ya kfuru, l'ọo-dakfuta mkpụkpu-a; mẹ ndu bu iya nụ; mbụ keshinu ọphu i gude k'iphe ono wozita onwongu alị l'ifu iya; bya alawashịa uwe ngu; raa ẹkwa l'ifu iya; bẹ ya nụwaru iphe, i kfuru. Ono bụ iphe, Ojejoje kfuru ndono.
27 e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu ouvi a sua oração
28 Ya e-me; t'ị lakfu nna ngu phẹ; e lia ngu l'ẹhu-agu. Ẹnya ngu ta abyadụ bya aphụ ẹjo iphe-ẹhuka ono, ya e-wokfuta mkpụkpu-a; mẹ ndu bu iya nụ ono.”
28 e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém e o seu povo. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.
29 Tọ dụ iya bụ; eze abya ezia; e je ekukota ndu bụ ọgurenya ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu kẹ Jerúsalemu.
29 O rei Josias mandou que todos os líderes de Judá e de Jerusalém se reunissem,
30 Eze yẹle unwoke ndu Júda ono l'ẹphe ha; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu; mẹ ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Lívayi; mẹkpo ndu ono l'ẹphe ha; ndu ukfu mẹ ndu nta; atụko wụru jeshia l'ụlo Ojejoje. Yọ gụru ẹkwo ọgba-ndzụ ono, a phụru l'eze-ụlo Nchileke ono ye ẹphe lẹ nchị.
30 e todos foram juntos até o Templo, acompanhados pelos sacerdotes, pelos levitas e por todo o resto do povo de Jerusalém e de Judá, desde os mais importantes até os mais humildes. Então o rei leu diante deles todo o Livro da Aliança , que havia sido achado no Templo.
31 Eze abya evudo lẹ mgboro itso iya; gbaa ndzụ l'ifu Ojejoje lẹ ya a-nọdu etso Ojejoje; mẹ lẹ ya e-gude obu iya l'ọ ha; mẹ ndzụ iya l'ọ ha eme ekemu iya, ọ sụru t'e meje; mẹ iphe, ọ tọru ọkpa iya; shi ẹge ono eme iphe, ọgba-ndzụ ono, e deru l'ẹkwo ono kfuru.
31 Ele ficou perto da coluna real, em pé, e fez com Deus, o Senhor , uma aliança pela qual eles lhe obedeceriam e guardariam as suas leis e mandamentos com todo o coração e com toda a alma. E também cumpririam tudo o que a aliança mandava fazer, como estava escrito no livro.
32 Yo mee tẹ iphe, bụ ndu Jerúsalemu; mẹ ndu Bénjaminu kweta iphe ono, o kfuru ono. Ndu Jerúsalemu emee iphe, ọgba-ndzụ Nchileke ono kfuru; mbụ Nchileke kẹ nna ẹphe.
32 Então Josias fez com que todo o povo de Jerusalém e da tribo de Benjamim prometesse ser fiel à aliança. Assim os moradores de Jerusalém foram fiéis à aliança feita com o Deus dos seus antepassados.
33 Josáya ewofukota ẹjo agwa, nọ l'alị kẹ ndu Ízurẹlu. Yo mee t'iphe, bụ ndu nọkota lẹ Ízurẹlu bajẹru Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe ẹja. Ẹphe ta habụa otso ụzo Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna ẹphe jeye l'oge nka-ezekuna nk'iya.
33 Josias acabou com todos os ídolos nojentos que havia nas terras dos israelitas e fez com que todos os israelitas adorassem o Senhor , seu Deus. Enquanto Josias viveu, o povo não deixou de obedecer ao Senhor , o Deus dos seus antepassados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.