2 Crônicas 34

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iphe, Josáya gbaru bụ afa ẹsato teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa iri lẹ nanụ lẹ Jerúsalemu.
1 Josias tinha oito anos de idade quando começou a reinar e reinou trinta e um anos em Jerusalém.
2 O meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. O tsoru ụbeka ochechoroche iya, bụ Dévidi; tọ dụ ọphu ọ haru.
2 Josias fez o que era reto aos olhos do Senhor , andou nos caminhos de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.
3 L'afa, kwe iya afa ẹsato; k'ọphu ọ wataru achịchi b'ọ wataru ọcho ụzo kẹ Ojejoje, bụ Nchileke k'ochechoroche iya, bụ Dévidi. Teke ono b'ọ bụkwaduru nwata nshịi. Yo be l'afa k'iri l'ẹbo ya; yọ wata ọphashi ụrukutu, nọ lẹ Júda; mẹ Jerúsalemu; mbụ woshilahaa ẹke aagwajẹ iphe, nọgbaa ya nụ; mẹ itso Ashera; mẹ ntẹkpe, a pyịru apyịpyi; mẹ ọphu a kpụru akpụkpu.
3 No oitavo ano de seu reinado, sendo ainda moço, Josias começou a buscar o Deus de Davi, seu pai. E, no décimo segundo ano, começou a purificar Judá e Jerusalém dos lugares altos, dos postes da deusa Aserá e das imagens de escultura e de fundição.
4 Yo zia t'e tsukposhia ẹnya-ngwẹja Bálụ. Yo nwutsushia ẹnya-ngwẹja ínsẹnsu, nọ l'ẹke ono. Itso Ashera; mẹ ntẹkpe, a pyịru apyịpyi; mẹ ọphu a kpụru akpụkpu b'o gwekotaru; yọ bụru udzu; yo woru iya je ephekaa l'ili ndu shi agwajẹ iya nụ.
4 Na presença dele, derrubaram os altares dos baalins. Ele despedaçou os altares do incenso que estavam acima deles. Quebrou os postes da deusa Aserá e as imagens de escultura e de fundição, reduziu-os a pó e o espalhou sobre as sepulturas dos que tinham oferecido sacrifícios a esses ídolos.
5 Ndu achịjeru agwa ono ẹja b'ọ kpọkotaru ọkpu ẹphe ọku l'eli ẹnya-ngwẹja ẹphe ono. Yọ saa alị Júda; mẹ Jerúsalemu asasa.
5 Queimou os ossos dos sacerdotes pagãos sobre os altares deles e purificou Judá e Jerusalém.
6 Tsube lẹ mkpụkpu mkpụkpu ndu Manásẹ; kẹ ndu Ífuremu; mẹ kẹ ndu Símiyọnu; je akpaa lẹ kẹ ndu Náfutali; mẹ l'ẹke nọ-pheru iya mgburumgburu, e meru; yọ bụru kpurupyata;
6 Fez o mesmo nas cidades de Manassés, de Efraim e de Simeão, até Naftali, por todos os lados no meio das suas ruínas.
7 b'o nwutsushikotaru ẹnya-ngwẹja ẹphe; gwee itso Ashera; mẹ ntẹkpe, nọ iya nụ; yọ bụru udzu. Ọ tụko ẹnya-ngwẹja ínsẹnsu, nọkota l'alị Ízurẹlu nwutsushikota. Yo metsua; laphushia azụ lẹ Jerúsalemu.
7 Depois de derrubar os altares, os postes da deusa Aserá e as imagens de escultura, até reduzi-los a pó, e depois de despedaçar todos os altares de incenso em toda a terra de Israel, Josias voltou para Jerusalém.
8 Yo be l'afa, kwe Josáya afa iri l'ẹsato, ọ wataru achịchi; teke ono b'ọ woshiwaru iphe, dụ ẹji l'alị ono; yo zi Shefanu Azalaya; mẹ Maseya, bụ ọ-chị-ọha mkpụkpu ono; mẹ Jowa Jowahazu, bụ onye akwakọbeje iphe, meru nụ; t'ẹphe je emekwaa eze-ụlo Nchileke, bụ Nchileke iya.
8 No décimo oitavo ano do seu reinado, havendo já purificado a terra e o templo, Josias ordenou que Safã, filho de Azalias, Maaseias, governador da cidade, e Joá, filho de Joacaz, cronista, reparassem a Casa do Senhor , seu Deus.
9 Ẹphe abya ejekfu Hilikaya, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja je eworu okpoga, e wobataru l'eze-ụlo Nchileke nụ iya; mbụ okpoga ono, ndu Lívayi, bụ ndu eche nche l'ọnu-ụlo nataru ndu Manásẹ; ndu Ífuremu; mẹ ndu Bénjaminu l'ẹphe ha; mẹ lẹ ndu Jerúsalemu.
9 Foram até o sumo sacerdote Hilquias e entregaram o dinheiro que tinha sido trazido à Casa de Deus e que os levitas, guardas da porta, tinham ajuntado, dinheiro provindo das mãos de Manassés, de Efraim e de todo o resto de Israel, bem como de todo o Judá e Benjamim e dos moradores de Jerusalém.
10 Ẹphe eworu okpoga ono ye l'ẹka ndu ishi ọru ono, aarụ l'eze-ụlo Nchileke ono. Ẹphebedua eworu iya nụ ndu arụ ọru l'eze-ụlo Nchileke ono t'ẹphe gude kpụkwaa ya; mezia ya emezi.
10 Eles o entregaram aos que dirigiam a obra e tinham a seu encargo a Casa do Senhor , para que pagassem àqueles que faziam a obra, trabalhadores na Casa do Senhor , para repararem e restaurarem o templo.
11 Ẹphe ewokwaruphu okpoga nụ ndu kapyịnta; mẹ ndu akpụ ụlo ono t'ẹphe gude zụta mkpuma, a washịru awashị; oshi-uko; mẹ l'osweru, eswebeje l'ụlo; kẹle ndu ọphu shi nọdu iya nụ bẹ ndu eze, shi achị Júda harụ; yọ lakọta l'iyi.
11 Deram o dinheiro aos carpinteiros e aos construtores, para comprarem pedras lavradas e madeiras para as junções e para servirem de vigas para as casas que os reis de Judá deixaram cair em ruína.
12 Unwoke ono bẹ yeru ẹhu rụa ọru ono. Ndu e doberu l'ishi t'ẹphe leta ẹnya l'ẹge e gude eje ozi ono bẹ bụ Jahatu; mẹ Obedáya. Ndu ono bụ ndu Lívayi, shi l'eri Merari. Ndu ọdo bụ Zekaráya; mẹ Meshulamu, bụ ndu eri Kohatu. Ndu Lívayi ono, bụ ndu ọphu emeje nka l'ọku ngwa-egvu
12 Esses homens trabalharam fielmente na obra. Os superintendentes deles eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merari, bem como Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para supervisionar a obra.
13 bẹ bụ ndu ishi kẹ ndu ọphu evu iphe, e gude eme k'ụlo ono. Yọ bụru ẹphe eleta ndu ọru ono l'ọru, dụ l'iche l'iche. Ndu Lívayi ono bẹ haru bụru ndu o-de-ẹkwo; ndu ishi ọru; mẹ ndu nche ọnu-ọguzo.
13 Todos os levitas peritos em instrumentos musicais eram superintendentes dos carregadores e dirigiam todos os que faziam a obra, em qualquer tipo de trabalho. Outros levitas eram escrivães, oficiais e porteiros.
14 Yọ bụru teke ẹphe ewofuta okpoga ono, e wobataru l'eze-ụlo Nchileke ono bẹ Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja phụru ẹkwo ekemu ono, Ojejoje shi l'ẹka Mósisu nụ ono.
14 Enquanto se tirava o dinheiro que havia sido trazido à Casa do Senhor , Hilquias, o sacerdote, achou o Livro da Lei do Senhor , dada por meio de Moisés.
15 Hilikaya ekfuaru Shefanu, bụ o-de-ẹkwo; sụ: “Lẹ ya phụakwaru ẹkwo ekemu-a l'eze-ụlo Nchileke.” Yọ bya eworu ẹkwo ekemu ono nụ Shefanu.Ẹkwo Ekemu|src="hk00150c.tif" size="col" loc="2 CH 34:15" copy="Knowles" ref="2 Iphe 34:15"
15 Então Hilquias disse ao escrivão Safã: — Achei o Livro da Lei na Casa do
16 Shefanu egude ẹkwo ono jekfu eze; bya asụ iya “L'iphemiphe ọbule, e yeru ndu ozi ngu l'ẹka t'ẹphe mee bẹ ẹphe emekwa-a.
16 Hilquias entregou o livro a Safã. Então Safã levou o livro ao rei e lhe deu relatório, dizendo: — Tudo o que o senhor, ó rei, encomendou aos seus servos, eles estão fazendo.
17 Ẹphe wotaakwaru okpoga, nọ l'eze-ụlo Nchileke ye l'ẹka ndu ishi ọru; mẹ ndu ọphu arụ ọru ọbu.”
17 Contaram o dinheiro que estava na Casa do Senhor e o entregaram nas mãos dos que dirigem a obra e dos que a executam.
18 Shefanu, bụ o-de-ẹkwo abya ekfuaru eze teke ono; sụ iya: “Lẹ Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja bẹ nwekwaru ẹkwo, ọ nụru iya.” Shefanu abya anọdu l'ifu eze gụa ya.
18 E o escrivão Safã acrescentou: — O sacerdote Hilquias me entregou um livro. E Safã leu o livro em voz alta diante do rei.
19 Eze anụlephu iphe, ọ gụfutaru l'ẹkwo ekemu ono; woru uwe iya lajashịa.
19 Quando o rei Josias ouviu as palavras da Lei, rasgou as suas roupas.
20 Eze asụ Hilikaya; mẹ Ahikamu, bụ nwatibe Shefanu; mẹ Abudọnu Mayịka; mẹ Shefanu, bụ o-de-ẹkwo; mẹ Asáya, bụ nwozi eze; sụ ẹphe:
20 Então deu ordens a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:
21 “Unu je akpataru iya Ojejoje ishi; kpataru iya ndu phọduru nụ lẹ Ízurẹlu; mẹ lẹ Júda; k'iphe ono, e deru l'ẹkwo, a phụru ono. Oke ẹhu-eghughu, Ojejoje a-tukoshi ẹphe; bẹ hakwa nshinu; kẹle nna ẹphe phẹ te emedu iphe, Ojejoje kfuru; ẹphe te me iphe, e deru l'ẹkwo-a.”
21 — Vão consultar o Senhor por mim e pelos que restaram em Israel e Judá, a respeito das palavras deste livro que foi encontrado. Porque é grande o furor do Senhor , que se derramou sobre nós, porque os nossos pais não guardaram a palavra do Senhor , para fazerem segundo tudo o que está escrito neste livro.
22 Tọ dụ iya bụ; Hilikaya; mẹ ndu ono, eze ziru ozi ono ejeshia kẹ nwanyi, bụ onye nkfuchiru Nchileke, bụ Huluda. Huluda bụ nyee Shalumu Tokuhatu, nwatibe Hasura. Shalumu bẹ eletaje uwe ndu achịjeru Nchileke ẹja ẹnya. Ẹke Huluda bu bụ l'obu-ẹgu Jerúsalemu. Ẹphe abya ekfuaru iya k'iphe ono.
22 Então Hilquias e os enviados pelo rei foram falar com a profetisa Hulda, esposa de Salum, encarregado das vestimentas da Casa do Senhor, filho de Tocate, filho de Harás. Hulda morava na parte nova da cidade, em Jerusalém. Eles lhe contaram o que havia acontecido,
23 Yọ sụ ẹphe: “Ọwaa iphe, Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu ekfu: Unu je ezia onye ziru unu;
23 e ela lhes disse: — Assim diz o
24 lẹ Ojejoje sụru: ‘Lẹ ya abya owokfuta Jerúsalemu; mẹ ndu bu iya nụ ẹjo iphe-ẹhuka; me iphe, bụ mburọnu ono, e deshiru l'ẹkwo ono, a gụru l'ifu eze ndu Júda ono.
24 ‘Assim diz o Senhor : Eis que trarei desgraça sobre este lugar e sobre os seus moradores, a saber, todas as maldições escritas no livro que leram diante do rei de Judá.
25 Ishi iya abụru l'ẹphe gwọberu iya; kpọlahaa ínsẹnsu ọku l'anụ agwa ọdo; gude iphe, ẹphe emetsua l'akpatsu iya ẹhu-eghughu. Ọo ya bụ lẹ ya a-byabẹ ẹphe oke ẹhu-eghughu iya; ọphu t'o nwedu l'a byanyia ya abyanyi.’
25 Por terem me abandonado e queimado incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, o meu furor se derramou sobre este lugar e não se apagará.’
26 Iphe, unu e-kfuru eze ndu Júda ono, ziru unu t'unu bya ajịta l'ẹka Ojejoje ono; bụ l'ọ ọwaa iphe, Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu kfuru lẹ k'iphe ono, ọ nụru ono:
26 Mas ao rei de Judá, que os enviou para consultar o Senhor , digam o seguinte: ‘Assim diz o Senhor , o Deus de Israel, a respeito das palavras que você ouviu:
27 Keshinu ọphu iphe ono ruru ngu l'obu; nggu ewozita onwongu alị l'ifu yẹbe Nchileke teke ono, ị nụru iphe, ya kfuru, l'ọo-dakfuta mkpụkpu-a; mẹ ndu bu iya nụ; mbụ keshinu ọphu i gude k'iphe ono wozita onwongu alị l'ifu iya; bya alawashịa uwe ngu; raa ẹkwa l'ifu iya; bẹ ya nụwaru iphe, i kfuru. Ono bụ iphe, Ojejoje kfuru ndono.
27 Visto que o seu coração se enterneceu e você se humilhou diante de Deus, quando ouviu as ameaças que ele fez contra este lugar e contra os seus moradores, e se humilhou diante de mim, rasgou as suas roupas e chorou diante de mim, também eu ouvi a sua oração, diz o Senhor .
28 Ya e-me; t'ị lakfu nna ngu phẹ; e lia ngu l'ẹhu-agu. Ẹnya ngu ta abyadụ bya aphụ ẹjo iphe-ẹhuka ono, ya e-wokfuta mkpụkpu-a; mẹ ndu bu iya nụ ono.”
28 Deixarei que você morra e seja sepultado em paz, e os seus olhos não verão todo o mal que trarei sobre este lugar e sobre os seus moradores.’” Então eles levaram esta resposta ao rei.
29 Tọ dụ iya bụ; eze abya ezia; e je ekukota ndu bụ ọgurenya ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu kẹ Jerúsalemu.
29 Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram.
30 Eze yẹle unwoke ndu Júda ono l'ẹphe ha; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu; mẹ ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Lívayi; mẹkpo ndu ono l'ẹphe ha; ndu ukfu mẹ ndu nta; atụko wụru jeshia l'ụlo Ojejoje. Yọ gụru ẹkwo ọgba-ndzụ ono, a phụru l'eze-ụlo Nchileke ono ye ẹphe lẹ nchị.
30 O rei subiu à Casa do Senhor , e com ele foram todos os homens de Judá, os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os levitas e todo o povo, desde o maior até o menor. E o rei leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que havia sido encontrado na Casa do Senhor .
31 Eze abya evudo lẹ mgboro itso iya; gbaa ndzụ l'ifu Ojejoje lẹ ya a-nọdu etso Ojejoje; mẹ lẹ ya e-gude obu iya l'ọ ha; mẹ ndzụ iya l'ọ ha eme ekemu iya, ọ sụru t'e meje; mẹ iphe, ọ tọru ọkpa iya; shi ẹge ono eme iphe, ọgba-ndzụ ono, e deru l'ẹkwo ono kfuru.
31 O rei se pôs em pé no seu lugar e fez aliança diante do Senhor , para o seguir, guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o seu coração e de toda a sua alma, cumprindo as palavras da aliança, que estavam escritas naquele livro.
32 Yo mee tẹ iphe, bụ ndu Jerúsalemu; mẹ ndu Bénjaminu kweta iphe ono, o kfuru ono. Ndu Jerúsalemu emee iphe, ọgba-ndzụ Nchileke ono kfuru; mbụ Nchileke kẹ nna ẹphe.
32 Todos os que se encontravam em Jerusalém e em Benjamim concordaram com esta aliança; e os moradores de Jerusalém fizeram segundo a aliança de Deus, o Deus dos seus pais.
33 Josáya ewofukota ẹjo agwa, nọ l'alị kẹ ndu Ízurẹlu. Yo mee t'iphe, bụ ndu nọkota lẹ Ízurẹlu bajẹru Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe ẹja. Ẹphe ta habụa otso ụzo Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna ẹphe jeye l'oge nka-ezekuna nk'iya.
33 Josias tirou todas as abominações de todas as terras que eram dos filhos de Israel e obrigou todos os que estavam em Israel a servir o Senhor , seu Deus. Enquanto Josias viveu, não deixaram de seguir o Senhor , Deus de seus pais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.