2 Crônicas 25
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI
1 Iphe Amazáya gbaru bụ ụkporo afa l'afa ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa tete lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Jehowadinu; onye Jerúsalemu.
1 Amazias tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar, e reinou vinte e nove anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Jeoadã; ela era de Jerusalém.
2 Amazáya bẹ meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. Ọle ẹ to gudekotadu obu iya mee ya.
2 Ele fez o que o Senhor aprova, mas não de todo o coração.
3 Ọkpa eshihulephu Amazáya ike l'ọchichi; yo gbushia ndu ozi iya ono, bụ ẹphe gburu nna iya teke o shi bụru eze ono.
3 Quando sentiu que tinha o reino sob pleno controle, mandou executar os oficiais que haviam assassinado o rei, seu pai.
4 Ọbu l'ẹ to gbudu ụnwegirima ndu ono. O meru iphe ono, e deru l'ekemu; mbụ l'ẹkwo Mósisu; l'ẹke ono, Ojejoje tụru ekemu; sụ: “T'ẹ b'e egbujekwa ndu bụ nna l'ụgwo iphe, ụnwu ẹphe metaru; ọphu e gbujekwa ụnwu l'ụgwo iphe, nna ẹphe metaru. Onyenọnu a-lajẹ l'ụgwo iphe, ọ kpataru.”
4 Contudo, não matou os filhos dos assassinos, de acordo com o que está escrito na Lei, no livro de Moisés, onde o Senhor ordenou: "Os pais não morrerão no lugar dos filhos, nem os filhos no lugar dos pais; cada um morrerá pelo seu próprio pecado".
5 Amazáya abya ekukobe ndu Júda; doo ẹphe l'ẹnya-ufu l'ẹnya-ufu ndu bụ nna l'ikfu Júda; mẹ lẹ ndu ikfu kẹ Bénjaminu; t'ẹphe nọdu l'ẹka ndu ishi, achịgbaa ụnu ndu sọja labụ l'ụkporo iri iri; mẹ l'ẹka ndu ishi, achịgbaa ndu sọja ụkporo ise ise. Ndu ọ gụtaru bẹ bụ ndu nọwaru shita l'ụkporo afa kwasẹru. Yọ bya achọfuta l'iphe, ẹphe dụ bụ ụnu ugbo ụnu l'ụnu ụkporo iri l'ẹsaa l'ụnu iri. Ndu ono bụkota ndu a fọru afọfo; mbụ ndu dzuwaru oje ọgu; bụru ndu a-dụ ike parụ ara; mẹ iphe, eegudeje egbochita onwonye.
5 Amazias reuniu os homens de Judá e, de acordo com as suas respectivas famílias, nomeou chefes de mil e de cem em todo o Judá e Benjamim. Então convocou todos os de vinte anos para cima e constatou que havia trezentos mil homens prontos para o serviço militar, capazes de empunhar a lança e o escudo.
6 Ọ kfụkwaruphu ụkporo talẹntu mkpọla-ọcha ise gude buta ndu sọja ndu Ízurẹlu, dụ ụkporo ụnu unwoke ugbo iri l'ẹbo l'ụnu iri, bụ ndu ike-ka-l'ọgu.
6 Também contratou em Israel cem mil homens de combate pelo valor de três toneladas e meia de prata.
7 Ọle onye kẹ Nchileke bẹ byakfutaru iya nụ bya asụ iya: “Nggụbe eze; tẹ nggu lẹ ndu sọja ndu Ízurẹlu ba ayịkwa jee ọgu ono; kẹle Ojejoje te eswikwaru ndu Ízurẹlu; to swiru ndu Ífuremu.
7 Entretanto, um homem de Deus foi até ele e lhe disse: "Ó, rei, essas tropas de Israel não devem marchar com você, pois o Senhor não está com Israel; não está com ninguém do povo de Efraim.
8 I -jee bẹ Nchileke a-kwatsukwa ngu l'ifu ndu ọhogu ngu; m'o -ruhuru; ike ọgu dụ ngu ịdagha; kẹ l'ọo Nchileke bụ onye nweru ike, oo-gude yetaru ngu ẹka; nwekwaruphu ike, oo-gudeje kwatsua ngu.”
8 Mesmo que vá e combata corajosamente, Deus o derrotará diante do inimigo, pois tem poder para dar a vitória e a derrota".
9 Amazáya asụ onye kẹ Nchileke ono: “?Bụ ngụnu bẹ ẹphe e-mekwanu lẹ k'ụkporo talẹntu mkpọla-ọcha ise, ya kfụru ndu sọja ndu Ízurẹlu phụ?”
9 Amazias perguntou ao homem de Deus: "Mas, e as três toneladas e meia de prata que paguei a estas tropas israelitas? " Ele respondeu: "O Senhor pode dar-lhe muito mais que isso".
10 Tọ dụ iya bụ; Amazáya achịfuta ndu sọja ono, shi lẹ Ífuremu byakfuta iya ono; sụ ẹphe t'ẹphe la. Yọ tsụa ẹphe l'ẹhu nshinu l'ẹke ndu Júda nọ; ẹphe avọru kfụrukfuru lashia.
10 Amazias, mandou então de volta os soldados de Efraim. Eles ficaram furiosos com Judá e foram embora indignados.
11 Obu abya eshihu Amazáya ike. Yo duta ndu nk'iya; yọ bụru ẹphe oje lẹ Nsụda Alị Únú; rua je egbushia ndu Séyi; ụnu unwoke ụkporo l'ise.
11 Amazias encheu-se de coragem e conduziu o seu exército até o vale do Sal, onde matou dez mil homens de Seir.
12 Unwoke ndu Júda ono akpụkwaaphu ụnu unwoke ụkporo l'ise lẹ ndzụ; chịta ẹphe je edobe l'eli eze mkpuma; shi l'ẹke ono nwutsuhia ẹphe; ẹphe abya adashịa; gwee onwẹphe yọgiriyogiri.
12 Também capturou outros dez mil, que levou para o alto de um penhasco e os atirou de lá, e todos eles se espatifaram.
13 Ọle ndu sọja ono, Amazáya chiphuru azụ t'ẹphe be etsoshi jee ọgu ono wụbaru lẹ mkpụkpu ndu Júda; tso ẹphe ọgu ọ-lụa-ọlaa; mbụ lụa ẹphe tsube lẹ Samériya jeye lẹ Bẹ́tu-Họronu; gbua ụnu ụmadzu ẹsaa l'ụkporo madzụ iri lẹ ndu Júda ono; bya akwaa iphe ẹphe l'ọkwata l'ẹke ọ ha nshinu.
13 Enquanto isso, as tropas que Amazias havia mandado de volta não lhes permitindo participar da guerra, atacaram cidades de Judá, desde Samaria até Bete-Horom. Mataram três mil pessoas e levaram grande quantidade de despojos.
14 Lẹ Amazáya shi ogbushi ndu Édọmu ala b'ọ chịtaru ụnwu agwa ndu Séyi. Yọ bya edobe ụnwu agwa ono; yọ bụru nk'iya. Yọ balahaaru iya ẹja; gwolahaaru iya ngwẹja.
14 Amazias voltou da matança dos edomitas trazendo os deuses do povo de Seir, os quais estabeleceu como seus próprios deuses, inclinou-se diante deles e lhes queimou incenso.
15 Tọ dụ iya bụ; ẹhu eghulahaa Ojejoje eghughu l'ẹke Amazya nọ; yo zia onye nkfuchiru; t'o jekfu Amazáya je asụ iya: “?Bụ ngụnu meru yọ ụnwu ọkpata, ẹ-ta dụdu ike nafụta ndu nk'iya l'ẹka ngu b'ị gwalahaaru?”
15 Então a ira do Senhor acendeu-se contra Amazias, e ele lhe enviou um profeta, que disse ao rei: "Por que você consulta os deuses desse povo, os quais nem o povo deles puderam salvar de suas mãos? "
16 Onye nkfuchiru ono akpụkwaduru-a okfu ono l'ọnu ekfu; eze ajịpyabe iya; sụ iya: “?Bụnua nggu b'a fọtaru t'ị bụru onye a-nọduje akpọziru eze ụzo? Dobe-nụphu ọnu ndoo! Ọ -dụdu b'ị laakwaru.”
16 Enquanto ele ainda falava, o rei o interrompeu: "Por acaso nós o nomeamos conselheiro do rei? Pare! Por que você quer ser morto? " O profeta parou, mas disse: "Sei que Deus decidiu destruí-lo, porque você fez tudo isso e não deu atenção ao meu conselho".
17 Tọ dụ iya bụ; Amazáya, bụ eze ndu Júda yẹle ndu akpọ-zijeru iya ụzo abya achịa idzu. Yo zia t'e je ezia eze ndu Ízurẹlu, bụ Jehowashi: “T'ọ bya t'ẹphe kpọgba iya.” Jehowashi bụ nwatibe Jehowahazu; Jehowahazu abụru nwatibe Jéhu.
17 Depois de consultar os seus conselheiros, Amazias, rei de Judá, enviou mensageiros a Jeoás, filho de Jeoacaz e neto de Jeú, rei de Israel, com este desafio: "Venha me enfrentar".
18 Jehowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu abya eziphu Amazáya, bụ eze ndu Júda ozi; sụ iya: “L'oshi uke, nọ l'ugvu ugvu Lébanọnu bẹ ziru oshi sida, nọkwaphu l'ugvu ugvu Lébanọnu: ‘T'o kenua nwatibe iya kẹ nwoke nwada iya t'ọ lụa.’ Anụ ẹgu, bu l'ugvu ugvu Lébanọnu ono eswedelephu; dzọo uke ono pyaapyaa.
18 Contudo, Jeoás, respondeu a Amazias: "O espinheiro do Líbano enviou uma mensagem ao cedro do Líbano: ‘Dê sua filha em casamento a meu filho’. Mas um animal selvagem do Líbano veio e pisoteou o espinheiro.
19 Iphe, iikfunu bụ t'a phụkwa l'ị mekputawaru ndu Édọmu. Nggu egude iya l'etse etsetse; l'eku onwongu ekuku. Ọphu t'ị nọdu nwandoo. ?Tịi hadu ọcho okfu, e-ri ngu ishi; ria ishi ndu Júda.”
19 Você diz a si mesmo que derrotou Edom, e agora está arrogante e orgulhoso. Mas fique em casa! Por que provocar uma desgraça que levará você e também Judá à ruína? "
20 Obenu lẹ Amazáya ta ngadụ nchị; kẹ l'ọo Nchileke b'ọ shi l'ẹka; k'ọphu oo-woru ẹphe ye ndu ọhogu ẹphe l'ẹka; okfu l'ẹphe gwalahaaru agwa ndu Édọmu.
20 Amazias, porém, não quis ouvi-lo, pois Deus mesmo queria entregar Amazias e seu povo a Jeoás, pois pediram conselhos aos deuses de Edom.
21 Tọ dụ iya bụ; Jehowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu achịta ndu sọja iya jeshia; ẹphe l'eze ndu Júda; mbụ Amazáya abya akpọgbabe iya lẹ Bẹ́tu-Shẹmeshi Júda.
21 Então Jeoás, rei de Israel, o atacou. Ele e Amazias, rei de Judá, enfrentaram-se em Bete-Semes, em Judá.
22 Ndu Ízurẹlu emekputa ndu Júda; ẹphe agbalashịa; onyenọnu agbalaa lashia nk'iya.
22 Judá foi derrotado por Israel, e seus soldados fugiram para as suas casas.
23 Jehowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu egude eze ndu Júda, bụ Amazáya lẹ Bẹ́tu-Shẹmeshi. Amazáya bụ nwatibe Jowashi; Jowashi abụru nwatibe Ehezáya. Jehowashi akpụta iya rua Jerúsalemu; bya enwutsushia ụpho-mkpuma Jerúsalemu; tsube l'ọnu-ọguzo ndu Ífuremu jeye l'ọnu-ọguzo mgboro mkpụkpu ono. Ẹke o nwutsuru bẹ ogologo iya ruru ụnu ntụ-ọkpa.
23 Jeoás capturou Amazias, filho de Joás e neto de Acazias, em Bete-Semes. Então Jeoás levou-o para Jerusalém e derrubou cento e oitenta metros do muro da cidade, desde a porta de Efraim até a porta da Esquina.
24 Yọ chịtakota mkpọla-ododo; mẹ mkpọla-ọcha; mẹ iphe, bụ iphe, ọ phụru l'eze-ụlo Nchileke, bụ ndu ọphu nọ l'ẹka Óbẹdu-Édọmu. Ọ chịtakwaruphu iphe, bụ ẹku, nọ l'ufu-eze; chịta chịta ndu e guderu egude; lashia Samériya.
24 Ele se apoderou de todo o ouro, de toda a prata e de todos os utensílios encontrados no templo de Deus, que haviam estado sob a guarda de Obede-Edom, e ainda dos tesouros do palácio real. Também fez reféns e, então, voltou para Samaria.
25 Eze ndu Júda; mbụ Amazáya Jowashi nọru afa iri l'ise l'eze ndu Ízurẹlu; mbụ Jehowashi Jehowahazu nwụhutsuaru.
25 Amazias, filho de Joás, rei de Judá, viveu ainda mais quinze anos depois da morte de Jeoás, filho de Jeoacaz, rei de Israel.
26 Iphe ọdo, Amazáya mekotaru; tsube l'ishi jeye lẹ ngvụcha b'e dekotaru l'ẹkwo ndu eze ndu Júda; mẹ kẹ ndu Ízurẹlu.
26 Os demais acontecimentos do reinado de Amazias, do início ao fim, estão escritos nos registros históricos dos reis de Judá e de Israel.
27 Tsube teke Amazáya haru otso Ojejoje b'a nọ lẹ Jerúsalemu l'achịru iya ẹjo idzu; yọ gbalaa lashia Lakíshi. E ye ndu chọru iya jeshia Lakíshi je eworu iya gbua l'ẹke ono.
27 A partir do momento em que Amazias deixou de seguir o Senhor, conspiraram contra ele em Jerusalém, e ele fugiu para Láquis, mas o perseguiram até lá e o mataram.
28 E gude ịnya palata odzu iya; bya eworu iya lia l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi.
28 Ele foi trazido de volta a cavalo, e sepultado junto aos seus antepassados na cidade de Judá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.