2 Crônicas 24
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Iphe Jowashi gbaru bụ afa ẹsaa teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa labụ lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Zibiya; onye Besheba.
1 Joás tinha sete anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou quarenta anos em Jerusalém.
2 Jowashi bẹ mekotaru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje l'oge kẹ Jehoyada, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
2 A sua mãe se chamava Zíbia e era da cidade de Berseba. Enquanto o sacerdote Joiada vivia, Joás fez o que agrada a Deus, o Senhor .
3 Jehoyada bẹ lụru Jowashi ụnwanyi labụ; yọ mụshia unwoke; mẹ ụnwanyi.
3 Joiada arranjou para Joás duas esposas, que lhe deram filhos e filhas.
4 A nọnyaa; Jowashi ekpebua lẹ ya e-dobe eze-ụlo Nchileke l'ọnodu, gbarụ iya nụ.
4 Algum tempo depois, Joás decidiu fazer consertos no Templo.
5 Yọ bya ekukobe ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Lívayi; sụ ẹphe: “Unu tụko iphe, bụ mkpụkpu, nọ l'alị Júda jegba; je anaa ndu Ízurẹlu okpoga, ee-gudeje emekwa eze-ụlo Nchileke afa l'afa. Unu nakwaa ya ẹgwegwa.” Ọle ndu Lívayi ono te emedu iya ẹgwegwa.
5 Mandou chamar os sacerdotes e os levitas e lhes disse: — Vão pelas cidades de Judá e recebam o dinheiro que o povo deve dar para o pagamento dos consertos que são feitos todos os anos no Templo. E façam isso logo! Mas eles não se apressaram.
6 Tọ dụ iya bụ; eze ekua Jehoyada, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; sụ iya: “?Bụhunu ngụnu meru iphe ẹ tị sụdu ndu Lívayi t'ẹphe wolata okpoga akịriko ono, shi l'alị Júda; mẹ Jerúsalemu ono; mbụ ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje; tuburu tẹ edzudzu ọha ndu Ízurẹlu kfụje t'e gude mee k'ụlo-ẹ́kwà ono, e doberu ekemu Ojejoje ono?”
6 Então o rei mandou chamar o Grande Sacerdote Joiada e perguntou: — Por que você não exigiu que os levitas trouxessem de Judá e de Jerusalém o imposto que Moisés,
7 Ụnwegirima Atalaya, bụ iya bụ nwanyi ọkpoma-nshi ono bẹ wụbatawaru l'eze-ụlo Nchileke; gudewa iphe, e doberu nsọ l'eze-ụlo Nchileke ono gwaa Bálụ.
7 (Atalia, aquela mulher má, e os seus seguidores haviam estragado o Templo e tinham usado os objetos sagrados do Templo na adoração do deus Baal .)
8 Tọ dụ iya bụ; eze abya asụ t'e meta okpoko dobe l'azụ ọnu eze-ụlo Nchileke.
8 O rei mandou fazer um cofre, que foi colocado perto do portão do Templo, do lado de fora.
9 A bya araa ya arara l'alị ndu Júda; mẹ lẹ Jerúsalemu; t'e wolataru Ojejoje okpoga akịriko ono, Mósisu, bụ nwozi Nchileke keru nụ ndu Ízurẹlu l'echi-ẹgu ono.
9 Então anunciaram pela cidade de Jerusalém e pelo país inteiro que o povo devia trazer a Deus, o Senhor , o imposto que Moisés, servo de Deus, havia mandado cobrar quando eles estavam no deserto.
10 Ndu ishi; mẹ ndu Júda l'ẹphe ha egude ẹhu-ọtso-ẹna wolata okpoga akịriko ono. Ẹphe ewojeru iya chee l'okpoko ono; jeye ẹphe ewolatakota iya; yọ gvụ.
10 Os chefes e todo o povo vieram alegres e puseram o dinheiro no cofre, até que ficou cheio.
11 Yọo bụje; teke ndu Lívayi pataru okpoko ono pajeru ndu ishi ọru eze; ẹphe -phụa l'okpoga bẹ hawa iya nshinu; onye ederu eze ẹkwo yẹle nwozi onye achịjeru Nchileke ẹja abya efoo okpoko ono ọnu; pata iya paphu azụ l'ẹke ọonoje. Yọ bụru ẹge ono bẹ ẹphe emeje iya mbọku-mbọku; shi ẹge ono naa okpoga ono naa kẹ etsutsu iya.
11 Todos os dias os levitas levavam o cofre aos funcionários do rei, e, quando estes viam que estava cheio, o secretário do rei e o representante do Grande Sacerdote vinham, tiravam o dinheiro e levavam o cofre de volta para o Templo. Assim ajuntaram muito dinheiro.
12 Eze yẹle Jehoyada eworu okpoga ono nụ ndu ozi ono, eeje ozi l'eze-ụlo Nchileke ono. Ẹphe egude iya buta ndu akpụje ụlo; mẹ ndu kapyịnta t'ẹphe mezia eze-ụlo Nchileke ono t'ọ dụ l'ọnodu iya. Ọ kwaphụ ẹge ono; bẹ ẹphe gude iya buta ndu gude mkpụrukpu-ígwè; mẹ ope; l'arụ ọru t'ẹphe mekwaa eze-ụlo Nchileke ono.
12 O rei e Joiada entregavam o dinheiro aos homens que estavam encarregados do trabalho do Templo, e estes contratavam pedreiros, carpinteiros e pessoas que trabalhavam com ferro e bronze, para fazer os consertos no Templo.
13 Ndu eje ozi ono eyeru iya ẹhu. Ọru ụlo ono enwuhu ọku; eje l'ifu l'ifu. Ẹphe abya akpụkwaa eze-ụlo Nchileke ono; yọ dụ ẹge o shi dụhawa; mbụ mee ya; yo shihu ike.
13 Todos puseram mãos à obra e trabalharam tão bem, que o Templo acabou ficando como era quando tinha sido construído; ficou até mais forte do que antes.
14 Ẹphe emebetsua ụlo ono; bya ewota okpoga ọphu phọduru nụ; nụ eze yẹle Jehoyada. Yọ bụru iya b'e gude meshia iphe, e doberu l'eze-ụlo Nchileke ono; mbụ iphe, e gude eje ozi; iphe, e gude eme kẹ ngwẹja-ukfuru; gbangụgbangu; iphe, e meru lẹ mkpọla-ododo; mẹ kẹ mkpọla-ọcha. Ẹphe egwoo ngwẹja-ukfuru l'eze-ụlo Nchileke ono jeye l'oge kẹ Jehoyada.
14 Quando terminaram o trabalho, levaram ao rei e a Joiada o ouro e a prata que haviam sobrado. Eles usaram esse ouro e essa prata para fazer os objetos usados para o culto no Templo e para os sacrifícios e também para fazer vasilhas e outros objetos. Enquanto Joiada viveu, os sacrifícios foram oferecidos no Templo todos os dias.
15 Jehoyada bẹ karu nka; rua l'oge nka-ezekuna nk'iya. Ọ nwụhuru l'ọ gbatsụaru ụkporo afa ishingu l'afa iri.
15 Joiada viveu muito, até ficar bem velho. Ele morreu aos cento e trinta anos de idade
16 E liru iya l'ẹke e liru ndu eze lẹ Mkpụkpu Dévidi; kẹ iphe, dụ mma, o meru Nchileke lẹ Ízurẹlu; mẹ l'eze-ụlo Nchileke.
16 e foi sepultado junto com os reis na Cidade de Davi , por causa do bom serviço que havia prestado ao povo de Israel, a Deus e ao Templo.
17 Lẹ Jehoyada nwụhutsuaru bẹ ndu ishi ndu Júda byaru okele eze; eze angabẹru ẹphe nchị.
17 Depois da morte de Joiada, as altas autoridades de Judá foram falar com o rei e se ajoelharam em frente dele em sinal de respeito. E o rei concordou com o que eles disseram.
18 Ẹphe aparụ eze-ụlo Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna ẹphe haa; gwalahaa Ashera; mẹ agwa ọdo. Nchileke atukoshi ndu Júda; mẹ ndu Jerúsalemu ẹhu-eghughu iya; kẹ l'ikpe nmaru ẹphe.
18 Aí o povo parou de ir ao Templo para adorar o Senhor , o Deus dos seus antepassados, e começou a adorar os postes da deusa Aserá e outros ídolos. Por causa desse pecado, o Senhor Deus ficou irado com o povo de Judá e com os moradores de Jerusalém.
19 Ojejoje abya ezifu ndu nkfuchiru iya t'ẹphe duphuta ẹphe azụ. Ndu nkfuchiru ono ekfua eli kfua alị; ẹphe ta angaru ẹphe nchị.
19 Mas o Senhor mandou profetas a fim de avisarem o povo que voltasse para ele; porém o povo não deu atenção a eles.
20 Tọ dụ iya bụ; Ume Nchileke abya Zekaráya Jehoyada, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja l'ẹhu. Yọ bya evudo ndu ono l'ifu; sụ ẹphe: “Ọwaa iphe, Nchileke ekfu. Ọ sụru: ‘?Bụ ngụnu meru iphe unu adaka ekemu Nchileke; shi ẹge ono l'emelala onwunu azụ? Keshinu unu gbadoru Ojejoje; bẹ Ojejoje gbadookwaru unubẹdua.’ ”
20 Aí o Espírito de Deus veio sobre Zacarias, filho do sacerdote Joiada. Então ele ficou de pé num lugar alto e disse ao povo: — Esta é a mensagem de Deus: “Por que desobedecem aos mandamentos de Deus, o
21 Obenu l'ẹphe gbawaru iya ẹjo idzu; eze anụ ẹphe ikike t'ẹphe tugbua ya lẹ mkpuma. Ẹphe eworu iya tugbua l'ogbodufu eze-ụlo Nchileke.
21 Algumas pessoas fizeram planos para matar Zacarias; e, obedecendo à ordem do rei, o mataram a pedradas no pátio do Templo.
22 Ọphu eze Jowashi 'anyatadụ iphe-ọma, Jehoyada, bụ nna Zekaráya meru iya; woru nwatibe iya kẹ nwoke gbua. Zekaráya anwụhude; sụ: “Tẹ Ojejoje lekwaa ẹnya l'iphe-a, ẹphe meru-a; gwata ẹphe ụgwo iya!”
22 O rei nem pensou no serviço fiel que lhe havia prestado Joiada, o pai de Zacarias; matou o filho dele. Zacarias, ao morrer, disse: — Que o
23 Afa ono agvụdelephu; ndu sọja ndu Áramu abya etso Jowashi ọgu. Ẹphe ezebata l'alị Júda; mẹ lẹ Jerúsalemu bya atụko ndu ishi ndu Júda l'ẹphe ha gbushikota; gwoo iphe, ẹphe kwaru l'ọkwata vulaaru eze ẹphe lẹ Damásukọsu.
23 Durante a primavera daquele ano, o exército sírio invadiu a terra de Judá e atacou a cidade de Jerusalém; mataram as altas autoridades do país e mandaram para o rei da Síria, em Damasco, tudo o que levaram do país.
24 Ndu sọja ndu Áramu ono bụ-a ndu habe nwahabe bẹ ẹphe chị bya ọgu ono. Obenu lẹ Ojejoje yeru ẹphe igweligwe ndu sọja ndu Júda l'ẹka; kẹ l'ẹphe haru Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna ẹphe. Yọ bụru ẹge ono bẹ ẹphe shi nụa Jowashi aphụ.
24 O exército sírio era pequeno, mas o Senhor Deus deixou que eles derrotassem o exército dos judeus, que era muito maior, pois os judeus haviam abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados. Assim o rei Joás recebeu o castigo que merecia.
25 Ndu Áramu ono atụgbutsulephu; kẹ l'ẹphe meruwaru Jowashi ẹhu; ndu ozi iya agbaaru iya ẹjo idzu; woru iya gbua l'oshi-azẹe ya; lẹ k'egbugbu ono, o gburu nwatibe Jehoyada ono, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja. Jowashi anwụhu; ẹphe elia ya lẹ Mkpụkpu Dévidi. Ọle ẹphe te elidu iya l'ili ndu eze.
25 Joás havia sido gravemente ferido. Depois que os sírios foram embora, dois oficiais de Joás fizeram uma revolta contra ele e o mataram enquanto ainda estava de cama. Eles fizeram isso para se vingar da morte do filho do sacerdote Joiada. Joás foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
26 Ndu gbaru iya ẹjo idzu ono bụ: Zabadu Shimeyatu, bụ nwanyi Amọnu; mẹ Jehozabadu Shimiritu, bụ nwanyi Móabu.
26 Dois homens planejaram a morte dele: Zabade, filho de Simeate, uma mulher da terra de Amom, e Jeozabate, filho de Sinrite, uma mulher da terra de Moabe.
27 A bya l'akọ ẹhu ụnwegirima iya; mẹ igweligwe ozi, Ojejoje zieberu l'ishi iya; mẹ ẹge o gude mezia eze-ụlo Nchileke t'ọ dụ ẹge o shi dụ; b'e dekotaru l'ẹkwo, akọwa iphe, e deru l'ẹkwo ndu eze. Tọ dụ iya bụ; Amazáya, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
27 No Comentário sobre o Livro dos Reis , estão escritas as histórias dos filhos de Joás, as muitas profecias que foram feitas contra ele e a história da reconstrução do Templo. Amazias, filho de Joás, ficou no lugar dele como rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.