2 Crônicas 21
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu abya anwụhu lakfushia nna iya phẹ. E lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi. Jehoramu, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze l'ọzori iya.
1 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
2 Jehoramu bẹ nweru unwunne iya ndu kẹ unwoke, bụkwaphu ụnwu Jehoshafatu. Ẹpha unwunne iya ono bụ: Azaríya; Jehiyẹlu; Zekaráya; Azaríya; Máyikelu; mẹ Shefatíya. Ẹphe l'ẹphe ha bụkota ụnwu Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda.
2 Jeorão, filho do rei Josafá, de Judá, tinha seis irmãos, que se chamavam Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael e Sefatias.
3 Nna ẹphe; bẹ nụru ẹphe igweligwe mkpọla-ọcha; mkpọla-ododo; mẹ iphe, vugbaa oke aswa; bya anụkota ẹphe mkpụkpu, a kpụgbaaru; yo shihu ike l'alị Júda. Yo woru alị-eze ono nụ Jehoramu; kẹ l'ọo ya bụ ọkpara iya.
3 Josafá deu a eles muitos presentes de prata e ouro e objetos de valor. E a cada um entregou o governo de uma das cidades de Judá que eram protegidas por muralhas. Mas ele escolheu Jeorão, o filho mais velho, para ser o rei depois dele.
4 Teke Jehoramu bya abụru eze; chịlahaa alị-eze nna iya; mbụ teke ọ kpọru l'ọ bụ abara; b'o gude ogu-mbeke tụko unwunne iya gbushikota l'ẹphe ha; hakwarụphu ndu ishi ndu Ízurẹlu gbushia.
4 Quando se tornou rei, Jeorão se firmou no poder e então mandou matar todos os seus irmãos e também algumas das altas autoridades de Israel.
5 Jehoramu bẹ nọwaru ụkporo afa l'afa iri l'ẹbo teke ọ wataru ọbu eze. Iphe, ọ chịru abụru afa ẹsato lẹ Jerúsalemu.
5 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei e governou oito anos em Jerusalém.
6 O tsoru ụbeka ndu eze ndu Ízurẹlu; mee ẹge ndibe Éhabu meru; kẹ l'ọ lụru nwatibe Éhabu. O meru iphe dụ ẹji l'ẹnya Ojejoje.
6 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e por isso Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
7 Ọbu lẹ Ojejoje gude kẹ ndzụ, yẹle Dévidi gbaru haa ọnu-ụlo Dévidi; to mebyishi iya; kẹ l'o kweru iya ụkwa l'ụnwu iya; mẹ awa iya ta byadụ bya achị-buhu achịchi gbururu jeye lẹ gbururu.
7 mas o Senhor não quis acabar com os descendentes do rei Davi, pois havia feito uma aliança com Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
8 L'oge kẹ Jehoramu bẹ ndu Édọmu kwefuru íkè l'ẹphe ta anọduhedu lẹ mkpuli ọchichi ndu Júda. Ẹphe edobe eze nk'ẹphe, bụ onye a-bụru ẹphe ishi.
8 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
9 Tọ dụ iya bụ; Jehoramu achịta ndu ishi ndu sọja iya; mẹ ụgbo-ịnya iya l'ọ ha gbakfushia ndu Édọmu. Ndu Édọmu abya agbaa yẹle ndu ishi ụgbo-ịnya iya ono mgburumgburu. Yo be l'ẹnyashi; Jehoramu phẹ ezelihu je egbushia ndu Édọmu ono.
9 Por isso, Jeorão e os seus oficiais, com os seus carros de guerra, invadiram Edom e ali foram cercados pelos edomitas. Jeorão e os seus comandantes dos carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite e escaparam.
10 Yọ bụru ẹge ndu Édọmu kwefuru íkè l'ọchichi ndu Júda ndono jeye ntanụ. Teke ono kwaphu bẹ ndu Libina kwefuru ọchichi ndu Júda íkè; kẹle Jehoramu gwọberu Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna iya phẹ.
10 Desse tempo até hoje , Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época, a cidade de Libna também se revoltou porque Jeorão tinha abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados.
11 Ọ kwaphụ ẹge ono bẹ Jehoramu mekotaru ẹke, aagwajẹ iphe l'ugvu ugvu alị Júda. Yo mee tẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu melahaa ghẹlegheleghele; duswekwaaphu ndu Júda ụzo.
11 Ele construiu lugares pagãos de adoração nas montanhas de Judá, levou os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos e fez o povo de Judá abandonar a Deus.
12 Tọ dụ iya bụ; ẹkwo, shi Elayija, bụ onye nkfuchiru Nchileke l'ẹka abya erua Jehoramu ẹka. Ẹkwo ono sụru:
12 Aí o profeta Elias escreveu a Jeorão uma carta, na qual dizia o seguinte: “É isto o que diz o
13 yọ bụ-chiaru ụbeka ndu eze ndu Ízurẹlu b'i tsoru; bya emee tẹ ndu Júda; mẹ ndu Jerúsalemu melahaa ghẹlegheleghele; ẹge ono, ndibe Éhabu meru ono; bya egbushikwaaphu unwunne ngu, bụ ndibe nna ngu phẹ; mbụ ndu ono, ka ngu mma ono;
13 mas seguiu o mau exemplo dos reis de Israel. Você levou o povo de Judá e os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos, como fazem os reis de Israel. E também matou os seus próprios irmãos, que eram melhores do que você.
14 bụkwa t'i lekwa-a lẹ Ojejoje e-gude oke mkpamẹhu daa ndibe unu ẹka; mẹ ụnwegirima unu; mẹ unyomu unu; mẹ ẹku unu l'ọ ha.
14 Por isso, o Senhor Deus vai fazer cair um castigo terrível sobre o povo de Judá e sobre os filhos e as mulheres que você tem e vai destruir tudo o que é seu.
15 Nggụbedua l'onwongu bẹ ẹjo ome-l'ẹhu a-dakfuta; mbụ ẹjo o-me-l'ẹhu, a-nọdu eme ngu l'ẹpho. Ẹhu ono e-mee ngu jeye teke akụru-ẹpho ngu a-wụfuta.’ ”
15 E você mesmo vai ter uma doença intestinal muito séria, que irá piorando cada vez mais, até que os seus intestinos saiam do corpo.’ ”
16 Ya ndono; Ojejoje abya akpalia ndu Filisutayịnu; mẹ ndu Arabu, bụ iya bụ ndu ono, bunyabe ndu Itiyópiya ono; Jehoramu adụ ẹphe ashị.
16 O Senhor Deus fez com que os filisteus e os árabes que eram vizinhos dos etíopes que moravam no litoral ficassem furiosos com Jeorão.
17 Ẹphe abya ọgu l'alị Júda; zebata l'alị ono; vukota iphemiphe ọbule, ẹphe phụru l'ufu-eze; kpụkoo ụnwu iya unwoke; mẹ unyomu iya; k'ọphu bụ l'ẹ tọ dụdu nwatibe iya kẹ nwoke, a harụ; gbahaa Ehezáya, bụ onye ọphu katsụkpo ọburu nwata l'ụnwu iya ndu k'unwoke.
17 Eles invadiram o país de Judá, derrotaram Jeorão e levaram embora todos os bens do palácio e também os filhos e as mulheres de Jeorão. Deixaram somente Acazias, o seu filho mais moço.
18 Iphemiphe ono emetsulephu; Ojejoje abya alọru o-me-l'ẹhu, bụ 'agwọta agwọta ye Jehoramu l'ẹpho.
18 Depois de tudo isso, o Senhor castigou Jeorão com uma doença intestinal incurável.
19 Afa labụ eswelephu k'ọphu ome-l'ẹhu ono byaru iya; akụru-ẹpho awụfuta iya. Yọ taa kpọkpokpo nwụhu. Ọphu ndibe ẹphe 'akpọbedu ọku gude kwabẹ iya ugvu; ẹge a kpọberu nna iya phẹ.
19 Ele foi piorando cada vez mais, até que depois de dois anos os intestinos saíram do corpo dele, e Jeorão morreu, sofrendo dores terríveis. O povo não acendeu uma fogueira em honra dele, como havia feito para os seus antepassados.
20 Iphe Jehoramu gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ẹbo teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa afa ẹsato lẹ Jerúsalemu. Ọ nwụhuru; tọ dụ onye yọru ọshi iya. E liru ya lẹ Mkpụkpu Dévidi; ọle ẹ te lidu iya l'ili ndu eze.
20 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém oito anos. Quando morreu, ninguém sentiu falta dele; ele foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.