2 Crônicas 20

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E metsua; ndu Móabu; ndu Amọnu; mẹ ụphodu lẹ ndu Meyuni abya etso Jehoshafatu ọgu.
1 Depois disso, os exércitos dos moabitas e dos amonitas e alguns meunitas declararam guerra a Josafá.
2 Yo nweru ndu bya ekfuaru Jehoshafatu: “Lẹ ndu awụ abyakwuta iya ọgu hakwa nshinu. L'ẹphe shikwa Édọmu l'azụ eze ẹnyimu azụ iya ọphu. L'ẹphe nọokwa lẹ Hazazọnu Táma, bụ iya bụ Ẹ́nu-Gedi.”
2 Mensageiros informaram a Josafá: “Um exército enorme de Edom vem de além do mar Morto contra o rei. Já está em Hazazom-Tamar (isto é, em En-Gedi)”.
3 Egvu abya Jehoshafatu l'ẹhu; yo kfua ya kepyaa ya akụ; lẹ ya a-chọ ifu Ojejoje. Yọ raa ya arara t'a swịa aswịswi l'alị Júda gbaa mgburumgburu.
3 Josafá ficou amedrontado com essa notícia e pediu orientação ao S enhor . Ordenou um jejum em todo o Judá,
4 Ndu Júda l'ẹphe ha abya edzua t'ẹphe rọo Ojejoje t'o yeru ẹphe ẹka. Ẹphe shi l'iphe, bụ edukfu Júda bya t'ẹphe rọo Ojejoje.
4 e habitantes de todas as cidades de Judá vieram a Jerusalém para buscar a ajuda do S enhor .
5 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu abya evudo edzudzu ọha ndu Júda ono l'ifu; mẹ ndu Jerúsalemu ono, dzuru l'ifu ogbodufu ọphungu eze-ụlo Nchileke ono;
5 Josafá se pôs em pé diante da comunidade de Judá e de Jerusalém, em frente ao pátio novo do templo do S enhor ,
6 sụ: “Nggụbe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna ayi phẹ! ?Tọ bụdu nggu bụ Nchileke l'imigwe? ?Tọ bụdu nggu bụ ishi alị-eze, nọ l'iphe bụ mbakeshi tọo? Ike; mẹ ọkpehu bụ l'ẹka ngu b'ọ nọkota; k'ọphu bụ l'ẹ to nwedu onye, ha kẹ tẹ ya kpọfu ngu l'ifu.
6 e orou: “Ó S enhor , o Deus de nossos antepassados, somente tu és o Deus que está nos céus. Tu governas todos os reinos da terra. És forte e poderoso, e ninguém pode resistir a ti!
7 Nggụbe Nchileke ayi! ?Tọ bụdunua nggụbedua bẹ chịfuru ndu shi buru l'alị-a lẹ ndibe ngu; mbụ ndu Ízurẹlu bataru; bya eworu alị-a nụ ndu eri Ébirihamu, bụ ọnya ngu t'ọ bụru nk'ẹphe gbururu jeye lẹ tutu yoyo.
7 Ó nosso Deus, acaso não expulsaste os habitantes desta terra quando Israel, teu povo, chegou? Não deste esta terra para sempre aos descendentes de teu amigo Abraão?
8 Ẹphe buwa iya ebubu; nọduwa iya; kpụaru ngu ụlo-nsọ, bụ ẹke ii-buru; bya ekfua; sụ:
8 Teu povo se estabeleceu aqui e construiu este templo em honra ao teu nome.
9 ‘L'ọ -bụru l'iphe-ẹhuka dakfutaru ẹphe; m'o -ruhuru; ọ -bụru ọgu; m'ọ bụ l'ịi-nụ ẹphe aphụ; m'ọ bụ ẹjo iphe-ememe; m'ọ bụ ẹjo-ẹgu byaru; bẹ ẹphe e-vudo ngu l'ifu l'ifu ụlo-a, vu ẹpha ngu-a; raku ngu; k'iphe-ẹhuka, byaru ẹphe; l'ịi-nụa olu ẹphe; dzọo ẹphe.’
9 Disseram: ‘Se enfrentarmos alguma calamidade, como guerra, praga ou fome, nos colocaremos em tua presença diante deste templo onde teu nome é honrado. Clamaremos a ti em nossa angústia, e tu nos ouvirás e nos salvarás’.
10 “Lewaru unwoke ndu Amọnu; ndu kẹ Móabu; mẹ ndu kẹ ugvu ugvu alị Séyi; mbụ ndu ono, ẹ ti kwedu tẹ ndu Ízurẹlu lụta l'alị ẹphe teke ono, ẹphe shi lẹ Íjiputu lụfuta ono. Ndu Ízurẹlu agbangoo ẹphe; haa ẹphe emebyishi.
10 “Agora, vê o que fazem os exércitos de Amom, Moabe e do monte Seir. Tu não permitiste que nossos antepassados invadissem essas nações quando Israel saiu do Egito, por isso os israelitas se desviaram deles e não os destruíram.
11 Lewaru l'ọo iphe, ẹphe gude akfụ ẹphe ụgwo iya bụ l'ẹphe abya ẹphe achịfu l'iphe, ẹphe nwe enwenwe; mbụ l'alị-a, ị nụru ẹphe t'ọ bụru òkè-iphe ẹphe-wa.
11 Vê como nos retribuem! Vieram nos expulsar de nossa terra, que nos deste por herança.
12 Nggụbe Nchileke ayi; gwanụa ẹphe ọchi. Ishi iya abụru; l'ayi ta adụkwa ike ojekfu mkporo-ọha-a, eze gidigidi l'abyaru ayi ọgu ẹge-a. Ayi ta makwa iphe, ayi e-me. Ọ kwa nggu; bẹ ayi chịru ẹnya dzeeru.”
12 Ó nosso Deus, não os castigarás por isso? Não temos forças para lutar com esse exército imenso que está prestes a nos atacar. Não sabemos o que fazer, mas esperamos o socorro que vem de ti”.
13 Ndu Júda l'ẹphe ha; ẹphe l'unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe; mẹ ndu ọphu hagbaa nwanshị abya atụko vudo Ojejoje l'ifu.
13 Enquanto todos os homens de Judá estavam diante do S enhor com suas crianças de colo, suas esposas e seus filhos,
14 Ya ndono; Ume Ojejoje abya Jazẹlu l'ẹhu l'edzudzu ọha ono. Jazẹlu bụ nwatibe Zekaráya; Zekaráya abụru nwatibe Benáya; Benáya abụru nwatibe Jeyẹlu; Jeyẹlu abụru nwatibe Mataníya. Jazẹlu ono bụ onye Lívayi; bụru onye eri Ásafu.
14 o Espírito do S enhor veio sobre um homem ali no meio. Seu nome era Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita descendente de Asafe.
15 Yọ sụ: “Unu ngabẹ nchị; unubẹ ndu Júda; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu; mẹ eze, bụ Jehoshafatu. Ọwaa bụ iphe, Ojejoje ekfu: ‘Unu ba atsụshi egvu; ọphu ike agvụkwa unu l'okfu igweligwe ndu-a; kẹ l'ọgu ono ta bụkwa unu a-lụ iya; ọo Nchileke a-lụru iya unu.
15 Ele disse: “Escutem-me, todos vocês, povo de Judá e de Jerusalém! Escute, rei Josafá! Assim diz o S enhor : Não tenham medo! Não fiquem desanimados por causa desse exército imenso, pois a batalha não é sua, mas de Deus.
16 Unu gbeshi echile jekfu ẹphe ọgu. Ẹphe e-shi ụzo iya k'ugvu Zizu abya; ẹke unu a-phụ ẹphe bụ l'ishishi nsụda k'ụzo echi-ẹgu Jeruwẹlu.
16 Amanhã, marchem contra eles. Vocês os encontrarão vindo pela subida de Ziz, no fim do vale que abre para o deserto de Jeruel.
17 Unubẹdua l'onwunu te ejekwaru ọlu ọgu. Teke unu dozitsuaru onwunu; unu vudo nwandoo; phụ ẹge Ojejoje e-shi dzọfuta unubẹ ndu Júda; mẹ ndu Jerúsalemu. Unu ba atsụshi egvu; ọphu obu 'echifukwa unu echifu. Teke o beru echile; unu jekfu ẹphe; Ojejoje e-swiru-a unu eswiru.’ ”
17 Quando os encontrarem, porém, não terão de lutar. Tomem suas posições; depois, fiquem parados e vejam o livramento do S enhor . Ele está com vocês, povo de Judá e de Jerusalém. Não tenham medo nem desanimem. Saiam para enfrentá-los amanhã, pois o S enhor está com vocês!”.
18 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu abya ebyishi ikpere; woru ifu kpube l'alị. Ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu atụko l'ẹphe ha ebyishikota ikpere; kpube l'ifu l'alị; balahaarụ Ojejoje ẹja.
18 Então o rei Josafá se prostrou com o rosto no chão, e todo o povo de Judá e de Jerusalém fez o mesmo, em adoração ao S enhor .
19 Ndu Lívayi, bụ ndu ọphu shi l'eri Kohatu; mẹ ndu ọphu shi l'eri Kora awụ-lihu l'atụ ụzu gude l'aja Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu ajaja.
19 Em seguida, os levitas dos clãs de Coate e de Coré se levantaram para louvar em alta voz o S enhor , o Deus de Israel.
20 Yo be l'ọnmewa ụtsu; ẹphe agbalihu jeshia echi-ẹgu Tékowa. L'ẹphe eje bẹ Jehoshafatu vudo evudo; sụ: “Unu nụkwa iphe, ya ekfu; unubẹ ndu Júda; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu! Unu kweta kẹ Ojejoje, bụ Nchileke unu; k'ọphu unu a-ngụru angụru. Unu ekweta iphe, ndu nkfuchiru iya ekfu; k'ọphu iphe a-nọdu ajahụru unu.”
20 Bem cedo, na manhã seguinte, o exército de Judá saiu para o deserto de Tecoa. No caminho, Josafá parou e disse: “Escutem-me, povo de Judá e de Jerusalém! Creiam no S enhor , seu Deus, e permanecerão firmes. Creiam em seus profetas e terão êxito”.
21 Jehoshafatu ejekfutsua ndu madzụ idzu; bya atụa ẹka lẹ ndu a-gụru Ojejoje egvu; mbụ ndu a-nọdu aja iya ajaja; yee uwe, dụ nsọ vutaru ndu sọja ono ụzo; l'asụje:
21 Depois de consultar o povo, o rei nomeou cantores para irem adiante do exército, cantando e louvando o S enhor por sua santa majestade. Cantavam assim: “Deem graças ao S seu amor dura para sempre!”.
22 Ẹphe awatalẹphu ọzu egvu; l'aja Ojejoje ajaja; Ojejoje eworu ndu sọja dobe t'ẹphe keeru ẹphe; shi ẹge ono tso ndu Amọnu; ndu Móabu; mẹ ndu ugvu ugvu alị Séyi ono ọgu, bụ iya bụ ndu ono, byakfutaru ndu Júda ọgu ono. E mekputa ẹphe.
22 No momento em que começaram a cantar e louvar, o S enhor trouxe confusão sobre os exércitos de Amom, Moabe e do monte Seir, e eles começaram a lutar entre si.
23 Ndu Amọnu; mẹ ndu Móabu ezelihu wụpyabe ndu k'ugvu ugvu alị Séyi; mee ẹphe; ẹphe abụru kpurupyata. Ẹphe egbushigelephu ndu k'ugvu ugvu alị Séyi ono; gbushilahaa onwẹphe.
23 Os exércitos de Moabe e Amom se voltaram contra seus aliados do monte Seir e mataram todos eles. Depois que haviam destruído o exército de Seir, começaram a atacar uns aos outros.
24 Ndu Júda abya erua l'ẹke eeshije lee ẹnya l'echi-ẹgu; ẹphe abya elee ẹnya l'ụzo ẹke igweligwe ndu ono kụru. Iphe, ẹphe phụru abụru odzu, dabugbaaru l'alị; ọphu ọ dụdu m'ọo onye lanụ, nahụru nụ.
24 Quando os homens de Judá chegaram ao local de onde se avista o deserto, viram apenas cadáveres no chão, até onde se podia enxergar. Não escapou nem um só dos inimigos.
25 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu yẹle ndu nk'iya awụru jeshia ogwo iphe ndu ono; je asụ-vu igweligwe eswi; mẹ iphe, bụ 'agụta agụta k'ẹkwa; mẹ iphe, vugba oke aswa; mbụ iphe, kariru k'ọphu ẹphe e-gwotakota iya. Ọkwata ono bẹ hatabe nshinu; k'ọphu ẹphe gworu iya ujiku ẹto.
25 O rei Josafá e seus homens saíram para recolher os despojos. Encontraram grande quantidade de suprimentos, roupas e outros objetos de valor, mais do que eram capazes de carregar. Havia tantos despojos que levaram três dias para recolher tudo.
26 Yo be lẹ mbọku ọphu kwe iya ẹno; ẹphe edzukota lẹ nsụda Beraka; nọdu l'ẹke ono jaa Ojejoje ajaja. Ọo ya meru; ẹphe ekulaha ẹke ono nsụda Beraka jeye ntanụ.
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, que recebeu esse nome depois daquele dia, pois louvaram o S enhor ali. Por isso, até hoje é chamado de vale de Beracá.
27 Tọ dụ iya bụ; ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu Jerúsalemu atụko latashia Jerúsalemu. Yọ bụru Jehoshafatu bụ onye ishi ẹphe. Ẹphe egude ẹhu-ọtso-ẹna awụ ala; kẹle Ojejoje bẹ mewaru t'ẹphe tụru okokooko kpua ndu ọhogu ẹphe.
27 Então todos os soldados de Judá e de Jerusalém voltaram, com Josafá à frente, muito alegres porque o S enhor lhes tinha dado vitória sobre seus inimigos.
28 Ẹphe awụbata lẹ Jerúsalemu; l'akpọ une; l'akpọ ogumogu; l'egbu ụpyoku gude abahụ l'ụlo Ojejoje.
28 Entraram marchando em Jerusalém, ao som de harpas, liras e trombetas, e foram ao templo do S enhor .
29 Iphe, bụ ndu eze alị ọdo l'ẹphe ha atsụlahaa Ojejoje egvu; teke ẹphe nụleruphu lẹ Ojejoje tsoru ndu ọhogu ndu Ízurẹlu ọgu.
29 Quando todos os reinos vizinhos souberam que o próprio S enhor havia lutado contra os inimigos de Israel, o temor de Deus veio sobre eles.
30 Tọ dụ iya bụ l'alị-eze Jehoshafatu daa jii; kẹle Nchileke iya bẹ meru t'ọ ngụa mini kobe okoro l'ẹkemeke.
30 E o reino de Josafá teve paz, pois seu Deus lhe deu descanso de todos os lados.
31 Ya ndono; Jehoshafatu abụru eze ndu Júda. Iphe ọ gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa ise lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Azuba Shilihi.
31 Assim, Josafá reinou sobre a terra de Judá. Tinha 35 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por 25 anos. Sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 O tsoru ụbeka nna iya, bụ Ása; to nwe ẹke ọ hasweru ọkpa. O meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje.
32 Josafá foi um bom rei, que seguiu o exemplo de seu pai, Asa, e fez o que era certo aos olhos do S enhor .
33 Ọbu l'ẹ to wofudu ẹke aagwajẹ iphe; ọphu ndu Júda 'edobedu obu ẹphe l'ẹke Nchileke kẹ nna ẹphe nọ.
33 Contudo, não removeu todos os santuários idólatras, e o povo não se comprometeu a seguir o Deus de seus antepassados.
34 Iphe ọdo, Jehoshafatu mekotaru; shita l'ishi jeye lẹ ngvụcha b'e dekotaru l'ẹkwo iphe, meru nụ l'oge Jéhu Hanani; mbụ ọphu e deru l'ẹkwo ndu eze ndu Ízurẹlu.
34 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, do início ao fim, estão anotados nos Registros de Jeú, filho de Hanani , e foram incluídos no Livro dos Reis de Israel .
35 E metsua; Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda yẹle Ehezáya, bụ eze ndu Ízurẹlu atụgba; mbụ onye ono, meru ẹjo iphe ono.
35 Algum tempo depois, Josafá, rei de Judá, fez um acordo com Acazias, rei de Israel, que era um homem muito perverso.
36 Yẹle iya bẹ tụgbaru kpụshia ụgbo-mini, a-nọdu eje Tashishi. Yọ bụru lẹ Ezeyọnu-Géba bẹ ẹphe nọdu kpụshia ụgbo-mini ono.
36 Juntos, construíram uma frota de navios mercantes no porto em Eziom-Geber.
37 Tọ dụ iya bụ; Eliyéza Dodavahu kẹ Marésha abya ekfuru yeru Jehoshafatu; sụ iya: “Keshinu ọphu nggu lẹ Ehezáya tụgbaberu bẹ Ojejoje a-tụko iphe, i mekotaru mebyishikota.” Ụgbo ono ekpukota; to jehe Tashishi ono.
37 Então Eliézer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: “Porque você se aliou ao rei Acazias, o S enhor destruirá o que você construiu”. Assim, as embarcações naufragaram e nunca chegaram a navegar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.