2 Crônicas 20

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E metsua; ndu Móabu; ndu Amọnu; mẹ ụphodu lẹ ndu Meyuni abya etso Jehoshafatu ọgu.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 Yo nweru ndu bya ekfuaru Jehoshafatu: “Lẹ ndu awụ abyakwuta iya ọgu hakwa nshinu. L'ẹphe shikwa Édọmu l'azụ eze ẹnyimu azụ iya ọphu. L'ẹphe nọokwa lẹ Hazazọnu Táma, bụ iya bụ Ẹ́nu-Gedi.”
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Egvu abya Jehoshafatu l'ẹhu; yo kfua ya kepyaa ya akụ; lẹ ya a-chọ ifu Ojejoje. Yọ raa ya arara t'a swịa aswịswi l'alị Júda gbaa mgburumgburu.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Ndu Júda l'ẹphe ha abya edzua t'ẹphe rọo Ojejoje t'o yeru ẹphe ẹka. Ẹphe shi l'iphe, bụ edukfu Júda bya t'ẹphe rọo Ojejoje.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu abya evudo edzudzu ọha ndu Júda ono l'ifu; mẹ ndu Jerúsalemu ono, dzuru l'ifu ogbodufu ọphungu eze-ụlo Nchileke ono;
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 sụ: “Nggụbe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ nna ayi phẹ! ?Tọ bụdu nggu bụ Nchileke l'imigwe? ?Tọ bụdu nggu bụ ishi alị-eze, nọ l'iphe bụ mbakeshi tọo? Ike; mẹ ọkpehu bụ l'ẹka ngu b'ọ nọkota; k'ọphu bụ l'ẹ to nwedu onye, ha kẹ tẹ ya kpọfu ngu l'ifu.
6 e orou assim: — Ó
7 Nggụbe Nchileke ayi! ?Tọ bụdunua nggụbedua bẹ chịfuru ndu shi buru l'alị-a lẹ ndibe ngu; mbụ ndu Ízurẹlu bataru; bya eworu alị-a nụ ndu eri Ébirihamu, bụ ọnya ngu t'ọ bụru nk'ẹphe gbururu jeye lẹ tutu yoyo.
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Ẹphe buwa iya ebubu; nọduwa iya; kpụaru ngu ụlo-nsọ, bụ ẹke ii-buru; bya ekfua; sụ:
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 ‘L'ọ -bụru l'iphe-ẹhuka dakfutaru ẹphe; m'o -ruhuru; ọ -bụru ọgu; m'ọ bụ l'ịi-nụ ẹphe aphụ; m'ọ bụ ẹjo iphe-ememe; m'ọ bụ ẹjo-ẹgu byaru; bẹ ẹphe e-vudo ngu l'ifu l'ifu ụlo-a, vu ẹpha ngu-a; raku ngu; k'iphe-ẹhuka, byaru ẹphe; l'ịi-nụa olu ẹphe; dzọo ẹphe.’
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 “Lewaru unwoke ndu Amọnu; ndu kẹ Móabu; mẹ ndu kẹ ugvu ugvu alị Séyi; mbụ ndu ono, ẹ ti kwedu tẹ ndu Ízurẹlu lụta l'alị ẹphe teke ono, ẹphe shi lẹ Íjiputu lụfuta ono. Ndu Ízurẹlu agbangoo ẹphe; haa ẹphe emebyishi.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Lewaru l'ọo iphe, ẹphe gude akfụ ẹphe ụgwo iya bụ l'ẹphe abya ẹphe achịfu l'iphe, ẹphe nwe enwenwe; mbụ l'alị-a, ị nụru ẹphe t'ọ bụru òkè-iphe ẹphe-wa.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Nggụbe Nchileke ayi; gwanụa ẹphe ọchi. Ishi iya abụru; l'ayi ta adụkwa ike ojekfu mkporo-ọha-a, eze gidigidi l'abyaru ayi ọgu ẹge-a. Ayi ta makwa iphe, ayi e-me. Ọ kwa nggu; bẹ ayi chịru ẹnya dzeeru.”
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Ndu Júda l'ẹphe ha; ẹphe l'unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe; mẹ ndu ọphu hagbaa nwanshị abya atụko vudo Ojejoje l'ifu.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Ya ndono; Ume Ojejoje abya Jazẹlu l'ẹhu l'edzudzu ọha ono. Jazẹlu bụ nwatibe Zekaráya; Zekaráya abụru nwatibe Benáya; Benáya abụru nwatibe Jeyẹlu; Jeyẹlu abụru nwatibe Mataníya. Jazẹlu ono bụ onye Lívayi; bụru onye eri Ásafu.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 Yọ sụ: “Unu ngabẹ nchị; unubẹ ndu Júda; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu; mẹ eze, bụ Jehoshafatu. Ọwaa bụ iphe, Ojejoje ekfu: ‘Unu ba atsụshi egvu; ọphu ike agvụkwa unu l'okfu igweligwe ndu-a; kẹ l'ọgu ono ta bụkwa unu a-lụ iya; ọo Nchileke a-lụru iya unu.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Unu gbeshi echile jekfu ẹphe ọgu. Ẹphe e-shi ụzo iya k'ugvu Zizu abya; ẹke unu a-phụ ẹphe bụ l'ishishi nsụda k'ụzo echi-ẹgu Jeruwẹlu.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Unubẹdua l'onwunu te ejekwaru ọlu ọgu. Teke unu dozitsuaru onwunu; unu vudo nwandoo; phụ ẹge Ojejoje e-shi dzọfuta unubẹ ndu Júda; mẹ ndu Jerúsalemu. Unu ba atsụshi egvu; ọphu obu 'echifukwa unu echifu. Teke o beru echile; unu jekfu ẹphe; Ojejoje e-swiru-a unu eswiru.’ ”
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu abya ebyishi ikpere; woru ifu kpube l'alị. Ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu atụko l'ẹphe ha ebyishikota ikpere; kpube l'ifu l'alị; balahaarụ Ojejoje ẹja.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Ndu Lívayi, bụ ndu ọphu shi l'eri Kohatu; mẹ ndu ọphu shi l'eri Kora awụ-lihu l'atụ ụzu gude l'aja Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu ajaja.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Yo be l'ọnmewa ụtsu; ẹphe agbalihu jeshia echi-ẹgu Tékowa. L'ẹphe eje bẹ Jehoshafatu vudo evudo; sụ: “Unu nụkwa iphe, ya ekfu; unubẹ ndu Júda; mẹ ndu bu lẹ Jerúsalemu! Unu kweta kẹ Ojejoje, bụ Nchileke unu; k'ọphu unu a-ngụru angụru. Unu ekweta iphe, ndu nkfuchiru iya ekfu; k'ọphu iphe a-nọdu ajahụru unu.”
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Jehoshafatu ejekfutsua ndu madzụ idzu; bya atụa ẹka lẹ ndu a-gụru Ojejoje egvu; mbụ ndu a-nọdu aja iya ajaja; yee uwe, dụ nsọ vutaru ndu sọja ono ụzo; l'asụje:
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Ẹphe awatalẹphu ọzu egvu; l'aja Ojejoje ajaja; Ojejoje eworu ndu sọja dobe t'ẹphe keeru ẹphe; shi ẹge ono tso ndu Amọnu; ndu Móabu; mẹ ndu ugvu ugvu alị Séyi ono ọgu, bụ iya bụ ndu ono, byakfutaru ndu Júda ọgu ono. E mekputa ẹphe.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Ndu Amọnu; mẹ ndu Móabu ezelihu wụpyabe ndu k'ugvu ugvu alị Séyi; mee ẹphe; ẹphe abụru kpurupyata. Ẹphe egbushigelephu ndu k'ugvu ugvu alị Séyi ono; gbushilahaa onwẹphe.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Ndu Júda abya erua l'ẹke eeshije lee ẹnya l'echi-ẹgu; ẹphe abya elee ẹnya l'ụzo ẹke igweligwe ndu ono kụru. Iphe, ẹphe phụru abụru odzu, dabugbaaru l'alị; ọphu ọ dụdu m'ọo onye lanụ, nahụru nụ.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Tọ dụ iya bụ; Jehoshafatu yẹle ndu nk'iya awụru jeshia ogwo iphe ndu ono; je asụ-vu igweligwe eswi; mẹ iphe, bụ 'agụta agụta k'ẹkwa; mẹ iphe, vugba oke aswa; mbụ iphe, kariru k'ọphu ẹphe e-gwotakota iya. Ọkwata ono bẹ hatabe nshinu; k'ọphu ẹphe gworu iya ujiku ẹto.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Yo be lẹ mbọku ọphu kwe iya ẹno; ẹphe edzukota lẹ nsụda Beraka; nọdu l'ẹke ono jaa Ojejoje ajaja. Ọo ya meru; ẹphe ekulaha ẹke ono nsụda Beraka jeye ntanụ.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Tọ dụ iya bụ; ndu Júda l'ẹphe ha; mẹ ndu Jerúsalemu atụko latashia Jerúsalemu. Yọ bụru Jehoshafatu bụ onye ishi ẹphe. Ẹphe egude ẹhu-ọtso-ẹna awụ ala; kẹle Ojejoje bẹ mewaru t'ẹphe tụru okokooko kpua ndu ọhogu ẹphe.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Ẹphe awụbata lẹ Jerúsalemu; l'akpọ une; l'akpọ ogumogu; l'egbu ụpyoku gude abahụ l'ụlo Ojejoje.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 Iphe, bụ ndu eze alị ọdo l'ẹphe ha atsụlahaa Ojejoje egvu; teke ẹphe nụleruphu lẹ Ojejoje tsoru ndu ọhogu ndu Ízurẹlu ọgu.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Tọ dụ iya bụ l'alị-eze Jehoshafatu daa jii; kẹle Nchileke iya bẹ meru t'ọ ngụa mini kobe okoro l'ẹkemeke.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Ya ndono; Jehoshafatu abụru eze ndu Júda. Iphe ọ gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa ise lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Azuba Shilihi.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 O tsoru ụbeka nna iya, bụ Ása; to nwe ẹke ọ hasweru ọkpa. O meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Ọbu l'ẹ to wofudu ẹke aagwajẹ iphe; ọphu ndu Júda 'edobedu obu ẹphe l'ẹke Nchileke kẹ nna ẹphe nọ.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Iphe ọdo, Jehoshafatu mekotaru; shita l'ishi jeye lẹ ngvụcha b'e dekotaru l'ẹkwo iphe, meru nụ l'oge Jéhu Hanani; mbụ ọphu e deru l'ẹkwo ndu eze ndu Ízurẹlu.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 E metsua; Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda yẹle Ehezáya, bụ eze ndu Ízurẹlu atụgba; mbụ onye ono, meru ẹjo iphe ono.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Yẹle iya bẹ tụgbaru kpụshia ụgbo-mini, a-nọdu eje Tashishi. Yọ bụru lẹ Ezeyọnu-Géba bẹ ẹphe nọdu kpụshia ụgbo-mini ono.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Tọ dụ iya bụ; Eliyéza Dodavahu kẹ Marésha abya ekfuru yeru Jehoshafatu; sụ iya: “Keshinu ọphu nggu lẹ Ehezáya tụgbaberu bẹ Ojejoje a-tụko iphe, i mekotaru mebyishikota.” Ụgbo ono ekpukota; to jehe Tashishi ono.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.