2 Crônicas 18

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Teke ono bẹ Jehoshafatu nwewaru iphe nshinu; bụru onye aakwabẹ ugvu. Yẹle Éhabu agbaa ndzụ l'ẹphe a-nọdu alụgba nwanyi.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Yo be ujiku lanụ; Jehoshafatu ejeshia Samériya ọji Éhabu. Éhabu egbushiaru yẹle ndu yẹle iya yị atụru l'igwe; mẹ eswi; bya akwaru iya ye t'o je etso ndu Rámọtu Gíledu ọgu.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda: “?Ii-tsoru iya je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu tọo?”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Obenu lẹ Jehoshafatu kfukwaru eze ndu Ízurẹlu ono; sụ iya: “T'o vukwaru ụzo kpata Ojejoje ishi; maru iphe oo-kfu.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya achịkobe ndu nkfuchiru, dụ ụnu madzụ bya ajịa ẹphe; sụ: “?Bụ t'ẹphe je etso ndu Rámọtu-Gíledu ọgu; tọo tẹ ya be jeshi?”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Jehoshafatu abya ajịa; sụ: “?To nwehedu onye nkfuchiru Ojejoje ọdo, nọ l'ẹke-a t'ẹphe jịtafuedu iya?”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “O nwefukwaaru onye lanụ, ẹphe e-shi l'ẹka iya kpata Ojejoje ishi ọbu. Ọle onye ọbu dụkwa iya ashị; kẹ l'ẹ to okfujedu okfu ọma l'ẹhu iya; gbahalẹphu ẹjo iya. Onye ọbu bụ Mikaya Imula.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya ekua nwozi iya lanụ; sụ iya: “T'o je eduta Mikaya Imula t'ọ bya nta-a nta-a.”
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu yẹle Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda ewotsuaru uwe-eze ẹphe yee; sụgatsuaru l'aba-eze ẹphe l'ẹke eetsuje balị l'ọnu obu-edukfu Samériya; ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha anọdu ẹphe l'ifu l'ekfugbaa iphe, ẹphe ekfu.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Zedekaya Kenana bẹ metaru ụpyi ígwè l'asụje: “Ojejoje bẹ sụru agha: ‘Ọ bụ l'ụpyi-a; bẹ ịi-sụ ndu Áramu jeye teke ẹphe a-lakọta l'iyi.’ ”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Olu ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha abụru iphe lanụ: “T'o je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; je emekputa; kẹle Ojejoje e-woru-a mkpụkpu ono ye nggụbe eze l'ẹka.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Tọ dụ iya bụ; nwozi ono, jeru oku Mikaya ono asụ iya: “Lenu; ndu nkfuchiru ọphu; bẹ okfu ẹphe bụkwa nanụ. Ẹphe tụkokwa ekfu l'eze e-mekputa. Tẹ okfu nggu l'ẹphe bụkwaru nanụ; kfukwaaru iya okfu, dụ mma.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Mikaya asụ iya: “Kamẹnu; l'ọ kwa iphe, Nchileke kfuru iya; bẹ ya e-kfu.”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Mikáya abya ejerua k'eze; eze asụ iya: “Mikáya; ?Bụ t'ẹphe je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; tọo tẹ ya be ejeshi?”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Eze abya asụ iya: “?Bụ ugbo ole bẹ ya a-rọkpo ngu t'i gude ẹpha Ojejoje ribuaru iya angụ l'ẹ tọ dụdu iphe ọdo, ii-kfuru iya; gbahalẹphu oswi-okfu?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Mikaya ekfulahaa; sụ: “Ya phụru ẹge ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha gbaru nanụ nanụ l'ugvu l'ọ bụ atụru, ẹ-te enwedu onye nche. Ojejoje asụ: ‘Lẹ ndu-wa te nwedu onye eleta ẹphe ẹnya. T'onyenọnu lakwaa l'ufu iya l'ẹhu-agu.’ ”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “?Ya te ekfuduru ngu l'ẹ tọ byadụ bya ekfu iphe, dụ mma l'ishi iya; gbahalẹphu ẹjo iya?”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Mikaya ekfukpelekwaphu iphe, ookfu; sụ: “Ngwaa; ngabẹ nchị nụa iphe, Ojejoje kfuru: Ya phụru Ojejoje l'ẹke ọono l'aba-eze iya; ndu sọja imigwe evudogbaa ya l'ẹka-ụtara; mẹ l'ẹka-ibyita.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Ojejoje asụ ẹphe: ‘?Bụ onye bẹ e-deta Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu t'o jeshia ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; k'ọphu oo-je adaphuhu?’
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 E metsua; ume lanụ alụfuta bya evudo Ojejoje l'ifu; sụ: ‘Ọo yẹbedua bẹ e-je edeta iya t'o je.’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 “Yọ sụ: ‘Lẹ ya e-je abụru nwa maa ntuphu-ire nọdu l'ọnu ndu nkfuchiru iya l'ẹphe ha.’
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 “Ọo ya bụ lẹ Ojejoje yeekwaru nwa maa ntuphu-ire l'ọnu ndu nkfuchiru ngu-a. Ojejoje kfuakwaru l'iphe, dụ ẹji a-dakfuta ngu nụ.”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Zedekaya Kenana akpịrita; weeru iya Mikaya l'ishi-nchị; sụ iya: “?Nanu ẹge Ume Ojejoje shi lụfu iya l'ẹhu je ekfuru yeru nggụbedua?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Mikaya asụ iya: “Lẹ mbọku, ọo-sa ngu l'ẹnya bụ mbọku ono, ii-je edomia onwongu l'ime ime mkpura ono!”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Eze ndu Ízurẹlu abya asụ: “T'a kpụta Mikaya kpụ-jeru Amọnu, bụ ọ-chị-ọha mkpụkpu; waa Jowashi, bụ nwatibe eze.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Unu sụ ẹphe l'eze sụru: ‘T'a tuchia onye-wa l'ọka-mkpọro. T'ẹ b'ọ dụkwa iphe ọdo, unu a-nụje iya; gbahaa buredi; mẹ mini jeye teke ya e-je ọgu ono; lata l'ẹhu-agu.’ ”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Mikaya asụ: “I -lata l'ẹhu-agu; nggu amaru l'ẹ tọ bụdu Ojejoje bẹ shi iya l'ọnu kfua okfu.” Yọ bya asụ: “Unu tụbekwa nvọ l'okfu iya ono l'unu ha.”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu yẹle Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda atụgbua jeshia ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu ọgu.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “Lẹ ya e-me onwiya t'ẹ ba ama onye ya bụ; bahụ l'ọgu ono. Nggụbedua e-ye akpawuru uwe-eze ngu.” Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya emee onwiya t'ẹ ba ma l'ọ bụ iya; ẹphe ejeshia ọgu ono.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Eze ndu Áramu kfuhawaru ndu ishi ụgbo-ịnya iya: “T'ẹ b'ọ dụkwa onye ọdo, ẹphe e-tso ọgu ọdo: a gụfu eze ndu Ízurẹlu nwẹnkinyi iya.”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Ndu ishi ụgbo-ịnya ono aphụlephu Jehoshafatu; sụ: “L'ọ kwa eze ndu Ízurẹlu ndono!” Ẹphe aghazia t'ẹphe tso iya ọgu. Obenu lẹ Jehoshafatu chiru mkpu; Ojejoje agbaaru iya mkpu. Nchileke emee ẹphe; ẹphe ahaa ya.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Ndu ishi ụgbo-ịnya ono abya amaru l'ẹ tọ bụdu eze ndu Ízurẹlu; ghazikwaa ọdo; haa ya achịchi.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Yo nweru onye ọphu, agbalẹphu akfụ nk'iya l'iphe bụ ẹke ọ phụru; woru iya gbaa eze ndu Ízurẹlu lẹ mgbaku ẹke ngwa-ọgu, ọ kwaru onwiya dzekfuru edzekfu. Eze arashịaru onye angarụ iya ụgbo-ịnya; sụ iya: “Ghazia; pafụ iya l'ọgu-a; kẹ l'e meruakwaru iya ẹhu ọkpobe emeru.”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Ọgu ono ekpohu ọku mbọku ono. Eze ndu Ízurẹlu adakobe ụgbo-ịnya ono adakobe; ẹphe lẹ ndu Áramu alụa ọgu ono jeye l'urẹnyashi. Ẹnyanwu arịbadelephu; yọ nwụhu.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.