2 Crônicas 18

Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Teke ono bẹ Jehoshafatu nwewaru iphe nshinu; bụru onye aakwabẹ ugvu. Yẹle Éhabu agbaa ndzụ l'ẹphe a-nọdu alụgba nwanyi.
1 Ora, Josafá tinha honra e riquezas em abundância, e uniu-se em parentesco com Acabe.
2 Yo be ujiku lanụ; Jehoshafatu ejeshia Samériya ọji Éhabu. Éhabu egbushiaru yẹle ndu yẹle iya yị atụru l'igwe; mẹ eswi; bya akwaru iya ye t'o je etso ndu Rámọtu Gíledu ọgu.
2 E depois de alguns anos ele desceu até Acabe em Samaria. E Acabe matou ovelhas e bois em abundância para ele, e para o povo que ele tinha consigo, e o persuadiu a subir com ele até Ramote-Gileade.
3 Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda: “?Ii-tsoru iya je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu tọo?”
3 E Acabe, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Irás tu comigo para Ramote-Gileade? E ele lhe respondeu: Eu sou como tu és, e o meu povo como o teu povo; e nós estaremos contigo na guerra.
4 Obenu lẹ Jehoshafatu kfukwaru eze ndu Ízurẹlu ono; sụ iya: “T'o vukwaru ụzo kpata Ojejoje ishi; maru iphe oo-kfu.”
4 E Josafá disse ao rei de Israel: Rogo-te que consultes a palavra do SENHOR hoje.
5 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya achịkobe ndu nkfuchiru, dụ ụnu madzụ bya ajịa ẹphe; sụ: “?Bụ t'ẹphe je etso ndu Rámọtu-Gíledu ọgu; tọo tẹ ya be jeshi?”
5 Portanto, o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e disse-lhes: Devemos nós ir a Ramote-Gileade para batalha? Ou, devo me refrear? E eles disseram: Sobe; porque Deus a entregará na mão do rei.
6 Jehoshafatu abya ajịa; sụ: “?To nwehedu onye nkfuchiru Ojejoje ọdo, nọ l'ẹke-a t'ẹphe jịtafuedu iya?”
6 Todavia, Josafá disse: Não há aqui um profeta do SENHOR além desses, para que possamos consultá-lo?
7 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “O nwefukwaaru onye lanụ, ẹphe e-shi l'ẹka iya kpata Ojejoje ishi ọbu. Ọle onye ọbu dụkwa iya ashị; kẹ l'ẹ to okfujedu okfu ọma l'ẹhu iya; gbahalẹphu ẹjo iya. Onye ọbu bụ Mikaya Imula.”
7 E o rei de Israel disse a Josafá: Há ainda um homem, por quem podemos consultar ao SENHOR; mas eu o odeio; porque ele nunca profetiza o bem para mim, mas sempre o mal; este é Micaías, o filho de Inlá. E Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya ekua nwozi iya lanụ; sụ iya: “T'o je eduta Mikaya Imula t'ọ bya nta-a nta-a.”
8 E o rei de Israel chamou um dos seus oficiais, e disse: Buscai rapidamente Micaías, o filho de Inlá.
9 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu yẹle Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda ewotsuaru uwe-eze ẹphe yee; sụgatsuaru l'aba-eze ẹphe l'ẹke eetsuje balị l'ọnu obu-edukfu Samériya; ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha anọdu ẹphe l'ifu l'ekfugbaa iphe, ẹphe ekfu.
9 E o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, assentaram-se, cada qual em seu trono, usando as suas vestes, e eles se assentaram em um local vazio à entrada do portão de Samaria; e todos os profetas profetizaram diante deles.
10 Zedekaya Kenana bẹ metaru ụpyi ígwè l'asụje: “Ojejoje bẹ sụru agha: ‘Ọ bụ l'ụpyi-a; bẹ ịi-sụ ndu Áramu jeye teke ẹphe a-lakọta l'iyi.’ ”
10 E Zedequias, o filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro; e disse: Assim diz o SENHOR: Com estes empurrarás a Síria, até que sejam consumidos.
11 Olu ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha abụru iphe lanụ: “T'o je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; je emekputa; kẹle Ojejoje e-woru-a mkpụkpu ono ye nggụbe eze l'ẹka.”
11 E todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe até Ramote-Gileade, e prospera; porque o SENHOR a entregará na mão do rei.
12 Tọ dụ iya bụ; nwozi ono, jeru oku Mikaya ono asụ iya: “Lenu; ndu nkfuchiru ọphu; bẹ okfu ẹphe bụkwa nanụ. Ẹphe tụkokwa ekfu l'eze e-mekputa. Tẹ okfu nggu l'ẹphe bụkwaru nanụ; kfukwaaru iya okfu, dụ mma.”
12 E o mensageiro que foi chamar Micaías falou a ele, dizendo: Eis que as palavras dos profetas declaram o bem para o rei, seja, pois, também a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.
13 Mikaya asụ iya: “Kamẹnu; l'ọ kwa iphe, Nchileke kfuru iya; bẹ ya e-kfu.”
13 E Micaías disse: Como vive o SENHOR, o que o meu Deus me disser, isto falarei.
14 Mikáya abya ejerua k'eze; eze asụ iya: “Mikáya; ?Bụ t'ẹphe je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; tọo tẹ ya be ejeshi?”
14 Vindo, pois, ele ao rei, este lhe disse: Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para batalha, ou devemos nos refrear? E ele disse: Subi, e prosperai, e eles serão entregues nas vossas mãos.
15 Eze abya asụ iya: “?Bụ ugbo ole bẹ ya a-rọkpo ngu t'i gude ẹpha Ojejoje ribuaru iya angụ l'ẹ tọ dụdu iphe ọdo, ii-kfuru iya; gbahalẹphu oswi-okfu?”
15 E o rei lhe disse: Quantas vezes devo conjurar-te que não digas nada além da verdade para mim em o nome do SENHOR?
16 Mikaya ekfulahaa; sụ: “Ya phụru ẹge ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha gbaru nanụ nanụ l'ugvu l'ọ bụ atụru, ẹ-te enwedu onye nche. Ojejoje asụ: ‘Lẹ ndu-wa te nwedu onye eleta ẹphe ẹnya. T'onyenọnu lakwaa l'ufu iya l'ẹhu-agu.’ ”
16 E ele disse: Vi todo o Israel espalhado sobre os montes, como ovelhas que não têm um pastor; e o SENHOR disse: Estas não têm senhor; que retornem portanto cada homem à sua casa em paz.
17 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “?Ya te ekfuduru ngu l'ẹ tọ byadụ bya ekfu iphe, dụ mma l'ishi iya; gbahalẹphu ẹjo iya?”
17 E o rei de Israel disse a Josafá: Não te contei eu que ele não profetizaria o bem para mim, senão o mal?
18 Mikaya ekfukpelekwaphu iphe, ookfu; sụ: “Ngwaa; ngabẹ nchị nụa iphe, Ojejoje kfuru: Ya phụru Ojejoje l'ẹke ọono l'aba-eze iya; ndu sọja imigwe evudogbaa ya l'ẹka-ụtara; mẹ l'ẹka-ibyita.
18 Novamente, ele disse: Portanto, ouvi a palavra do SENHOR: Eu vi o SENHOR assentado no seu trono, e todo o exército do céu de pé junto a ele à sua direita e à sua esquerda.
19 Ojejoje asụ ẹphe: ‘?Bụ onye bẹ e-deta Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu t'o jeshia ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; k'ọphu oo-je adaphuhu?’
19 E o SENHOR disse: Quem persuadirá Acabe, rei de Israel, para que ele possa subir e tombar em Ramote-Gileade? E um falava dizendo segundo esta maneira, e outro dizendo segundo aquela maneira.
20 E metsua; ume lanụ alụfuta bya evudo Ojejoje l'ifu; sụ: ‘Ọo yẹbedua bẹ e-je edeta iya t'o je.’
20 Então saiu ali um espírito, e se pôs de pé diante do SENHOR, e disse: Eu o persuadirei. E o SENHOR disse a ele: Com o quê?
21 “Yọ sụ: ‘Lẹ ya e-je abụru nwa maa ntuphu-ire nọdu l'ọnu ndu nkfuchiru iya l'ẹphe ha.’
21 E ele disse: Eu sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. E o SENHOR disse: Tu o persuadirá, e tu também prevalecerás: Sai, e faz assim.
22 “Ọo ya bụ lẹ Ojejoje yeekwaru nwa maa ntuphu-ire l'ọnu ndu nkfuchiru ngu-a. Ojejoje kfuakwaru l'iphe, dụ ẹji a-dakfuta ngu nụ.”
22 Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca destes teus profetas, e o SENHOR falou o mal contra ti.
23 Zedekaya Kenana akpịrita; weeru iya Mikaya l'ishi-nchị; sụ iya: “?Nanu ẹge Ume Ojejoje shi lụfu iya l'ẹhu je ekfuru yeru nggụbedua?”
23 Então Zedequias, o filho de Quenaaná, aproximou-se, e feriu Micaías no maxilar, e disse: Qual caminho seguiu o Espírito do SENHOR de mim para falar a ti?
24 Mikaya asụ iya: “Lẹ mbọku, ọo-sa ngu l'ẹnya bụ mbọku ono, ii-je edomia onwongu l'ime ime mkpura ono!”
24 E Micaías disse: Eis que naquele dia verás, quando adentrares uma câmara interna para te esconderes.
25 Eze ndu Ízurẹlu abya asụ: “T'a kpụta Mikaya kpụ-jeru Amọnu, bụ ọ-chị-ọha mkpụkpu; waa Jowashi, bụ nwatibe eze.
25 E o rei de Israel disse: Tomai Micaías, e carregai-o de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei;
26 Unu sụ ẹphe l'eze sụru: ‘T'a tuchia onye-wa l'ọka-mkpọro. T'ẹ b'ọ dụkwa iphe ọdo, unu a-nụje iya; gbahaa buredi; mẹ mini jeye teke ya e-je ọgu ono; lata l'ẹhu-agu.’ ”
26 e dizei: Assim diz o rei: Colocai este indivíduo na prisão, e alimentai-o com pão de aflição e com água de aflição, até que eu retorne em paz.
27 Mikaya asụ: “I -lata l'ẹhu-agu; nggu amaru l'ẹ tọ bụdu Ojejoje bẹ shi iya l'ọnu kfua okfu.” Yọ bya asụ: “Unu tụbekwa nvọ l'okfu iya ono l'unu ha.”
27 E Micaías disse: Se tu certamente retornares em paz, então não falou o SENHOR por mim. E ele disse: Escutai, vós todos do povo.
28 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu yẹle Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda atụgbua jeshia ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu ọgu.
28 Assim, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, subiram até Ramote-Gileade.
29 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “Lẹ ya e-me onwiya t'ẹ ba ama onye ya bụ; bahụ l'ọgu ono. Nggụbedua e-ye akpawuru uwe-eze ngu.” Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya emee onwiya t'ẹ ba ma l'ọ bụ iya; ẹphe ejeshia ọgu ono.
29 E o rei de Israel disse a Josafá: Eu me disfarçarei, e irei à batalha; mas põe tu as tuas vestes. Assim, o rei de Israel se disfarçou; e eles foram à batalha.
30 Eze ndu Áramu kfuhawaru ndu ishi ụgbo-ịnya iya: “T'ẹ b'ọ dụkwa onye ọdo, ẹphe e-tso ọgu ọdo: a gụfu eze ndu Ízurẹlu nwẹnkinyi iya.”
30 Porém, o rei da Síria havia ordenado aos capitães das carruagens que estavam com ele, dizendo: Não lutes com pequeno, nem com grande, mas tão somente com o rei de Israel.
31 Ndu ishi ụgbo-ịnya ono aphụlephu Jehoshafatu; sụ: “L'ọ kwa eze ndu Ízurẹlu ndono!” Ẹphe aghazia t'ẹphe tso iya ọgu. Obenu lẹ Jehoshafatu chiru mkpu; Ojejoje agbaaru iya mkpu. Nchileke emee ẹphe; ẹphe ahaa ya.
31 E sucedeu, quando os capitães das carruagens viram Josafá, eles disseram: É o rei de Israel. Portanto, eles o cercaram para lutar; mas Josafá clamou, e o SENHOR o socorreu; e Deus moveu-os a se apartarem dele.
32 Ndu ishi ụgbo-ịnya ono abya amaru l'ẹ tọ bụdu eze ndu Ízurẹlu; ghazikwaa ọdo; haa ya achịchi.
32 Porque sucedeu que, quando os capitães das carruagens perceberam que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
33 Yo nweru onye ọphu, agbalẹphu akfụ nk'iya l'iphe bụ ẹke ọ phụru; woru iya gbaa eze ndu Ízurẹlu lẹ mgbaku ẹke ngwa-ọgu, ọ kwaru onwiya dzekfuru edzekfu. Eze arashịaru onye angarụ iya ụgbo-ịnya; sụ iya: “Ghazia; pafụ iya l'ọgu-a; kẹ l'e meruakwaru iya ẹhu ọkpobe emeru.”
33 E um certo homem atirou um arco a esmo, e feriu o rei de Israel entre as juntas da couraça; pelo que ele disse ao homem da sua carruagem: Vira a tua mão, para que possas me carregar para fora do exército; porque estou ferido.
34 Ọgu ono ekpohu ọku mbọku ono. Eze ndu Ízurẹlu adakobe ụgbo-ịnya ono adakobe; ẹphe lẹ ndu Áramu alụa ọgu ono jeye l'urẹnyashi. Ẹnyanwu arịbadelephu; yọ nwụhu.
34 E a batalha se intensificou naquele dia; todavia o rei de Israel manteve-se de pé na sua carruagem contra os sírios até o anoitecer; e por volta da hora do sol se pôr ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.