1 Reis 2

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yo rudelephu teke Dévidi a-nwụhu; yo kee ekpe nụ nwatibe iya Sólomọnu; sụ iya:
1 Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas {últimas} instruções:
2 “Nta-a bẹ oge nka-ezekuna nk'iya ruwaru, bụ iphe dụru onyemonye ọbule. Shihukwa ike; nggu ekoshije l'ị bụ nwoke.
2 Eu me vou, disse ele, pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso: porta-te como homem.
3 Mejekwa iphe, Ojejoje, bụ Nchileke ngu ele ẹnya iya; mbụ t'i tsoru ụzo iya; nggu emeje iphe, ọ tọru ọkpa iya; mẹ ekemu iya; mẹ ome-l'alị iya; mẹ iphe, o kfuru; ẹge ono, e deru iya l'ẹkwo ekemu Mósisu ono; k'ọphu bụ l'iphe, bụ iphe, iime ememe; mẹ ẹkemeke ọbule, i yeru ọkpa a-bụjeru ngu ụpete;
3 Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na lei de Moisés. Desse modo serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,
4 k'ọphu Ojejoje e-medzu iphe ono, o kweru mu ụkwa iya: ‘L'ọ -bụru l'ụnwu mu kwabẹru onwẹphe ẹnya; gude obu ẹphe; mẹ ndzụ ẹphe l'ọ ha vudoshia ike l'etsotso ono, ẹphe etso iya ono; b'ẹ to nwedu l'ẹka akụfu ngu l'aba-eze ndu Ízurẹlu.’
4 e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.
5 “Ọdo bụ; l'ị maru iphe, Jóabu Zeruya meru mu. Mbụ iphe ono, o meru ụmadzu labụ, bụ ndu ishi ndu sọja Ízurẹlu; mbụ Ábụna Nẹru; mẹ Amasa Jeta. O gburu ẹphe; l'ọ bụ ndu e gburu l'ọgu; gude gwata ụgwo ọchi, ẹphe gburu l'ọgu. Yo gbe bụru mbẹdua bya evuru ọchi ẹphe; mẹ mburọnu iya.
5 Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sarvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra, e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.
6 Gude mmamiphe ngu maru iphe, ii-me iya. Ọlobu; be ekwekwa t'ọ kaa nka nwụhu anwụhu ugboshi.
6 Farás como julgares prudente, e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.
7 “A -bya l'ụnwu Bazilayi kẹ Gíledu; mejekwaru ẹphe ọhuma. T'ẹphe tsokwaru lẹ ndu a-nọduje eri nri lẹ nke ngu; kẹ l'ọ bụ ẹge ẹphebedua mekwaru mu phụ ndono teke ono, mu shi agbalaru nwanna ngu, bụ Abusolomu.
7 Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.
8 “Onye ọdo bụ Shimeyi Gera kẹ Bahurimu l'alị Bénjaminu. Ọ bụ yẹbedua kọru mu ẹjo ọnu mbọku ono, mu jeru Mahanayimu ono. Teke ọ byakfutaru mu lẹ Jọ́danu; bẹ mu gude ẹpha Ojejoje ribuaru iya angụ lẹ mu te egudedu ogu-mbeke gbua ya.
8 Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.
9 Obenu; ba ahakwa iya nta-a tẹ b'ị nụ iya aphụ. Ị bụ onye maru iphe. Ị marua iphe, ii-me; t'o gude ishi-ẹwo lọkaa mee laa maa.”
9 Tu, porém, não o deixarás impune; és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos.
10 Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya anwụhu lakfushia nna iya phẹ; e lia ya lẹ Mkpụkpu Dévidi.
10 Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Iphe, Dévidi chịru l'alị Ízurẹlu bụ ụkporo afa labụ. Ọ chịru afa ẹsaa lẹ Hẹ́buronu; bya achịa ụkporo afa l'afa iri l'ẹto lẹ Jerúsalemu.
11 Reinou quarenta anos sobre Israel: sete anos em Hebron e trinta e três em Jerusalém.
12 Sólomọnu abya anọdu l'aba-eze nna iya, bụ Dévidi. Alị-eze iya abya angụru angụru; shihu ike.
12 Salomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.
13 Ya ndono; Adónịja Hagitu abya ejekfu Betisheba, bụ nne Sólomọnu. Betisheba ajị iya: “?Bụ-a k'ọma b'ị byaru?”
13 Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabé, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: Vens como amigo?
14 sụ iya: “L'o nweru iphe, ya byaru ngu ekfuru.”
14 Sim, disse ele, preciso falar-te. Fala.
15 Adónija abya awata iya ekfukfu; sụ iya: “L'ị maru l'ọ bụ yẹbedua b'ọ gbaru tẹ ya bụru eze. Ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha abụru yẹbedua bẹ ẹphe shi ele ẹnya l'ọ bụ iya a-bụru eze. Obenu l'e mekochaaru; iphe agbanwee; yọ bụru nwanna iya b'ọ laru l'ẹka; kẹ l'ọ bụ Ojejoje bẹ meru t'ọ bụru nk'iya.
15 Ele continuou: Sabes que o reino era meu, e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lho deu.
16 Nta-a b'o nweru iphe lanụ, ya eme tẹ ya rọta ngu. Ba ajịkakwa.”
16 Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não mo recuses. Fala.
17 Adónija asụ iya: “Byiko; kfunuru eze, bụ Sólomọnu t'o dee ya Abishagu kẹ Shúnemu t'ọ bụru nyee ya. L'ẹ tọo jịkakwa m'i -kfuaru iya ẹya.”
17 Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.
18 Betisheba asụ iya: “L'ọ dụ mma. Lẹ ya e-kfurua yeru eze l'okfu ẹhu ngu.”
18 Está bem, respondeu Betsabé, falarei por ti ao rei.
19 Ya ndono; Betisheba atụgbua jekfu Sólomọnu tẹ ya kfuaru iya okfu ẹhu Adónịja. Eze egbeshi je iya ndzuta; rua bya ebyishiru iya ikpere; metsua bya anọ-zita l'aba-eze iya; zi; e je apata aba-eze doberu nne iya ono; yọ nọdu iya l'ẹka-ụtara.
19 Betsabé foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe, e ela sentou-se à sua direita:
20 Betisheba bya asụ: “O nweru iphe, ha nwanshị, ya eme tẹ ya rọo ngu. Byiko; ba ajịkakwa.”
20 Tenho um pequeno pedido a fazer-te, disse ela; não mo recuses. Pede, minha mãe, respondeu o rei, porque nada te recusarei.
21 Betisheba asụ iya: “T'e dunuru Abishagu kẹ Shúnemu nụ nwanna ngu; mbụ Adónịja t'ọ bụru nyee ya.”
21 Disse Betsabé: Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias.
22 Eze, bụ Sólomọnu asụ nne iya: “?Bụ kẹ ngụnu b'ị sụru t'e duru Abishagu kẹ Shúnemu nụ Adónịja? I ga asụfuanu t'a haaru iya alị-eze-wa; keshinu ọphu ọ bụ nwanna mu k'ọgurenya; mbụ t'a haaru iya yẹle Abiyáta, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja mẹ Jóabu Zeruya!”
22 E o rei Salomão disse à sua mãe: Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sarvia...
23 Ya ndono; eze, bụ Sólomọnu egude ẹpha Ojejoje ribua angụ; sụ: “Kamẹnu; m'ọ -bụru l'ishi Adónịja ta aladu l'iphe ono, o kfuru ono!
23 Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!
24 Ojejoje bụ onye meru mu; mu anọdu l'aba-eze nna mu, bụ Dévidi; bya emee tẹ ọnu-ụlo mu; bụru ẹke ndu eze e-shije lụfuta; bụ iya bụ ẹge ono, o kweru ụkwa iya ono. Kamẹnu; Adónịja ta awafụkwa ntanụ.”
24 Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai, e que fundou a minha casa como tinha prometido, Adonias será morto hoje mesmo.
25 Eze, bụ Sólomọnu ezifu Benáya Jehoyada; yo je eworu Adónija gbugbua.
25 O rei Salomão enviou Banaías, filho de Jojada, para o matar; e Adonias morreu.
26 A bya lẹ kẹ Abiyáta, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; eze asụ iya: “La ẹke i shi lẹ Anatọtu. Iphe gbaru ngu nụ bụ t'ị nwụhu; ọbu lẹ ya tee gbudu ngu nta-a; kẹ l'ọ bụ ngu pataru Okpoko Ọgba-ndzụ Nnajiufu, bụ Nchileke l'oge kẹ nna mu, bụ Dévidi; nggu etsoru nna mu jekota iphe-ẹhuka, byakfutakotaru iya nụ.”
26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações.
27 Ya ndono; Sólomọnu ewofu Abiyáta t'ẹ b'ọ bụhe onye achịjeru Nchileke ẹja kẹ Ojejoje. E shi ẹge ono; okfu, Ojejoje kfujeru lẹ Sháyilo l'okfu ẹhu ọnu-ụlo Elayi eree.
27 Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus em Silo contra a casa de Heli.
28 Jóabu anụlephu iphe, mụru nụ; gbaba l'ụlo-ẹ́kwà Ojejoje je akwẹe ẹka lẹ mpo ẹnya-ngwẹja Ojejoje; kẹle Jóabu shi etso Adónịja; ọle ẹ to tsobua Abusolomu.
28 Quando chegou esta notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos cornos do altar.
29 A bya ekfuaru eze, bụ Sólomọnu lẹ Jóabu bẹ gbakwaru laa l'ụlo-ẹ́kwà Ojejoje; mbụ vudo-kube ẹnya-ngwẹja. Sólomọnu ezifu Benáya Jehoyada t'o je egbua ya.
29 Foram dizer ao rei Salomão: Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor, e está junto do altar. Salomão mandou Banaías, filho de Jojada dizendo-lhe: Vai e mata-o.
30 Benáya ejeshia l'ụlo-ẹ́kwà Ojejoje ono je asụ Jóabu: “L'eze sụkwaru t'ị lụfuta l'ẹke ono!”
30 Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: O rei ordena que saias daqui. Não saio, respondeu Joab; quero morrer aqui. Banaías foi ao rei e disse-lhe: Eis o que me disse Joab, e o que me respondeu.
31 Eze asụ iya: “T'o mee ya ẹge ya kfuru. Gbua ya; nggu elia ya; k'ọphu bụ l'ọchi ndu ono, o gbushiru l'ẹ b'ọ dụ iphe, ẹphe meru ono ta atụkoduru yẹle ndu ọnu-ụlo nna iya l'ishi.
31 O rei disse-lhe: Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.
32 Ojejoje e-mee t'ụgwo ọchi ndu ono, o gbushiru ono tukoru iya l'ishi. Mbụ ọchi ụmadzu labụ ono, o tsoru ọgu gbushia; l'ẹ ba ama; mbụ nna mu, bụ Dévidi. Ndu ono, o gbushiru ono; mbụ Ábụna Nẹru, bụ onye ishi ndu sọja Ízurẹlu; Amasa Jeta, bụ onye ishi ndu sọja Júda. Ndu ono bẹ kakọta iya odobe-ẹka-ndoo; ka iya mma.
32 O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel, e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.
33 T'ọchi ẹphe tukokwaru Jóabu; mẹ iphe, bụ eri iya l'ishi jeye lẹ tutu yoyo. Obenu lẹ Dévidi; mẹ eri iya; mẹ ọnu-ụlo iya; mẹ aba-eze iya bẹ Ojejoje a-nụ ẹhu-agụ jeye lẹ tutu yoyo.”
33 O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre.
34 Tọ dụ iya bụ; Benáya Jehoyada atụgbua je eworu Jóabu gbua. E je elia ya l'ufu iya l'echi-ẹgu.
34 Banaías, filho de Jojada, voltou ao tabernáculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.
35 Eze abya ewota Benáya Jehoyada dochia ẹnya Jóabu t'ọ bụru onye ishi ndu sọja; bya eworu Zadọku, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja dochia ẹnya Abiyáta.
35 Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Jojada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.
36 Tọ dụ iya bụ; eze bya ezia; e je ekua Shimeyi. Yọ sụ iya: “T'ọ kpụa ụlo lẹ Jerúsalemu buru.” Wo iya: “T'ẹ b'ọ dụkwa teke oo-shi ẹke ono lụfu.”
36 Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.
37 Wo iya: “T'o dokwaa ya ẹnya lẹ mbọku, ọ lụfuru; daa nggele Kídirọnu; bẹ aa-chọkwa iya achọcho; ọchi iya atụ-koru iya l'ishi.”
37 No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto: serás responsável pelo que acontecer.
38 Shimeyi asụ eze: “L'iphe, o kfuru dụ mma. Ọ bụ ẹge nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ kfuru bụ ẹge mụbe nwozi ngu e-me.” Shimeyi abya eburu lẹ Jerúsalemu; bua ya ogologo.
38 Semei respondeu ao rei: Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.
39 A bya anọo afa ẹto; ohu Shimeyi adụ ụmadzu labụ gbafụ gbakfushia Akishi Maaka, bụ eze ndu Gatu. A bya ekfuaru iya Shimeyi; sụ iya: “Ohu ngu phẹ nọkwa lẹ Gatụ.”
39 Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Get. Vieram avisar a Semei, dizendo: Teus escravos estão em Get.
40 Shimeyi egbeshi bya edozia nkakfụ-ịgara iya gbagbụa; yọ bụru iya oje Gatu lẹ kẹ Akishi je elee ẹnya ohu iya phẹ ono. Yo je eduta ndu ohu iya phẹ ono lẹ Gatụ.
40 Semei levantou-se, selou o jumento e foi ter com Aquis a Get, em busca de seus escravos.
41 E je ekfuaru Sólomọnu lẹ Shimeyi shiakwa lẹ Jerúsalemu jee Gatụ; latawa azụ.
41 Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Get e estava de volta.
42 Eze abya ezia; e je ekuaru iya Shimeyi. Shimeyi erua; eze asụ iya: “?Ya te emedunua ngu-a t'i gude ẹpha Ojejoje ria nte; bya anmaaru ngu ọkwa; t'o dokwaa ngu ẹnya: lẹ mbọku, i shi l'ẹka-a lụfu; jee ẹke ọdo; bẹ aa-chọkwa ngu achọcho? ?Tị kfuduru iya: ‘L'ọ dụkwa ngu-a mma; l'ẹ to nwedu ẹke ii-lụfu eje?’
42 O rei chamou-o e disse-lhe: Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?
43 ?Bụhunu ngụnu meru iphe ẹ ti mehedu iphe, i riburu Ojejoje angụ l'ii-meru iya; mẹ ekemu ono, ya tụru nụ ngu ono?”
43 Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?
44 Eze abya asụkwaphu Shimeyi: “I gude-a obu ngu maru ẹjo iphe, i meru nna mu, bụ Dévidi. Nta-a bẹ Ojejoje e-wota ẹjo iphe ono, i meshiru ono tukobe ngu l'ishi.
44 Tu sabes, ajuntou o rei, todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.
45 Ọbu lẹ yẹbedua, bụ eze; bẹ Ojejoje aa-gọru ọnu-ọma nụ; aba-eze Dévidi angụru angụru l'ifu Ojejoje jeye lẹ tutu yoyo.”
45 O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor.
46 Eze abya ezi Benáya Jehoyada; yo je egbua Shimeyi.
46 Ordenou o rei a Banaías, filho de Jojada, o qual saiu e feriu Semei, e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.