1 Reis 21
Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ
1 O nweru mgbo vayịnu, nọ lẹ Jézerilu l'iku ufu-eze Éhabu, bụ eze lẹ Samériya. Onye nwe iya nụ bụ Nebọtu kẹ Jézerilu.
1 E sucedeu, depois destas coisas, que Nabote, o jezreelita, tinha uma vinha, a qual estava em Jezreel, junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.
2 Yo be ujiku lanụ; Éhabu asụ Nebọtu: “T'ọ nụnu iya mgbo vayịnu iya-a tẹ ya mee mgbabu, ya a-kọbeje ẹkwo-ophe; keshinu ọphu ọ nọ l'iku ufu iya. Ya e-gude mgbo vayịnu ọphu ka mma gbanweta iya; m'ọ kwanụ ya egude okpoga kfụa ngu aswa iya.”
2 E Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que eu possa tê-la como horta de ervas, porque ela está perto da minha casa; e te darei por ela uma vinha melhor; ou, se te parecer bom, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.
3 Nebọtu asụ Éhabu: “Tẹ Ojejoje be kwekwa tẹ ya woru oke-alị nna iya phẹ nụ ngu.”
3 E Nabote disse a Acabe: O SENHOR me proíba de te dar a herança dos meus pais.
4 Éhabu atsọru gbụdagbuda; gude iwe lashịa l'ufu iya; kẹle Nebọtu kẹ Jézerilu bẹ sụru lẹ ya taa nụdu iya oke-alị nna iya phẹ. Yọ lashia; je agbanwụa ifu; jịka ori nri.
4 E Acabe chegou à sua casa revoltado e aborrecido por causa da palavra que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado; porquanto ele tinha dito: Não te darei a herança dos meus pais. E ele se deitou na sua cama, e virou a sua face, e não quis comer pão algum.
5 Jézebẹlu, bụ nyee ya abya abata; bya asụ iya: “?Bụ ngụnu b'ị gbanwụru ifu ẹge-a kẹ be eri nri?”
5 Todavia, Jezabel, a sua esposa, veio até ele e lhe disse: Por que o teu espírito está tão triste, a ponto de não comeres mais pão algum?
6 Éhabu asụ iya: “L'iphe, kparu iya nụ bụ lẹ ya kfuru Nebọtu kẹ Jézerilu t'ọ ree ya mgbo vayịnu iya tẹ ya kfụa ya aswa iya l'okpoga; ọdumeka tẹ ya nụ iya mgbo vayịnu ọdo l'ụgwo iya; m'ọ bụru l'ọ dụ iya mma. Obenu l'ọ sụru lẹ ya ta anụdu iya mgbo vayịnu iya.”
6 E ele lhe disse: Porque eu falei com Nabote, o jezreelita, e disse a ele: Dá-me a tua vinha em troca de dinheiro; ou, ainda, se te aprouver, eu te darei uma outra vinha por ela; e ele respondeu: Não te darei a minha vinha.
7 Nyee ya; mbụ Jézebẹlu asụ iya: “?Bụkwadua nggu bụ eze ndu Ízurẹlu tọo? Gbeshi ria nri ngu; obu atsọo ngu ẹna. Ya a-nataru ngu-a mgbo vayịnu Nebọtu kẹ Jézerilu.”
7 E Jezabel, a sua esposa, disse a ele: Tu governas agora o reino de Israel? Levanta-te, e come pão, e deixa o teu coração ficar contente. Eu te darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 Ya ndono; Jézebẹlu abya egude ẹpha Éhabu deshia ẹkwo; gude iphe-ọhubama, Éhabu egudeje anyachishi ẹkwo nyachishia ya; woru iya keshiaru ndu bụ ọgurenya; mẹ ndu nweru ẹnya, bụ ndu ẹphe lẹ Nebọtu chịkoru buru lẹ mkpụkpu.
8 Assim, ela escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o selo dele, e enviou as cartas para os anciãos e para os nobres que estavam na sua cidade, habitando com Nabote.
9 Iphe, o deru l'ẹkwo ono bụ:
9 E ela escreveu nas cartas, dizendo: Proclamai um jejum, e ponde Nabote no alto, no meio do povo;
10 Unu eyeru iya ndu bụ ẹjo madzụ ẹbo t'ẹphe nọdu iya l'ifu; gbaa ya ire l'o kfururu Nchileke; abya ekfutoo eze. Teke ono; unu akpụfu iya je atụ-gbua ya lẹ mkpuma.”
10 e ponde dois homens, filhos de Belial, diante dele, para dar testemunho contra ele, dizendo: Tu blasfemaste contra Deus e contra o rei. E, depois, carregai-o para fora e apedrejai-o, para que morra.
11 Tọ dụ iya bụ; ndu mkpụkpu; mbụ ndu bụ ọgurenya; mẹ ndu nweru ẹnya, bu lẹ mkpụkpu Nebọtu phẹ emee ẹge Jézebẹlu deru l'ẹkwo ono, o deru keshiaru ẹphe ono.
11 E os homens da sua cidade, a saber, os anciãos e os nobres que eram habitantes da sua cidade, fizeram segundo Jezabel lhes mandou, e segundo estava escrito nas cartas que ela lhes havia enviado.
12 Ẹphe abya atụa ọnu mbọku aa-swị aswịswi; woru Nebọtu dobe l'ọnodu, ha nshinu l'echi ọha.
12 E proclamaram um jejum, e puseram Nabote no alto no meio do povo.
13 Ndu, bụ 'ọ-ga-lẹ-mkpa labụ abata bya anọdu iya l'ifu; gbalahaa ya ire; sụ: “Lẹ Nebọtu kfururu Nchileke; kfutoshia eze.” Ya ndono; ẹphe akpụfu iya azụ mkpụkpu; je atụ-gbua ya lẹ mkpuma.
13 E ali chegaram dois homens, filhos de Belial, e se assentaram diante dele; e os homens de Belial testemunharam contra ele, justamente contra Nabote, na presença do povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. Eles, então, carregaram- no para fora da cidade e o apedrejaram com pedras, de modo que morreu.
14 Ẹphe emetsua bya ezia Jézebẹlu: “L'a tụ-gbuakwaru Nebọtu lẹ mkpuma; l'ọ nwụhuakwaru.”
14 Então, eles mandaram dizer a Jezabel: Nabote está apedrejado e está morto.
15 Anụnu, Jézebẹlu anụ l'a tụ-gbuwaru Nebọtu lẹ mkpuma; yọ sụ Éhabu: “Tụgbua je anata mgbo vayịnu Nebọtu kẹ Jézerilu phụ; mbụ alị ono, ọ jịkaru lẹ ya tee redu ngu t'ị kfụa ya okpoga iya ono. Gbeshi je anata iya; lẹ Nebọtu ta anọhekwa; ọ nwụhuakwaru.”
15 E sucedeu, quando Jezabel ouviu que Nabote fora apedrejado, e estava morto, que Jezabel disse a Acabe: Levanta-te, toma posse da vinha de Nabote, o jezreelita, a qual ele se recusou a te dar em troca de dinheiro; porque Nabote não está vivo, mas morto.
16 Éhabu anụlephu lẹ Nebọtu bẹ nwụhuwaru nụ; gbeshi jeshia lẹ mgbo vayịnu Nebọtu kẹ Jézerilu ono; tẹ ya nata iya.
16 E sucedeu, quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, que Acabe se levantou para descer até a vinha de Nabote, o jezreelita, para dela tomar posse.
17 Ya ndono; Ojejoje abya ekfuru yeru Elayija kẹ Tishibe; sụ iya:
17 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
18 “Gbeshi; jee Samériya; jekfu Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu. Ẹke ọ nọ nta-a bụ lẹ mgbo vayịnu Nebọtu, o jeru iya anata.
18 Levanta-te, desce para te encontrares com Acabe, o rei de Israel, o qual está em Samaria; eis que ele está na vinha de Nabote, aonde desceu para tomar posse.
19 Kfuru iya: Ọwaa iphe Ojejoje ekfu: ‘?I -gbutsuaru madzụ; bya anaa ya iphe iya? Sụ iya: Ọwaa iphe Ojejoje ekfu: Ọ bụ l'ẹke ono, nkụta mịcharu mee Nebọtu ono; bẹ nkụta a-mịcha mee nk'iya!’ ”
19 E tu lhe falarás, dizendo: Assim diz o SENHOR: Mataste e também tomaste posse? E tu falarás a ele, dizendo: Assim diz o SENHOR: No lugar onde os cães lambiam o sangue de Nabote, os cães lamberão o teu próprio sangue.
20 Éhabu asụ Elayija: “?Ị chọwaru iya bya; nggụbe onye ọhogu iya?”
20 E Acabe disse a Elias: Encontraste-me, ó meu inimigo? E ele respondeu: Eu te encontrei; porque tu te vendeste para executar o mal à vista do SENHOR.
21 ‘Nta-a bẹ ya e-me t'iphe-ẹhuka dakfuta ngu; eri ngu bẹ ya a-za l'ẹza. Iphe, bụ onye bụ nwoke l'ufu Éhabu bẹ ya e-kpofu ekpofu l'alị ndu Ízurẹlu: ohu; lẹ amadụ.
21 Eis que trarei mal sobre ti, e retirarei a tua posteridade, e cortarei de Acabe aquele que mija contra a parede, e aquele que está escravo e livre em Israel,
22 Ya e-me ọnu-ụlo ngu l'ọ bụ kẹ Jeróbuwamu Nébatu; mẹ kẹ Baasha Ahíja; kẹ l'ị kpatsuwaru iya ẹhu-eghughu; bya emee tẹ ndu Ízurẹlu mee ẹjo iphe.’
22 e farei da tua casa como a casa de Jeroboão, o filho de Nebate, e como a casa de Baasa, o filho de Aías, pela provocação com a qual tu tens me provocado à ira, e feito Israel pecar.
23 “A bya l'ẹhu Jézebẹlu; Ojejoje kfukwaruphu; sụ: ‘L'ọo nkụta a-ta anụ Jézebẹlu lẹ Jézerilu.’
23 E de Jezabel também falou o SENHOR, dizendo: Os cães devorarão Jezabel junto à muralha de Jezreel.
24 “Iphe, bụ onye kẹ Éhabu, nwụhuru lẹ mkpụkpu bụ nkụta a-ta anụ iya. Onye ọphu nwụhuru l'echi-ẹgu abụru nwẹnu, ephe l'eli a-vụka anụ iya.”
24 Aquele que morrer dos de Acabe na cidade, os cães comerão; e aquele que morrer no campo, as aves do céu comerão.
25 Ẹ to nwedu nwoke, dụjeru l'ọ bụ Éhabu; onye nyee ya Jézebẹlu nwuru ye; yọ woru onwiya tọgboru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje.
25 Não houve, porém, ninguém semelhante a Acabe, que se vendeu para executar impiedade à vista do SENHOR, a quem Jezabel, a sua esposa, o incitava.
26 O meru akpamara; kẹ l'o tsoru agwa l'ọ bụ ndu Amọru ono, Ojejoje chịfuru l'ifu ndu Ízurẹlu ono.
26 E ele agiu mui abominavelmente ao seguir ídolos, segundo todas as coisas que fizeram os amorreus, aos quais o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel.
27 Ya ndono; Éhabu anụtsulephu iphe ono; gbajashịa uwe iya; yee uwe-aphụ; swịlahaa aswịswi. Ooyeje uwe-aphụ ono zẹru azẹe; yee ya l'ejephe gọlogolo.
27 E sucedeu, quando Acabe ouviu aquelas palavras, que ele rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre a sua carne, e jejuou, e se deitou em panos de saco e seguiu brandamente.
28 Ojejoje abya ekfuru yeru Elayija kẹ Tishibe; sụ iya:
28 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
29 “?Ị phụru-a ẹge Éhabu byawaru bya ewozita onwiya alị l'ifu iya? Keshinu ọphu o wozitaru onwiya alị l'ifu iya bẹ ya te emehedu t'iphe-ẹhuka ono bya teke ọ nọ ndzụ. Ya e-wota iphe-ẹhuka ono doberu ọnu-ụlo iya l'oge kẹ nwa iya.”
29 Vês tu como Acabe se humilha diante de mim? Como ele se humilha diante de mim, não trarei o mal nos seus dias; mas nos dias dos seus filhos trarei o mal sobre a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.