1 Reis 18
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF
1 A nọokwaru ọphu baru ishi; l'afa k'ẹto k'ọphu ẹjo mkpọ-anwụ ono byaru; Ojejoje abya ekfuru yeru Elayija; sụ iya: “Je eworu onwongu koshi Éhabu; ya e-me tẹ mini chia lẹ mgboko.”
1 E sucedeu que, depois de muitos dias, a palavra do SENHOR veio a Elias, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe; porque darei chuva sobre a terra.
2 Ya ndono; Elayija ejeshia je eworu onwiya koshi Éhabu.
2 E foi Elias apresentar-se a Acabe; e a fome era extrema em Samaria.
3 Éhabu abya ekua Obedáya, bụ onye ishi, eletaru iya ufu-eze ẹnya. Obedáya bụ onye Ojejoje dụru lẹ nsọ nshinu;
3 E Acabe chamou a Obadias, o mordomo; e Obadias temia muito ao Senhor,
4 kẹle teke Jézebẹlu shi egbushi ndu nkfuchiru Ojejoje bẹ Obedáya chịtaru ẹphe ụkporo madzụ ise je edomishia l'ọgba. O doru ẹphe ụkporo madzụ labụ l'ụmadzu iri iri l'ọgba lanụ; l'anụ ẹphe nri; mẹ mini angụngu.
4 Porque sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor, Obadias tomou cem profetas, e de cinqüenta em cinqüenta os escondeu numa cova, e os sustentou com pão e água.
5 Éhabu asụ Obedáya: “T'ayi jegbakota alị-a l'ẹke nwogvu; mẹ nsụda nsụda nọtsua; kẹ l'o nweru ẹge ọo-dụ; ayi aphụa ẹke iru-ẹswa nọ; shi ẹge ono dzọta ịnya ayi; mẹ ịnya-mulu ayi ndzụ; t'ẹku ayi ba agvụ l'ọ ha.”
5 E disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água, e a todos os rios; pode ser que achemos erva, para que em vida conservemos os cavalos e mulas, e não percamos todos os animais.
6 Ẹphe abya ekee alị ono ẹge ẹphe e-shi jegbakota iya. Éhabu eshia ẹkalanua; Obedáya eshia ẹka iya ọphu.
6 E repartiram entre si a terra, para a percorrerem: Acabe foi à parte por um caminho, e Obadias também foi sozinho por outro caminho.
7 Obedáya ejenyaa; yẹle Elayija abya edzuda. Obedáya ahụbelekwa iya phụ ama; byishi ikpere; sụ iya: “Onye nwe mu nụ, bụ Elayija! ?Bụ nggu ndọ-ọ?”
7 Estando, pois, Obadias já em caminho, eis que Elias o encontrou; e Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se sobre o seu rosto, e disse: És tu o meu senhor Elias?
8 Elayija asụ iya: “L'ọ kwa iya. Tụgbua je ekfuru onye nwe-ngu nụ lẹ Elayija nọkwa l'ẹke-a.”
8 E disse-lhe ele: Eu sou; vai, e dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 Obedáya asụ iya: “?Bụ egbe ẹjo iphe ngụnu bẹ ya meru; meru iphe iime t'i nwuru yẹbe nwozi ngu ye Éhabu l'ẹka; t'o gbua?
9 Porém ele disse: Em que pequei, para que entregues a teu servo na mão de Acabe, para que me mate?
10 Ojejoje, bụ Nchileke ngu, nọkwa ndzụ; bụru onye ekebe iya l'ẹ to nwekwa mba; mẹ ali-eze, nnajiufu iya te eziada t'e je ngu achọcho. Mba; m'ọ bụ alị-eze ọphu sụru l'ẹ tị nọdu lẹ nk'ẹphe; yọ nụa ẹphe nte t'ẹphe ria l'ẹphe ta phụdu ngu.
10 Vive o SENHOR teu Deus, que não houve nação nem reino aonde o meu senhor não mandasse em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está, então fazia jurar os reinos e nações, que não te haviam achado.
11 Yọ bụru iya b'ị byaru nta-a bya asụ tẹ ya je ekfuru onye nwe mu nụ lẹ nggụbe Elayija nọ l'ẹke-a.
11 E agora dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que aqui está Elias.
12 ?Ya maru ẹke Ume Ojejoje a-paru ngu je edobe teke ya haru ngu l'ẹke-a tụgbua. Ya -jelephu je ekfuaru iya Éhabu; yo rua; tọ phụhe ngu bẹ oo-gbukwa iya. Lẹ yẹbe nwozi ngu, Ojejoje shi keshinu ya bụ nwokoro dụtaru lẹ nsọ.
12 E poderia ser que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te tomasse, não sei para onde, e, vindo eu a dar as novas a Acabe, e não te achando ele, me mataria; porém eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Onye nwe mu nụ ?tị nụbunua iphe, ya meru teke ono, Jézebẹlu shi egbushi ndu nkfuchiru Ojejoje ono; mbụ ẹge ya domiru ụkporo ndu nkfuchiru Ojejoje ise l'ọgba? Ya domishiru ẹphe ụkporo madzụ labụ l'ụmadzu iri iri l'ọgba lanụ; l'anụ ẹphe nri; mẹ mini.
13 Porventura não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do SENHOR? Como escondi a cem homens dos profetas do SENHOR, de cinqüenta em cinqüenta, numa cova, e os sustentei com pão e água?
14 Yọ bụru nta-a b'ị bya asụ tẹ ya tụgbua je ekfuru onye nwe mu nụ lẹ Elayija nọ l'ẹke-a. Oo-gbukwa iya!”
14 E agora dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui; ele me mataria.
15 Elayija asụ iya: “Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike nọdu-a ndzụ ẹge ọ nọ iya-a; mbụ onye ono, ya ejeru ozi ono; bẹ ya koshifutaje Éhabu onwiya ntanụ.”
15 E disse Elias: Vive o Senhor dos Exércitos, perante cuja face estou, que deveras hoje me apresentarei a ele.
16 Ya ndono; Obedáya atụgbua jekfushia Éhabu je ezia ya ẹya. Éhabu ejekfushia Elayija.
16 Então foi Obadias encontrar-se com Acabe, e lho anunciou; e foi Acabe encontrar-se com Elias.
17 Éhabu aphụlephu Elayija; sụ iya: “?Bụ nggu ndọ-ọ; nggụbe onye ono, akpa ndu Ízurẹlu ẹhu-a?”
17 E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe: És tu o perturbador de Israel?
18 Elayija asụ iya: “L'ẹ to bụkwa yẹbedua akpa ndu Ízurẹlu ẹhu. Ọ bụchikwaa nggụbedua; nggu lẹ ndibe nna ngu phẹ; kẹ l'unu haru ome ekemu Ojejoje; tsolahaa Bálụ.”
18 Então disse ele: Eu não tenho perturbado a Israel, mas tu e a casa de teu pai, porque deixastes os mandamentos do Senhor, e seguistes a Baalim.
19 “Ngwaa; zia t'e je ekua ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha t'ẹphe byakfuta iya lẹ Ugvu Kamẹlu. Chịta ụnu madzụ l'ụkporo madzụ labụ l'ụmadzu iri ono, bụ ndu nkfuchiru Bálụ; mẹ ụnu madzụ ọphu, bụ ndu nkfuchiru Ashera ono; mbụ ndu ono, Jézebẹlu anụ nri ono t'ẹphe bya.”
19 Agora, pois, manda reunir-se a mim todo o Israel no monte Carmelo; como também os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem da mesa de Jezabel.
20 Tọ dụ iya bụ; Éhabu abya ezia; e je ekua ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; mẹ ndu nkfuchiru Bálụ; ẹphe edzua lẹ Ugvu Kamẹlu.
20 Então Acabe convocou todos os filhos de Israel; e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Elayija abya evudo ndu Ízurẹlu ono l'ẹphe ha l'ifu; sụ: “?Bụ jeye teke ole bẹ obu a-bọ-beru unu ẹbo ẹge-a? Ọ -bụru l'ọ bụ Ojejoje bụ Nchileke; unu tsonuru iya. Teke bụ l'ọo Bálụ bụ iya; unu etsonuru iya.”
21 Então Elias se chegou a todo o povo, e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o, e se Baal, segui-o. Porém o povo nada lhe respondeu.
22 Elayija asụ ndu ono: “L'ọ bụ yẹbedua kpụu bẹ phọduru nụ lẹ ndu nkfuchiru kẹ Ojejoje. Obenu lẹ ndu nkfuchiru kẹ Bálụ bẹ dụ ụnu madzụ l'ụkporo madzụ labụ lẹ madzụ iri.
22 Então disse Elias ao povo: Só eu fiquei por profeta do Senhor, e os profetas de Baal são quatrocentos e cinqüenta homens.
23 T'a kpụtaru ayi oke-eswi labụ. T'ẹphebedua hata oke-eswi lanụ; gbua; bọkashia ya; doo l'eli nkụ. Ọlobu t'ẹphe ba amụkwaru ọku ye iya. Yẹbedua e-gbua oke-eswi lanụ ọphu; bọkashia ya; doo l'eli nkụ; ya ta amụkwaru ọku ye iya.
23 Dêem-se-nos, pois, dois bezerros, e eles escolham para si um dos bezerros, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe coloquem fogo, e eu prepararei o outro bezerro, e o porei sobre a lenha, e não lhe colocarei fogo.
24 Unu akpọ-ku agwa unu; tẹ yẹbedua kpọ-ku Ojejoje. Onye ọphu gude ọku za oku; a maru l'ọ bụ iya bụ Nchileke.”
24 Então invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor; e há de ser que o deus que responder por meio de fogo esse será Deus. E todo o povo respondeu, dizendo: É boa esta palavra.
25 Elayija asụ ndu nkfuchiru Bálụ: “Unu vuru ụzo hata oke-eswi lanụ gbua; keshinu ọphu unu ha l'igwe. Unu akpọ-kua agwa unu; ọlobu; unu ba amụkwaru ọku ye iya.”
25 E disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós um dos bezerros, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do vosso deus, e não lhe ponhais fogo.
26 Ẹphe abya akpụta oke-eswi lanụ l'oke-eswi, a nụru ẹphe; gbua.
26 E tomaram o bezerro que lhes dera, e o prepararam; e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até ao meio-dia, dizendo: Ah! Baal, responde-nos! Porém nem havia voz, nem quem respondesse; e saltavam sobre o altar que tinham feito.
27 Yo be l'eswe; Elayija ajalahaa ẹphe ewena; sụ ẹphe: “Unu kushifua ya oku ike; kẹ l'ọ kwa agwa b'ọ bụ. ?A maru; ?m'ọ nọ l'oke ọriri; ?t'ọ bụ l'oome iphe; ?t'ọ bụ l'o jeru iphe. A maru; ?bụ mgbẹnya bẹ ooku; t'unu kutee ya.”
27 E sucedeu que ao meio-dia Elias zombava deles e dizia: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; talvez esteja dormindo, e despertará.
28 Ẹphe awata iya ọrashi ike; gude mma; mẹ arwa l'egvujashị onwẹphe l'ẹge ome-l'alị ẹphe dụ; jeye mee awụshilahaa ẹphe l'ẹhu.
28 E eles clamavam em altas vozes, e se retalhavam com facas e com lancetas, conforme ao seu costume, até derramarem sangue sobre si.
29 Ẹphe echia mkpu ono jeye ẹnyanwu abya eswee l'echi ishi; chia ya jeye teke aachịje ẹja urẹnyashi; to nwe ọphu meru nụ; to nwe onye yeru ẹphe ọnu; ọphu o nwekwanu onye geberu ẹphe nchị.
29 E sucedeu que, passado o meio-dia, profetizaram eles, até a hora de se oferecer o sacrifício da tarde; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.
30 Tọ dụ iya bụ; Elayija asụ ndu ono l'ẹphe ha: “Unu kpịrita iya ntse.” Ẹphe akpịrita; jekfube iya. Elayija abya edozia ẹnya-ngwẹja Ojejoje, e shi nwutsushia enwutsushi;
30 Então Elias disse a todo o povo: Chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele; e restaurou o altar do Senhor, que estava quebrado.
31 bya apata mkpuma iri l'ẹbo. Mkpuma iri l'ẹbo ono nọ-chiru ẹnya ikfu iri l'ẹbo ụnwu Jékọpu; mbụ onye ono, Ojejoje kfujeru: “L'ẹpha iya a-bụru Ízurẹlu ono.”
31 E Elias tomou doze pedras, conforme ao número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual veio a palavra do Senhor, dizendo: Israel será o teu nome.
32 Yo gude mkpuma ono kpụtaru Ojejoje ẹnya-ngwẹja. Yọ bya egvua nsụ, ha ụsa gvuphee ẹke ono mgburumgburu.
32 E com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor; depois fez um rego em redor do altar, segundo a largura de duas medidas de semente.
33 Yọ bya edoo nkụ ẹge ọo-dụ; bya egbua oke-eswi ono bọkashia; doo l'eli nkụ ono; sụ: “Unu je ekujishia mini l'ite-mini ẹno; bya awụa l'eli ngwẹja-ukfuru-a; mẹ lẹ nkụ-wa.”
33 Então armou a lenha, e dividiu o bezerro em pedaços, e o pôs sobre a lenha.
34 Yọ sụ ẹphe: “Unu je ekutafua ya k'ugbo ẹbo” Ẹphe eje ekutafua k'ugbo labụ.
34 E disse: Enchei de água quatro cântaros, e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha. E disse: Fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. Disse ainda: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez;
35 Mini ono eshi l'eli ẹnya-ngwẹja ono; bya eji nsụ ono, e bupheru mgburumgburu ono ejiji.
35 De maneira que a água corria ao redor do altar; e até o rego ele encheu de água.
36 Oge teke eegwoje ngwẹja urẹnyashi erulephu; Elayija, bụ onye nkfuchiru Ojejoje abya akpụrita ntse; sụ: “Nggụbe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ébirihamu; kẹ Áyizaku; mẹ kẹ Ízurẹlu; menua t'a maru ntanụ l'ọ bụ nggu bụ Nchileke lẹ Ízurẹlu; mẹ t'a maru lẹ ya bụ nwozi ngu; mẹ l'iphe-a, ya meru-wa bẹ bụ iphe, ị sụru tẹ ya mee.
36 Sucedeu que, no momento de ser oferecido o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou, e disse: Ó Senhor Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, manifeste-se hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme à tua palavra fiz todas estas coisas.
37 Zanụa ya oku nggụbe Ojejoje; zanụa ya oku; k'ọphu ndu-a a-maru l'ọ bụ nggụbe Ojejoje bụ Nchileke; bụru nggu bụ onye e-me tẹ egomunggo ẹphe laphuta azụ.”
37 Responde-me, Senhor, responde-me, para que este povo conheça que tu és o Senhor Deus, e que tu fizeste voltar o seu coração.
38 Ọku eshiwaphu Ojejoje l'ẹka bya ekepyashia ngwẹja ono; kee nkụ ono; kee mkpuma ono; kee ẹja, nọ l'alị; mbụ kee kee mini ono, jiru nsụ ono.
38 Então caiu fogo do Senhor, e consumiu o holocausto, e a lenha, e as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Ndu ono l'ẹphe ha aphụ iphe ono; dashịa kpurumu kpurumu; rashịa; sụ: “Ọ bụ Ojejoje bụ Nchileke-o! Ọ bụ Ojejoje bụ Nchileke!”
39 O que vendo todo o povo, caíram sobre os seus rostos, e disseram: Só o Senhor é Deus! Só o Senhor é Deus!
40 Elayija asụ ẹphe: “Unu nwụkoo ndu nkfuchiru Bálụ ono. Unu be ekwekwa t'o nweru ẹphe onye ọphu e-pyofu nụ!” Ẹphe anwụkoo ẹphe; Elayija achịta ẹphe jeshia lẹ nsụda Kishọnu je eworu ẹphe gbushia l'ẹke ono.
40 E Elias lhes disse: Lançai mão dos profetas de Baal, que nenhum deles escape. E lançaram mão deles; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom, e ali os matou.
41 Ya ndono; Elayija asụ Éhabu: “Tụgbua je eria nri; nggu angụa iphe; kẹ l'ẹphu oke mini aphụakwa.”
41 Então disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque há ruído de uma abundante chuva.
42 Éhabu atụgbua tẹ ya je eria; ngụa. Elayija eje enyihu eli eli Ugvu Kamẹlu; je efurita; kpupyabe ifu lẹ mgbaku ikpere iya.
42 E Acabe subiu a comer e a beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo, e se inclinou por terra, e pôs o seu rosto entre os seus joelhos.
43 Yọ sụ nwozi iya: “Tụgbua nta-a je eleedu ẹnya l'ụzo eze ẹnyimu.”
43 E disse ao seu servo: Sobe agora, e olha para o lado do mar. E subiu, e olhou, e disse: Não há nada. Então disse ele: Volta lá sete vezes.
44 Yo be lẹ k'ẹsaa ya; nwozi iya ono asụ iya: “Lenu; urukpu, habelephu l'ọbu ẹka madzụ bẹ shikwa l'eze ẹnyimu ono akpụ-lihu.”
44 E sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis aqui uma pequena nuvem, como a mão de um homem, subindo do mar. Então disse ele: Sobe, e dize a Acabe: Aparelha o teu carro, e desce, para que a chuva não te impeça.
45 A nọtalephu nwanshị; igwe erua eruru; jihu uji; phẹrephere awata ephephe; oke mini awata achịchi. Éhabu agbaru lashia Jézerilu.
45 E sucedeu que, entretanto, os céus se enegreceram com nuvens e vento, e veio uma grande chuva; e Acabe subiu ao carro, e foi para Jizreel.
46 Ike Ojejoje abya Elayija l'ẹhu; yọ chịta uwe iya; kee onwiya; gbagbụa je evuru Éhabu ụzo rua Jézerilu.
46 E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até à entrada de Jizreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.