1 Reis 17

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ya ndono; Elayija kẹ Tishibe l'alị Gíledu abya asụ Éhabu: “Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu -nọdu-a ndzụ ẹge ọ nọ iya-a; mbụ onye ono, ya ejeru ozi ono; b'ẹ to nwekwa l'iji adaa; ọphu mini 'achịdi l'ime afa olemole nta-a; gbahalẹphu lẹ ya sụru t'ọ chịa.”
1 Ora, Elias, o tesbita da Tisbe de Gileade, disse a Acabe: "Juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, a quem sirvo, que não cairá orvalho nem chuva nos anos seguintes, exceto mediante a minha palavra".
2 Ojejoje abya ekfuru nụ Elayija; sụ iya:
2 Depois disso a palavra do Senhor veio a Elias:
3 “Gbeshi; shia ụzo ẹnyanwu-ahata je edomia onwongu lẹ l'iku nggele Keritu l'ụzo ẹnyanwu-ahata Jọ́danu.
3 "Saia daqui, vá para o leste e esconda-se perto do riacho de Querite, a leste do Jordão.
4 Ọ bụ lẹ nggele ono; bẹ ịi-nọdu angụ mini. Kẹ nri bẹ ya kfuwaru ụnwu ọphegu t'o wotajeru ngu nri l'ẹke ono.”
4 Você beberá do riacho, e dei ordens aos corvos para o alimentarem lá".
5 Ya ndono; Elayija atụgbua je emee ẹge ono, Ojejoje sụru iya t'o mee ono. Yọ tụgbua je anọdu lẹ mgboro nggele Keritu l'ụzo ẹnyanwu-ahata Jọ́danu.
5 E ele fez o que o Senhor lhe tinha dito. Foi para o riacho de Querite, a leste do Jordão, e ficou por lá.
6 O -be l'ụtsu; ụnwu ọphegu ewotaru iya nri; mẹ anụ. O -be l'urẹnyashi; yo wotakwaru iya phụ nri; mẹ anụ. Yọ bụru lẹ nggele ono bẹ ọonguje mini.
6 Os corvos lhe traziam pão e carne de manhã e de tarde, e ele bebia água do riacho.
7 A nọyaa; nggele ono atahụ; kẹle mini ta chịdu l'alị ono.
7 Algum tempo depois, o riacho secou-se por falta de chuva.
8 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje abya ekfuru yeru Elayija; sụ iya:
8 Então a palavra do Senhor veio a Elias:
9 “Gbeshi; jeshia Zárefatu lẹ Sayịdonu je anọdu l'ẹke ono. O nweru nwanyi, nji iya ẹ-ta nọhedu, bu l'ẹke ono, ya kfuwaru t'ọ nụje ngu nri.”
9 "Vá imediatamente para a cidade de Sarepta de Sidom e fique por lá. Ordenei a uma viúva daquele lugar que lhe forneça comida".
10 Ya ndono; Elayija egbeshi; yọ bụru iya oje Zárefatu. Yo rulephu obu-edukfu mkpụkpu ono; yo nweru nwanyi, nji iya ẹ-ta nọhedu, nọ l'ẹke ono akpata nkụ. Elayija ekua ya; sụ iya: “Byiko; kuta nụ nwamini ye l'iphe wotaru iya tẹ ya ngụa”
10 E ele foi. Quando chegou à porta da cidade, encontrou uma viúva que estava colhendo gravetos. Ele a chamou e perguntou: "Pode me trazer um pouco d’água numa jarra para eu beber? "
11 Nwanyi ono atụgbua tẹ ya je ekutaru iya mini ono; Elayija ekua ya; sụ iya: “Byiko; wotafuaru iya nụ nwa buredi.”
11 Enquanto ela ia indo buscar água, ele gritou: "Por favor, traga também um pedaço de pão".
12 Nwanyi ono asụ iya: “Ya gudekwa ẹpha Ojejoje, bụ Nchileke, nọ ndzụ l'ekfuru ngu lẹ ya te nwekwa buredi. Iphe, ya nweru kpụu bụkwa nwọchi-l'ẹka ntụ iphe, eegudeje eghe buredi, nọ l'efere; mẹ nwa manụ, nọ l'ite-manụ. Ọo ya bẹ ya akpata nkụ-a tẹ ya bahụ je emee ya ẹge yẹle nwatibe iya e-ria. Ẹphe -ritsua ya; ẹphe anwụshihu.”
12 "Juro pelo nome do Senhor, o teu Deus", ela respondeu, "não tenho nenhum pedaço de pão; só um punhado de farinha num jarro e um pouco de azeite numa botija. Estou colhendo uns dois gravetos para levar para casa e preparar uma refeição para mim e para o meu filho, para que a comamos e depois morramos. "
13 Elayija asụ iya: “Ba tsụshi egvu. Laa je emee ya ẹge ono, i kfuru ono. Ọlobu t'i vuoduru ụzo ghetaru yẹbedua nwa buredi, ha nwanshị l'iphe ono; wotaru iya. Teke e metsuaru; nggu eghetawaru kẹ nggu lẹ nwatibe ngu.
13 Elias, porém, lhe disse: "Não tenha medo. Vá para casa e faça o que disse. Mas primeiro faça um pequeno bolo com o que você tem e traga para mim, e depois faça algo para você e para o seu filho.
14 Kẹle Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu sụru: ‘Lẹ ntụ iphe buredi ta byadụ bya a-gvụ agvụgvu l'efere ono; ọphu ite-manụ ono ta byadụ a-nọ iphoro jeye mbọku, Ojejoje e-me tẹ mini chịa l'alị-a.’ ”
14 Pois assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘A farinha na vasilha não se acabará e o azeite na botija não se secará até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a terra’ ".
15 Nwanyi ono atụgbulekwaphu je emee ẹge Elayija kfuru iya. Ya ndono; nwanyi ono; ndibe iya; mẹ Elayija abya enweru nri, ẹphe erije mbọku-mbọku.
15 Ela foi e fez conforme Elias lhe dissera. E aconteceu que a comida durou todos os dias para Elias e para a mulher e sua família.
16 Ntụ iphe buredi ono ta agvụbua agvụgvu l'efere ono; ọphu manụ ta gvụbua l'ite-manụ ono, bụ iya bụ ẹge ono, Ojejoje shi l'ọnu Elayija kfua ya ono.
16 Pois a farinha na vasilha não se acabou e o azeite na botija não se secou, conforme a palavra do Senhor proferida por Elias.
17 A nọnyaa; iphe-ememe egude nwatibe nwanyi ono, bụ iya nwe ụlo ono. Iphe-ememe ono l'aka njọ eje; jeye nwata anwụhu.
17 Algum tempo depois o filho da mulher, dona da casa, ficou doente, foi piorando e finalmente parou de respirar.
18 Nwanyi ono asụ Elayija: “Nggụbe onye kẹ Nchileke; ?bụ ngụnu bẹ ịi-sụ lẹ ya meru ngu? ?Ị byaru t'ị nyataru iya ẹjo iphe, ya meru; shi ẹge ono gbua nwatibe iya?”
18 E a mulher reclamou a Elias: "Que foi que eu te fiz, ó homem de Deus? Vieste para lembrar-me do meu pecado e matar o meu filho? "
19 Elayija asụ iya: “T'o kee ya nwata ngu ono!” Elayija ekuta nwata ono kuba l'ụlo-eli, ẹke ọonoduje; je enyobe iya l'oshi-azẹe ya.
19 "Dê-me o seu filho", respondeu Elias. Ele o apanhou dos braços dela, levou-o para o quarto de cima onde estava hospedado, e o pôs em cima da cama.
20 Yọ bya araku Ojejoje; sụ iya: “Nggụbe Ojejoje, bụ Nchileke iya; ?i mefuaru t'ẹjo akpamara ọwaa dakfuta nwanyi-a, nji iya ẹ-ta nọhedu-wa, ya nọ lẹ nk'iya-a; kẹ t'i gbua nwatibe iya?”
20 Então clamou ao Senhor: "Ó Senhor, meu Deus, trouxeste também desgraça sobre esta viúva, com quem estou hospedado, fazendo morrer o seu filho? "
21 Elayija ewota onwiya machịa l'eli nwata ono ugbo ẹto; bya araku Ojejoje; sụ: “Byiko; Ojejoje, bụ Nchileke iya; menua tẹ nwata-wa laphuta azụ!”
21 Então ele se deitou sobre o menino três vezes e clamou ao Senhor: "Ó Senhor, meu Deus, faze voltar a vida a este menino! "
22 Ojejoje anụa olu Elayija. Nwata ono awata ọtu ume; kọrohuwaphu.
22 O Senhor ouviu o clamor de Elias, e a vida voltou ao menino, e ele viveu.
23 Elayija ekuta nwata ono; shi l'ụlo-eli ono nyizita lẹ k'alị; je ekee ya nne iya; sụ iya: “Ọwaa nwa ngu; ọ nọokwa ndzụ.”
23 Então Elias levou o menino para baixo, entregou-o à mãe e disse: "Veja, seu filho está vivo! "
24 Nwanyi ono asụ Elayija: “Ọ nta-a bẹ ya maru l'ị bụ onye kẹ Nchileke; okfu, Ojejoje shi l'ọnu ngu kfua abụru ọkpobe-okfu.”
24 Então a mulher disse a Elias: "Agora sei que tu és um homem de Deus e que a palavra do Senhor, vinda da tua boca, é a verdade".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.