1 Reis 11
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Ya ndono; Sólomọnu abya eyeeru ụnwanyi ọhodo obu; je alụshia ụnwanyi Móabu; ụnwanyi Amọnu; ụnwanyi Édọmu; ụnwanyi Sayịdonu; mẹ ụnwanyi Hetu; yekoberu nwatibe Fero phụ, ọoluhawa phụ.
1 Além da filha de Faraó, Salomão amou muitas mulheres estrangeiras: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,
2 Ụnwanyi ono shikota l'ọha ono, Ojejoje nmaru ndu Ízurẹlu ọkwa; sụ: “T'ẹphe l'ẹphe ba alụgbakwa nwanyi; kẹ l'ẹphe e-mekwa t'unu kpọru obu unu yeru agwa ẹphe.” Ọbule Sólomọnu gbe bya eyeshiaru ẹphe obu ike.
2 mulheres das nações de que o Senhor tinha dito aos filhos de Israel: “Não casem com elas, nem casem elas com vocês, pois perverteriam o coração de vocês, para seguirem os seus deuses.” A estas Salomão se apegou pelo amor.
3 Unyomu iya dụ ụnu ụnwanyi l'ụkporo ụnwanyi ugbo iri l'ise. Ndu ono l'ẹphe ha bụkota ụnwada eze. B'ọ bya enweru ụkporo ụnwanyi ugbo iri l'ise, bụ nnufu iya phẹ. Ụnwanyi ono emee; obu iya alụfu l'ẹke Ojejoje nọ.
3 Tinha setecentas mulheres que eram princesas e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.
4 Sólomọnu akahụdelphu; unyomu iya phẹ emee ya; yọ kpọru obu ye l'agwa. Obu iya ta nọhe l'ẹke Ojejoje, bụ Nchileke iya nọ ẹge ono, obu nna iya, bụ Dévidi shi nọdu ono.
4 Sendo já velho, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses, e o coração dele não era fiel ao Senhor , seu Deus, como havia sido fiel o coração de Davi, seu pai.
5 Sólomọnu agwalahaa Ashera, bụ agwa ndu Sayịdonu; mẹ Mólẹ̀ku, bụ ẹjo agwa ndu Amọnu.
5 Salomão seguiu Astarote, deusa dos sidônios, e Milcom, abominação dos amonitas.
6 Yọ bụru iya bụ lẹ Sólomọnu emee ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje; k'ọphu ẹ to gudehedu obu iya l'ọ ha l'etso Ojejoje ẹge nna iya, bụ Dévidi tsoru.
6 Assim, Salomão fez o que era mau aos olhos do Senhor e não perseverou em seguir o Senhor , como Davi, seu pai, havia feito.
7 L'ugvu ụzo ẹnyanwu-ahata Jerúsalemu bẹ Sólomọnu kpụru ẹke aagwajẹ Kemọshu, bụ ẹjo agwa ndu Móabu; mẹ Mólẹ̀ku, bụ ẹjo agwa ndu Amọnu.
7 Nesse tempo, sobre o monte que fica diante de Jerusalém, Salomão construiu um santuário a Quemos, abominação de Moabe, e a Moloque, abominação dos filhos de Amom.
8 Ọ kwaphu ẹge ono b'ọ kpụshiru unyomu iya phẹ ono, shigbaa ọhodo ono ẹke ẹphe a-nọduje akpọ ínsẹnsu ọku; gude l'agwa ẹphe.
8 Assim fez para todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e ofereciam sacrifícios aos seus deuses.
9 Ẹhu eghulahaa Ojejoje eghughu l'ẹke Sólomọnu nọ; kẹ l'obu iya lụfuwaru l'ẹke yẹbe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu nọ; mbụ onye ono, byakfutaru iya ugbo labụ ono.
9 O Senhor se indignou contra Salomão, por ter desviado o seu coração do Senhor , Deus de Israel, que lhe havia aparecido duas vezes
10 Ojejoje tụhawaru Sólomọnu ekemu; sụ iya t'ẹ b'o tsokwa agwa. Obenu l'ọ jịkaru odobe iphe, Ojejoje tụru iya ekemu iya.
10 e ordenado que não seguisse outros deuses. Ele, porém, não guardou o que o Senhor lhe havia ordenado.
11 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje asụ Sólomọnu: “Keshinu ọphu i meru iphe, dụ ẹge-a; mbụ ọphu ẹ ti dobedu ọgba-ndzụ iya; mẹ iphe, ya tọru ọkpa iya; mbụ iphe ono, ya tụru ngu ekemu iya ono; bẹ ya a-nafụ ngu alị-eze ono; woru iya ye nwozi ngu l'ẹka.
11 Por isso o Senhor disse a Salomão: — Já que você procedeu assim e não guardou a minha aliança, nem os meus estatutos que lhe ordenei, vou tirar o reino de você e dá-lo a um dos seus servos.
12 Ọle ya e-gude okfu ẹka nna ngu, bụ Dévidi; haa ya anafụ nta-a, ị nọ ndzụ-a. Ya a-nafụ iya nwatibe ngu kẹ nwoke l'ẹka.
12 No entanto, por amor a Davi, seu pai, não farei isso enquanto você estiver vivo, mas durante o reinado do seu filho.
13 Ọbule ya taa a-nafụ-kọtakwa alị-eze ono l'ọ ha. Ya e-gude okfu ẹhu nwozi iya, bụ Dévidi; mẹ kẹ Jerúsalemu, bụ ẹke ono, ya fọtaru ono; woru ikfu lanụ nụ nwatibe ngu kẹ nwoke.”
13 Todavia, não tirarei o reino todo; darei uma tribo a seu filho, por amor a Davi, meu servo, e por amor a Jerusalém, que escolhi.
14 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje abya edobe Hadadu, bụ onye Édọmu t'ọ bụru onye okfu Sólomọnu. Hadadu shi l'eri eze ndu Édọmu.
14 O Senhor levantou um adversário contra Salomão, a saber, Hadade, o edomita, que era da linhagem real de Edom.
15 Teke Dévidi yẹle ndu Édọmu lụru ọgu; bẹ Jóabu, bụ onye ishi ndu sọja iya jeru oli ndu, e gbushiru l'ọgu ono; je achịko unwoke Édọmu l'ẹphe ha gbushigee.
15 Porque, quando Davi esteve em Edom, Joabe, o comandante do exército, que tinha ido sepultar os mortos, matou todos os homens em Edom.
16 Jóabu bẹ yẹle ndu Ízurẹlu nọru ọnwa ishingu l'ẹke ono; ẹphe egbushikota unwoke ndu Édọmu l'ẹphe ha.
16 Porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que eliminou todos os homens em Edom.
17 Ọbule Hadadu bẹ nweru ndu Édọmu, shi ejeru nna iya ozi, o tsoru gbalaa; lashia Íjiputu. Teke ono bẹ Hadadu bụkwadu nwata.
17 Porém Hadade fugiu para o Egito na companhia de alguns homens edomitas, dos servos de seu pai. Na ocasião, Hadade era ainda muito jovem.
18 Ẹphe shi lẹ Mídiya; lụfuta lẹ Paranu; lẹ Paranu chịta unwoke; ẹphe l'ẹphe ayịru lashia Íjiputu; ẹphe ejekfu Fero, bụ iya bụ eze ndu Íjiputu. Yọ nụ Hadadu ụlo; nụ iya alị; bya anụ iya nri.
18 Partiram de Midiã e foram até Parã, de onde levaram consigo alguns homens e chegaram ao Egito, a Faraó, rei do Egito, que deu a Hadade uma casa, e lhe prometeu sustento, e lhe deu terras.
19 Hadadu atụba Fero l'ẹnya nshinu; k'ọphu bụ lẹ Fero keru iya nwunne nyee ya; mbụ nwunne eze-nwanyi ono, bụ Tapénesu.
19 Hadade encontrou favor aos olhos de Faraó, tanto que este lhe deu por mulher a irmã de sua própria mulher,
20 Nwunne Tapénesu ono abya amụtaru iya nwata nwoke, ọ gụru Genubatu. Tapénesu, bụ eze-nwanyi ehee nwata ono; hefuta iya l'ufu-eze. Genubatu yẹle ụnwu Fero achịko vua.
20 a irmã de Tafnes, a rainha. A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, que foi criado por Tafnes na casa de Faraó, onde Genubate ficou entre os filhos de Faraó.
21 Hadadu anọdu lẹ Íjiputu nụa lẹ Dévidi nwụhuwaru; Jóabu, bụ onye ishi ndu sọja anwụhukwaphu; yọ sụ Fero: “T'ọ haa ya tẹ ya tụgbua la alị iya.”
21 Quando Hadade soube no Egito que Davi tinha morrido e que Joabe, comandante do exército, estava morto, disse a Faraó: — Deixe-me voltar para a minha terra.
22 Fero ajị iya: “?Bụ ngụnu bẹ ụko iya dụru ngu l'ẹke ya nọ, meru iphe ịicho t'ị la alị ngu?”
22 Então Faraó lhe perguntou: — Mas o que lhe falta comigo, para que você queira voltar para a sua terra? Hadade respondeu: — Não me falta nada; mas deixe-me ir.
23 Nchileke abya edobefua onye ọdo, aza Rezọnu Eliyada; t'ọ bụru onye okfu Sólomọnu. Rezọnu bẹ gbafụjeru lẹ kẹ nnajiufu iya, bụ Hadadéza, bụ eze ndu Zóba.
23 Deus levantou mais um adversário contra Salomão, a saber, Rezom, filho de Eliada, que havia fugido de seu senhor Hadadezer, rei de Zobá.
24 Ọ bụ lẹ Dévidi gbushiru ndu sọja ndu Zóba bẹ Rezọnu chịkoberu ndu, ọ chịkoberu; mee t'ẹphe kwefuru ndu ishi, achịnu íkè. Yọ bụru iya bụ onye ishi ẹphe. Ẹphe atụgbua jeshia Damásukọsu ẹke ẹphe chiru iya eze ndu Damásukọsu.
24 Ele ajuntou homens e se fez chefe de um bando. Depois do morticínio feito por Davi, eles se foram para Damasco, onde habitaram e fizeram de Rezom o seu rei.
25 L'oge kẹ Sólomọnu gbaa mgburumgburu bẹ Rezọnu bẹ meleruphu onwiya onye okfu ndu Ízurẹlu. Ọ bụ ẹjo-oshi, Hadadu shi nọduru ndu Ízurẹlu bẹ Rezọnu tsoru. Yọ bụru eze ndu Áramu; ndu Ízurẹlu adụa ya ashị.
25 Este foi adversário de Israel durante toda a vida de Salomão, e lhe fez mal, como Hadade havia feito. Rezom detestava Israel e reinava sobre a Síria.
26 Jeróbuwamu Nébatu awatakwaphu okwefuru Sólomọnu íkè. O shi tsoru lẹ ndu ozi Sólomọnu. Jeróbuwamu bụ onye Zereda l'ikfu Ífuremu. Nne iya bụ Zeruwa, nji iya tụfuru atụfu.
26 Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão, e cuja mãe era uma viúva chamada Zerua, revoltou-se contra o rei.
27 Ọwaa ẹge o shi kwefuru Sólomọnu íkè: Sólomọnu bẹ kpụru agbụranyi ụpho-mkpuma, e gude kpụ-pheta Mkpụkpu Dévidi, bụ nna iya; bya akpụ-chishia ẹke gbaru ọru l'ụpho-mkpuma, e gude kpụ-pheta Mkpụkpu Dévidi, bụ nna iya.
27 Esta foi a causa por que levantou a sua mão contra o rei: Salomão estava edificando Milo e reparando as brechas da cidade de seu pai Davi.
28 Jeróbuwamu shi bụru nwoke, ike dụ. Sólomọnu abya aphụa lẹ nwata okoro ono bụ onye ejeshi ozi ike; yo mee ya onye ishi ndu ọgbo ozi ụlo Jósẹfu l'ọ ha.
28 Jeroboão era um homem valente e capaz. Quando Salomão viu que ele era um jovem que fazia bem o seu trabalho, ele o encarregou de todos os trabalhadores forçados da casa de José.
29 Yo be ujiku lanụ; Jeróbuwamu eshi Jerúsalemu jeshia iphe; yẹle Ahija, bụ onye nkfuchiru Nchileke, shi mkpụkpu Sháyilo edzuda l'esu-ụzo. Ahíja yeru uwe ọphungu. Yọ bụru ẹphe ẹbo ono nọ nwẹke-ẹphe lẹ mgbẹgu ono.
29 Aconteceu que, nesse tempo, quando Jeroboão estava saindo de Jerusalém, o profeta Aías, de Siló, o encontrou no caminho. O profeta estava usando uma capa nova, e os dois estavam sozinhos no campo.
30 Ya ndono; Ahíja eye ẹka l'uwe ọphungu ono, o ye ono; zijaa ya uzi iri l'ẹbo;
30 Aías pegou a capa nova que estava usando, rasgou-a em doze pedaços
31 sụ Jeróbuwamu: “T'o wota mpekala uwe ono iri; kẹle Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu sụru: ‘Lẹ ya abyawa ọnafu Sólomọnu alị-eze ono l'ẹka; nụ ngu ikfu iri.
31 e disse a Jeroboão: — Pegue dez pedaços, porque assim diz o
32 Ọle ya e-gude okfu ẹhu nwozi iya, bụ Dévidi; mẹ l'okfu ẹhu Jerúsalemu, bụ mkpụkpu, ya fọtaru l'ikfu ndu Ízurẹlu l'ọ ha; haaru iya ikfu lanụ kpụ.
32 Porém ele terá uma tribo, por amor a Davi, meu servo, e por amor a Jerusalém, a cidade que escolhi de todas as tribos de Israel.
33 Mkpata iya abụru l'ẹphe haru yẹbedua; balahaaru Ashera, bụ agwa ndu Sayịdonu ẹja; Kemọshu, bụ agwa ndu Móabu; mẹ Mólẹ̀ku, bụ agwa ndu Amọnu; jịka lẹ ya te etsodu ụzo yẹbe Ojejoje; meje iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya iya; mẹ iphe, ya tọru ọkpa iya; mẹ ome-l'alị iya; ẹge ono, nna iya, bụ Dévidi meru ono.
33 Porque Salomão me abandonou e se inclinou diante de Astarote, deusa dos sidônios, diante de Quemos, deus de Moabe, e diante de Milcom, deus dos filhos de Amom. Ele não andou nos meus caminhos para fazer o que é reto aos meus olhos, a saber, para guardar os meus estatutos e os meus juízos, como fez Davi, seu pai.
34 “ ‘Ọle agha; ya taa nafụ-kọtakwa iya alị-eze ono l'ọ ha l'ẹka. Ya e-gude kẹ nwozi iya, bụ Dévidi, bụ onye ya fọtaru; bya abụru onye doberu iphe, ekemu iya kfuru; mẹ iphe, ya tọru ọkpa iya; haa ya t'ọ bụru onye ishi jeye teke ọo-nọ-bebe.
34 Porém não vou tirar de Salomão o reino todo; pelo contrário, farei com que ele governe durante todos os dias da sua vida, por amor a Davi, meu servo, que escolhi e que guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.
35 Obenu lẹ ya a-nafụ nwatibe iya nwoke alị-eze ono; shi l'ime iya wota ikfu iri nụ ngu.
35 Mas da mão do filho de Salomão tomarei o reino, a saber, as dez tribos, e as darei a você.
36 Nwatibe Dévidi bẹ ya a-nụ ikfu lanụ; k'ọphu nwozi iya; mbụ Dévidi e-nweru onye a-nọdu achị lẹ Jerúsalemu, bụ mkpụkpu, ya fọtaru dobe ẹpha iya.
36 E ao filho dele darei uma tribo, para que Davi, meu servo, tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para pôr ali o meu nome.
37 Nggụbedua l'onwongu bẹ mu e-me t'ị bụru eze ndu Ízurẹlu mgburumgburu; chịa ẹke dụ ngu mma.
37 Quanto a você, eu o tomarei e você reinará sobre tudo o que desejar a sua alma; e você será rei sobre Israel.
38 Ọ -bụru l'ịi-ngabẹru iya nchị l'iphemiphe ọbule, ya tụru ngu ekemu iya; l'etso ụzo iya; l'eme iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya iya; mbụ etso iphe, ya tọru ọkpa iya; mẹ ekemu iya; ẹge-a nwozi iya, bụ Dévidi meru-a; bẹ ya e-swiru ngu eswiru; mee t'alị-eze ngu nọduwaru jeyeru l'ọbu kẹ Dévidi. Ya e-woru alị Ízurẹlu nụkota ngu;
38 Se você ouvir tudo o que eu lhe ordenar, e andar nos meus caminhos, e fizer o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, eu estarei com você, e lhe edificarei uma casa estável, como edifiquei para Davi, e darei Israel a você.
39 gude k'iphe ono, meru nụ ono hụ̀a ụnwu Dévidi àhụ̀hù. Ọle àhụ̀hù ono bẹ ta anọkwa gburu jeye.’ ”
39 Por causa disso, afligirei a descendência de Davi, mas não para sempre.”
40 Ya ndono; Sólomọnu achọkashilahaa ụzo, ya e-shi gbua Jeróbuwamu. Jeróbuwamu agbalaa lashia Íjiputu; lakfushia Shishaku, bụ eze ndu Íjiputu. Yọ nọduwaru lẹ Íjiputu jeye Sólomọnu anwụhu.
40 Salomão tentou matar Jeroboão, mas este se levantou e fugiu para o Egito, para junto de Sisaque, rei do Egito; e ali permaneceu até a morte de Salomão.
41 Iphe ọdo, meeberu nụ l'oge kẹ Sólomọnu; mẹ iphemiphe ọbule, o meshiru; mẹ kẹ mmamiphe iya; b'e dekotaru l'ẹkwo-akọ, e deshiru iphe, Sólomọnu meru.
41 Quanto aos demais atos de Salomão, a tudo o que fez e à sua sabedoria, não está tudo escrito no Livro da História de Salomão?
42 Sólomọnu nọru lẹ Jerúsalemu bụru eze ndu Ízurẹlu ụkporo afa labụ.
42 O tempo que Salomão reinou sobre todo o Israel, em Jerusalém, foi de quarenta anos.
43 Yọ nwụhu lakfushia nna iya phẹ. E lia ya lẹ Mkpụkpu Dévidi, bụ nna iya. Nwatibe iya, bụ Réhobuwamu abụru eze; nọ-chia ẹ nya iya.
43 Salomão morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai, e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.