1 Crônicas 21
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Tọ dụ iya bụ; Sétanu egbeshi tẹ ya mebata ndu Ízurẹlu; bya akpalia Dévidi t'ọ gụa ndu Ízurẹlu ọgu.
1 Então Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a levantar o censo de Israel.
2 Dévidi asụ Jóabu mẹ ndu ishi ndu sọja: “Unu je agụa ndu Ízurẹlu ọgu; tsube lẹ Besheba je akpaa lẹ Dánu. Teke unu gụtsuaru iya; unu abya akarụ iya; k'ọphu ya a-maru ẹge ẹphe ha.”
2 Davi disse a Joabe e aos chefes do povo: — Vão e levantem o censo de Israel, desde Berseba até Dã, e tragam-me a apuração para que eu saiba o seu número.
3 Jóabu asụ iya: “Tẹ Ojejoje mekwaa tẹ ndibe iya ka l'igwe ugbo ụkporo ise; karia ẹge ẹphe ha nta-a. Nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ; ?ndu-a ta bụdunua ndu ozi ngu? ?Nanụ ẹge e meru bẹ onye nwe mu nụ achọ t'o mee ẹge-a? ?Bụ ngụnu meru iphe ọ bụ yẹbedua bẹ gbe l'emeta iphe, ikpe a-nma ndu Ízurẹlu?”
3 Então Joabe disse: — Que o
4 Okfu eze adagbunua kẹ Jóabu. Jóabu alụfu je atụko Ízurẹlu l'ọ ha jegbakota; bya alaphuta azụ lẹ Jerúsalemu.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Então Joabe saiu e percorreu todo o Israel; depois, voltou para Jerusalém.
5 Jóabu abya akọoru Dévidi ẹge ndu ono, ọ gụru ọgu ono hakọta. Ndu kẹ Ízurẹlu l'ẹphe ha dụ ụkporo ụnu unwoke ugbo ishingu l'unwoke iri l'ẹsaa l'ụnu iri, bụ ndu adụje ike paa ogu-mbeke. Ndu kẹ Júda dụ ụkporo ụnu unwoke ugbo labụ l'unwoke iri l'ẹsato l'ụnu iri l'ise, bụkwaphu ndu adụje ike paa ogu-mbeke.
5 Joabe apresentou a Davi o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel um milhão e cem mil homens que puxavam da espada; e em Judá eram quatrocentos e setenta mil homens que puxavam da espada.
6 Ọbule ẹ tọ gụkobekwa ndu ikfu Lívayi; mẹ ndu ikfu Bénjaminu; kẹ l'iphe ono, eze kfuru ono ta dụdu iya mma.
6 Porém os de Levi e Benjamim não foram contados entre eles, porque a ordem do rei foi abominável a Joabe.
7 Iphe ono, ọ sụru t'e mee ono abụru iphe, dụ Nchileke ẹji; yo gude iya nụa ndu Ízurẹlu aphụ.
7 Tudo isto desagradou a Deus, e por isso ele castigou Israel.
8 Dévidi abya asụ Nchileke: “Lẹ ya mewaru iphe, dụ ẹji, ha nshinu shita l'iphe-a, ya meru-wa. Ọle ya arọ ngu t'i wofunu iphe, dụ ẹji ono, nwozi ngu meru ono; kẹ l'ọ bụ eswe bẹ yẹle iya meru.”
8 Então Davi se dirigiu a Deus, dizendo: — Cometi um grande pecado ao fazer tal coisa. Mas agora peço-te que perdoes a iniquidade do teu servo, porque fiz uma grande loucura.
9 Ojejoje ekfuru yeru Gádu, bụ onye aphụjeru Dévidi àphụ̀; sụ iya:
9 Então o Senhor falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “T'o je asụ Dévidi lẹ Ojejoje sụru: ‘Lẹ ya kpọberu iya ụzo iphe ẹto. T'ọ hata ọphu ya e-me iya.’ ”
10 — Vá e diga a Davi: Assim diz o Senhor : “Eu lhe ofereço três opções; escolha uma delas, para que eu a execute contra você.”
11 Gádu abya ejekfu Dévidi je asụ iya: “Ọwaa iphe, Ojejoje ekfu: ‘T'ọ hata nanụ.
11 Gade foi falar com Davi e lhe disse: — Assim diz o
12 ?Ọ hataru ẹjo-ẹgu, a-nọ afa ẹto? ?Tọo tẹ ndu ọhogu iya phẹ gude ọnwa ẹto; mee ẹphe ụmuruku; gude ogu-mbeke gbushia ẹphe? ?T'ọ hataru ogu-mbeke kẹ Ojejoje abalị ẹto, bụ iya bụ oge ẹjo mgbọnwu a-bya l'alị-a; ojozi Ojejoje atụko alị Ízurẹlu l'ọ ha mebyishia? Nta-a; bụkwa t'o kpebua iphe, ya e-je ekfuaru onye ziru iya nụ.’ ”
12 ou três anos de fome, ou que por três meses você seja consumido diante dos seus adversários, sendo alcançado pela espada dos seus inimigos, ou que por três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o Anjo do Senhor causem destruição em todos os territórios de Israel.” Diga, agora, que resposta devo dar ao que me enviou.
13 Dévidi asụ Gádu: “Ọ kwa oke iphe-ẹhuka byakfutaru iya ẹge-a. Tẹ ya dabachikwaa l'ẹka Ojejoje; kẹ l'obu-imiko iya parụ ẹka. Tẹ ya ba adabakwa l'ẹka madzụ.”
13 Então Davi disse a Gade: — Estou muito angustiado. Porém é preferível que eu caia nas mãos do
14 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje alọru mgbọnwu nụ ndu Ízurẹlu. Ndu nwụshihuru nụ dụ ụkporo ụnu madzụ ugbo ẹsato l'ụnu iri l'ise.
14 Então o Senhor enviou a peste a Israel; e morreram setenta mil homens do povo de Israel.
15 Ojejoje ezia ojozi ono t'o je emebyishia Jerúsalemu. Ojozi ono awatalẹphu ome iphe e ziru iya; yo rua Ojejoje l'obu; yọ sụ ojozi ono: “L'o dzuwaru! Sephu ẹka ngu azụ.” Teke ono bẹ ojozi Ojejoje ono nọwa l'ẹke Ọnanu, bụ onye Jebusu anọduje etsu balị iya.
15 Deus enviou um anjo a Jerusalém, para a destruir. Quando estava por destruí-la, o Senhor olhou, mudou de ideia quanto a este mal e disse ao anjo destruidor: — Basta! Retire a sua mão. O Anjo do
16 Dévidi abya apalia ẹnya; phụ ojozi Ojejoje ono l'ẹke oovudo lẹ mgbaku igwe yẹle alị; mịfuta ogu-mbeke mabẹ lẹ Jerúsalemu. Teke ono bẹ Dévidi yẹle ndu bụ ọgurenya tụko yegbaa uwe-aphụ; ẹphe adashịa kpube ifu l'alị.
16 Davi ergueu os olhos e viu o Anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na mão estendida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, vestidos de pano de saco, se prostraram com o rosto em terra.
17 Dévidi asụ Nchileke: “L'ọ kwa yẹbedua bẹ tụru ekemu t'a gụa ndu-a ọgu. Mbụ l'ọo yẹbedua bẹ meru iphe, dụ ẹji. Ya mewaru iphe, ẹ-ta dụdu mma. ?Ụnwu atụru-wa mehunuru ole? Byiko; Ojejoje, bụ Nchileke iya; iphe, ya arọ ngu bụ; t'ọ bụru yẹbedua yẹle ụnwunna iya; bẹ ịi-dabẹ ẹka l'ẹhu. Be ekweshinu tẹ mkpakẹhu-wa nọduru ndibe ngu.”
17 Davi falou para Deus: — Por acaso não fui eu quem mandou contar o povo? Eu é que pequei e fiz esse mal. Mas estas ovelhas o que fizeram? Ah!
18 Tọ dụ iya bụ; ojozi Ojejoje ono asụ Gádu t'o je ekfuru Dévidi t'o je emeeru Ojejoje ẹnya-ngwẹja l'ẹke ono, Ọnanu, bụ onye Jebusu etsuje balị ono.
18 Então o Anjo do Senhor disse a Gade que mandasse Davi edificar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Tọ dụ iya bụ; Dévidi atụgbua jeshia ẹge ono, Gádu gude ẹpha Ojejoje kfuaru iya ẹya ono.
19 Davi foi segundo a palavra que Gade havia falado em nome do Senhor .
20 Teke ono bẹ Ọnanu etsu witu. Yọ ghakọbe bya aphụ ojozi ono; ụnwegirima iya; ẹphe ẹno, ẹphe l'iya tụko nọdu l'ẹke ono eworu onwẹphe domishia.
20 Ao voltar-se, Ornã viu o Anjo; e os seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Dévidi abya ejekfushia Ọnanu. Ọnanu elee ẹnya; bya aphụ Dévidi l'ẹke ooje abya; shi l'ẹke ọono l'etsu witu ono lụfuta; je ebuaru iya ifu l'alị.
21 Quando Davi estava indo ao encontro de Ornã, este olhou e viu Davi. E, saindo da eira, se inclinou diante de Davi, com o rosto em terra.
22 Dévidi asụ Ọnanu: “Nụnu iya alị-a, bụ ẹke iitsuje witu tẹ ya meeru Ojejoje ẹnya-ngwẹja; k'ọphu mkpakẹhu ono e-buhu l'ẹke ndu-a nọ. Ree ya ẹya tẹ ya kfụ-dzua ngu ụgwo iya.”
22 Davi disse a Ornã: — Dê-me este lugar da eira, a fim de edificar nele um altar ao
23 Ọnanu asụ Dévidi: “T'o wota iya rụ. Tẹ yẹbe eze, bụ onye nwe mu nụ melekwaphu iphe, dụ iya mma. Ya a-nụ eswi, ee-gude gwoo ngwẹja-ukfuru; bya anụ iphe, eegudeje etsu witu; nụ witu t'e gude gwoo ngwẹja nri. Iphe ono l'ọ ha bẹ ya a-nụkota.”
23 Então Ornã disse a Davi: — Que o rei, meu senhor, a tome para si e faça dela o que bem quiser. Eis que dou os bois para o holocausto, o debulhador de cereais para a lenha e o trigo para a oferta de cereais; dou tudo.
24 Eze, bụ Dévidi asụ Ọnanu: “Wawakwa. Ya a-kfụ-dzu ngu ụgwo iya akfụ-dzu. Ya te ewotakwa iphe, bụ iphe ngu nụ Ojejoje; ya te 'ewota iphe, ẹ-te nwedu iphe, o phuru iya gwoo ngwẹja-ukfuru.”
24 Porém o rei Davi disse a Ornã: — Não! Eu vou comprar pelo seu inteiro valor. Porque não tomarei o que é seu para dar ao
25 Tọ dụ iya bụ; Dévidi akfụa Ọnanu ụnu shẹkelu mkpọla-ododo l'ụkporo shẹkelu iri t'ọ bụru ụgwo alị ono.
25 Davi pagou a Ornã por aquele lugar sete quilos e duzentos gramas de ouro.
26 Dévidi abya akpụaru Ojejoje ẹnya-ngwẹja l'ẹke ono; bya eworu ngwẹja-ukfuru; mẹ ngwẹja ẹhu-agu gwoo; bya akpoku Ojejoje; Ojejoje eshi l'imigwe gude ọku bya aza iya oku l'ẹnya-ngwẹja-ukfuru ono.
26 Edificou ali um altar ao Senhor , ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos e invocou o Senhor , que lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje asụ ojozi ono; yọ mị-phu ogu-mbeke ono azụ l'ọbo iya.
27 O Senhor deu ordem ao Anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Teke Dévidi phụru lẹ Ojejoje bẹ zarụ iya oku l'ẹke ono, Ọnanu, bụ onye Jebusu etsuje witu ono; b'ọ bya anọdu l'ẹke ono gwoshia ngwẹja.
28 Naquele tempo, ao ver que o Senhor lhe havia respondido na eira de Ornã, o jebuseu, Davi ofereceu sacrifícios ali.
29 Ishi iya abụru lẹ teke ono bẹ ụlo-m̀kpù Ojejoje phụ, Mósisu meru l'echi-ẹgu phụ yẹle ẹnya-ngwẹja-ukfuru phụ bẹ nọkota-wa l'ẹke eegwoje ẹja lẹ Gíbiyọnu.
29 Porque naquele tempo o tabernáculo do Senhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar do holocausto estavam no lugar alto de Gibeão.
30 Ọle Dévidi ta kwadụ tẹ ya jeodu njịta l'ifu Nchileke l'ẹke ono; kẹ l'ọotsu ogu-mbeke ojozi Ojejoje ono egvu.
30 Davi não podia ir até lá para consultar a Deus, porque estava com medo da espada do Anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.