1 Crônicas 19
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI
1 A nọnyaa; Nahashi, bụ eze ndu Amọnu abya anwụhu. Nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze; nọ-chia ẹnya iya.
1 Algum tempo depois, Naás, rei dos amonitas, morreu, e seu filho foi o seu sucessor.
2 Dévidi asụ lẹ ya e-meru Hanunu, bụ nwatibe Nahashi ọhuma; kẹle nna iya meru yẹbedua ọhuma. Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya eye ndu ozi t'ẹphe je akpọru Hanunu ifu nna iya ono.
2 Davi pensou: "Serei bondoso com Hanum, filho de Naás, porque seu pai foi bondoso comigo". Então Davi enviou uma delegação para transmitir a Hanum seu pesar pela morte do pai. Mas, quando os mensageiros de Davi chegaram à terra dos amonitas para expressar condolências a Hanum,
3 ndu, bụ ishi ndu Amọnu asụ Hanunu: “?Ịiri l'ọo ugvu bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu ono, kparu iphe o ziru t'a bya akpọru ngu ifu kẹ nna ngu? M'ọ kwa ngge bẹ ndu ozi iya ono byaru; k'ọphu bụ: ẹphe -getagelephu ẹge mkpụkpu-wa dụ; ẹphe abya alụ-gbua ya; wota.”
3 os líderes amonitas lhe disseram: "Achas que Davi está honrando teu pai ao enviar mensageiros para expressar condolências? Não é nada disso! Davi os enviou como espiões para examinar o país e destruí-lo".
4 Tọ dụ iya bụ; Hanunu egude ndu ono, Dévidi ziru ozi ono; kpụshia ẹphe ẹji-agba; bya eshi ẹphe l'ọswara-íkè chabushia uwe-nlọkpuru ẹphe; nwufu ẹphe t'ẹphe la;
4 Então Hanum prendeu os mensageiros de Davi, rapou-lhes a barba, cortou metade de suas roupas até as nádegas, e os mandou embora.
5 ẹphe atụgbua. Yo nweru ndu jeru je ekfuaru Dévidi ẹge e meru ndu ono; yo zia t'a gba ẹphe ndzuta; kẹ l'e meru ẹphe iphe-iphere, ha nshinu. Eze ezia sụ ẹphe: “T'ẹphe nọdu lẹ Jériko jeye teke ẹji-agba ẹphe e-rudzu; tẹmanu ẹphe alatadẹ.”
5 Quando Davi soube disso, enviou mensageiros ao encontro deles, pois haviam sido profundamente humilhados, e lhes mandou dizer: "Fiquem em Jericó até que a barba cresça, e então voltem para casa".
6 Ndu Amọnu abya amalẹruphu l'ẹphe meru umere ụnwegirima l'ẹke Dévidi nọ; Hanunu mẹ ndu Amọnu ewota ụnu mkpọla-ọcha ugbo labụ l'ụkporo iri gude je ebuta ụgbo-ịnya; mẹ ndu agbajẹ ịnya lẹ Mesopotémiya; mẹ l'alị ndu Áramu-Maaka; mẹ lẹ Zóba.
6 Vendo Hanum e os amonitas que tinham atraído sobre si o ódio de Davi, alugaram da Mesopotâmia, de Arã Maaca e de Zobá, carros de guerra e condutores de carros, por trinta e cinco toneladas de prata.
7 Ẹphe eje ebuta ụgbo-ịnya, dụ ụkporo ụnu ugbo ẹno; butafua eze ndu Maaka yẹle ndu sọja iya. Ẹphe abya adọru l'iku Médebà. Ndu kẹ Amọnu eshigbaa lẹ mkpụkpu ẹphe dzukobe k'ọgu ono.
7 Alugaram trinta e dois mil carros e seus condutores, e contrataram o rei de Maaca com suas tropas, o qual veio e acampou perto de Medeba, e os amonitas foram convocados de suas cidades e partiram para a batalha.
8 Anụnu, Dévidi nụru iya; yo yefu Jóabu yẹle ndu sọja iya l'ẹphe ha.
8 Ao saber disso, Davi ordenou a Joabe que marchasse com todo o exército.
9 Ndu Amọnu awụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'ifu ẹke eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Ndu eze phụ, byaru nụ phụ anọdu l'ime ẹgu.
9 Os amonitas saíram e se puseram em posição de combate na entrada da cidade, e os reis que tinham vindo posicionaram-se em campo aberto.
10 Jóabu aphụlephu lẹ ndu ọhogu iya kpọru iya giriri: ifu mẹ l'azụ k'ọgu; yọ fọkoo ndu Ízurẹlu ndu ọphu katsụkpo ọkwa ẹnya l'ọgu; chịru ẹphe ye t'ẹphe nọdu kwabẹru ndu kẹ Áramu ono.
10 Vendo Joabe que estava cercado pelas linhas de combate, escolheu alguns dos melhores soldados de Israel e os posicionou contra os arameus.
11 Yọ chịru ndu ọphu yeru nwunne iya; mbụ Abishayi t'ẹphe nọdu kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
11 Pôs o restante dos homens sob o comando de seu irmão Abisai e os posicionou contra os amonitas.
12 Jóabu asụ: “O -bụru lẹ ndu Áramu karilahaaru iya ẹka; nggu abya eyetaru iya ẹka. Teke ọ bụ l'ọo ndu Amọnu bẹ karideru ngu ẹka; ya abya eyetaru ngu ẹka.
12 E Joabe disse a Abisai: "Se os arameus forem fortes demais para mim, venha me ajudar; mas, se os amonitas forem fortes demais para você, eu irei ajudá-lo.
13 T'obu shihukwa ngu ike; t'ẹphe lụa ya ọgu mkparawa; l'ọ kwa ọgu ẹhu ndibe ẹphe; bụkwaruphu ọgu ẹhu mkpụkpu kẹ Nchileke. Ojejoje e-mee iphe, dụ iya mma l'ẹnya nk'iya.”
13 Seja forte e lutemos com bravura pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que o Senhor faça o que for de sua vontade".
14 Tọ dụ iya bụ; Jóabu yẹle ndu nk'iya awụfu jekfushia ndu Áramu ọgu; ndu Áramu ọbu eye ọkpa l'ọso.
14 Então Joabe e seus soldados avançaram contra os arameus, que fugiram dele.
15 Ndu kẹ Amọnu aphụlephu lẹ ndu Áramu gbalaru; yehukwaphu ọkpa l'ọso ẹphebedua; gbalaaru Abishayi, bụ nwunne Jóabu. Ẹphe agbaru gbaba l'ime mkpụkpu ẹphe. Jóabu alaphushia azụ lẹ Jerúsalemu.
15 Quando os amonitas viram que os arameus estavam fugindo de Joabe, também fugiram de seu irmão Abisai e entraram na cidade. Assim, Joabe voltou para Jerusalém.
16 Ndu Áramu aphụlephu lẹ ndu Ízurẹlu lụ-gbuwaru ẹphe; zia; e je achịtakota ndu Áramu ndu ọphu nọ l'azụ Ẹnyimu Yufurétusu. Yọ bụru Shofaku, bụ onye ishi ndu sọja Hadadéza bụ onye ishi ẹphe.
16 Ao perceberem os arameus que haviam sido derrotados por Israel, enviaram mensageiros para trazer arameus que viviam do outro lado do Eufrates, e Sofaque, o comandante do exército de Hadadezer, veio à frente deles.
17 Dévidi anụlephu iphe meru nụ; bya achịkobe ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; ẹphe adaa Ẹnyimu Jọ́danu jekfushia ẹphe ọgu. Dévidi abya akpọo ndu sọja iya ono giriri t'ẹphe tso ndu Áramu ọgu ọbu; yọ swọru.
17 Informado disso, Davi reuniu todo o Israel e atravessou o Jordão; avançou contra eles e formou linhas de combate defronte deles. Mas, começado o combate,
18 Ndu Siríya ono agbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi egbua ẹphe ụnu unwoke iri l'ẹsaa l'ụkporo madzụ iri, lẹ ndu k'ụgbo-ịnya; waa ndu sọja k'ọkpa, dụ ụkporo ụnu ise. Shofaku, bụ onye ishi ndu sọja ẹphe b'e gbukwaruphu.
18 eles fugiram de diante de Israel, e Davi matou sete mil dos seus condutores de carros de guerra e quarenta mil dos seus soldados de infantaria. Também matou Sofaque, o comandante do exército deles.
19 Tọ dụ iya bụ; ndu kẹ Hadadéza abya aphụ lẹ ndu Ízurẹlu mekputawaru ẹphe; ẹphe ejekfushia Dévidi; ẹphe l'iya ekpeshia. Ẹphe abya anọdu Dévidi l'ẹka. Ọphu ndu Áramu 'ejebahẹdua oyeru ndu Amọnu ẹka ọdo.
19 Quando os vassalos de Hadadezer viram que tinham sido derrotados por Israel, fizeram a paz com Davi e se sujeitaram a ele. E os arameus não quiseram mais ajudar os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.