1 Crônicas 19
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 A nọnyaa; Nahashi, bụ eze ndu Amọnu abya anwụhu. Nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze; nọ-chia ẹnya iya.
1 Algum tempo depois, morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 Dévidi asụ lẹ ya e-meru Hanunu, bụ nwatibe Nahashi ọhuma; kẹle nna iya meru yẹbedua ọhuma. Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya eye ndu ozi t'ẹphe je akpọru Hanunu ifu nna iya ono.
2 Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum, para mostrar a sua amizade. Quando os mensageiros chegaram lá e visitaram o rei Hanum,
3 ndu, bụ ishi ndu Amọnu asụ Hanunu: “?Ịiri l'ọo ugvu bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu ono, kparu iphe o ziru t'a bya akpọru ngu ifu kẹ nna ngu? M'ọ kwa ngge bẹ ndu ozi iya ono byaru; k'ọphu bụ: ẹphe -getagelephu ẹge mkpụkpu-wa dụ; ẹphe abya alụ-gbua ya; wota.”
3 os líderes amonitas disseram a ele: — O senhor pensa que é em honra do seu pai e para mostrar amizade ao senhor que Davi enviou estes homens? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de ficarem conhecendo a nossa terra, para poderem conquistá-la.
4 Tọ dụ iya bụ; Hanunu egude ndu ono, Dévidi ziru ozi ono; kpụshia ẹphe ẹji-agba; bya eshi ẹphe l'ọswara-íkè chabushia uwe-nlọkpuru ẹphe; nwufu ẹphe t'ẹphe la;
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou a barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 ẹphe atụgbua. Yo nweru ndu jeru je ekfuaru Dévidi ẹge e meru ndu ono; yo zia t'a gba ẹphe ndzuta; kẹ l'e meru ẹphe iphe-iphere, ha nshinu. Eze ezia sụ ẹphe: “T'ẹphe nọdu lẹ Jériko jeye teke ẹji-agba ẹphe e-rudzu; tẹmanu ẹphe alatadẹ.”
5 Eles ficaram tão envergonhados, que não tinham coragem de voltar para casa. Quando Davi soube disso, mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Ndu Amọnu abya amalẹruphu l'ẹphe meru umere ụnwegirima l'ẹke Dévidi nọ; Hanunu mẹ ndu Amọnu ewota ụnu mkpọla-ọcha ugbo labụ l'ụkporo iri gude je ebuta ụgbo-ịnya; mẹ ndu agbajẹ ịnya lẹ Mesopotémiya; mẹ l'alị ndu Áramu-Maaka; mẹ lẹ Zóba.
6 O rei Hanum e os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo. Por isso, contrataram na Mesopotâmia e em Maacá e Zoba, na Síria, carros de guerra e soldados de cavalaria. Pagaram para isso mais de trinta e quatro mil quilos de prata.
7 Ẹphe eje ebuta ụgbo-ịnya, dụ ụkporo ụnu ugbo ẹno; butafua eze ndu Maaka yẹle ndu sọja iya. Ẹphe abya adọru l'iku Médebà. Ndu kẹ Amọnu eshigbaa lẹ mkpụkpu ẹphe dzukobe k'ọgu ono.
7 Os trinta e dois mil carros de guerra que eles haviam contratado e o exército do rei de Maacá foram e acamparam perto da cidade de Medeba. Os amonitas também saíram de todas as suas cidades e se aprontaram para a guerra.
8 Anụnu, Dévidi nụru iya; yo yefu Jóabu yẹle ndu sọja iya l'ẹphe ha.
8 Quando Davi soube disso, enviou contra eles Joabe e todo o exército israelita.
9 Ndu Amọnu awụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'ifu ẹke eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Ndu eze phụ, byaru nụ phụ anọdu l'ime ẹgu.
9 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada de Rabá, a sua capital; e os reis que haviam ido ajudá-los tomaram posição em campo aberto.
10 Jóabu aphụlephu lẹ ndu ọhogu iya kpọru iya giriri: ifu mẹ l'azụ k'ọgu; yọ fọkoo ndu Ízurẹlu ndu ọphu katsụkpo ọkwa ẹnya l'ọgu; chịru ẹphe ye t'ẹphe nọdu kwabẹru ndu kẹ Áramu ono.
10 Joabe viu que as tropas inimigas atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
11 Yọ chịru ndu ọphu yeru nwunne iya; mbụ Abishayi t'ẹphe nọdu kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
11 Deixou o resto das suas tropas debaixo do comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
12 Jóabu asụ: “O -bụru lẹ ndu Áramu karilahaaru iya ẹka; nggu abya eyetaru iya ẹka. Teke ọ bụ l'ọo ndu Amọnu bẹ karideru ngu ẹka; ya abya eyetaru ngu ẹka.
12 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
13 T'obu shihukwa ngu ike; t'ẹphe lụa ya ọgu mkparawa; l'ọ kwa ọgu ẹhu ndibe ẹphe; bụkwaruphu ọgu ẹhu mkpụkpu kẹ Nchileke. Ojejoje e-mee iphe, dụ iya mma l'ẹnya nk'iya.”
13 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
14 Tọ dụ iya bụ; Jóabu yẹle ndu nk'iya awụfu jekfushia ndu Áramu ọgu; ndu Áramu ọbu eye ọkpa l'ọso.
14 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
15 Ndu kẹ Amọnu aphụlephu lẹ ndu Áramu gbalaru; yehukwaphu ọkpa l'ọso ẹphebedua; gbalaaru Abishayi, bụ nwunne Jóabu. Ẹphe agbaru gbaba l'ime mkpụkpu ẹphe. Jóabu alaphushia azụ lẹ Jerúsalemu.
15 Os amonitas viram os sírios fugindo, e aí eles também fugiram de Abisai, e voltaram para dentro da cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Ndu Áramu aphụlephu lẹ ndu Ízurẹlu lụ-gbuwaru ẹphe; zia; e je achịtakota ndu Áramu ndu ọphu nọ l'azụ Ẹnyimu Yufurétusu. Yọ bụru Shofaku, bụ onye ishi ndu sọja Hadadéza bụ onye ishi ẹphe.
16 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, mandaram buscar tropas que estavam no lado leste do rio Eufrates. Essas tropas eram dirigidas por Sobaque, o comandante do exército do rei Hadadezer, de Zoba.
17 Dévidi anụlephu iphe meru nụ; bya achịkobe ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; ẹphe adaa Ẹnyimu Jọ́danu jekfushia ẹphe ọgu. Dévidi abya akpọo ndu sọja iya ono giriri t'ẹphe tso ndu Áramu ọgu ọbu; yọ swọru.
17 Quando Davi soube disso, reuniu o exército israelita, atravessou o rio Jordão e colocou as tropas de frente para os sírios. A luta começou,
18 Ndu Siríya ono agbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi egbua ẹphe ụnu unwoke iri l'ẹsaa l'ụkporo madzụ iri, lẹ ndu k'ụgbo-ịnya; waa ndu sọja k'ọkpa, dụ ụkporo ụnu ise. Shofaku, bụ onye ishi ndu sọja ẹphe b'e gbukwaruphu.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e o seu exército mataram sete mil soldados sírios que guiavam carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria. Também mataram Sobaque, o comandante sírio.
19 Tọ dụ iya bụ; ndu kẹ Hadadéza abya aphụ lẹ ndu Ízurẹlu mekputawaru ẹphe; ẹphe ejekfushia Dévidi; ẹphe l'iya ekpeshia. Ẹphe abya anọdu Dévidi l'ẹka. Ọphu ndu Áramu 'ejebahẹdua oyeru ndu Amọnu ẹka ọdo.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com Davi, ficando debaixo do seu poder. E os sírios nunca mais quiseram ajudar os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.