Hebreus 11

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Taita Dius­wa suma iuia­rii ni­raian­mi, pai ima ruran­ga­pa nis­kata suia­na­kuska sutipa tukug­samun­ga­pa kas­kata iachai. Chasa suma iuia­rispa, iachan­chimi, mana kawas­pa­pas, sutipa kagta.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­pas chasa­lla­ta iuia­rig­manda­mi Taita Dius pai­kunata nirka: “Alli­mi kan­gi­chi”.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­lla­mi iachan­chi, tukui luar­kuna paipa iachai­lla­wa wiña­chiska kagta. Chi­manda, kuna­ura kawa­ris­ka­kuna, mana kawa­ri­diru­kuna­wa­mi rurarka.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel suti runaka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, sug ubija­kuna wañu­chispa, Dius­pa ñawipi rupa­chirka. Ikuti paipa waugki Kaín kama­riku kara­kus­kaka, Dius­pa ñawipi mana suma­mi kawa­rirka. Chi­manda­mi Taita Dius, Abelta nirka: “Mana panda­rig­mi tukungi”. Chasa kag­manda­mi, paita suma kawaspa, chas­kig­sina rurarka. Abel wañuska kas­pa­pas, pai suma iuia­ris­ka­waka kawa­chin­mi, nukan­chi imasa kaug­san­ga­pa.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enok suti runaka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­lla kaug­sa­kug­manda­mi sug luarma apai tukurka, mana wañus­pa­lla. Paita kai alpapi maska­na­kus­pa­pas, mana tarir­ka­kuna­chu. Taita Dius­mi paita aparka. Ñugpa­manda librupi kasa­mi ni­raiá: pai manara apai tukug­pita, Taita Dius­pa ñawipi alli kag­ta­mi paita kawa­rirka.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Taita Diusta suma iuia­riska­lla­wa­mi pudirí, paipa ñawipi sumag­lla kawa­rin­ga­pa. Taita Dius­pag­ma kai­lla­ian­ga­pa, iukan­chimi iuiai­lla­pi iuia­ringa pai tiagta, i pai­lla­ta­ta mai­kan paita maska­na­kugta alli karag kagta.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Noé suti runaka, Taita Dius­lla­wa suma iuia­ris­pa­mi sug atun barku rurarka. Ima tukun­ga­pa kagta Taita Dius willa­ura, manara chasa tukugta kawas­pa­pas, Taita Dius ima nis­kata uias­pa­lla­mi chi bar­kuta rurarka; chasaka, tukui pai­wa kaug­sa­na­kus­kata kis­pi­chin­ga­pa. Taita Dius ima nis­kata uiaspa, suma iuia­ris­pa­mi kai alpapi kaug­sa­na­kus­kata kawa­chirka, pai­kuna puchuka­rii tukun­ga­pa kagta­kuna. Chasa suma iuia­rig­manda­mi paipas mana panda­rig ni­raiag­sa­murka.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Abra­ham suti runaka, Taita Dius kaia­ura, pai­wa suma iuia­ris­pa­mi uias­pa­lla rirka, Taita Dius alpa karan­ga­pa kaska­ma chaiag­rin­ga­pa. Maima chaiag­rin­ga­pa kagta mana iachas­pa­lla­mi rirka.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, chi alpa Taita Dius paita karan­ga­pa ni­raias­kapi ialig­sinalla kaug­sag­rirka. Karpa wasi­kuna­lla­pi­mi kaug­sa­kurka. Chasa­lla­ta­mi ñugpa­manda taita Isaak i Jakob­pas kaug­sar­ka­kuna. Pai­kuna­ta­pas­mi Taita Dius chi alpa­lla­tata karan­ga­pa ni­raiarka.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abra­ham suia­kur­kami, mana ima­ura­pas wag­lli­chin­ga­sina pui­blupi suma luarpi kaug­sag­rin­ga­pa. Chi pui­bluta, Taita Dius­mi ka alli iuia­rispa saia­chig.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Sara suti Abra­hampa war­mi­pas, chasa­lla­ta Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, ña awila kas­pa­pas, Taita Dius­pa iapa iachai­wa kara­muska wam­bra iukag­samurka. Saraka, ima Taita Dius nis­kata iuia­ris­pa­lla­mi karka, chasa sutipa ruran­ga­pa kagta.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Abra­ham­pas, diruku ña wañun­ga­sina ka­ura­mi chi wam­bra tia­pug­sa­murka. Chasa­pas­mi paipa wam­brapa wam­brapa kati wam­bra­kuna, iapa achka tukug­sa­mur­ka­kuna. Ima­sa­mi awapi iapa achka istri­lla­kuna tia; ima­sa­mi lamar iaku patapi kaska­ju­kunata mana kuin­tan­ga­pa pudirí: chasa­lla­ta­mi Abra­hampa wam­brapa wam­brapa kati wam­bra­kuna, achka tukug­samur­ka­kuna.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Tukui chi ñugpa­manda taita­kuna i mama­kuna, Taita Dius karan­ga­pa ni­raias­kata mana chas­kis­pa­lla­mi wañur­ka­kuna. Chi runa­kuna kaug­sa­na­ku­ura­mi, Taita Dius­wa suma iuia­rispa, kipama imasa kan­ga­pa kas­kata karu­man­da­lla kawa­na­kug­sina iuiaspa, alli iuia­chii­wa kar­ka­kuna. Chasa­lla­ta­mi kawa­chi­rir­ka­kuna, kai alpapi ialig­kuna­sinalla kagta­kuna.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Chasa kawa­chi­rig­kuna ni­raian­kunami, chara kikin­kunapa chaiag­ri­diru alpata maskaspa puri­na­kugta.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Pai­kuna mai­manda llug­siska alpama kutin­ga­pa muna­na­kug­pika, chasa­mi pudin­tra­kuna.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Chasa pudig­pi­pas, iapa alli alpa­ma­mi chaiag­rin­ga­pa suia­na­kurka. Chika ni­raian­mi sug luar­manda suma luar. Chi­manda­mi Taita Dius sakirí, pai­kunapa Tai­tiku ni­raian­ga­pa. Pai­kuna­manda­mi sug suma pui­blu alli­chiska suia­ku.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Abra­ham Taita Dius­wa suma iuia­ris­ka­manda­mi, Taita Dius maña­ura, paipa wam­bra Isaakta apirka, ufrinda­sina wañu­chispa rupa­chin­ga­pa; chasaka, uia kagta kawa­chi­rin­ga­pa. Paipa sug­lla wam­bra­ta­mi wañu­chin­ga­pa karka, Taita Dius chasa mañag­manda.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Chi wam­bra­manda­mi Taita Dius niska karka: “Isaak­manda­mi achka wam­bra­kuna mira­pug­samun­ga­pa kangi”.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abra­hampa iuiai­pika iachar­kami, Taita Diuska wañus­ka­kuna­ta­pas kaug­sa­chin­ga­pa pudigta. Chi­wa­mi paipa wam­brata wañun­ga­pa ni­raiagta kaug­sa­chig­sina ikuti kaug­sai­lla sakirka.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Isaakka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi nirka, paipa wam­bra­kuna Jakobta i Esauta, Taita Dius iapa kuiaspa kawan­ga­pa kagta.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jakobka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, ña wañukuspa nirka, Josepa iskai wam­bra­kunata, Taita Dius iapa kuiaspa kawan­ga­pa kagta. Chasa nis­paka, tawina­wa saia­rispa, Taita Dius­ta­mi nirka: “Kam, iapa alli­mi kangi”.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Josepas, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, ña wañukuspa willar­ka, Israel­manda runa­kuna chi Ejipto alpa­manda llugsin­ga­pa kag­ta­kuna. Chasa iachas­pa­mi nirka: “Kam­kuna, llugsi­na­ku­ura, nuka­pa tullu­kunata apa­puaspa rin­gi­chi, kam­kuna chaiag­rin­ga­pa kas­kapi pam­bag­rin­ga­pa”.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Moisespa taita­kunaka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, Moi­sés tiag­samus­kata kimsa killa pakaspa cha­ri­na­kurka. Pai­kuna, Moi­sés iapa suma wawa kagta kawas­pa­mi, chi alpata iaia mandag “Tukui kari wam­bra­kunata wañu­chin­gi­chi” nig­pi­pas, mana manchas­pa­lla pakaspa cha­ri­na­kurka.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moisespas, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, ña wiña­ura, mana munarka, chi iaia mandagpa warmi wam­brapa wam­bra ni­raian­ga­pa.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Panda­rii­kuna­wa mana unai­lla kusi­kuspa kaug­sanga­taka, munar­kami, Taita Dius agllaska runa­kuna­wa sug­lla­pi llakii iukas­ka­kuna­wa kaug­san­ga­pa.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Ejiptopi iapa iukag kan­ga­pa muna­rin­ga­taka, mas­mi iuia­rispa karka: “Nukaka, sug kis­pi­chig samun­ga­pa kagta iuia­ris­pa­mi piñai kamii­pas tukusa”. Taita Dius ima karan­ga­pa kas­kata kawag­sina, chasa iuiai­wa­mi iuia­ris­pa­lla karka.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, Moi­sés, Ejiptota iaia man­dag rabia­ri­kus­kata mana man­chas­pa­lla, chi alpa­manda llug­sispa rirka. Taita Dius mana kawa­rigta kawa­kug­sina iuia­ris­pa­lla­mi rirka.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi Moi­sés nirka: “Wañu­chiska ubijapa iawar­wa pun­guta cha­ri­kuska kaspi­kunata awin­gi­chi. Chasaka anjil wañu­chig, Is­rael­manda runa­kunapa ñugpa kari wam­bra­kunata mana wañu­chin­ga­chu”. Ñug­pata chasa ruras­kaka, judiu­kunapa pas­kua­mi ni­raiá.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ejipto­manda llugsispa, Israel­manda runa­kuna, ri­na­kuspa, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, Puka Kucha suti atun iakuta, ñambi­sina paskaspa, chaki­chiska alpapi chim­bar­ka­kuna. Ikuti Ejipto­manda­kuna kalpa­chi­na­kugka chasa­lla­ta chim­ba­na­ku­ura, chi iaku wich­ka­rirka. Chi­wanka, tukui­kuna­mi puchu­ka­rir­ka­kuna.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Taita Dius­wa suma iuia­rii­wa­mi, Israel­manda runa­kuna Jerikó suti pui­bluta muiu­chi­raiaska atun pata kincha muiundi kan­chis pun­cha muiuska ka­uraka, chi kin­cha pai­lla urmarka.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahab suti kari­sapa war­mika, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi chi alpata paka­lla kawan­ga­pa kachaska runa­kunata sumag­lla chas­kispa pakarka. Chi­manda­mi, Taita Diusta mana uiag­kuna wañu­chii tuku­ura, paika kis­pi­rirka.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Ikuti sug­kuna­mandachu willa­sa­ki­chita? Mana pagta­ri­wan­chu, Jedeon­manda, Barak­manda, San­son­manda, Jefte­manda, David­manda, Samuel­manda i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna­manda willan­ga­pa.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Pai­kuna, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi, alpa­kunapi atun man­dag­kuna­wa wañu­chi­na­kuspa miti­ku­chispa, imasa chaias­ka­sina suma ruraspa man­dar­ka­kuna. Sug­kunaka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­ka­manda­mi pai ima karan­ga­pa nis­kata chas­kir­ka­kuna. Sug­kunaka, Taita Dius­wa suma iuia­ris­pa­mi liun­kunapa simi­kuna­ta­pas wich­kar­ka­kuna.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Chasa­lla­ta sug­kunaka, man­chan­ga­sina nina­kuna­ta­mi wañu­chir­ka­kuna. Sug­kunaka, atun machi­ti­wa wañu­chin­ga­pa­mi kis­pi­rir­ka­kuna. Sug­kunaka, samba­iaska mana pudig­sina kas­pa­pas, pudig­mi tukur­ka­kuna. Iapa pudig tukuspa, sug­nig­manda sul­da­du­kuna wañu­chi­na­kun­ga­pa samug­kuna­ta­mi miti­ku­chir­ka­kuna.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Chasa­lla­ta sug war­mi­kunaka, wañuska wam­bra kas­kata kaug­sa­mi chas­kir­ka­kuna.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Sug­kunaka, kamii, unz̈ai, asu­tii­mi tukur­ka­kuna. Sug­kunaka, wataspa kar­sil­pi wich­kai­mi tukur­ka­kuna.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Sug­kunaka, rumi­wa piai tukus­pa­mi wañur­ka­kuna. Sug­kunaka, siru­chii­wa chaugpi chaugpi kuchui tukus­pa­mi wañur­ka­kuna. Sug­kunaka, atun machi­ti­wa­mi wañu­chii tukur­ka­kuna. Sug­kunaka, Taita Dius­wa suma iuia­riita mana sakig­manda­mi, llug­si­chii tukuspa, mana katanga iukaspa, iukar­ka­kuna ubijapa i kabri­tupa karata chu­ra­ris­pa­lla puri­na­kunga. Iapa minis­ti­du­kuna­mi kaug­sa­na­kurka. Pai­kunata mana munar­ka­kuna; nis­pa­mi kamispa unz̈aspa kal­pa­chir­ka­kuna.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Chi alli runa­kuna­taka mana chaia­kurka, kai alpa­manda­lla iuiai­wa kaug­sa­na­kuska chaug­pipi kaug­san­ga­pa. Pai­kuna llug­si­chii tukus­ka­manda, mana wasi iukaspa, sachuku, chusa sitaska alpa­kuna­pi­mi purin­ga­pa chaiar­ka­kunata. Pata alpa uku­ma­mi iukar­ka­kuna kaug­sa­na­kunga.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Tukui pai­kuna Taita Dius­wa suma iuia­ris­ka­kuna­manda­mi pai­kunata nirka: “Alli­mi kan­gi­chi”. Chasa nig­pi­pas, pai karan­ga­pa ni­raias­kata manara chas­kis­pa­lla­mi wañur­ka­kuna.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Taita Dius, nukan­chi­manda iuia­rispa, ñugpata karas­ka­kuna­manda mas suma­mi karan­ga­pa nirka; chasaka, pai­kuna­wa nukan­chipas sug­lla­pi tukuspa, tukui­kuna alli­llapi tukug­rin­ga­pa.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.