Atos 21

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pai­kunata sakis­paka, bar­kupi diri­chumi rir­kan­chi, Kos suti alpama chaiagta. Kaian­dika, Rodas suti alpama rir­kan­chi. Chi­mandaka, Pátara suti­ma chaiag­rir­kan­chi.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Chi­pika, ikuti sug barku Fenisia suti alpama chimban­ga­pa ri­kus­kata tarig­rir­kan­chi. Chi barkupi iai­kus­paka, chi pui­blu­manda llugsir­kan­chi.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Iali­na­kus­paka, Chipre alpata kawar­kan­chi. Chi alpata lluki­sina­ma sakis­paka, Siria alpama rir­kan­chi. Tiro suti patapi saia­rig­rir­kan­chi. Chi barkupi ima apa­na­kus­kata iukar­ka­kunami chipi sakinga. Chi­manda­mi nukan­chi­pas barku­manda urai­kur­kan­chi.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Chipika, Jesus­wa tukus­ka­kuna­wa kawa­na­kur­kan­chi. Kan­chis punchami pai­kuna­wa chisiar­kan­chi. Pai­kuna, Santu Ispi­ri­tu­wa Pablota iuia­chi­na­kurka, kasa nispa:
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Chasa iuia­chi­na­kugpi­pas, chi pun­cha­kuna iali­uraka, nukan­chi chi­manda llugsir­kan­chi. Tukui nukan­chi­wa iuiag­kuna, warmindi i wam­bra­kuna­wan­ta pui­blu­manda llugsispa, nukan­chita sakig­rir­ka­kuna. Iaku pata­pika tukui­kuna, kungu­rispa, Taita Diusta tukui­kuna­manda maña­na­kur­kan­chi.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Nis­paka, pari­juma: “Sug puncha­kama” ni­na­kuspa, barkupi ikuti iai­kur­kan­chi. Pai­kuna, wasima kutii kalla­rir­ka­kuna.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Nukan­chika, chi Tiro pui­blu­manda Tolemaida suti pui­bluma chaiag­rir­kan­chi. Chi­pika, iakupi purii puchukar­kan­chi. Chi pui­blu­pika, Jesus­wa tukus­ka­kuna­ta: “¿Alli­llachu ka­puan­gi­chi?” nispa, sug­lla puncha pai­kuna­wa kar­kan­chi.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Kaiandika, Sesarea pui­bluma rir­kan­chi. Chipi chaiag­ris­paka, Felipe suti Diuspa Rimaita willa­dur­pagma iai­kug­rir­kan­chi. Jeru­sa­lenpi Jesus­wa tukus­ka­kuna­pura­manda kan­chis runa­kuna ñugpa agllaska­mi karka. Paipa wasi­pi­mi kida­rir­kan­chi.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Pai, chusku manara kasa­raska warmi wam­bra­kunami iukarka. Chi warmi­kunaka, Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna­mi kar­ka­kuna.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nukan­chi ña achka puncha­kuna chipi ka­uraka, Agabo suti Santu Ispi­ri­tu­wa rimagmi Judea alpa­manda chaiag­rirka.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Chi runaka, nukan­chi kas­kapi iai­kug­rirka. Pablopa siñi­durta aisaspa, pai kikinpa chaki maki­wan­ta wata­rispa, nirka:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Chasa uias­paka, nukan­chi i chipi kaug­sag­kuna­pas, Pablota maimi ni­na­kur­kan­chi:
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Chi­ura, Pabloka ainirka:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Chasa uiaspa, mana paita sug rigcha iuia­chin­ga­pa pudis­paka, tukui­kuna upalla saki­rir­kan­chi, kasa nispa:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Chi puncha­kuna ialiska­ura­manda, ima­kuna minis­ti­riska alli­chi­ris­paka, Jeru­sa­lenma rir­kan­chi.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Sesarea­manda Jesus­wa sug tukus­ka­kuna­pas, nukan­chi­wa sug­lla­pi rir­ka­kuna Chipre alpa­manda Mna­són suti ña unai wata­kuna Jesus­wa suma iuiag­pagma. Paipa wasi­pi­mi kida­rig­rir­kan­chi.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nukan­chi ña Jeru­sa­lenma chaiag­ri­uraka, Jesus­wa tukus­ka­kuna iapa kun­tin­ta­rispa­mi nukan­chita chaskir­ka­kuna.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kaian­di Pabloka, nukan­chi­wa sug­lla­pi tukuspa, Santiago­pagma chaiag­rir­kan­chi. Jesus­wa tukus­ka­kuna­pura tukui iacha taita­kuna­pas­mi chipi tanda­rig­rir­ka­kuna.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pa­bloka: “¿Alli­llachu ka­puan­gi­chi?” nispa, suiu­manda­ta­mi willai kalla­rirka, Taita Diuspa tukui munai mana judíu kag­kuna­pagpi imasa pai­wa tukug­samuska­manda.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Chasa uiaspa, chipi kag­kunaka Taita Diusta nir­ka­kuna:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Pai­kunaka, kam­manda kasa iacha­chi­kus­katasi uiar­ka­kuna: judiu­kuna sug alpa­kunapi kaug­sa­na­kus­kata iacha­chi­kun­gisi, Moisés ima ruran­ga­pa ni­raias­kata sakin­ga­pa; chasa­lla­ta, kam­kunapa kari wam­bra­kunata mana judiu­kunapa marka chura­chin­ga­pa ñi ñugpa­manda­kuna iacha­chis­ka­kuna­wa mana ruraspa kaug­san­ga­pa.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Pai­kuna chasa uiaska­mandaka, nukan­chika, ¿ima­tak ni­sun­chi? Pai­kuna iachanga­pa­mi kan­kuna kam kaipi chaia­mugta.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Chi­manda, kasa rurai. Nukan­chi­pura chusku runa­kuna­mi muna­nakú, imasa pai­kuna Taita Diusta: “Kasa­mi rurasa” nis­kata ruran­ga­pa.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Pai­kunata pusaspa, imasa ruran­ga­pa willa­raias­ka­sina Diuspa ñawipi pai­kuna­wa sug­lla­pi mai­lla­rig­rii­chi. Nis­paka, ufrinda rupa­chin­ga­pa paga­pungi. Chasa­lla­ta, agcha kuchu­chispa aspi­chi­rin­ga­pa paga­pungi. Chasa­waka, tukui judiu­kuna iachanga­kunami, kam­manda uias­ka­kuna manima sutipa kagta. Chasa­pika kawa­chin­kangimi, Moi­sés ima ni­raias­kata kampas rurag kagta.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 —Kasapas. Mana judíu runa­kuna Iaia Jesus­wa suma iuia­rig­kuna­taka ña­mi kasa nispa kachar­kan­chi: “Ianga dius ni­raias­ka­kuna­ta kama­riku karaska aicha­ta mana mikun­gi­chi. Iawarta mana upian­gi­chi. Sipiska wañu­chis­ka­kunapa aichata mana mikun­gi­chi. Kari warmi­wa mana panda­rin­gi­chi”.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Chasa sug kaiandi, Pablo, chi chusku runa­kunata pusaspa, imasa ruran­ga­pa willa­raias­ka­sina Diuspa ñawipi mai­lla­rig­rir­ka­kuna. Chasa ruras­paka, Diuspa atun wasi ukuma iai­kurka, willan­ga­pa: ima punchami pai­kuna mai­lla­rin­ga­pa puchuka­rin­ga­pa ka; chi punchaka, tukui pai­kuna­manda ufrindata rupa­chig­rin­ga­pa.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ña chi kan­chis puncha ialin­ga­pa ka­ura, Asia alpa­manda samuska judiu­kunaka, Pablota Dius­pa atun wasi ukupi rigsig­sa­mur­ka­kuna. Paita rigsig­samus­paka, tukui chipi kag­kunata kapa­rispa, iapa sin­chi uia­rig­samur­ka­kuna. Pablota sumag­lla apis­paka,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 kapa­rii kalla­rir­ka­kuna:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Mas ñugpaka, Efeso pui­blu­manda Trófimo suti mana judíu Pablo­wa sug­lla­pi kallipi puri­na­kug­tasi kawaska kar­ka­kuna. Chasa kawas­pasi ianga iuia­na­kurka, Pablo chi runata Diuspa atun wasi ukuma iaiku­chi­dur kagta.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Tukui chi pui­blupi kag­kuna, iapa sin­chi uia­ri­na­kurka. Chi­man­da­mi tukui­nig­manda kalpalla sug­lla­pi chaiag­rir­ka­kuna. Pablota apis­paka, Diuspa atun wasi uku­manda aliuspa, kanchama llugsi­chir­ka­kuna. Llugsi­chig­lla­pi, chi wasi pungu­kunata lim wichkar­ka­kuna.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Pablota ña wañu­chin­ga­pa iuiai­wa chari­na­ku­uraka, Roma­manda sul­da­du­kunata mandag­pag­pi iacha­rig­rirka, tukui Jeru­sa­lenpi kag­kuna ajai uia­ri­na­kugta.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Chasa uianga­lla­wa, chi man­dag­ka, sul­da­du­kunata i kapi­tan­kunata tanda­chispa, chi achka runa­kuna­pag­ma kalpalla rir­ka­kuna. Chi man­dag sul­da­du­kuna­wa ri­na­kugta kawas­paka, Pablota piag­kuna sakir­ka­kuna.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Chi­ura mandagka, Pablo­pagma chaiag­rispa, paita api­chispa, nirka, iskai kadi­na­kuna­wa wata­chu­kuna. Nis­paka, chipi kag­kunata tapurka:
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Chi­ura­lla sug sug rigcha, sug sug rigcha kapa­ri­na­kurka. Chi­tuku achka uia­ri­na­kug­manda, chi man­dagka ñi ima­pas mana pudirka iachan­ga­pa. Chi­manda, sul­da­du­kunata nirka:
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Chi wasi iskalirama chaiag­ri­ura, sul­da­du­kunaka iukar­ka­kuna, Pablota markaspa sika­chinga­kuna, judiu­kuna tangaspa kati­chi­na­kug­manda.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Chi tukui kati­raiag­kuna, sin­chi kapa­rispa ni­na­kurka:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Sul­da­du­kuna ka­diruma pun­gupi iaiku­chin­ga­pa ka­ura, Pabloka pai­kunata mandagta nirka:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Mana­chu kam kangi kai mana unai puncha­kuna chi Ejipto­manda nukan­chita killa­chii rurag runa? ¿Mana­chu sug chusku waranga wañu­chig runa­kunata chusa sitaska alpama pusarkangi?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Chi­ura, Pabloka ainirka:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Chi mandag “Aja” ni­ura, Pabloka, chi iskalira awa ladu saia­rispa, maki­wa upallai­chi nig­sina kawa­chirka. Tukui­kuna upallag­samu­ura, paika, hebreo rimai­wa rimaspa, nii kalla­rirka:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.