Atos 21

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pai­kunata sakis­paka, bar­kupi diri­chumi rir­kan­chi, Kos suti alpama chaiagta. Kaian­dika, Rodas suti alpama rir­kan­chi. Chi­mandaka, Pátara suti­ma chaiag­rir­kan­chi.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Chi­pika, ikuti sug barku Fenisia suti alpama chimban­ga­pa ri­kus­kata tarig­rir­kan­chi. Chi barkupi iai­kus­paka, chi pui­blu­manda llugsir­kan­chi.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Iali­na­kus­paka, Chipre alpata kawar­kan­chi. Chi alpata lluki­sina­ma sakis­paka, Siria alpama rir­kan­chi. Tiro suti patapi saia­rig­rir­kan­chi. Chi barkupi ima apa­na­kus­kata iukar­ka­kunami chipi sakinga. Chi­manda­mi nukan­chi­pas barku­manda urai­kur­kan­chi.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Chipika, Jesus­wa tukus­ka­kuna­wa kawa­na­kur­kan­chi. Kan­chis punchami pai­kuna­wa chisiar­kan­chi. Pai­kuna, Santu Ispi­ri­tu­wa Pablota iuia­chi­na­kurka, kasa nispa:
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Chasa iuia­chi­na­kugpi­pas, chi pun­cha­kuna iali­uraka, nukan­chi chi­manda llugsir­kan­chi. Tukui nukan­chi­wa iuiag­kuna, warmindi i wam­bra­kuna­wan­ta pui­blu­manda llugsispa, nukan­chita sakig­rir­ka­kuna. Iaku pata­pika tukui­kuna, kungu­rispa, Taita Diusta tukui­kuna­manda maña­na­kur­kan­chi.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nis­paka, pari­juma: “Sug puncha­kama” ni­na­kuspa, barkupi ikuti iai­kur­kan­chi. Pai­kuna, wasima kutii kalla­rir­ka­kuna.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Nukan­chika, chi Tiro pui­blu­manda Tolemaida suti pui­bluma chaiag­rir­kan­chi. Chi­pika, iakupi purii puchukar­kan­chi. Chi pui­blu­pika, Jesus­wa tukus­ka­kuna­ta: “¿Alli­llachu ka­puan­gi­chi?” nispa, sug­lla puncha pai­kuna­wa kar­kan­chi.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kaiandika, Sesarea pui­bluma rir­kan­chi. Chipi chaiag­ris­paka, Felipe suti Diuspa Rimaita willa­dur­pagma iai­kug­rir­kan­chi. Jeru­sa­lenpi Jesus­wa tukus­ka­kuna­pura­manda kan­chis runa­kuna ñugpa agllaska­mi karka. Paipa wasi­pi­mi kida­rir­kan­chi.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pai, chusku manara kasa­raska warmi wam­bra­kunami iukarka. Chi warmi­kunaka, Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna­mi kar­ka­kuna.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Nukan­chi ña achka puncha­kuna chipi ka­uraka, Agabo suti Santu Ispi­ri­tu­wa rimagmi Judea alpa­manda chaiag­rirka.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Chi runaka, nukan­chi kas­kapi iai­kug­rirka. Pablopa siñi­durta aisaspa, pai kikinpa chaki maki­wan­ta wata­rispa, nirka:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Chasa uias­paka, nukan­chi i chipi kaug­sag­kuna­pas, Pablota maimi ni­na­kur­kan­chi:
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Chi­ura, Pabloka ainirka:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Chasa uiaspa, mana paita sug rigcha iuia­chin­ga­pa pudis­paka, tukui­kuna upalla saki­rir­kan­chi, kasa nispa:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Chi puncha­kuna ialiska­ura­manda, ima­kuna minis­ti­riska alli­chi­ris­paka, Jeru­sa­lenma rir­kan­chi.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Sesarea­manda Jesus­wa sug tukus­ka­kuna­pas, nukan­chi­wa sug­lla­pi rir­ka­kuna Chipre alpa­manda Mna­són suti ña unai wata­kuna Jesus­wa suma iuiag­pagma. Paipa wasi­pi­mi kida­rig­rir­kan­chi.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nukan­chi ña Jeru­sa­lenma chaiag­ri­uraka, Jesus­wa tukus­ka­kuna iapa kun­tin­ta­rispa­mi nukan­chita chaskir­ka­kuna.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kaian­di Pabloka, nukan­chi­wa sug­lla­pi tukuspa, Santiago­pagma chaiag­rir­kan­chi. Jesus­wa tukus­ka­kuna­pura tukui iacha taita­kuna­pas­mi chipi tanda­rig­rir­ka­kuna.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pa­bloka: “¿Alli­llachu ka­puan­gi­chi?” nispa, suiu­manda­ta­mi willai kalla­rirka, Taita Diuspa tukui munai mana judíu kag­kuna­pagpi imasa pai­wa tukug­samuska­manda.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Chasa uiaspa, chipi kag­kunaka Taita Diusta nir­ka­kuna:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Pai­kunaka, kam­manda kasa iacha­chi­kus­katasi uiar­ka­kuna: judiu­kuna sug alpa­kunapi kaug­sa­na­kus­kata iacha­chi­kun­gisi, Moisés ima ruran­ga­pa ni­raias­kata sakin­ga­pa; chasa­lla­ta, kam­kunapa kari wam­bra­kunata mana judiu­kunapa marka chura­chin­ga­pa ñi ñugpa­manda­kuna iacha­chis­ka­kuna­wa mana ruraspa kaug­san­ga­pa.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Pai­kuna chasa uiaska­mandaka, nukan­chika, ¿ima­tak ni­sun­chi? Pai­kuna iachanga­pa­mi kan­kuna kam kaipi chaia­mugta.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Chi­manda, kasa rurai. Nukan­chi­pura chusku runa­kuna­mi muna­nakú, imasa pai­kuna Taita Diusta: “Kasa­mi rurasa” nis­kata ruran­ga­pa.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Pai­kunata pusaspa, imasa ruran­ga­pa willa­raias­ka­sina Diuspa ñawipi pai­kuna­wa sug­lla­pi mai­lla­rig­rii­chi. Nis­paka, ufrinda rupa­chin­ga­pa paga­pungi. Chasa­lla­ta, agcha kuchu­chispa aspi­chi­rin­ga­pa paga­pungi. Chasa­waka, tukui judiu­kuna iachanga­kunami, kam­manda uias­ka­kuna manima sutipa kagta. Chasa­pika kawa­chin­kangimi, Moi­sés ima ni­raias­kata kampas rurag kagta.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 —Kasapas. Mana judíu runa­kuna Iaia Jesus­wa suma iuia­rig­kuna­taka ña­mi kasa nispa kachar­kan­chi: “Ianga dius ni­raias­ka­kuna­ta kama­riku karaska aicha­ta mana mikun­gi­chi. Iawarta mana upian­gi­chi. Sipiska wañu­chis­ka­kunapa aichata mana mikun­gi­chi. Kari warmi­wa mana panda­rin­gi­chi”.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Chasa sug kaiandi, Pablo, chi chusku runa­kunata pusaspa, imasa ruran­ga­pa willa­raias­ka­sina Diuspa ñawipi mai­lla­rig­rir­ka­kuna. Chasa ruras­paka, Diuspa atun wasi ukuma iai­kurka, willan­ga­pa: ima punchami pai­kuna mai­lla­rin­ga­pa puchuka­rin­ga­pa ka; chi punchaka, tukui pai­kuna­manda ufrindata rupa­chig­rin­ga­pa.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ña chi kan­chis puncha ialin­ga­pa ka­ura, Asia alpa­manda samuska judiu­kunaka, Pablota Dius­pa atun wasi ukupi rigsig­sa­mur­ka­kuna. Paita rigsig­samus­paka, tukui chipi kag­kunata kapa­rispa, iapa sin­chi uia­rig­samur­ka­kuna. Pablota sumag­lla apis­paka,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 kapa­rii kalla­rir­ka­kuna:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Mas ñugpaka, Efeso pui­blu­manda Trófimo suti mana judíu Pablo­wa sug­lla­pi kallipi puri­na­kug­tasi kawaska kar­ka­kuna. Chasa kawas­pasi ianga iuia­na­kurka, Pablo chi runata Diuspa atun wasi ukuma iaiku­chi­dur kagta.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Tukui chi pui­blupi kag­kuna, iapa sin­chi uia­ri­na­kurka. Chi­man­da­mi tukui­nig­manda kalpalla sug­lla­pi chaiag­rir­ka­kuna. Pablota apis­paka, Diuspa atun wasi uku­manda aliuspa, kanchama llugsi­chir­ka­kuna. Llugsi­chig­lla­pi, chi wasi pungu­kunata lim wichkar­ka­kuna.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Pablota ña wañu­chin­ga­pa iuiai­wa chari­na­ku­uraka, Roma­manda sul­da­du­kunata mandag­pag­pi iacha­rig­rirka, tukui Jeru­sa­lenpi kag­kuna ajai uia­ri­na­kugta.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Chasa uianga­lla­wa, chi man­dag­ka, sul­da­du­kunata i kapi­tan­kunata tanda­chispa, chi achka runa­kuna­pag­ma kalpalla rir­ka­kuna. Chi man­dag sul­da­du­kuna­wa ri­na­kugta kawas­paka, Pablota piag­kuna sakir­ka­kuna.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Chi­ura mandagka, Pablo­pagma chaiag­rispa, paita api­chispa, nirka, iskai kadi­na­kuna­wa wata­chu­kuna. Nis­paka, chipi kag­kunata tapurka:
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Chi­ura­lla sug sug rigcha, sug sug rigcha kapa­ri­na­kurka. Chi­tuku achka uia­ri­na­kug­manda, chi man­dagka ñi ima­pas mana pudirka iachan­ga­pa. Chi­manda, sul­da­du­kunata nirka:
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Chi wasi iskalirama chaiag­ri­ura, sul­da­du­kunaka iukar­ka­kuna, Pablota markaspa sika­chinga­kuna, judiu­kuna tangaspa kati­chi­na­kug­manda.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Chi tukui kati­raiag­kuna, sin­chi kapa­rispa ni­na­kurka:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Sul­da­du­kuna ka­diruma pun­gupi iaiku­chin­ga­pa ka­ura, Pabloka pai­kunata mandagta nirka:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Mana­chu kam kangi kai mana unai puncha­kuna chi Ejipto­manda nukan­chita killa­chii rurag runa? ¿Mana­chu sug chusku waranga wañu­chig runa­kunata chusa sitaska alpama pusarkangi?
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Chi­ura, Pabloka ainirka:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Chi mandag “Aja” ni­ura, Pabloka, chi iskalira awa ladu saia­rispa, maki­wa upallai­chi nig­sina kawa­chirka. Tukui­kuna upallag­samu­ura, paika, hebreo rimai­wa rimaspa, nii kalla­rirka:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.