Atos 21
Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NTLH
1 Paikunata sakispaka, barkupi dirichumi rirkanchi, Kos suti alpama chaiagta. Kaiandika, Rodas suti alpama rirkanchi. Chimandaka, Pátara sutima chaiagrirkanchi.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Chipika, ikuti sug barku Fenisia suti alpama chimbangapa rikuskata tarigrirkanchi. Chi barkupi iaikuspaka, chi puiblumanda llugsirkanchi.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ialinakuspaka, Chipre alpata kawarkanchi. Chi alpata llukisinama sakispaka, Siria alpama rirkanchi. Tiro suti patapi saiarigrirkanchi. Chi barkupi ima apanakuskata iukarkakunami chipi sakinga. Chimandami nukanchipas barkumanda uraikurkanchi.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Chipika, Jesuswa tukuskakunawa kawanakurkanchi. Kanchis punchami paikunawa chisiarkanchi. Paikuna, Santu Ispirituwa Pablota iuiachinakurka, kasa nispa:
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Chasa iuiachinakugpipas, chi punchakuna ialiuraka, nukanchi chimanda llugsirkanchi. Tukui nukanchiwa iuiagkuna, warmindi i wambrakunawanta puiblumanda llugsispa, nukanchita sakigrirkakuna. Iaku patapika tukuikuna, kungurispa, Taita Diusta tukuikunamanda mañanakurkanchi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Nispaka, parijuma: “Sug punchakama” ninakuspa, barkupi ikuti iaikurkanchi. Paikuna, wasima kutii kallarirkakuna.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Nukanchika, chi Tiro puiblumanda Tolemaida suti puibluma chaiagrirkanchi. Chipika, iakupi purii puchukarkanchi. Chi puiblupika, Jesuswa tukuskakunata: “¿Allillachu kapuangichi?” nispa, suglla puncha paikunawa karkanchi.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Kaiandika, Sesarea puibluma rirkanchi. Chipi chaiagrispaka, Felipe suti Diuspa Rimaita willadurpagma iaikugrirkanchi. Jerusalenpi Jesuswa tukuskakunapuramanda kanchis runakuna ñugpa agllaskami karka. Paipa wasipimi kidarirkanchi.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Pai, chusku manara kasaraska warmi wambrakunami iukarka. Chi warmikunaka, Santu Ispirituwa rimagkunami karkakuna.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nukanchi ña achka punchakuna chipi kauraka, Agabo suti Santu Ispirituwa rimagmi Judea alpamanda chaiagrirka.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Chi runaka, nukanchi kaskapi iaikugrirka. Pablopa siñidurta aisaspa, pai kikinpa chaki makiwanta watarispa, nirka:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Chasa uiaspaka, nukanchi i chipi kaugsagkunapas, Pablota maimi ninakurkanchi:
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Chiura, Pabloka ainirka:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Chasa uiaspa, mana paita sug rigcha iuiachingapa pudispaka, tukuikuna upalla sakirirkanchi, kasa nispa:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Chi punchakuna ialiskauramanda, imakuna ministiriska allichirispaka, Jerusalenma rirkanchi.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Sesareamanda Jesuswa sug tukuskakunapas, nukanchiwa sugllapi rirkakuna Chipre alpamanda Mnasón suti ña unai watakuna Jesuswa suma iuiagpagma. Paipa wasipimi kidarigrirkanchi.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Nukanchi ña Jerusalenma chaiagriuraka, Jesuswa tukuskakuna iapa kuntintarispami nukanchita chaskirkakuna.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Kaiandi Pabloka, nukanchiwa sugllapi tukuspa, Santiagopagma chaiagrirkanchi. Jesuswa tukuskakunapura tukui iacha taitakunapasmi chipi tandarigrirkakuna.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pabloka: “¿Allillachu kapuangichi?” nispa, suiumandatami willai kallarirka, Taita Diuspa tukui munai mana judíu kagkunapagpi imasa paiwa tukugsamuskamanda.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Chasa uiaspa, chipi kagkunaka Taita Diusta nirkakuna:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Paikunaka, kammanda kasa iachachikuskatasi uiarkakuna: judiukuna sug alpakunapi kaugsanakuskata iachachikungisi, Moisés ima rurangapa niraiaskata sakingapa; chasallata, kamkunapa kari wambrakunata mana judiukunapa marka churachingapa ñi ñugpamandakuna iachachiskakunawa mana ruraspa kaugsangapa.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Paikuna chasa uiaskamandaka, nukanchika, ¿imatak nisunchi? Paikuna iachangapami kankuna kam kaipi chaiamugta.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Chimanda, kasa rurai. Nukanchipura chusku runakunami munanakú, imasa paikuna Taita Diusta: “Kasami rurasa” niskata rurangapa.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Paikunata pusaspa, imasa rurangapa willaraiaskasina Diuspa ñawipi paikunawa sugllapi maillarigriichi. Nispaka, ufrinda rupachingapa pagapungi. Chasallata, agcha kuchuchispa aspichiringapa pagapungi. Chasawaka, tukui judiukuna iachangakunami, kammanda uiaskakuna manima sutipa kagta. Chasapika kawachinkangimi, Moisés ima niraiaskata kampas rurag kagta.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 —Kasapas. Mana judíu runakuna Iaia Jesuswa suma iuiarigkunataka ñami kasa nispa kacharkanchi: “Ianga dius niraiaskakunata kamariku karaska aichata mana mikungichi. Iawarta mana upiangichi. Sipiska wañuchiskakunapa aichata mana mikungichi. Kari warmiwa mana pandaringichi”.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Chasa sug kaiandi, Pablo, chi chusku runakunata pusaspa, imasa rurangapa willaraiaskasina Diuspa ñawipi maillarigrirkakuna. Chasa ruraspaka, Diuspa atun wasi ukuma iaikurka, willangapa: ima punchami paikuna maillaringapa puchukaringapa ka; chi punchaka, tukui paikunamanda ufrindata rupachigringapa.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ña chi kanchis puncha ialingapa kaura, Asia alpamanda samuska judiukunaka, Pablota Diuspa atun wasi ukupi rigsigsamurkakuna. Paita rigsigsamuspaka, tukui chipi kagkunata kaparispa, iapa sinchi uiarigsamurkakuna. Pablota sumaglla apispaka,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 kaparii kallarirkakuna:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Mas ñugpaka, Efeso puiblumanda Trófimo suti mana judíu Pablowa sugllapi kallipi purinakugtasi kawaska karkakuna. Chasa kawaspasi ianga iuianakurka, Pablo chi runata Diuspa atun wasi ukuma iaikuchidur kagta.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Tukui chi puiblupi kagkuna, iapa sinchi uiarinakurka. Chimandami tukuinigmanda kalpalla sugllapi chaiagrirkakuna. Pablota apispaka, Diuspa atun wasi ukumanda aliuspa, kanchama llugsichirkakuna. Llugsichigllapi, chi wasi pungukunata lim wichkarkakuna.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Pablota ña wañuchingapa iuiaiwa charinakuuraka, Romamanda suldadukunata mandagpagpi iacharigrirka, tukui Jerusalenpi kagkuna ajai uiarinakugta.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Chasa uiangallawa, chi mandagka, suldadukunata i kapitankunata tandachispa, chi achka runakunapagma kalpalla rirkakuna. Chi mandag suldadukunawa rinakugta kawaspaka, Pablota piagkuna sakirkakuna.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Chiura mandagka, Pablopagma chaiagrispa, paita apichispa, nirka, iskai kadinakunawa watachukuna. Nispaka, chipi kagkunata tapurka:
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Chiuralla sug sug rigcha, sug sug rigcha kaparinakurka. Chituku achka uiarinakugmanda, chi mandagka ñi imapas mana pudirka iachangapa. Chimanda, suldadukunata nirka:
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Chi wasi iskalirama chaiagriura, suldadukunaka iukarkakuna, Pablota markaspa sikachingakuna, judiukuna tangaspa katichinakugmanda.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Chi tukui katiraiagkuna, sinchi kaparispa ninakurka:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Suldadukuna kadiruma pungupi iaikuchingapa kaura, Pabloka paikunata mandagta nirka:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Manachu kam kangi kai mana unai punchakuna chi Ejiptomanda nukanchita killachii rurag runa? ¿Manachu sug chusku waranga wañuchig runakunata chusa sitaska alpama pusarkangi?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Chiura, Pabloka ainirka:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Chi mandag “Aja” niura, Pabloka, chi iskalira awa ladu saiarispa, makiwa upallaichi nigsina kawachirka. Tukuikuna upallagsamuura, paika, hebreo rimaiwa rimaspa, nii kallarirka:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.