Apocalipse 14

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chi­ura­mandaka, Sión suti lumapi Taita Dius­pa Ubija saia­kus­ka­ta­mi kawar­kani. Patsa chusku chunga chusku waran­ga­kuna­mi pai­wa sug­lla­pi kar­ka­kuna. Chi­kunaka, chi Ubijapa i paipa Taitapa suti printipi sillu pias­ka­mi iukar­ka­kuna.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Chi­uraka, atun iaku talli­rispa ri­kug­sina i sin­chi triwina­kug­sina­mi suma luar­nig­manda uia­rig­samurka. Chi uia­rii­pika, achka arpa­kuna uia­chi­na­kus­ka­sina­mi uia­rig­samurka.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Musug­lla sug rig­cha kan­tu­mi uia­chig­samur­ka­kuna. Tai­ta Dius­pa man­dag tia­ri­diru ñugpa ladu, chusku ani­mal­sina rig­cha­kunapa i iacha taita­kunapa ñugpa ladu­mi chi kantu uia­chig­samur­ka­kuna. Ñi pipas mana pudir­ka­kuna­chu, chi kan­tuta iachai­kun­ga­pa. Chi patsa chusku chunga chusku waranga kai alpa­manda kis­pi­chii tukus­ka­kuna­lla­mi pudir­ka­kuna, chita kantan­ga­pa.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Pai­kuna, ñi ima­ura­pas ñi mai­kan war­mi­wa mana sug­lla­pi kaug­sar­ka­kuna­chu. Chasa­lla­ta, pai­kunapa kuir­pu­wa­pas ñi imapi mana pan­da­riska kar­ka­kuna. Pai­kunaka, Taita Dius­pa Ubi­jata maima ri­kus­ka­ma­mi sug­lla­pi kati­raian­kuna. Pai­kunaka, ñugpa agllas­ka­kuna­mi kar­ka­kuna, runa­pura­manda kispi­rin­ga­pa; cha­saka, Taita Dius­pa i paipa Ubija­pa­lla ni­raian­ga­pa.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Pai­kuna ñi ima­ura­pas mana llu­llar­ka­kuna­chu. Pai­kuna­taka, ¿pitak ninga: “Ima­pi­pas pan­da­ris­ka­mi kan­gi­chi”?
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Chi­ura­mandaka, sug anjil awapi bula­kus­ka­ta­mi kawar­kani. Chi anjilka, kai alpapi tukui kaug­sa­na­kus­kata mana puchu­ka­ri­diru Alli Willai­ta willan­ga­pa samukus­ka­ta­mi kawar­kani. Tukui alpa­manda­kunata, tukui pui­blu­manda­kunata i tukui­nig­manda sug rig­cha sug rig­cha rimag­kuna­ta­pas chi Willai­ta willan­ga­pa­mi samukurka.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Sin­chi rimai­wa­mi ni­kurka:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Iskaima kawa­rig anjilka, kasa kapa­rispa nig­samurka:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Kimsama kawa­rig anjilka, sug­kuna­sina­lla­tata sin­chi rimai­wa kapa­rispa nig­samurka:
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 pai­kuna­taka, Taita Dius kikin rabia­rispa llakii­wa kupa­pi­sina mana iaku cha­puska­lla binu­ta upia­chig­sina­mi ruran­ga­pa ka. Pai­kunaka, Taita Dius­pa tukui­pi alli anjil­kunapa ñawipi i paipa Ubijapa ñawi­pika nina asufri tias­ka­pi­mi rupa­chii tukun­ga­pa kan­kuna.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Chi rupa­chii tuku­na­kus­kapa kus­nika, ima­ura­pas mana puchu­ka­ris­pa­lla kus­ni­kun­ga­pag­lla­mi ka. Chi kukuta i paipa ima­jinta muchag­kuna paipa suti willa­raiaska silluta chura­chi­riska kag­kunaka, mana sakis­pa­lla­mi rupa­chii tukun­ga­pa kan­kuna, mai­tuku waranga waranga wata­kuna ialig­pi­pas.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Chasa­manda Taita Dius­manda­lla kaug­sag­kuna, pai ima nis­ka­kunata ruraspa Jesus­wa suma iuia­rig­kunaka, chasa­lla­ta tukui animu­wa apa­na­kui­chi, mana sam­ba­ias­pa­lla.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Chi­ura­mandaka, suma luar­nig­manda uiar­ka­nimi kasa ni­kus­kata:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Chi­ura­mandaka, sug iura puiu­mi kawa­ri­warka. Chi puiu­pika, sug runa tukuska rig­chami tia­kurka. Paipa uma­pika, kurita ruraska llaug­tumi chura­raiarka. Paipa maki­pika, afilaska machi­ti­sina­mi cha­ri­kurka.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Chi­ura sug anjilka, Dius­pa atun wasi­nig­manda llug­si­murka. Llug­si­mus­paka, chi puiupi tia­kus­kata sin­chi rimai­wa kapa­rirka, kasa nispa:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Chi­uraka chi puiupi tia­kugka, machi­ti­wa alpapi kuchuspa kuchuspa tanda­chirka.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ikuti sug anjilka, Dius­pa atun wasi suma luarpi tias­ka­manda llug­si­murka. Paipas, afilaska machi­ti­sina­mi cha­ri­kurka.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ikuti sug anjilka, altar­nig­manda­mi llug­si­murka. Chi anjil, altarpi nina tias­kata kawag­mi karka. Chi anjilka, afilaska machiti cha­ri­kug­taka sin­chi rimai­wa kapa­rirka, kasa nispa:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Chi­uraka chi anjilka, kai alpa­pi tiaska ubas­kunata machi­ti­wa kuchuspa kuchuspa tanda­chirka. Chi ubas­kuna­taka kapi­diru­pi­mi chu­rarka, kapin­ga­pa. Chi kapi­di­ruka ni­raian­mi Taita Dius­pa tukui rabia­wa churaska.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Chi ubas­kuna, pui­blu kancha­pi­mi kapii tukurka. Chi kapi­diru­mandaka, iawar­mi llug­sirka. Chi iawarka, kaba­llu­kunapa simipi churaska prinu awa­kama­mi jundarka. Kimsa patsa kilumitru­kama­mi chi iawar iaku­sina kalpa­kurka.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.