Mateus 27
ikz (IKZ) vs VC
1 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, abhakʉrʉ bhʉʉsi bha abhakuhaani hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakiisiriranʼya kʉbha bhamwitɨ Yɨɨsu.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Akʉmara bhakamobhoha, bhakaja nawe kʉmʉkangati wi Ikiruumi wʉnʉ aarɨ arabhirikirwa Piraato.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Mmbe Yuuda, wʉnʉ aamwichurirɨ Yɨɨsu, hanʉ aarʉʉzɨ Yɨɨsu atiniirwɨ iitwɨ, akiiyigwa kɨbhɨ bhʉkʉngʼu. Akagega zimpirya zirya merongo ɨtatʉ na kʉzɨgarucha kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi. Akabhabhʉʉrɨra, “Nɨkʉrirɨ ʉbhʉbhɨ kʉmʉtʉʉra mʉmabhoko gaanyu ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ataana bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi.”
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Nawe ebho bhakabhuga, “Gayo garatutunʼyakɨ itwɨ? Nɨ‑nyaakʉ yaazʉ aumwene.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Neho Yuuda akataasha zimpirya ziyo mukisikʉ cha rihekaaru, akaja, akiingʼeeta.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani bhakatoora zimpirya ziyo, bhakabhuga, “Ni‑mugirʉ kʉsanja zimpirya ziyo na zimpirya za rihekaaru, kʉ kʉbha zirihirwɨ ku kwitɨra amasaahɨ gʉ ʉmʉʉtʉ.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Mmbe, bhakagambana na kuhitya kogega zimpirya ziyo na kʉgʉra ʉmʉgʉndʉ gwe ekesemo igʉrʉ wʉ ʉkʉbhɨɨka abhagini.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Necho ʉmʉgʉndʉ guyo gukubhirikirwa Ʉmʉgʉndʉ gwa Amasaahɨ.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Neho rɨkabha ringʼana rɨnʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri Yɨrɨmiya aandikirɨ, “Bhakagega zimpirya merongo ɨtatʉ, ubhuguri obhorebhe bhʉnʉ Abhiiziraɨri bhiisirirɨɨnʼyɨ igʉrʉ wabhwɨ.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Bhakagʉra ʉmʉgʉndʉ gwe ekesemo, chɨmbu Ʉmʉkʉrʉ answajiryɨ.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Neho Yɨɨsu akiimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwʉ ʉmʉkangati wi Ikiruumi. Ʉmʉkangati wuyo akamubhuurya, “Awɨ naawɨ ʉmʉtɨmi wa Abhayaahudi?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Nawe hanʉ aagambirwɨ na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi, ewe atabhagarukiiryɨ ryʉryʉsi.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Neho Piraato akamubhuurya, “Nangʉ, ʉtakwigwa gʉʉsi ganʉ bhakʉgamba igʉrʉ waazʉ?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Nawe Yɨɨsu atagarukiiryɨ nʉʉrʉ ringʼana rɨmwɨ. Umwanangwa akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Imyaka jʉsi ji isigukuru yɨ Ɨpasaka, umwanangwa wi Ikiruumi aarɨ ni isimʉka yu ukutigʉrʉkɨra omobhohwa wʉmwɨ wʉnʉ abhaatʉ bhɨɨndirɨ.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Mmbe, ribhaga riyo, aareho omobhohwa wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ arabhirikirwa Bharaabha. Omobhohwa wuyo akamenyekana bhʉkʉngʼu igʉrʉ wa amabhɨ ganʉ aarɨ arakora.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Hanʉ abhaatʉ bhiibhiringirɨ, Piraato akabhabhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ mukwenda nɨbhatazʉrɨrɨ gatɨ wa abhabhohwa bhabhɨrɨ bhanʉ? Bharaabha, hamwɨ Yɨɨsu wʉnʉ abhaatʉ bhakʉbhɨrɨkɨra Kiriisitʉ?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Piraato akabhabhuuryabhu, kʉ kʉbha akamenya abhakʉrʉ bha Abhayaahudi bhakahira Yɨɨsu kwewe igʉrʉ we engʼeera yaabhʉbhu.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Mmbe, hanʉ Piraato iikɨɨrɨ kukitumbɨ chazɨ chɨ ɨtɨnɨrʉ, mʉkaazɨ akamʉtʉmɨra amangʼana, “Ʉtaaza komokorera ibhɨ ryʉryʉsi ʉmʉʉtʉ wuyo ataana bhʉbhɨ, kʉ kʉbha nɨnyaakirɨ bhʉkʉngʼu ubhutikʉ mokerooto igʉrʉ waazɨ.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Nawe abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakakorokomba abhaatʉ bhasabhɨ Piraato abhatazʉrɨrɨ Bharaabha na kʉtɨnɨra Yɨɨsu korereke iitwɨ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Piraato akabhabhuurya naatu, “Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ mukwenda nɨbhatazʉrɨrɨ gatɨ wa abhabhohwa bhabhɨrɨ bhanʉ?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Piraato akabhabhuurya naatu, “Mmbe nekorebhwɨ Yɨɨsu wʉnʉ akubhirikirwa Kiriisitʉ?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Piraato akabhabhuurya naatu, “Asariryɨkɨ?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Hanʉ Piraato ʉbhʉʉrirɨ kʉbha atakʉtʉra kuchʉra amiisɨɨgi ga abhaatʉ bharya na kʉbha bhatangirɨ rirɨgɨ, akagega amanzi na kwisaabha amabhoko gaazɨ mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ. Akakorabhu kwerecha kʉbha ataana isoro ryʉryʉsi. Neho akabhabhʉʉrɨra, “Inyɨ nɨtaana bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi ku uruku rwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ we eheene. Ringʼana rɨnʉ ni‑gʉrʉ waanyu imubheene!”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Abhaatʉ bhʉʉsi bhakamʉgarukirya, “Risaahɨ ryu uruku rwa Yɨɨsu rɨbhɨ igʉrʉ wɨɨtʉ na abhaana bhɨɨtʉ!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Akʉmara Piraato akatazʉra Bharaabha, na akaswaja abhasirikarɨ korereke bhateme Yɨɨsu ɨmɨzariti na kʉmʉbhamba kʉmʉsarabha.
26 — ausente —
27 Neho abhasirikarɨ bhu umwanangwa wi Ikiruumi bhakagega Yɨɨsu, bhakaja nawe mwikʉrʉ ryu umwanangwa. Bhakabhiringa riribhita ikʉrʉ rya abhasirikarɨ, bhakamwiruguura.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Bhakamuruusha zengebho zaazɨ, bhakamwibhohya ɨkanzʉ imbiriiri.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Bhakagisa ɨkɨrʉngʉ cha amahwa, bhakamwibhohya kumutwɨ na rikʉrɨ kokobhoko kwazɨ ku ubhuryʉ korereke arorekanɨ nchʉ ʉmʉtɨmi. Bhakahigama mʉbhʉtangɨ bhwazɨ, akʉmara bhakatanga komorega bharabhuga, “Morembe, ʉmʉtɨmi wa Abhayaahudi!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Akʉmara bhakamutwɨra amatɨ, bhakagega rikʉrɨ rirya bhakamotema naryʉ kumutwɨ.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Hanʉ abhasirikarɨ bhayo bhaamarirɨ kumusiihya, bhakamuruusha ɨkanzʉ yirya na kumwibhohya zengebho zaazɨ. Akʉmara, bhakaja nawe kʉmʉbhamba kʉmʉsarabha.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Hanʉ bhaarɨ bhararwa mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, bhakabhona ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ Mukireene, wʉnʉ akubhirikirwa Simʉʉni. Abhasirikarɨ bhayo bhakamʉhatɨka kogega ʉmʉsarabha gwa Yɨɨsu.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Akʉmara, bhakahika ahagero hanʉ haabhirikiirwɨ Gʉrigʉʉta, enzobhooro yaku nɨ‑kʉKɨhanga chu Umutwɨ.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Bhakaha Yɨɨsu idivaayi yɨnʉ bhaarɨ bhasangiryɨ nɨ ɨndʉrʉ. Nawe hanʉ aabhʉnjiryɨ, akaanga kunywa.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Bhakamʉbhamba kʉmʉsarabha, akʉmara bhakatwana zengebho zaazɨ kwa kokora ubhwitʉʉri. [Neho rɨkabha ringʼana rɨnʉ ryagambirwɨ nʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri igʉrʉ wa Yɨɨsu kʉbha “Bhakatwana zengebho zaanɨ na bhakakora ubhwitʉʉri igʉrʉ wa amiibhoho gaanɨ.”]
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Bhakiikara hayo korereke bhamuriibhɨ.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Bhakatʉʉra ʉrʉbhao igʉrʉ wu umutwɨ gwazɨ. Ʉrʉbhao ruyo rwarɨ rwandikirwɨ amangʼana gʉ ʉkʉmʉgamba kʉbha, “Wʉnʉ nɨ‑Yɨɨsu, Ʉmʉtɨmi wa Abhayaahudi.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Ahagero hayo, bhaareho abhasaakuri bhabhɨrɨ, bhakabhambwa hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, ʉwʉmwɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ nʉ ʉwʉndɨ ʉrʉbhaara rwʉ ʉbhʉmʉsi.Yɨɨsu kʉmʉsarabha|alt="Yesu msalabani" src="CN01836C.TIF" size="col" loc="MAT 27:38" copy="© 1996 David C Cook. Used by permission." ref="27:38"
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakʉhɨta kʉnzɨra hayo, bhakamʉtʉka, bharasingisha imitwɨ jabhʉ bharabhuga,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 “Nangʉ, ʉtarɨ naawɨ wabhugirɨ ʉraasha rihekaaru rya Mungu na kuryʉmbaka kwa sikʉ isatʉ? Nangʉ, arɨɨbhɨ awɨ ni‑Mwana wa Mungu, wiituuryɨ aumwene, wiikɨ kʉmʉsarabha!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ɨbhuɨbhu, abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakamorega bharabhuga, “Akasabhʉra abhandɨ, nawe atakʉtʉra kwisabhʉra umwene!
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Arɨɨbhɨ nɨ‑mʉtɨmi wa Abhiiziraɨri, mmbe iikɨ kʉmʉsarabha, neho na niitwɨ tukumwisirirya.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Ewe aramwisega Mungu, na abhugirɨ, ‘Inyɨ ni‑Mwana wa Mungu.’ Mmbe, nangʉ arɨɨbhɨ heene Mungu amʉsɨɨgirɨ, amʉsabhʉrɨ.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Abhasaakuri bhanʉ bhaabhambirwɨ hamwɨmwɨ nawe, bhʉʉsi bhakamʉtʉka.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Mmbe, kwɨma ribhaga rya zɨɨsa isaasabha umwise kuhika zɨɨsa kenda, ɨkabha ikiirimya kucharʉ chʉsi.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Zɨɨsa kenda, Yɨɨsu akarɨra kwiraka ikʉrʉ arabhuga, “Ɨrʉʉyi, Ɨrʉʉyi! Raama sabhakitaani?” Enzobhooro yaku, “Mungu waanɨ, Mungu waanɨ! Ndora untigirɨ?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Hanʉ abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo bhiigwirɨ amangʼana gayo, abhandɨ bhakabhuga, “Wʉnʉ arabhɨrɨkɨra Ɨɨriya ʉmʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Hayohayo, wʉmwɨ waabhʉ akaryara mwega, akagega ripuupya, akakorya mʉmarwa amarʉrʉ gi idivaayi, akatʉʉra ripuupya kwikʉrɨ, akamoha Yɨɨsu anywɨ.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Nawe abhandɨ bhakabhuga, “Tiga torore arɨɨbhɨ Ɨɨriya araaza kʉmʉsabhʉra!”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Neho Yɨɨsu akarɨra kwikɨ kwiraka ikʉrʉ, akatinʼya.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Hayohayo, ripaziya ryu ukusikɨra Aharɨndu ha Aharɨndu mwihekaaru rɨkabhaarʉka mbaara ibhɨrɨ kurwa igʉrʉ kuhika iyaasɨ. Ɨɨsɨ ɨkarigita, zikurungutarɨ zɨkabhaarʉka.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Zimbihɨra zikiigʉka nɨ ɨmɨbhɨrɨ myaru ja abharɨndu bha Mungu gɨkaryʉka.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Hanʉ Yɨɨsu aaryukirɨ bhakarwa muzimbihɨra zaabhʉ, bhakasikɨra Yɨrusarɨɨmu, bhakarorwa na abhaatʉ bhaaru.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Hanʉ ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ hamwɨmwɨ na bhanʉ bhaarɨ bhakuriibha Yɨɨsu bhaarʉʉzɨ ikirigitʉ chɨ ɨɨsɨ na agandɨ gʉʉsi ganʉ gakʉriibhwɨ, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu, bhakabhuga, “Heene, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ Umwana wa Mungu!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Hayo bhaareho na abhakari bhaaru bhanʉ bhaarɨ bhakutuna Yɨɨsu kurwa Gariraaya na komohokerya. Abhakari bhayo bhiimiiriirɨ kwa kore bhararora gʉʉsi ganʉ gaarɨ gakokorebhwa.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Mʉbhakari bhayo, bhaarɨmu Mariyamu wa Magidarena, Mariyamu unina Yaakobho na Yuusufu, na unina wa abhaana bha Zebhedaayo.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, akaaza umwɨga wʉmwɨ wa Yɨɨsu iriina ryazɨ Yuusufu. Yuusufu wuyo aarɨ muniibhi kurwa ʉrʉbhɨri rwa Arimataaya.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Yuusufu akaja kwa Piraato, akamʉsabha ɨkɨtʉndʉ cha Yɨɨsu. Piraato akaswaja abhasirikarɨ bhaazɨ bhamohe ɨkɨtʉndʉ kiyo.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Akaja, akagega ɨkɨtʉndʉ, akakiringɨra mʉsanda.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Akatʉʉra ɨkɨtʉndʉ mumbihɨra yaazɨ iihya ya ribhigi rɨnʉ ryarɨ ritukirwɨ kwitarɨ. Akʉmara akahiringitya riibhwɨ ikʉrʉ akakundikirya ikisikʉ chi imbihɨra, akarweho.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Ribhaga riyo, Mariyamu wa Magidarena na Mariyamu ʉwʉndɨ wurya, bhaarɨ bhiikɨɨrɨ bhɨɨrɨkɨɨrɨ imbihɨra.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Urusikʉ rwa kabhɨrɨ, rʉnʉ rwarɨ urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhakiibhiringa kwa Piraato.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Bhakabhʉʉrɨra Piraato, “Ʉmʉkʉrʉ, tʉrahiita kʉbha hanʉ ʉmʉbhɨɨhi wurya aarɨ akɨɨrɨ mʉhʉru, akabhuga, ‘Urusikʉ rwa katatʉ, nɨraryʉka.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Nangʉ tʉrasabha ʉbhatʉmɨ abhasirikarɨ bhariibhɨ imbihɨra kuhika urusikʉ rwa katatʉ. Arɨɨbhɨ ʉtakʉtʉʉra abhariibhi, abhɨɨga bhaazɨ bharatʉra bhakaaza kwibha ɨkɨtʉndʉ chazɨ na kʉkangirirya abhaatʉ kʉbha aryukirɨ kurwa mʉbhaku. Bharaakorebhu, ʉrʉrɨmɨ ruyo rʉrabha rʉbhɨ bhʉkʉngʼu kʉkɨra rʉnʉ rwakangatirɨ.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Piraato akabhagarukirya, “Mogege abhasirikarɨ, mujɨ muriibhɨ kwa amanaga gaanyu gʉʉsi.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Neho bhakaja kumbihɨra, bhakatʉʉra ʉrʉkaamʉ kwibhwɨ, korereke rihiringitibhwɨ, bhamenye. Bhakabhatiga abhasirikarɨ hayo korereke bhariibhɨ imbihɨra.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.