Mateus 27

ikz (IKZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, abhakʉrʉ bhʉʉsi bha abhakuhaani hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakiisiriranʼya kʉbha bhamwitɨ Yɨɨsu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Akʉmara bhakamobhoha, bhakaja nawe kʉmʉkangati wi Ikiruumi wʉnʉ aarɨ arabhirikirwa Piraato.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Mmbe Yuuda, wʉnʉ aamwichurirɨ Yɨɨsu, hanʉ aarʉʉzɨ Yɨɨsu atiniirwɨ iitwɨ, akiiyigwa kɨbhɨ bhʉkʉngʼu. Akagega zimpirya zirya merongo ɨtatʉ na kʉzɨgarucha kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi. Akabhabhʉʉrɨra, “Nɨkʉrirɨ ʉbhʉbhɨ kʉmʉtʉʉra mʉmabhoko gaanyu ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ataana bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi.”
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Nawe ebho bhakabhuga, “Gayo garatutunʼyakɨ itwɨ? Nɨ‑nyaakʉ yaazʉ aumwene.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Neho Yuuda akataasha zimpirya ziyo mukisikʉ cha rihekaaru, akaja, akiingʼeeta.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani bhakatoora zimpirya ziyo, bhakabhuga, “Ni‑mugirʉ kʉsanja zimpirya ziyo na zimpirya za rihekaaru, kʉ kʉbha zirihirwɨ ku kwitɨra amasaahɨ gʉ ʉmʉʉtʉ.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Mmbe, bhakagambana na kuhitya kogega zimpirya ziyo na kʉgʉra ʉmʉgʉndʉ gwe ekesemo igʉrʉ wʉ ʉkʉbhɨɨka abhagini.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Necho ʉmʉgʉndʉ guyo gukubhirikirwa Ʉmʉgʉndʉ gwa Amasaahɨ.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Neho rɨkabha ringʼana rɨnʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri Yɨrɨmiya aandikirɨ, “Bhakagega zimpirya merongo ɨtatʉ, ubhuguri obhorebhe bhʉnʉ Abhiiziraɨri bhiisirirɨɨnʼyɨ igʉrʉ wabhwɨ.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Bhakagʉra ʉmʉgʉndʉ gwe ekesemo, chɨmbu Ʉmʉkʉrʉ answajiryɨ.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Neho Yɨɨsu akiimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwʉ ʉmʉkangati wi Ikiruumi. Ʉmʉkangati wuyo akamubhuurya, “Awɨ naawɨ ʉmʉtɨmi wa Abhayaahudi?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Nawe hanʉ aagambirwɨ na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi, ewe atabhagarukiiryɨ ryʉryʉsi.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Neho Piraato akamubhuurya, “Nangʉ, ʉtakwigwa gʉʉsi ganʉ bhakʉgamba igʉrʉ waazʉ?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Nawe Yɨɨsu atagarukiiryɨ nʉʉrʉ ringʼana rɨmwɨ. Umwanangwa akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Imyaka jʉsi ji isigukuru yɨ Ɨpasaka, umwanangwa wi Ikiruumi aarɨ ni isimʉka yu ukutigʉrʉkɨra omobhohwa wʉmwɨ wʉnʉ abhaatʉ bhɨɨndirɨ.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Mmbe, ribhaga riyo, aareho omobhohwa wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ arabhirikirwa Bharaabha. Omobhohwa wuyo akamenyekana bhʉkʉngʼu igʉrʉ wa amabhɨ ganʉ aarɨ arakora.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Hanʉ abhaatʉ bhiibhiringirɨ, Piraato akabhabhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ mukwenda nɨbhatazʉrɨrɨ gatɨ wa abhabhohwa bhabhɨrɨ bhanʉ? Bharaabha, hamwɨ Yɨɨsu wʉnʉ abhaatʉ bhakʉbhɨrɨkɨra Kiriisitʉ?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Piraato akabhabhuuryabhu, kʉ kʉbha akamenya abhakʉrʉ bha Abhayaahudi bhakahira Yɨɨsu kwewe igʉrʉ we engʼeera yaabhʉbhu.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Mmbe, hanʉ Piraato iikɨɨrɨ kukitumbɨ chazɨ chɨ ɨtɨnɨrʉ, mʉkaazɨ akamʉtʉmɨra amangʼana, “Ʉtaaza komokorera ibhɨ ryʉryʉsi ʉmʉʉtʉ wuyo ataana bhʉbhɨ, kʉ kʉbha nɨnyaakirɨ bhʉkʉngʼu ubhutikʉ mokerooto igʉrʉ waazɨ.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Nawe abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakakorokomba abhaatʉ bhasabhɨ Piraato abhatazʉrɨrɨ Bharaabha na kʉtɨnɨra Yɨɨsu korereke iitwɨ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Piraato akabhabhuurya naatu, “Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ mukwenda nɨbhatazʉrɨrɨ gatɨ wa abhabhohwa bhabhɨrɨ bhanʉ?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Piraato akabhabhuurya naatu, “Mmbe nekorebhwɨ Yɨɨsu wʉnʉ akubhirikirwa Kiriisitʉ?”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Piraato akabhabhuurya naatu, “Asariryɨkɨ?”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Hanʉ Piraato ʉbhʉʉrirɨ kʉbha atakʉtʉra kuchʉra amiisɨɨgi ga abhaatʉ bharya na kʉbha bhatangirɨ rirɨgɨ, akagega amanzi na kwisaabha amabhoko gaazɨ mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ. Akakorabhu kwerecha kʉbha ataana isoro ryʉryʉsi. Neho akabhabhʉʉrɨra, “Inyɨ nɨtaana bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi ku uruku rwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ we eheene. Ringʼana rɨnʉ ni‑gʉrʉ waanyu imubheene!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Abhaatʉ bhʉʉsi bhakamʉgarukirya, “Risaahɨ ryu uruku rwa Yɨɨsu rɨbhɨ igʉrʉ wɨɨtʉ na abhaana bhɨɨtʉ!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Akʉmara Piraato akatazʉra Bharaabha, na akaswaja abhasirikarɨ korereke bhateme Yɨɨsu ɨmɨzariti na kʉmʉbhamba kʉmʉsarabha.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Neho abhasirikarɨ bhu umwanangwa wi Ikiruumi bhakagega Yɨɨsu, bhakaja nawe mwikʉrʉ ryu umwanangwa. Bhakabhiringa riribhita ikʉrʉ rya abhasirikarɨ, bhakamwiruguura.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Bhakamuruusha zengebho zaazɨ, bhakamwibhohya ɨkanzʉ imbiriiri.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Bhakagisa ɨkɨrʉngʉ cha amahwa, bhakamwibhohya kumutwɨ na rikʉrɨ kokobhoko kwazɨ ku ubhuryʉ korereke arorekanɨ nchʉ ʉmʉtɨmi. Bhakahigama mʉbhʉtangɨ bhwazɨ, akʉmara bhakatanga komorega bharabhuga, “Morembe, ʉmʉtɨmi wa Abhayaahudi!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Akʉmara bhakamutwɨra amatɨ, bhakagega rikʉrɨ rirya bhakamotema naryʉ kumutwɨ.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Hanʉ abhasirikarɨ bhayo bhaamarirɨ kumusiihya, bhakamuruusha ɨkanzʉ yirya na kumwibhohya zengebho zaazɨ. Akʉmara, bhakaja nawe kʉmʉbhamba kʉmʉsarabha.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Hanʉ bhaarɨ bhararwa mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, bhakabhona ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ Mukireene, wʉnʉ akubhirikirwa Simʉʉni. Abhasirikarɨ bhayo bhakamʉhatɨka kogega ʉmʉsarabha gwa Yɨɨsu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Akʉmara, bhakahika ahagero hanʉ haabhirikiirwɨ Gʉrigʉʉta, enzobhooro yaku nɨ‑kʉKɨhanga chu Umutwɨ.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Bhakaha Yɨɨsu idivaayi yɨnʉ bhaarɨ bhasangiryɨ nɨ ɨndʉrʉ. Nawe hanʉ aabhʉnjiryɨ, akaanga kunywa.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Bhakamʉbhamba kʉmʉsarabha, akʉmara bhakatwana zengebho zaazɨ kwa kokora ubhwitʉʉri. [Neho rɨkabha ringʼana rɨnʉ ryagambirwɨ nʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri igʉrʉ wa Yɨɨsu kʉbha “Bhakatwana zengebho zaanɨ na bhakakora ubhwitʉʉri igʉrʉ wa amiibhoho gaanɨ.”]
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Bhakiikara hayo korereke bhamuriibhɨ.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Bhakatʉʉra ʉrʉbhao igʉrʉ wu umutwɨ gwazɨ. Ʉrʉbhao ruyo rwarɨ rwandikirwɨ amangʼana gʉ ʉkʉmʉgamba kʉbha, “Wʉnʉ nɨ‑Yɨɨsu, Ʉmʉtɨmi wa Abhayaahudi.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Ahagero hayo, bhaareho abhasaakuri bhabhɨrɨ, bhakabhambwa hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, ʉwʉmwɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ nʉ ʉwʉndɨ ʉrʉbhaara rwʉ ʉbhʉmʉsi.Yɨɨsu kʉmʉsarabha|alt="Yesu msalabani" src="CN01836C.TIF" size="col" loc="MAT 27:38" copy="© 1996 David C Cook. Used by permission." ref="27:38"
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakʉhɨta kʉnzɨra hayo, bhakamʉtʉka, bharasingisha imitwɨ jabhʉ bharabhuga,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 “Nangʉ, ʉtarɨ naawɨ wabhugirɨ ʉraasha rihekaaru rya Mungu na kuryʉmbaka kwa sikʉ isatʉ? Nangʉ, arɨɨbhɨ awɨ ni‑Mwana wa Mungu, wiituuryɨ aumwene, wiikɨ kʉmʉsarabha!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Ɨbhuɨbhu, abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakamorega bharabhuga, “Akasabhʉra abhandɨ, nawe atakʉtʉra kwisabhʉra umwene!
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 Arɨɨbhɨ nɨ‑mʉtɨmi wa Abhiiziraɨri, mmbe iikɨ kʉmʉsarabha, neho na niitwɨ tukumwisirirya.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ewe aramwisega Mungu, na abhugirɨ, ‘Inyɨ ni‑Mwana wa Mungu.’ Mmbe, nangʉ arɨɨbhɨ heene Mungu amʉsɨɨgirɨ, amʉsabhʉrɨ.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Abhasaakuri bhanʉ bhaabhambirwɨ hamwɨmwɨ nawe, bhʉʉsi bhakamʉtʉka.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Mmbe, kwɨma ribhaga rya zɨɨsa isaasabha umwise kuhika zɨɨsa kenda, ɨkabha ikiirimya kucharʉ chʉsi.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Zɨɨsa kenda, Yɨɨsu akarɨra kwiraka ikʉrʉ arabhuga, “Ɨrʉʉyi, Ɨrʉʉyi! Raama sabhakitaani?” Enzobhooro yaku, “Mungu waanɨ, Mungu waanɨ! Ndora untigirɨ?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Hanʉ abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo bhiigwirɨ amangʼana gayo, abhandɨ bhakabhuga, “Wʉnʉ arabhɨrɨkɨra Ɨɨriya ʉmʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Hayohayo, wʉmwɨ waabhʉ akaryara mwega, akagega ripuupya, akakorya mʉmarwa amarʉrʉ gi idivaayi, akatʉʉra ripuupya kwikʉrɨ, akamoha Yɨɨsu anywɨ.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Nawe abhandɨ bhakabhuga, “Tiga torore arɨɨbhɨ Ɨɨriya araaza kʉmʉsabhʉra!”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Neho Yɨɨsu akarɨra kwikɨ kwiraka ikʉrʉ, akatinʼya.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Hayohayo, ripaziya ryu ukusikɨra Aharɨndu ha Aharɨndu mwihekaaru rɨkabhaarʉka mbaara ibhɨrɨ kurwa igʉrʉ kuhika iyaasɨ. Ɨɨsɨ ɨkarigita, zikurungutarɨ zɨkabhaarʉka.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Zimbihɨra zikiigʉka nɨ ɨmɨbhɨrɨ myaru ja abharɨndu bha Mungu gɨkaryʉka.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Hanʉ Yɨɨsu aaryukirɨ bhakarwa muzimbihɨra zaabhʉ, bhakasikɨra Yɨrusarɨɨmu, bhakarorwa na abhaatʉ bhaaru.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Hanʉ ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ hamwɨmwɨ na bhanʉ bhaarɨ bhakuriibha Yɨɨsu bhaarʉʉzɨ ikirigitʉ chɨ ɨɨsɨ na agandɨ gʉʉsi ganʉ gakʉriibhwɨ, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu, bhakabhuga, “Heene, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ Umwana wa Mungu!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Hayo bhaareho na abhakari bhaaru bhanʉ bhaarɨ bhakutuna Yɨɨsu kurwa Gariraaya na komohokerya. Abhakari bhayo bhiimiiriirɨ kwa kore bhararora gʉʉsi ganʉ gaarɨ gakokorebhwa.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Mʉbhakari bhayo, bhaarɨmu Mariyamu wa Magidarena, Mariyamu unina Yaakobho na Yuusufu, na unina wa abhaana bha Zebhedaayo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, akaaza umwɨga wʉmwɨ wa Yɨɨsu iriina ryazɨ Yuusufu. Yuusufu wuyo aarɨ muniibhi kurwa ʉrʉbhɨri rwa Arimataaya.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Yuusufu akaja kwa Piraato, akamʉsabha ɨkɨtʉndʉ cha Yɨɨsu. Piraato akaswaja abhasirikarɨ bhaazɨ bhamohe ɨkɨtʉndʉ kiyo.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Akaja, akagega ɨkɨtʉndʉ, akakiringɨra mʉsanda.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Akatʉʉra ɨkɨtʉndʉ mumbihɨra yaazɨ iihya ya ribhigi rɨnʉ ryarɨ ritukirwɨ kwitarɨ. Akʉmara akahiringitya riibhwɨ ikʉrʉ akakundikirya ikisikʉ chi imbihɨra, akarweho.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ribhaga riyo, Mariyamu wa Magidarena na Mariyamu ʉwʉndɨ wurya, bhaarɨ bhiikɨɨrɨ bhɨɨrɨkɨɨrɨ imbihɨra.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Urusikʉ rwa kabhɨrɨ, rʉnʉ rwarɨ urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhakiibhiringa kwa Piraato.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Bhakabhʉʉrɨra Piraato, “Ʉmʉkʉrʉ, tʉrahiita kʉbha hanʉ ʉmʉbhɨɨhi wurya aarɨ akɨɨrɨ mʉhʉru, akabhuga, ‘Urusikʉ rwa katatʉ, nɨraryʉka.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Nangʉ tʉrasabha ʉbhatʉmɨ abhasirikarɨ bhariibhɨ imbihɨra kuhika urusikʉ rwa katatʉ. Arɨɨbhɨ ʉtakʉtʉʉra abhariibhi, abhɨɨga bhaazɨ bharatʉra bhakaaza kwibha ɨkɨtʉndʉ chazɨ na kʉkangirirya abhaatʉ kʉbha aryukirɨ kurwa mʉbhaku. Bharaakorebhu, ʉrʉrɨmɨ ruyo rʉrabha rʉbhɨ bhʉkʉngʼu kʉkɨra rʉnʉ rwakangatirɨ.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Piraato akabhagarukirya, “Mogege abhasirikarɨ, mujɨ muriibhɨ kwa amanaga gaanyu gʉʉsi.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Neho bhakaja kumbihɨra, bhakatʉʉra ʉrʉkaamʉ kwibhwɨ, korereke rihiringitibhwɨ, bhamenye. Bhakabhatiga abhasirikarɨ hayo korereke bhariibhɨ imbihɨra.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.