Mateus 21

ikz (IKZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhiisɨmɨɨrɨ Yɨrusarɨɨmu, bhakahika mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtifagɨ kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni. Neho Yɨɨsu akatʉma abhɨɨga bhaazɨ bhabhɨrɨ, akabhabhʉʉrɨra,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 “Mujɨ mʉrʉbhɨri rʉnʉ rore embere waanyu. Hanʉ mukusikɨramu, mʉrarora ɨtɨkɨrɨ nu umwana wayʉ zɨbhʉhirwɨ. Mʉzɨtazʉrɨ, mondeetere hanʉ.
2 dizendo-lhes:
3 Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi araabhabhuuryɨ, mʉmʉgarukiryɨ, ‘Ʉmʉkʉrʉ arazeenda,’ hayohayo wʉʉsi arabhiisiririrya muuzɨ nazʉ.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Gayo gaakʉriibhwɨ, korereke gabhɨ amangʼana ganʉ Mungu aagambirɨ kʉhɨtɨra ʉmʉrʉʉtɨrɨri waazɨ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Ʉbhʉʉrɨrɨ abhaatʉ bha Sayuuni,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Mmbe, abhɨɨga bhaazɨ bhakaja, bhakakora chɨmbu Yɨɨsu aabhatumirɨ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Hanʉ bhaagarukirɨ kwa Yɨɨsu nɨ ɨtɨkɨrɨ yirya nu umwana wayʉ, bhakaara zengebho igʉrʉ waazɨ, na Yɨɨsu akiikara igʉrʉ wayʉ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Abhaatʉ bhaaru kwiribhita riyo, bhakaara zengebho zaabhʉ kʉnzɨra. Abhandɨ bhakatɨna ibhisha bhyɨ ɨmɨtɨ na kwara kʉnzɨra igʉrʉ wʉ ʉkʉsʉʉka Yɨɨsu.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Abhaatʉ bhanʉ bhaakangatirɨ embere na bhanʉ bhaarɨ inyuma, bhakatiirya riraka bharabhuga,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Hanʉ Yɨɨsu aasikiirɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, ʉrʉbhɨri rwʉsi rukiitiimaata. Abhaatʉ bhakiibhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ wuyo?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Abhaatʉ kwiribhita riyo bhakagarukirya, “Wʉnʉ nɨ‑Yɨɨsu! Nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri wa Nazarɨɨti mucharʉ cha Gariraaya!”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yɨɨsu akasikɨra mwihekaaru. Akaheebhera igʉtʉ abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakugurya na kʉgʉra ebhegero. Akabharingʉra zemeeza za bhanʉ bhaarɨ bhakʉkɨranʼya zimpirya ni ibhitumbɨ bhya bhanʉ bhaarɨ bhakugurya ibhiguuti.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Akabhabhʉʉrɨra, “Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Inyumba yaanɨ ɨrabha inyumba ya amasabhi.’ Nawe imwɨ mʉyɨkʉrirɨ kʉbha ribhigi rya abhasaakuri.”
13 E disse-lhes:
14 Mmbe, hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ mwihekaaru, abhahʉku na amagata bhakaja kwawɨ, wʉʉsi akabhahorya.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Nawe hanʉ abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhaarʉʉzɨ ɨbhɨsɨgʉ bhɨnʉ Yɨɨsu aarɨ akokora, na kwigwa ganʉ abhaana bhaarɨ bhakʉgamba kwiraka mwihekaaru, “Akumibhwɨ Umwana wʉ ʉmʉtɨmi Daudi,” bhakiigatana bhʉkʉngʼu.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Bhakamubhuurya, “Nangʉ, uriigwa chɨmbu abhaana bhayo bhakubhuga?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Yɨɨsu akabhatiga hayo, akarwa Yɨrusarɨɨmu, akaja kuhindɨra mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Ritabhʉʉri ryaho, hanʉ aarɨ aragarʉka Yɨrusarɨɨmu, ɨnzara ɨkamurya.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Akarora umutiini rusizʉ wɨ ɨnzɨra. Akagwisukɨra, akabhona gʉtaana imisumʉ, nawe gʉna amatʉʉtʉ ageene. Akagʉbhʉʉrɨra, “Awɨ ʉtakwibhʉra imisumʉ naatu kemerano!” Hayohayo, umutiini gʉkʉʉma.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Hanʉ abhɨɨga bha Yɨɨsu bhaarʉʉzɨbhu, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Bhakamubhuurya, “Ɨbhɨɨrɨbhwɨ rogendo rʉmwɨ ʉmʉtɨ gʉnʉ gwumirɨ?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ munu ubhwisirirya bhʉnʉ bhʉtaana makɨbhwɨ, mʉratʉra kʉgakora. Ɨtarɨ ryu umutiini guyo iryene, nawe nʉʉrʉ mʉraabhʉʉrɨrɨ ɨkɨgʉrʉ kɨnʉ, ‘Ihɨka wiitaashɨ mʉnyanza,’ rɨrabha.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Arɨɨbhɨ munu ubhwisirirya, chʉchʉsi kɨnʉ mʉkʉsabha kwa Mungu, mʉrabhona.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yɨɨsu akasikɨra naatu mwihekaaru. Hanʉ aarɨ ariija, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakamujaku kumubhuurya, “Ganʉ okokora, ʉrakora kwa bhʉnajakɨ? Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhuyo?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Na niinyɨ nɨrabhabhuurya ringʼana rɨmwɨ. Mʉraangaruchiryɨ riyo, na niinyɨ nɨrabhabhʉʉrɨra, nɨrakora gayo kʉbhʉnaja bhwa wɨɨwɨ.
24 Jesus respondeu:
25 Awɨɨ, ʉbhʉnaja bhwa Yoohana bhwʉ ʉkʉbhatiiza, bhʉkarwa hayi? Bhʉkarwa kwa Mungu kisha kʉbhaatʉ?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Na tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa kʉbhaatʉ,’ tʉrʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ bhanʉ, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhariisirirya kʉbha Yoohana aarɨ ʉmʉrʉʉtɨrɨri.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Neho bhakamʉgarukirya, “Tʉtɨɨzɨ.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nangʉ, mʉrarorabhwɨ igʉrʉ we ekerenjo kɨnʉ? Aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ na abhaana bhabhɨrɨ. Akaja kumwana we embere, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Mwana waanɨ, reero nuujɨ okore emeremo mʉmʉgʉndʉ gwɨ ɨmɨzabhiibhu.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Umwana wuyo akamʉgarukirya, ‘Nɨtakuja!’ Nawe hanʉ aachurirɨ amiisɨɨgi gaazɨ, akaja.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Neho wiisɨ akaja kumwana wa kabhɨrɨ na kʉmʉbhʉʉrɨra chɨmbu aabhuuriirɨ ʉwʉndɨ wurya. Wʉʉsi akamʉgarukirya, ‘Nɨraja bhaabha!’ Nawe atagiirɨ.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Nangʉ, kwa bhabhɨrɨ bhayo, nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ aakʉrirɨ chɨmbu wiisɨ ɨɨndirɨ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Yoohana akaaza kwa niimwɨ korereke abheerekeereye ɨnzɨra ye eheene, na niimwɨ mutiisiriiryɨ. Nawe abharihya bha rigʉʉti na abhasimbɨ rikʉʉrɨɨra nebho bhaamwisiriiryɨ. Nʉʉrʉ imwɨ hanʉ mwarʉʉzɨ gʉʉsi gayo, mʉkaanga kuchʉra amiisɨɨgi gaanyu na kumwisirirya.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Mwitegeerere ekerenjo ɨkɨndɨ. Aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ nʉ ʉmʉgʉndʉ. Mʉmʉgʉndʉ muyo, akahamba ɨmɨzabhiibhu, akagwinaarya ʉrʉbhagʉ akatuka rirʉʉma gatɨgatɨ ryʉ ʉkʉkamɨra amanzi ga zɨzabhiibhu, naatu akʉʉmbaka ɨkɨkʉngʉ ɨkɨrɨɨhu cha abhariibhi mʉmʉgʉndʉ.Ʉmʉgʉndʉ gwi imisumʉ jɨ ɨmɨzabhiibhu|alt="Shamba la matunda la mizabibu" src="lb00103c.tif" size="col" loc="MAT 21:33" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="21:33" Akakʉʉdishirya abharimi. Ewe akaja icharʉ ɨkɨndɨ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 “Hanʉ ribhaga ryo okogesa ryahikirɨ, umwene ʉmʉgʉndʉ akatʉma bhambʉʉsa bhaazɨ kwa abharimi, korereke bhamogegere imisumʉ jazɨ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Nawe hanʉ bhambʉʉsa bhaazɨ bhaahikirɨ, abharimi bhayo bhakabhagwata, ʉwʉmwɨ bhakamotema, ʉwʉndɨ bhakamwita nʉ ʉwʉndɨ bhakamotema na amabhwɨ.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Umwene ʉmʉgʉndʉ akatʉma naatu bhambʉʉsa abhandɨ, bhaaru kʉkɨra bhanʉ aatumirɨ embere. Abharimi bhayo bhakabhakorera muryamurya, chɨmbu bhaabhakʉrɨɨrɨ bhe embere.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Ɨtɨnɨrʉ, akatʉma umwana waazɨ, akiiseega, ‘Bharasʉʉka umwana waanɨ.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Nawe hanʉ abharimi bharya bhaarʉʉzɨ umwana wuyo, bhakiibhʉʉrɨra, ‘Wʉnʉ newe ʉmʉgabhi wʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ. Tumwitɨ korereke togogege.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Mmbe, bhakamugwata, bhakamuhira igʉtʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ, bhakamwita.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Nangʉ, hanʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ araagarʉkɨ kurwa orogendo rwazɨ, arakorabhwɨ abharimi bharya?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bhakamʉgarukirya, “Arabharicha kɨbhɨ abhabhɨ bhayo, nʉ ʉmʉgʉndʉ arabhaha abharimi abhandɨ, bhanʉ bhakomoha imisumʉ jazɨ kwa ribhaga.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Neho Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mʉkɨɨrɨ kosoma ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu?
42 Então Jesus perguntou:
43 Akoongera, “Nɨrabhabhʉʉrɨra, Mungu araruusha ʉbhʉtɨmi bhwazɨ kwa niimwɨ na kʉbhaha abhaatʉ bhi ibhyarʉ ɨbhɨndɨ bhanʉ bhakuhurucha imisumʉ igʉrʉ waazɨ.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Mmbe, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉbha agwiriirɨ riibhwɨ riyo, arabhunɨkabhunɨka. Na wʉwʉʉsi wʉnʉ riibhwɨ riyo rɨraamugwɨrɨ, rɨramusha bhoseeseka.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Hanʉ abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhiigwirɨ ebherenjo bhyazɨ, bhakoobhoora kʉbha nebho bhakʉgambirwa.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Bhakamohya ɨnzɨra yu ukumugwata, nawe bhakʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ, kʉ kʉbha ebho bhakamenya Yɨɨsu nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.