Mateus 21

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhiisɨmɨɨrɨ Yɨrusarɨɨmu, bhakahika mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtifagɨ kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni. Neho Yɨɨsu akatʉma abhɨɨga bhaazɨ bhabhɨrɨ, akabhabhʉʉrɨra,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 “Mujɨ mʉrʉbhɨri rʉnʉ rore embere waanyu. Hanʉ mukusikɨramu, mʉrarora ɨtɨkɨrɨ nu umwana wayʉ zɨbhʉhirwɨ. Mʉzɨtazʉrɨ, mondeetere hanʉ.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi araabhabhuuryɨ, mʉmʉgarukiryɨ, ‘Ʉmʉkʉrʉ arazeenda,’ hayohayo wʉʉsi arabhiisiririrya muuzɨ nazʉ.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Gayo gaakʉriibhwɨ, korereke gabhɨ amangʼana ganʉ Mungu aagambirɨ kʉhɨtɨra ʉmʉrʉʉtɨrɨri waazɨ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Ʉbhʉʉrɨrɨ abhaatʉ bha Sayuuni,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Mmbe, abhɨɨga bhaazɨ bhakaja, bhakakora chɨmbu Yɨɨsu aabhatumirɨ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Hanʉ bhaagarukirɨ kwa Yɨɨsu nɨ ɨtɨkɨrɨ yirya nu umwana wayʉ, bhakaara zengebho igʉrʉ waazɨ, na Yɨɨsu akiikara igʉrʉ wayʉ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Abhaatʉ bhaaru kwiribhita riyo, bhakaara zengebho zaabhʉ kʉnzɨra. Abhandɨ bhakatɨna ibhisha bhyɨ ɨmɨtɨ na kwara kʉnzɨra igʉrʉ wʉ ʉkʉsʉʉka Yɨɨsu.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Abhaatʉ bhanʉ bhaakangatirɨ embere na bhanʉ bhaarɨ inyuma, bhakatiirya riraka bharabhuga,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Hanʉ Yɨɨsu aasikiirɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, ʉrʉbhɨri rwʉsi rukiitiimaata. Abhaatʉ bhakiibhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ wuyo?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Abhaatʉ kwiribhita riyo bhakagarukirya, “Wʉnʉ nɨ‑Yɨɨsu! Nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri wa Nazarɨɨti mucharʉ cha Gariraaya!”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yɨɨsu akasikɨra mwihekaaru. Akaheebhera igʉtʉ abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakugurya na kʉgʉra ebhegero. Akabharingʉra zemeeza za bhanʉ bhaarɨ bhakʉkɨranʼya zimpirya ni ibhitumbɨ bhya bhanʉ bhaarɨ bhakugurya ibhiguuti.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Akabhabhʉʉrɨra, “Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Inyumba yaanɨ ɨrabha inyumba ya amasabhi.’ Nawe imwɨ mʉyɨkʉrirɨ kʉbha ribhigi rya abhasaakuri.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Mmbe, hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ mwihekaaru, abhahʉku na amagata bhakaja kwawɨ, wʉʉsi akabhahorya.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Nawe hanʉ abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhaarʉʉzɨ ɨbhɨsɨgʉ bhɨnʉ Yɨɨsu aarɨ akokora, na kwigwa ganʉ abhaana bhaarɨ bhakʉgamba kwiraka mwihekaaru, “Akumibhwɨ Umwana wʉ ʉmʉtɨmi Daudi,” bhakiigatana bhʉkʉngʼu.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Bhakamubhuurya, “Nangʉ, uriigwa chɨmbu abhaana bhayo bhakubhuga?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Yɨɨsu akabhatiga hayo, akarwa Yɨrusarɨɨmu, akaja kuhindɨra mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Ritabhʉʉri ryaho, hanʉ aarɨ aragarʉka Yɨrusarɨɨmu, ɨnzara ɨkamurya.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Akarora umutiini rusizʉ wɨ ɨnzɨra. Akagwisukɨra, akabhona gʉtaana imisumʉ, nawe gʉna amatʉʉtʉ ageene. Akagʉbhʉʉrɨra, “Awɨ ʉtakwibhʉra imisumʉ naatu kemerano!” Hayohayo, umutiini gʉkʉʉma.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Hanʉ abhɨɨga bha Yɨɨsu bhaarʉʉzɨbhu, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Bhakamubhuurya, “Ɨbhɨɨrɨbhwɨ rogendo rʉmwɨ ʉmʉtɨ gʉnʉ gwumirɨ?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ munu ubhwisirirya bhʉnʉ bhʉtaana makɨbhwɨ, mʉratʉra kʉgakora. Ɨtarɨ ryu umutiini guyo iryene, nawe nʉʉrʉ mʉraabhʉʉrɨrɨ ɨkɨgʉrʉ kɨnʉ, ‘Ihɨka wiitaashɨ mʉnyanza,’ rɨrabha.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Arɨɨbhɨ munu ubhwisirirya, chʉchʉsi kɨnʉ mʉkʉsabha kwa Mungu, mʉrabhona.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Yɨɨsu akasikɨra naatu mwihekaaru. Hanʉ aarɨ ariija, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakamujaku kumubhuurya, “Ganʉ okokora, ʉrakora kwa bhʉnajakɨ? Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhuyo?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Na niinyɨ nɨrabhabhuurya ringʼana rɨmwɨ. Mʉraangaruchiryɨ riyo, na niinyɨ nɨrabhabhʉʉrɨra, nɨrakora gayo kʉbhʉnaja bhwa wɨɨwɨ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Awɨɨ, ʉbhʉnaja bhwa Yoohana bhwʉ ʉkʉbhatiiza, bhʉkarwa hayi? Bhʉkarwa kwa Mungu kisha kʉbhaatʉ?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Na tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa kʉbhaatʉ,’ tʉrʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ bhanʉ, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhariisirirya kʉbha Yoohana aarɨ ʉmʉrʉʉtɨrɨri.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Neho bhakamʉgarukirya, “Tʉtɨɨzɨ.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nangʉ, mʉrarorabhwɨ igʉrʉ we ekerenjo kɨnʉ? Aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ na abhaana bhabhɨrɨ. Akaja kumwana we embere, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Mwana waanɨ, reero nuujɨ okore emeremo mʉmʉgʉndʉ gwɨ ɨmɨzabhiibhu.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Umwana wuyo akamʉgarukirya, ‘Nɨtakuja!’ Nawe hanʉ aachurirɨ amiisɨɨgi gaazɨ, akaja.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Neho wiisɨ akaja kumwana wa kabhɨrɨ na kʉmʉbhʉʉrɨra chɨmbu aabhuuriirɨ ʉwʉndɨ wurya. Wʉʉsi akamʉgarukirya, ‘Nɨraja bhaabha!’ Nawe atagiirɨ.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Nangʉ, kwa bhabhɨrɨ bhayo, nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ aakʉrirɨ chɨmbu wiisɨ ɨɨndirɨ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Yoohana akaaza kwa niimwɨ korereke abheerekeereye ɨnzɨra ye eheene, na niimwɨ mutiisiriiryɨ. Nawe abharihya bha rigʉʉti na abhasimbɨ rikʉʉrɨɨra nebho bhaamwisiriiryɨ. Nʉʉrʉ imwɨ hanʉ mwarʉʉzɨ gʉʉsi gayo, mʉkaanga kuchʉra amiisɨɨgi gaanyu na kumwisirirya.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Mwitegeerere ekerenjo ɨkɨndɨ. Aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ nʉ ʉmʉgʉndʉ. Mʉmʉgʉndʉ muyo, akahamba ɨmɨzabhiibhu, akagwinaarya ʉrʉbhagʉ akatuka rirʉʉma gatɨgatɨ ryʉ ʉkʉkamɨra amanzi ga zɨzabhiibhu, naatu akʉʉmbaka ɨkɨkʉngʉ ɨkɨrɨɨhu cha abhariibhi mʉmʉgʉndʉ.Ʉmʉgʉndʉ gwi imisumʉ jɨ ɨmɨzabhiibhu|alt="Shamba la matunda la mizabibu" src="lb00103c.tif" size="col" loc="MAT 21:33" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="21:33" Akakʉʉdishirya abharimi. Ewe akaja icharʉ ɨkɨndɨ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 “Hanʉ ribhaga ryo okogesa ryahikirɨ, umwene ʉmʉgʉndʉ akatʉma bhambʉʉsa bhaazɨ kwa abharimi, korereke bhamogegere imisumʉ jazɨ.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Nawe hanʉ bhambʉʉsa bhaazɨ bhaahikirɨ, abharimi bhayo bhakabhagwata, ʉwʉmwɨ bhakamotema, ʉwʉndɨ bhakamwita nʉ ʉwʉndɨ bhakamotema na amabhwɨ.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Umwene ʉmʉgʉndʉ akatʉma naatu bhambʉʉsa abhandɨ, bhaaru kʉkɨra bhanʉ aatumirɨ embere. Abharimi bhayo bhakabhakorera muryamurya, chɨmbu bhaabhakʉrɨɨrɨ bhe embere.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ɨtɨnɨrʉ, akatʉma umwana waazɨ, akiiseega, ‘Bharasʉʉka umwana waanɨ.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Nawe hanʉ abharimi bharya bhaarʉʉzɨ umwana wuyo, bhakiibhʉʉrɨra, ‘Wʉnʉ newe ʉmʉgabhi wʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ. Tumwitɨ korereke togogege.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Mmbe, bhakamugwata, bhakamuhira igʉtʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ, bhakamwita.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Nangʉ, hanʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ araagarʉkɨ kurwa orogendo rwazɨ, arakorabhwɨ abharimi bharya?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bhakamʉgarukirya, “Arabharicha kɨbhɨ abhabhɨ bhayo, nʉ ʉmʉgʉndʉ arabhaha abharimi abhandɨ, bhanʉ bhakomoha imisumʉ jazɨ kwa ribhaga.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Neho Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mʉkɨɨrɨ kosoma ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Akoongera, “Nɨrabhabhʉʉrɨra, Mungu araruusha ʉbhʉtɨmi bhwazɨ kwa niimwɨ na kʉbhaha abhaatʉ bhi ibhyarʉ ɨbhɨndɨ bhanʉ bhakuhurucha imisumʉ igʉrʉ waazɨ.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Mmbe, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉbha agwiriirɨ riibhwɨ riyo, arabhunɨkabhunɨka. Na wʉwʉʉsi wʉnʉ riibhwɨ riyo rɨraamugwɨrɨ, rɨramusha bhoseeseka.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Hanʉ abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhiigwirɨ ebherenjo bhyazɨ, bhakoobhoora kʉbha nebho bhakʉgambirwa.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Bhakamohya ɨnzɨra yu ukumugwata, nawe bhakʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ, kʉ kʉbha ebho bhakamenya Yɨɨsu nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.