Marcos 12

ikz (IKZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yɨɨsu akatanga kʉgambana na abhakangati bha Abhayaahudi bharya kobherenjo. Akabhuga, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarimirɨ ʉmʉgʉndʉ gwɨ ɨmɨzabhiibhu. Akagʉbhagɨra, akatuka ikisima chu ukugundɨkɨra ɨmɨzabhiibhu girya. Akʉʉmbaka ɨkɨkʉngʉ ɨkɨrɨɨhu cha abhariibhi mʉmʉgʉndʉ. Akakʉʉdishirya abharimi. Ewe akaja icharʉ ɨkɨndɨ.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Ribhaga ryu ukutwa zɨzabhiibhu rɨkahika, akamʉtʉma wʉmwɨ wa bhambʉʉsa bhaazɨ kʉbharimi bharya, bhamohe esondo yaazɨ ya zɨzabhiibhu kurwa mʉmʉgʉndʉ gwazɨ.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Nawe, abharimi bhakagwata mbʉʉsa, bhakamotema, bhakamuhurucha mabhoko bhʉʉha.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Wʉ ʉmʉgʉndʉ akatʉma mbʉʉsa ʉwʉndɨ kʉbharimi. Wʉʉsi bhakamotema na kʉmʉnyahaara kumutwɨ, na komokorera kɨbhɨ bhʉkʉngʼu.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Akatʉma mbʉʉsa waazɨ ʉwʉndɨ, wʉʉsi abharimi bhakamwita. Akabhatʉma bhambʉʉsa bhaazɨ abhandɨ bhaaru. Abharimi bharya bhakabhatema, abhandɨ bhakabhiita.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Wʉ ʉmʉgʉndʉ akasaaga na wʉmwɨ, umwana waazɨ ʉmʉsɨɨgwa. Ɨtɨnɨrʉ akamʉtʉma kʉbharimi bharya, akiiseega, ‘Bharamʉsʉʉka umwana waanɨ.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 “Nawe, hanʉ aahikirɨ, abharimi bharya bhakiibhʉʉrɨra, ‘Wʉnʉ newe ʉmʉgabhi wʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ. Nangʉ, tumwitɨ. Ɨgabhʉ yaazɨ yɨnʉ ɨrabha iyɨɨtʉ.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Bhakamugwata, bhakamwita, bhakamorekera igʉtʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ gurya.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 “Nangʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ wuyo arakorabhwɨ? Araaza na kubhiita abharimi bharya, nʉ ʉmʉgʉndʉ guyo, arabhaha abhaatʉ abhandɨ.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Nangʉ, mʉkɨɨrɨ kosoma Amaandɨkʉ ganʉ?
10 Vocês não leram o que as
11 Ʉmʉkʉrʉ umwene akʉrirɨ ganʉ,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakʉrʉ, bhakoobhoora kʉbha ekerenjo kiyo nebho kɨkʉgambɨra. Neho bhakeenda kumugwata, nawe kʉ kʉbha bhakʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ, bhakamutiga, bhakabhʉʉka.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Neho abhakʉrʉ bha Abhayaahudi, bhakatʉma Abhafarisaayo obhorebhe na abhasakirya bha riribhita ryʉ ʉmʉtɨmi Heroode Antipaasi, bhahaatyɨ Yɨɨsu kʉrɨngʼaana na amangʼana gaazɨ umwene.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Bhakamujaku, bhakamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, tʉmɨnyirɨ kʉbha, gʉʉsi ganʉ ukubhuga, nɨ‑ga amaheene. Ʉtakwʉbhaha wʉwʉʉsi, nʉʉrʉ abhɨ nu umweya gwi igʉrʉ. Uriija ɨnzɨra ya Mungu kʉmaheene. Nangʉ, kʉrɨngʼaana ni imigirʉ ja Musa, toreenderwa kʉrɨha rigʉʉti kwa Kaisaari, kisha zɨyi?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Nawe Yɨɨsu akoobhoora engʼeera yaabhʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Kwakɨ mʉrangema? Mondeetere rizenzere nerore.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Bhakamuhirɨra, akabhabhuurya, “Ipicha yɨnʉ ni riina rɨnʉ, ni‑bhya wɨɨwɨ?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Bhya Kaisaari mohe Kaisaari, na bhya Mungu mohe Mungu.” Bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Kwarɨ na riribhita rɨmwɨ rya Abhayaahudi rɨnʉ rikubhirikirwa Abhasadukaayo. Ebho bhaarɨ bharabhuga kuryʉka kwa abhaku kʉtareeho. Urusikʉ rʉmwɨ, obhorebhe bhwabhʉ bhakaja kwa Yɨɨsu, bhakamubhuurya,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Umwija, Musa akatʉtʉma, ‘Arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ akuurɨ, na atigirɨ ʉmʉkari waazɨ ataana umwana, umuhiiri waazɨ agabhɨ umukwirwa wuyo, amwibhʉrɨrɨ abhaana umwabhʉ wʉnʉ akuurɨ.’
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Nangʉ, tubhugɨ bhaareho abhahiiri muhungatɨ. We embere akakwɨra ʉmʉkari, nawe akakwa aarɨ akɨɨrɨ kwibhʉra mwana.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Umunyi waazɨ akagabha ʉmʉkari wuyo, nawe wʉʉsi akakwa, ataatigirɨ mwana. Na wa katatʉ ɨkabhabhu.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Bhʉʉsi bhasaasabha bhanʉ bhaamʉgabhirɨ na wurya aamukwɨrirɨ, bhakakwa, bhataatigirɨ mwana. Ɨtɨnɨrʉ, ʉmʉkari wuyo wʉʉsi akakwa.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Nangʉ tʉbhʉʉrɨrɨ, hanʉ abhaku bhakuryʉka, ʉmʉkari wuyo arabha mʉka wɨɨwɨ? Muhungatɨ bhayo bhʉʉsi bhaarɨ bhamukwɨrirɨ!”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Imwɨ mubhurirɨ, kʉ kʉbha mʉtɨɨzɨ Amaandɨkʉ Amarɨndu naabha ʉbhʉnaja bhwa Mungu.
24 Jesus respondeu:
25 Hanʉ abhaku bhakuryʉka, bharabha ncha bhamaraika bha mwisaarʉ bhatakukwɨra naabha kukwɨrwa.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Ni igʉrʉ wa abhaku kuryʉka, nɨ‑maheene. Nangʉ, mʉkɨɨrɨ kosoma mʉkɨtabhʉ cha Musa, chɨmbu Mungu aagambirɨ kʉkɨsaka kɨnʉ kikwaka omorero? Hanʉ Mungu aamubhuuriirɨ Musa, ‘Inyɨ ni‑Mungu wa Abhurahaamu, Iisaka na Yaakobho.’
26 Vocês nunca leram no
27 Mungu nɨ‑wa abhahʉru, atarɨ Mungu wa abhaku. Imwɨ mubhurirɨ bhʉkʉngʼu.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ arahakaana na Abhasadukaayo, umwija wʉmwɨ wi imigirʉ ja Musa akahika, akiigwa kɨnʉ bhakʉhakaana. Hanʉ igwirɨ kʉbha Yɨɨsu abhagarukiiryɨ bhwaheene, akamubhuurya, “Mʉmaswaja gʉʉsi, ryʉ ʉbhʉtangɨ ni‑ryahe?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ryʉ ʉbhʉtangɨ nɨ‑rɨnʉ, ‘Mwitegeerere imwɨ Abhiiziraɨri! Ʉmʉkʉrʉ Mungu wɨɨtʉ, newe Ʉmʉkʉrʉ umwene.
29 Jesus respondeu:
30 Ʉmʉsɨɨgɨ Ʉmʉkʉrʉ Mungu waazʉ kumwʉyʉ gwazʉ gwʉsi, kokoro yaazʉ yʉʉsi, kʉmangʼɨɨni gaazʉ gʉʉsi na kʉmanaga gaazʉ gʉʉsi.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Na rya kabhɨrɨ nɨ‑rɨnʉ, ‘Ʉmʉsɨɨgɨ nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene.’ Rɨtareeho iswaja rɨndɨ ikʉrʉ kʉkɨra abhɨrɨ gayo.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Umwija wi imigirʉ wuyo akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, ʉgambirɨ amaheene kʉbha Mungu nɨ‑wʉmwɨbhu, atareeho wʉndɨ, nawe ewe umwene.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Naatu nɨɨzɨ kʉbha ereenderwa kʉmʉsɨɨga Mungu kumwʉyʉ gwʉsi, kʉmangʼɨɨni gʉʉsi na kʉmanaga gʉʉsi, na kʉsɨɨga nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene. Gayo nego amaswaja amakʉrʉ bhʉkʉngʼu. Amangʼana gayo nɨ‑makʉrʉ kokora kʉkɨra kuhurucha ibhimweso bhyʉsi bhyu ukurichwa ni ibhimweso ɨbhɨndɨ.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ kʉbha ʉmʉʉtʉ wuyo agarukiiryɨ kwa amangʼɨɨni, akamʉbhʉʉrɨra, “Nangʉ awɨ ʉtangirɨ kwobhoora chɨmbu ikwenderwa kusikɨra mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.” Kwɨma hayo, ataabhʉnɨkirɨ kwikɨ ʉmʉʉtʉ wʉndɨ wa komogema kumubhuurya.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ ariija abhaatʉ mwihekaaru, akabhabhʉʉrɨra, “Kwakɨ abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhahaabhuga Kiriisitʉ ni‑mwana wʉ ʉmʉtɨmi Daudi?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Hanʉ Daudi umwene aakangatirwɨ ne Ekoro Ɨndɨndu, akabhuga,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Mmbe, Daudi umwene arabhuga Kiriisitʉ nɨ‑Mʉkʉrʉ, kʉgayo Kiriisitʉ arabhabhwɨ mwana waazɨ?” Riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ ryarɨ ririitegeerera Yɨɨsu kobhozomerwa.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Mumiija gaazɨ, Yɨɨsu akabhuga, “Mwiyangarɨrɨ na abhiija bhi imigirʉ ja Musa. Bhanʉ bhasɨɨgirɨ kogenda kʉnzɨra bhiibhʉhirɨ zɨkanzʉ zaabhʉ na kʉkɨɨribhwa kubhusuuku mometeera.
38 Ele dizia ao povo:
39 Na mʉmarwazɨrʉ, bhahaasɨɨga kwikara kubhitumbɨ bhye embere. Na arɨɨbhɨ bharaarikirwɨ kʉzɨnyangi, bhahaasɨɨga kwikara hanʉ abhakangati bhiikɨɨrɨ.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Bhahaaruusha abhakwirwa ebhegero bhyabhʉ. Na bhariikorya nɨ‑bhaatʉ bhagʉrʉrʉku kʉ kʉsabha amasabhi marɨɨhu bhʉkʉngʼu korereke bhiiyeerekenʼye kwa abhaatʉ. Kurusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, abhaatʉ bhayo bharahaabhwa ɨtɨnɨrʉ kʉrʉ bhʉkʉngʼu.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Yɨɨsu akiikara haguhɨ ne ekegero chu ukuhurukirya ikimweso mwihekaaru. Aarɨ ararora abhaatʉ bharatʉʉra ikimweso mʉkɨhʉʉzʉ kirya. Abhaniibhi bhaaru bhakahurucha zimpirya nzaru.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ umukwirwa ʉmʉhabhɨ, ewe akahurucha mazenzere abhɨrɨ masuuhu.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ gayo, akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉkari umukwirwa ʉmʉhabhɨ wuyo, ahurukiryɨ zimpirya nzaru mʉkɨhʉʉzʉ kʉkɨra bhʉʉsi bhanʉ bhahurukiryɨ.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Nɨragambabhu kʉ kʉbha abhaatʉ abhandɨ bhʉʉsi bhahurukiryɨ amasaajʉ gu ubhwaru bhwe ebhegero bhyabhʉ. Nawe ʉmʉkari wʉnʉ, nʉ ʉbhʉhabhɨ bhwazɨ, ahurukiryɨ bhyʉsi bhɨnʉ anabhyʉ mubhwikari bhwazɨ.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.