Marcos 12

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yɨɨsu akatanga kʉgambana na abhakangati bha Abhayaahudi bharya kobherenjo. Akabhuga, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarimirɨ ʉmʉgʉndʉ gwɨ ɨmɨzabhiibhu. Akagʉbhagɨra, akatuka ikisima chu ukugundɨkɨra ɨmɨzabhiibhu girya. Akʉʉmbaka ɨkɨkʉngʉ ɨkɨrɨɨhu cha abhariibhi mʉmʉgʉndʉ. Akakʉʉdishirya abharimi. Ewe akaja icharʉ ɨkɨndɨ.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Ribhaga ryu ukutwa zɨzabhiibhu rɨkahika, akamʉtʉma wʉmwɨ wa bhambʉʉsa bhaazɨ kʉbharimi bharya, bhamohe esondo yaazɨ ya zɨzabhiibhu kurwa mʉmʉgʉndʉ gwazɨ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Nawe, abharimi bhakagwata mbʉʉsa, bhakamotema, bhakamuhurucha mabhoko bhʉʉha.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Wʉ ʉmʉgʉndʉ akatʉma mbʉʉsa ʉwʉndɨ kʉbharimi. Wʉʉsi bhakamotema na kʉmʉnyahaara kumutwɨ, na komokorera kɨbhɨ bhʉkʉngʼu.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Akatʉma mbʉʉsa waazɨ ʉwʉndɨ, wʉʉsi abharimi bhakamwita. Akabhatʉma bhambʉʉsa bhaazɨ abhandɨ bhaaru. Abharimi bharya bhakabhatema, abhandɨ bhakabhiita.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Wʉ ʉmʉgʉndʉ akasaaga na wʉmwɨ, umwana waazɨ ʉmʉsɨɨgwa. Ɨtɨnɨrʉ akamʉtʉma kʉbharimi bharya, akiiseega, ‘Bharamʉsʉʉka umwana waanɨ.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 “Nawe, hanʉ aahikirɨ, abharimi bharya bhakiibhʉʉrɨra, ‘Wʉnʉ newe ʉmʉgabhi wʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ. Nangʉ, tumwitɨ. Ɨgabhʉ yaazɨ yɨnʉ ɨrabha iyɨɨtʉ.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Bhakamugwata, bhakamwita, bhakamorekera igʉtʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ gurya.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Nangʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ wuyo arakorabhwɨ? Araaza na kubhiita abharimi bharya, nʉ ʉmʉgʉndʉ guyo, arabhaha abhaatʉ abhandɨ.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Nangʉ, mʉkɨɨrɨ kosoma Amaandɨkʉ ganʉ?
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Ʉmʉkʉrʉ umwene akʉrirɨ ganʉ,
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakʉrʉ, bhakoobhoora kʉbha ekerenjo kiyo nebho kɨkʉgambɨra. Neho bhakeenda kumugwata, nawe kʉ kʉbha bhakʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ, bhakamutiga, bhakabhʉʉka.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Neho abhakʉrʉ bha Abhayaahudi, bhakatʉma Abhafarisaayo obhorebhe na abhasakirya bha riribhita ryʉ ʉmʉtɨmi Heroode Antipaasi, bhahaatyɨ Yɨɨsu kʉrɨngʼaana na amangʼana gaazɨ umwene.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bhakamujaku, bhakamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, tʉmɨnyirɨ kʉbha, gʉʉsi ganʉ ukubhuga, nɨ‑ga amaheene. Ʉtakwʉbhaha wʉwʉʉsi, nʉʉrʉ abhɨ nu umweya gwi igʉrʉ. Uriija ɨnzɨra ya Mungu kʉmaheene. Nangʉ, kʉrɨngʼaana ni imigirʉ ja Musa, toreenderwa kʉrɨha rigʉʉti kwa Kaisaari, kisha zɨyi?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Nawe Yɨɨsu akoobhoora engʼeera yaabhʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Kwakɨ mʉrangema? Mondeetere rizenzere nerore.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Bhakamuhirɨra, akabhabhuurya, “Ipicha yɨnʉ ni riina rɨnʉ, ni‑bhya wɨɨwɨ?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Bhya Kaisaari mohe Kaisaari, na bhya Mungu mohe Mungu.” Bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Kwarɨ na riribhita rɨmwɨ rya Abhayaahudi rɨnʉ rikubhirikirwa Abhasadukaayo. Ebho bhaarɨ bharabhuga kuryʉka kwa abhaku kʉtareeho. Urusikʉ rʉmwɨ, obhorebhe bhwabhʉ bhakaja kwa Yɨɨsu, bhakamubhuurya,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Umwija, Musa akatʉtʉma, ‘Arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ akuurɨ, na atigirɨ ʉmʉkari waazɨ ataana umwana, umuhiiri waazɨ agabhɨ umukwirwa wuyo, amwibhʉrɨrɨ abhaana umwabhʉ wʉnʉ akuurɨ.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Nangʉ, tubhugɨ bhaareho abhahiiri muhungatɨ. We embere akakwɨra ʉmʉkari, nawe akakwa aarɨ akɨɨrɨ kwibhʉra mwana.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Umunyi waazɨ akagabha ʉmʉkari wuyo, nawe wʉʉsi akakwa, ataatigirɨ mwana. Na wa katatʉ ɨkabhabhu.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Bhʉʉsi bhasaasabha bhanʉ bhaamʉgabhirɨ na wurya aamukwɨrirɨ, bhakakwa, bhataatigirɨ mwana. Ɨtɨnɨrʉ, ʉmʉkari wuyo wʉʉsi akakwa.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nangʉ tʉbhʉʉrɨrɨ, hanʉ abhaku bhakuryʉka, ʉmʉkari wuyo arabha mʉka wɨɨwɨ? Muhungatɨ bhayo bhʉʉsi bhaarɨ bhamukwɨrirɨ!”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Imwɨ mubhurirɨ, kʉ kʉbha mʉtɨɨzɨ Amaandɨkʉ Amarɨndu naabha ʉbhʉnaja bhwa Mungu.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Hanʉ abhaku bhakuryʉka, bharabha ncha bhamaraika bha mwisaarʉ bhatakukwɨra naabha kukwɨrwa.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ni igʉrʉ wa abhaku kuryʉka, nɨ‑maheene. Nangʉ, mʉkɨɨrɨ kosoma mʉkɨtabhʉ cha Musa, chɨmbu Mungu aagambirɨ kʉkɨsaka kɨnʉ kikwaka omorero? Hanʉ Mungu aamubhuuriirɨ Musa, ‘Inyɨ ni‑Mungu wa Abhurahaamu, Iisaka na Yaakobho.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Mungu nɨ‑wa abhahʉru, atarɨ Mungu wa abhaku. Imwɨ mubhurirɨ bhʉkʉngʼu.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ arahakaana na Abhasadukaayo, umwija wʉmwɨ wi imigirʉ ja Musa akahika, akiigwa kɨnʉ bhakʉhakaana. Hanʉ igwirɨ kʉbha Yɨɨsu abhagarukiiryɨ bhwaheene, akamubhuurya, “Mʉmaswaja gʉʉsi, ryʉ ʉbhʉtangɨ ni‑ryahe?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ryʉ ʉbhʉtangɨ nɨ‑rɨnʉ, ‘Mwitegeerere imwɨ Abhiiziraɨri! Ʉmʉkʉrʉ Mungu wɨɨtʉ, newe Ʉmʉkʉrʉ umwene.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Ʉmʉsɨɨgɨ Ʉmʉkʉrʉ Mungu waazʉ kumwʉyʉ gwazʉ gwʉsi, kokoro yaazʉ yʉʉsi, kʉmangʼɨɨni gaazʉ gʉʉsi na kʉmanaga gaazʉ gʉʉsi.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Na rya kabhɨrɨ nɨ‑rɨnʉ, ‘Ʉmʉsɨɨgɨ nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene.’ Rɨtareeho iswaja rɨndɨ ikʉrʉ kʉkɨra abhɨrɨ gayo.”
31 O segundo é:
32 Umwija wi imigirʉ wuyo akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, ʉgambirɨ amaheene kʉbha Mungu nɨ‑wʉmwɨbhu, atareeho wʉndɨ, nawe ewe umwene.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Naatu nɨɨzɨ kʉbha ereenderwa kʉmʉsɨɨga Mungu kumwʉyʉ gwʉsi, kʉmangʼɨɨni gʉʉsi na kʉmanaga gʉʉsi, na kʉsɨɨga nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene. Gayo nego amaswaja amakʉrʉ bhʉkʉngʼu. Amangʼana gayo nɨ‑makʉrʉ kokora kʉkɨra kuhurucha ibhimweso bhyʉsi bhyu ukurichwa ni ibhimweso ɨbhɨndɨ.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ kʉbha ʉmʉʉtʉ wuyo agarukiiryɨ kwa amangʼɨɨni, akamʉbhʉʉrɨra, “Nangʉ awɨ ʉtangirɨ kwobhoora chɨmbu ikwenderwa kusikɨra mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.” Kwɨma hayo, ataabhʉnɨkirɨ kwikɨ ʉmʉʉtʉ wʉndɨ wa komogema kumubhuurya.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ ariija abhaatʉ mwihekaaru, akabhabhʉʉrɨra, “Kwakɨ abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhahaabhuga Kiriisitʉ ni‑mwana wʉ ʉmʉtɨmi Daudi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Hanʉ Daudi umwene aakangatirwɨ ne Ekoro Ɨndɨndu, akabhuga,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Mmbe, Daudi umwene arabhuga Kiriisitʉ nɨ‑Mʉkʉrʉ, kʉgayo Kiriisitʉ arabhabhwɨ mwana waazɨ?” Riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ ryarɨ ririitegeerera Yɨɨsu kobhozomerwa.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Mumiija gaazɨ, Yɨɨsu akabhuga, “Mwiyangarɨrɨ na abhiija bhi imigirʉ ja Musa. Bhanʉ bhasɨɨgirɨ kogenda kʉnzɨra bhiibhʉhirɨ zɨkanzʉ zaabhʉ na kʉkɨɨribhwa kubhusuuku mometeera.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Na mʉmarwazɨrʉ, bhahaasɨɨga kwikara kubhitumbɨ bhye embere. Na arɨɨbhɨ bharaarikirwɨ kʉzɨnyangi, bhahaasɨɨga kwikara hanʉ abhakangati bhiikɨɨrɨ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Bhahaaruusha abhakwirwa ebhegero bhyabhʉ. Na bhariikorya nɨ‑bhaatʉ bhagʉrʉrʉku kʉ kʉsabha amasabhi marɨɨhu bhʉkʉngʼu korereke bhiiyeerekenʼye kwa abhaatʉ. Kurusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, abhaatʉ bhayo bharahaabhwa ɨtɨnɨrʉ kʉrʉ bhʉkʉngʼu.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yɨɨsu akiikara haguhɨ ne ekegero chu ukuhurukirya ikimweso mwihekaaru. Aarɨ ararora abhaatʉ bharatʉʉra ikimweso mʉkɨhʉʉzʉ kirya. Abhaniibhi bhaaru bhakahurucha zimpirya nzaru.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ umukwirwa ʉmʉhabhɨ, ewe akahurucha mazenzere abhɨrɨ masuuhu.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ gayo, akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉkari umukwirwa ʉmʉhabhɨ wuyo, ahurukiryɨ zimpirya nzaru mʉkɨhʉʉzʉ kʉkɨra bhʉʉsi bhanʉ bhahurukiryɨ.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Nɨragambabhu kʉ kʉbha abhaatʉ abhandɨ bhʉʉsi bhahurukiryɨ amasaajʉ gu ubhwaru bhwe ebhegero bhyabhʉ. Nawe ʉmʉkari wʉnʉ, nʉ ʉbhʉhabhɨ bhwazɨ, ahurukiryɨ bhyʉsi bhɨnʉ anabhyʉ mubhwikari bhwazɨ.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.