Lucas 5
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ imiiriirɨ rusizʉ wɨ ɨnyanza ya Genezarɨti, ɨnʉ ariija riribhita rya abhaatʉ ɨngʼana ya Mungu. Bhakabha bharamwisukɨra, korereke bhamwigwɨ, kuhika bhakamurimbya.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Na rusizʉ wɨ ɨnyanza hayo, Yɨɨsu akarora ubhwatʉ abhɨrɨ, abhawɨsɨni bhaarɨ bharuurɨ mubhwatʉ, bharooja zenzero zaabhʉ.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Akatiira mubhwatʉ bhʉmwɨ, bhʉnʉ bhwarɨ bhwa Simʉʉni, akasabha Simʉʉni abhuhirɨ kore hasuuhu mʉnyanza. Yɨɨsu aarɨ achamariirya kʉbharagɨrɨra abhaatʉ, ɨnʉ iikɨɨrɨ mubhwatʉ.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Hanʉ aamarirɨ kʉbharagɨrɨra, akabhʉʉrɨra Simʉʉni na abhakɨndichazɨ, “Mʉgʉhɨ ubhwatʉ, tujɨ gatɨ wɨ ɨnyanza, mwichɨ zenzero zaanyu, motege ziiswɨ.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Simʉʉni akagarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, tʉkʉrirɨ emeremo ubhutikʉ nyangima, tʉtabhwɨnɨ kegero! Nawe, kʉ kʉbha naawɨ umbuuriirɨ, niriicha zenzero.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Mmbe, hanʉ Simʉʉni na abhakɨndichazɨ bhiichiryɨ zenzero zaabhʉ mʉmanzi, bhakahaatya ziiswɨ nzaru bhʉkʉngʼu, kuhika zenzero zaabhʉ zɨkatanga kʉbhaarʉka.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Ɨkagirya bhanʉngɨ amabhoko kʉbhabhɨrɨkɨra abhakɨndichabhʉ, bhanʉ bhaarɨ mubhwatʉ ʉbhʉndɨ, bhaazɨ kʉbhasakirya. Bhakaaza, bhakiizurya ubhwatʉ bhʉbhɨrɨ ziiswɨ, kuhika bhokeenda kʉtʉbhɨra.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Simʉʉni Peetero, hanʉ aarʉʉzɨ gayo, akagwɨra Yɨɨsu mʉmagʉrʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ ʉtasaaga na niinyɨ, kʉ kʉbha, inyɨ nɨ‑wʉ ʉbhʉbhɨ!”
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Simʉʉni akagamba amangʼana gayo, kʉ kʉbha ewe na abhakɨndichazɨ, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu kubhwaru bhwa ziiswɨ zɨnʉ bhahaatiryɨ.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Kwarɨ na abhaana bha Zebhedaayo, Yaakobho na Yoohana, bharatega hamwɨmwɨ na Simʉʉni, bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra.
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Neho Simʉʉni na abhakɨndichazɨ bhakagarucha ubhwatʉ kukihuukʉ, bhakatiga ebhegero bhyabhʉ bhyʉsi, bhakatuna Yɨɨsu.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ mʉrʉbhɨri rʉmwɨ, akaaza ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge mʉbhɨrɨ gwʉsi. Hanʉ ʉmʉʉtʉ wuyo aarʉʉzɨ Yɨɨsu, akamugwɨra mʉmagʉrʉ, akiisasaama, “Ʉmʉkʉrʉ, ʉraasɨɨgɨ, ʉratʉra kʉmbɨngukya.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Yɨɨsu akagorora okobhoko kwazɨ, akamukunʼyaku, akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨsɨɨgirɨ. Bhɨngukibhwa!” Hayohayo, akahora ebhegenge bhyazɨ.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Yɨɨsu akamorecha, “Ʉtabhʉʉrɨra mʉʉtʉ wʉwʉʉsi! Nawe, nuujɨ wiiyeerekenʼye kwa kuhaani, uhuruchɨ ikimweso chʉ ʉkʉbhɨngukibhwa kwazʉ, chɨmbu Musa aaswajiryɨ, kwerecha abhaatʉ kʉbha ʉbhɨngukiibhwɨ.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Nawe, ɨngʼana ya Yɨɨsu ɨkangʼeha komenyekana bhʉkʉngʼu kʉbhaatʉ. Bhaarɨ bharamujaku maribhita maaru, bhabhone kwitegeerera imigirʉ jazɨ, na kʉhʉribhwa amarwɨrɨ gaabhʉ.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Nawe, Yɨɨsu aarɨ arabhatiga na kuja ahagero hanʉ hataana abhaatʉ kʉsabha Mungu.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ ariija abhaatʉ, na gatɨ waabhʉ bhaarɨ bhiikɨɨrɨ Abhafarisaayo, hamwɨmwɨ na abhiija bhi imigirʉ. Bhaarɨ bharuurɨ mʉzɨmbɨri za Gariraaya, Yudeya, na abhandɨ Yɨrusarɨɨmu. Yɨɨsu aarɨ nʉ ʉbhʉnaja bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu bhwo okohorya abharwɨrɨ.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Neho bhakaaza abhaatʉ bhagɨgirɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ akuurɨ ibhiimʉ, ahindiirɨ kʉkɨragʉ. Bhakeenda kumusikirya munyumba, korereke bhamʉtʉʉrɨ mʉbhʉtangɨ bhwa Yɨɨsu.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Nawe ɨtatʉrɨkɨɨnɨ, kʉ kʉbha ya riribhita ikʉrʉ. Neho bhakatiira kwitiirɨrʉ, bhakahika kwirengo ryi inyumba, bhagɨgirɨ ʉmʉʉtʉ wuyo. Hanʉ bhaarɨ igʉrʉ, bhakahobhora ɨkɨbhanga kɨkʉrʉ, bhakaruusha ʉbhʉnyaaki kʉkɨsara, bhakamwicha mʉbhʉtangɨ bhwa Yɨɨsu, gatɨ wa abhaatʉ bhayo bhʉʉsi.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ ubhwisirirya bhwabhʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Mʉsaani waanɨ, ihaana umwʉyʉ, ʉbhʉbhɨ bhwazʉ bhʉbhɨɨrɨɨrwɨ.”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Abhiija bhi imigirʉ na Abhafarisaayo bhayo, rogendo rʉmwɨ bhakatanga kʉrɨrɨɨrɨra mumyʉyʉ, “Nɨ‑wɨɨwɨ wuyo? Ndora aragamba amangʼana go okorega Mungu? Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kobheerera ʉbhʉbhɨ, nawe Mungu umwene!”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Yɨɨsu akamenya ganʉ bhaarɨ bhakwiseega, akabhabhuurya, “Kwakɨ muriiseegabhu mumyʉyʉ janyu?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Awɨ, ni‑ryahe rinyʉʉhu, kʉmʉbhʉʉrɨra, ‘Ʉbhʉbhɨ bhwazʉ bhʉbhɨɨrɨɨrwɨ,’ kisha kʉmʉbhʉʉrɨra, ‘Imɨɨrɨra, ogende’?
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Inyɨ nereenda momenye bhwaheene kʉbha, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ahɨɨrwɨ ʉbhʉnaja bhwo okobheerera ʉbhʉbhɨ kʉʉsɨ.”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Hayohayo, ʉmʉʉtʉ wuyo akiimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ bhayo. Akiitwɨka ɨkɨragʉ chazɨ kɨnʉ aarɨ ahindiriirɨ, akaja munyumba, ɨnʉ aragʉnga Mungu.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Abhaatʉ bhʉʉsi bhayo, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu na kugwatwa nu ubhwʉbha. Hamwɨmwɨ na gayo, bhaarɨ bharagʉnga Mungu, bharabhuga, “Bhamura! Reero, tʉrʉʉzɨ amahyoro!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Hanʉ gayo gaasirirɨ, Yɨɨsu akarwa munyumba, akarora umurihya wa rigʉʉti wʉmwɨ, iriina ryazɨ Raawi, aarɨ ikɨɨrɨ mwibhuru ryu ukurihya rigʉʉti. Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Ntuna!”Umurihya wa rigʉʉti|alt="Mtoza ushuru" src="GT00045.tif" size="col" loc="LUK 5:27" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators, Inc." ref="5:27"
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Rogendo rʉmwɨ akiimɨɨrɨra, akatiga bhyʉsi, akamutuna.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Akʉmara, Raawi akakorera Yɨɨsu ɨnyangi kʉrʉ munyumba yaazɨ. Munyumba muyo, bhakiibhiringa abharihya bha rigʉʉti bhaaru, na abhaatʉ abhandɨ bhanʉ bhaarɨ bhararya igari rɨmwɨ.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Ɨkagirya Abhafarisaayo, na abhiija bhaabhʉ bhi imigirʉ, bhakaja kwibheerya kʉbhɨɨga bha Yɨɨsu, bhakabhuga, “Ndora mʉrarya na kunywa hamwɨmwɨ na abharihya bha rigʉʉti na abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Abhaatʉ abhahʉru bhatakwenda ʉmʉgabhʉ, nawe abharwɨrɨ nebho bhakumwenda!
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Inyɨ nitiizirɨ kʉbhɨrɨkɨra bhe eheene, nawe bhʉ ʉbhʉbhɨ, bhiichʉrɨrɨ Mungu.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Abhafarisaayo na abhiija bhi migirʉ, bhakabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Abhɨɨga bha Yoohana Ʉmʉbhatiizi bhariiyima kurya manga kaaru na kʉsabha Mungu. Na abhɨɨga bha Abhafarisaayo, bhʉʉsi bhahaakorabhu. Nawe abhɨɨga bhaazʉ, bhatakwiyima, bhararya na kunywa!”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Abhahɨrɨɨkɨrɨri bhu umukwɨri bhaheenderwa kwiyima kurya, bharɨ hamwɨmwɨ nu umukwɨri?
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Nawe urusikʉ rʉraaza umukwɨri araruusibhwa gatɨ wa abhagini bhaazɨ. Muzisikʉ ziyo, neho bhakʉbha bhariiyima kurya.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra ekerenjo ɨkɨndɨ, “Ʉkʉsanja amiija gaanɨ amahya na zisimʉka zaanyu kʉratuubhana nʉ ʉkʉtʉʉra ɨkɨraka che engebho iihya kongebho ikungu. Nʉ ʉmʉʉtʉ araakorebhu, arabha atarandwirɨ engebho yaazɨ bhʉʉha. Nɨ ɨkɨraka kirya che engebho iihya kɨtakwisiriranʼya ne engebho ikungu.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 “Na atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kʉtʉʉra idivaayi iihya mʉbhɨgʉzi bhya amaseero amakungu. Na araakorebhu, idivaayi iihya ɨraatya ɨbhɨgʉzi bhiyo, iriitɨka, nɨ ɨbhɨgʉzi bhiyo bhɨrasarɨka.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Nawe idivaayi iihya, ereenderwa ʉtʉʉrɨ mʉbhɨgʉzi bhya riseero riihya!
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 “Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ anarirɨ idivaayi yɨ ɨkarɨ, atahiigomba idivaayi iihya. Arabhuga, ‘Idivaayi yɨ ɨkarɨ neyo ɨnzʉmu.’ ”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.